အခန်း (၂၈) - အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်စေသော လက်သီး
ထန်းထျန်းနဲ့ ကိုယ်ခံပညာတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ဟာ လင်းရှု သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ လုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။
တိုက်ပွဲဖြစ်မယ့်အချိန်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ဒေါသအမျက် စွမ်းရည်က စောင့်ဆိုင်းချိန် ပြည့်သွားမှာဖြစ်သလို၊ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ခြင်း သာ ပြီးသွားရင် လင်းရှုအနေနဲ့ ထန်းထျန်းကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိပါတယ်။
စနစ်ကပေးတဲ့ ဆေးက အစွမ်းထက်ပြီး ကျိုးသွားတဲ့အရိုးတွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကုသပေးနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ လင်းရှုဟာ ဒီနေ့မှာတော့ လှံအတတ်ကို မလေ့ကျင့်သေးဘဲ ‘အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ခြင်း - နားလည်သဘောပေါက်မှုကတ်’ ကိုပဲ ထုတ်သုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
“အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ခြင်း နားလည်သဘောပေါက်မှုကတ်ကို အသုံးပြုမှာ သေချာပါသလား?”
ဒီကတ်ကို ထုတ်လိုက်တာနဲ့ သူ့ခေါင်းထဲမှာ စနစ်ဆီက အကြောင်းကြားစာ ပေါ်လာပါတယ်။
“သေချာတယ်!”
“ကျန်ရှိချိန် - ၂၃:၅၉:၅၉”
စနစ်က အချိန်ကို ချက်ချင်းပဲ ပြောင်းပြန်ရေတွက်ပါတော့တယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ လင်းရှုဟာ သူ့ရဲ့စိတ်တွေ ကြည်လင်လာပြီး အရင်က နားမလည်ခဲ့တဲ့ အရာများစွာကို အလိုလို နားလည်သဘောပေါက်လာသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
လင်းရှု ကုတင်ပေါ်မှာ တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ပြီး ‘ကျင့်စဉ်’ ကို စတင်အသုံးပြုလိုက်ပါတယ်။
အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်... အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်!
လင်းရှုဟာ ညွှန်ကြားချက်တွေအတိုင်း အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်နေပေမဲ့ အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်လို့ ခေါ်တဲ့အရာကို ခံစားလို့ မရသေးပါဘူး။
လင်းရှု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပါတယ်။ ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ ခက်ခဲမှုအဆင့်က တရားဝင်စစ်သည်တော်တွေအတွက် ဆိုတော့ ကျင့်ကြံဖို့ ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေတာလား?
လင်းရှု သွားကြိတ်လိုက်ပါတယ်။ စစ်သည်တော်အဆင့်နီးပါးပဲ ရှိသေးတဲ့ ထန်းထျန်းတောင် အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံနိုင်သေးတာ၊ ငါ မလုပ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူးလို့ သူ တွေးလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီအတွေးနဲ့အတူ လင်းရှု ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှော့ချလိုက်ပြီး နှလုံးသားနဲ့ ခံစားကြည့်ပါတယ်။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လင်းရှု တခြားအတွေးတွေကို ဖယ်ထုတ်ပြီး ကျင့်စဉ်အပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ချွေးပေါက်တွေထဲကနေ တစ်ခုခု စိမ့်ဝင်လာတာကို ခံစားလာရပါတယ်။
နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုက လင်းရှုကို သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေတာကြောင့် သူ့ရဲ့ တွန့်ချိုးနေတဲ့ မျက်မှောင်တွေဟာ ပြေလျော့သွားပါတယ်။
“အောင်မြင်ပြီ!” လင်းရှု မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ လေထဲကို လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ပါတယ်။
ပထမဆုံးအကြိမ် အောင်မြင်သွားပြီးနောက်မှာတော့ လင်းရှု ကျင့်စဉ်ကို ထပ်သုံးတဲ့အခါ အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်တွေဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကြွက်သားတွေ၊ အရိုးတွေနဲ့ ဆဲလ်တိုင်းဆီကို အဆက်မပြတ် စိမ့်ဝင်သွားပါတော့တယ်။
အခုချိန်မှာ အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်က နည်းနေသေးတယ်ဆိုပေမဲ့ အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်သွားရင်တော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုသန်မာလာပြီး စွမ်းအင်တွေကို ပိုပြီး စုပ်ယူနိုင်လာမှာပါ။
ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေရုံတင်မကဘဲ ဒီစွမ်းအင်တွေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သိုလှောင်ထားနိုင်ပြီး အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်တွေ သုံးတဲ့အခါ အဲဒီစွမ်းအင်တွေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရင် စွမ်းရည်တွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
လင်းရှုကတော့ ဒီကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်တာဟာ နားလည်သဘောပေါက်မှုကတ် ကို သုံးထားလို့ ဖြစ်မယ်လို့ တွေးမိပါတယ်။
ဒါ့အပြင် အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်တွေကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေတာကြောင့် သူ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံမှတ် တွေလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာတာကို လင်းရှု သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။
တော်တော်လေးတော့ နှေးပါတယ်၊ တစ်နာရီမှာ မှတ် ၁၀၀ ကျော်လောက်ပဲ တက်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ညလုံး ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်တော့ ၁,၀၀၀ ကျော်လောက် ရမှာပဲလေ!
“သတင်းကြီးဟေ့၊ သတင်းကြီး! အရှုံးသမား လင်းရှုက ထန်းထျန်းနဲ့ ကိုယ်ခံပညာတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲတော့မယ်တဲ့!” အတန်းထဲက 3D ရုပ်မြင်သံကြား ဖန်သားပြင်မှာ ဒီသတင်းက ပေါ်လာပါတယ်။
“လင်းရှုတော့ အရိုက်ခံရလို့ သေတော့မှာပဲ!”
“ဟားဟား... ထန်းထျန်းက အဲဒီကောင်ကို ဘယ်လို သတ်မလဲဆိုတာ ငါ သွားကြည့်ချင်သေးတယ်”
“အသုံးမကျတဲ့ လင်းရှု... ရယ်ရလွန်းလို့”
“...”
အတန်း ၂၉ တင်မကဘဲ တခြားအတန်းက ကျောင်းသားတွေကပါ ဒီသတင်းကို ရယ်စရာတစ်ခုလို သဘောထားနေကြပါတယ်။
လင်းရှုက ရွှီကျွင်းကို အနိုင်ယူခဲ့တာကို လူအများကြီး မြင်ခဲ့ကြပေမဲ့ အဲဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုလို့ပဲ သူတို့ ထင်နေကြတုန်းပါ။
စာသင်နှစ်အကုန် စစ်ဆေးမှု မရောက်သေးတာကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့်ကလည်း အသစ်ပြန် မဖြစ်သေးတော့ လင်းရှုက ဇယားရဲ့ အောက်ဆုံးမှာပဲ ရှိနေပါသေးတယ်။
“လင်းရှုက ဘာလို့ ထန်းထျန်းနဲ့ သွားတိုက်ရတာလဲ?” ရန်ထျန်းက လင်းရှုရဲ့ ထိုင်ခုံဘက်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
လင်းရှုက ခွင့်တိုင်ထားတာကြောင့် အတန်းထဲမှာ ရှိမနေပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သီအိုရီ အမှတ်တွေက ကောင်းမွန်လွန်းတာကြောင့် ဆရာကလည်း သူ့ကို အခက်အခဲ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။
“အစ်ကို! သူ့ကို သတ်ပစ်ရမယ်! မဟုတ်ဘူး... မသတ်နဲ့ဦး၊ သူ့ရဲ့ ခြေလက်လေးဖက်စလုံးကို အရင်ချိုးပစ်လိုက်!” ထန်းဖျင်က ထန်းထျန်းကို ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ညာဘက်လက်မောင်းက ချက်ချင်း ကုသမှု ခံယူခဲ့ရပေမဲ့ အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းဖို့ ဆယ်ရက်ကျော်လောက် လိုပါသေးတယ်။
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ မင်းအတွက် ကလဲ့စားချေပေးပါ့မယ်။ ငါတို့ ထန်းမိသားစုကို လာပြီး ရန်စတာဟာ သူ သေတွင်းတူးနေတာပဲ” လို့ ထန်းထျန်းက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောပါတယ်။
သူ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လူတစ်ယောက် ဝင်လာပါတယ်။
“သခင်လေး... လင်းရှုက ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာ မနက်ကနေ ညအထိ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှာ ပြေးနေတာကလွဲလို့ တခြားဘာမှ မလုပ်ပါဘူး” လို့ အဲဒီလူက ထန်းထျန်းကို ရိုရိုသေသေ သတင်းပို့ပါတယ်။
“ပြေးနေတာလား?” ထန်းထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီးကတည်းက လင်းရှုဟာ တကယ့် အသုံးမကျတဲ့လူ မဟုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အထိုက်အလျောက် ရှိတယ်ဆိုတာ သူ သိထားပါတယ်။ မဟုတ်ရင် လင်းရှုက ထန်းဖျင်ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ချိုးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
အစကတော့ လင်းရှုမှာ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ တစ်ခုခု ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ထန်းထျန်း ထင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ အများကြီး တွေးမိသွားတာပဲလို့ ထင်လိုက်ပါတော့တယ်။
——————————-
“ကြေးအဆင့်စွမ်းရည် - ‘အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်စေသော လက်သီး’။ နာမည်အတိုင်းပဲ လေထုထဲမှာ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အနီးကပ်တိုက်ပွဲတွေမှာ အကြမ်းတမ်းဆုံး လက်သီးလို့ ပြောစမှတ်ပြုကြတယ်”
လင်းရှုက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်ရင်း လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် လက်သီးကို လွှဲလိုက်ပါတယ်။
ဒီစွမ်းရည်က ကြေးအဆင့်စွမ်းရည် (Bronze skill) ဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဖျက်ဆီးအားက ငွေအဆင့်စွမ်းရည် (Silver skill) နဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရပါတယ်။
လင်းရှု ဒီစွမ်းရည်ကတ်ကို စာကြည့်တိုက်ရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာ ဖုန်တက်နေတဲ့ကြားထဲက ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ။ အစကတော့ လင်းရှု အံ့သြနေမိတယ်၊ ဘာလို့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ဘယ်သူမှ မလေ့ကျင့်ကြတာလဲဆိုတာပေါ့။ သေသေချာချာ စုံစမ်းကြည့်လိုက်တော့မှ ဒီလက်သီးက “ရန်သူကို မနာခင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရင်နာစေတဲ့” လက်သီးဆိုတာ သိလိုက်ရပါတယ်။
ဒီစွမ်းရည် ကနေ ထွက်လာတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုဟာ အသုံးပြုသူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း တုန်ခါသွားစေတာပါ။ အကယ်၍ အသုံးပြုသူက လုံလောက်အောင် မသန်မာရင် ဒီစွမ်းရည်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် မလေ့ကျင့်နိုင်ခင်မှာတင် ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။
အရင်က ဒီစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ ကျောင်းသားတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်သည်တော်အဆင့်နီးပါး ဒါမှမဟုတ် အဆင့် (၁) စစ်သည်တော်တွေအတွက်တော့ ငွေအဆင့်အင်အားရှိတဲ့ ကြေးအဆင့်စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရတာဟာ အင်မတန် ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်လား။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီကျောင်းသားတွေဟာ ဒီစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက်မှာ အတွင်းကြေဒဏ်ရာတွေ ရခဲ့သလို အရိုးတွေလည်း ကျိုးခဲ့ကြပါတယ်။
လင်းရှုကတော့ ဒီစွမ်းရည်ကို ရမ်းသန်းရွေးချယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ လက်ဆောင်ထုပ်ထဲက ဆေးရည်ဟာ အင်မတန် အံ့သြစရာကောင်းတာကို သူ သတိထားမိလို့ပါ။ အပြင်ဒဏ်ရာတွေကို ကုသနိုင်ရုံတင်မကဘဲ သောက်သုံးလိုက်ရင် အတွင်းဒဏ်ရာတွေကိုပါ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကင်းစေတာလေ။
ဒီစွမ်းရည်ရဲ့ အန္တရာယ်က အစပိုင်း အဆင့်မှာပဲ ရှိတာဖြစ်ပြီး အသုံးပြုသူက ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုရင်တော့ ပေါက်ကွဲမှုက အသုံးပြုသူကို ထိခိုက်မှု မပေးတော့ပါဘူး။
လင်းရှုက နေ့ဘက်မှာ ပြေးလွှားလေ့ကျင့်ပြီး အကယ်ဒမီရဲ့ နောက်ဘက် တောင်ပေါ်က ကျောက်ဆောင်ကြီးကို လက်သီးနဲ့ အဆက်မပြတ် ထိုးပြီး လေ့ကျင့်နေပါတယ်။
လရောင်အောက်မှာ လင်းရှုရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေနဲ့ ရွှဲနစ်နေပါတယ်။
ဒါ့အပြင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ခြင်းကြောင့် ပြေးတဲ့အရှိန် တိုးလာရုံတင်မကဘဲ စွမ်းရည်တွေကို လေ့ကျင့်တဲ့နေရာမှာလည်း ပိုပြီး တိုးတက်လာတာကို လင်းရှု သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။
“ဘုန်း၊ ဘုန်း၊ ဘုန်း” ဆိုတဲ့ လက်သီးချက်တွေက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ကျောက်ဆောင်မျက်နှာပြင်က ကျောက်စအစအနတွေ တစစ ပြုတ်ကျလာနေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လင်းရှုက ဒါကို မလုံလောက်သေးဘူးဆိုတာ သိပါတယ်။ တကယ့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်စေသော လက်သီး အစစ်အမှန်က ရန်သူကို အပြင်ကတင်မကဘဲ အတွင်းကပါ ပျက်စီးစေတာပါ။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ရန်သူရဲ့ အတွင်းအင်္ဂါတွေကိုပါ ဒဏ်ရာရစေနိုင်တာမျိုးပေါ့။
လင်းရှုရဲ့ အခု အခြေအနေကတော့ အပြင်ပိုင်းကိုပဲ ထိခိုက်စေနိုင်သေးပြီး အတွင်းပိုင်းအထိ မရောက်သေးပါဘူး။
သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာတော့ လင်းရှုက သူ့ရဲ့ လှံအတတ်နဲ့ ဖီးနစ်အရှိန်အဝါ စွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ပါတယ်။
‘နားလည်သဘောပေါက်မှုကတ်’ က တကယ်ကို အသုံးဝင်တယ်လို့ သူ ပြောရမှာပါ။ အချိန်အကြာကြီး လေ့ကျင့်ရမယ့် လှံအတတ်ကို သူက တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်သလို၊ ဖီးနစ်အရှိန်အဝါ ကတ်ကလည်း ငွေအဆင့်စွမ်းရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။ မနက်အစောပိုင်း အချိန်တွေမှာတော့ လင်းရှုက တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ပြီး အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်တွေကို ဆက်ပြီး စုပ်ယူနေပါတယ်။
ပင်ပန်းနေတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်တွေ စီးဝင်လာပါတော့တယ်။
“ဒင်~~ ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်၊ သင် အဆင့်တက်သွားပါပြီ။ သင်ဟာ လက်ရှိ အဆင့် ၁၁ ကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ!”