အခန်း (၂၅) - ယဲ့ရွှမ်းအာ
“ပိုင်ရှင်အနေနဲ့ ‘အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ခြင်း’ စနစ်ကို အခုပဲ အသက်သွင်းချင်ပါသလား?” လင်းရှုက အဲဒီကာကွယ်ရေးဝတ်စုံတွေကို စူးစမ်းကြည့်နေတုန်းမှာပဲ နောက်ထပ် အကြောင်းကြားစာတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
လင်းရှု သံသယရှိနေသေးပေမဲ့လည်း ရှေ့ဆက်ဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
“ပိုင်ရှင်... ကျေးဇူးပြုပြီး လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပေးပါ။”
‘လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံ? ဒီပစ္စည်းတွေလား?’ သူက စူးစမ်းချင်စိတ်နဲ့ပဲ လက်ကောက်ဝတ်စွပ်၊ လက်ပြတ်အင်္ကျီနဲ့ ခြေထောက်အစွပ်တွေကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပါတယ်။
“ဝတ်ဆင်မှု ပြီးမြောက်ပါပြီ၊ ‘အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ခြင်း’ စနစ် စတင်ပါပြီ။”
“တိုးတက်မှု အဆင့် ၀/၁၀၀၀၀ (မှတ်ချက်: ပြီးဆုံးပါက အပိုမှတ် ၂၅ မှတ် ရရှိမည်)”
“အပိုမှတ် ၂၅ မှတ်တောင်?!” လင်းရှု အံ့သြသွားပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ အရမ်းပျော်သွားပါတယ်။ အပိုမှတ် ၂၅ မှတ်ဆိုတာ သူ အဆင့် (၁၂) ဆင့်လောက် တက်ရတာနဲ့ ညီမျှတာကိုး။
ဒါပေမဲ့ ဒီတိုးတက်မှုအဆင့် ကို ဘယ်လိုတိုးအောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာ သူ သိချင်နေပါတယ်။
အဲဒီလို စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ “ဘုန်း!” ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မြေပြင်ပေါ် မှောက်ရက်လဲကျသွားပါတော့တယ်။
“တောက်!” လင်းရှု ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်မိပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ရုတ်တရက်ကြီး အသည်းအသန် လေးလံသွားလို့ပါပဲ။
“လက်ကောက်ဝတ်စွပ်တွေကတင် ၂၀ ကီလိုနီးပါး ရှိနေပြီ...”
“လက်ပြတ်အင်္ကျီက ၄၀ ကီလိုလောက်ရှိပြီး ခြေထောက်အစွပ်တွေက တစ်ဖက်ကို ၂၀ ကီလိုစီ ရှိနေတာပဲ၊ ငါ့ကို သတ်နေတာလား။”
အရင်က လေ့ကျင့်ထားတာကြောင့် လင်းရှုမှာ အားအင်က ကုန်သလောက် ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒါကြောင့် သူ ဒေါသထွက်ထွက်နဲ့ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ပြန်ချွတ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပါတယ်။
“သတိပေးချက် - အောင်မြင်မှုမရမချင်း ပြန်ချွတ်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။”
အဲဒီအချိန်မှာပဲ စနစ်ဆီက အေးစက်စက် အကြောင်းကြားသံ ထွက်လာပါတယ်။
အဲဒီအသံအပြီးမှာပဲ ဝတ်စုံတွေဆီကနေ လျှပ်စစ်ဓာတ်တွေ ထွက်လာပြီး သူ့ကို ဓာတ်လိုက်စေပါတော့တယ်။
‘စုတ်စုတ်နာနာ စနစ်၊ ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြံနေတာပဲ!’
အပိုမှတ် ၂၅ မှတ်ကို ဒီအတိုင်း အလွယ်တကူ ရမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ သိလိုက်ပါပြီ။
ဟုတ်သားပဲ၊ လက်ဆောင်ထုပ်ထဲမှာ တခြားပစ္စည်းတွေလည်း ရှိသေးတာပဲ။
လင်းရှု လက်ဆောင်ထုပ်ထဲကို မနိုင်မနင်း ရှာဖွေကြည့်တဲ့အခါ ကတ်ပြားတစ်ခုနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဆေးရည်တစ်မျိုးကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
“အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ခြင်း - နားလည်သဘောပေါက်မှုကတ်?”
လင်းရှု အနောက်ဘက်က မိတ်ဆက်စာကို ဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ - “အသုံးပြုပါက နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ကို မြှင့်တင်ပေးမည်၊ အာနိသင်ကြာမြင့်ချိန် - ၁ ရက်” တဲ့။
ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?
နောက်ထပ် ဆေးတစ်မျိုးကတော့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့အတွက်ပါ။
လင်းရှု အံ့သြသွားပေမဲ့ ပစ္စည်းနှစ်ခုစလုံးကို သူ့အိတ်ထဲ ထည့်ထားလိုက်ပါတယ်။
အရင်က လေ့ကျင့်ခန်းတွေကြောင့် လူက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတာမို့ အခုချိန်မှာ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းဖို့တောင် သူ့အတွက် အင်မတန် ခက်ခဲနေပါတယ်။ တခြားနည်းလမ်းမရှိတာကြောင့် လင်းရှုဟာ လှံကြီးကို ဆွဲပြီး အဆောင်ကိုရောက်အောင် လူးလိမ့်ပြီးတော့ပဲ ပြန်ခဲ့ရပါတော့တယ်။
လင်းရှု မသိလိုက်တဲ့အရာကတော့ အဲဒီညပြီးတဲ့နောက်မှာ အဆောင်တစ်ခုလုံးမှာ မယုံနိုင်စရာ ကောလာဟလတစ်ခု ပြန့်သွားတာပါပဲ - “သန်းခေါင်ယံမှာ တွားသွားနေတဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ပေါ်လာတယ်” ဆိုတဲ့ ကောလာဟလပေါ့။
ရှင်းယောင်အကယ်ဒမီရဲ့ မြောက်ဘက်နယ်မြေ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှာ...
ကျောင်းသား အများစုဟာ အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ပြေးလွှားနေကြသလို တချို့ကလည်း အလယ်မှာ ရပ်ပြီး ကိုယ်တိုင်လေ့ကျင့်တာ ဒါမှမဟုတ် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်တာတွေ လုပ်နေကြပါတယ်။
ကွင်းတစ်ခုလုံး တော်တော်လေး ဆူညံနေတာပါ။
“၁၉ ပတ်မြောက်...” လင်းရှု ခေါင်းတွေ မူးနောက်နေပေမဲ့ ဇွဲမလျှော့ဘဲ ဆက်ပြေးနေပါတယ်။
သူ့အပေါ်မှာ စုစုပေါင်း အလေးချိန် ၁၄၀ ကီလိုဂရမ်လောက် ရှိနေတာပါ။ ဒီလောက်လေးတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တော်တော်လေး ဒဏ်ပိနေပေမဲ့ လင်းရှုဟာ သွားကြိတ်ပြီး ဆက်ပြေးနေပါတယ်။
တစ်ပတ်ပြေးတိုင်းမှာ တိုးတက်မှုအဆင့်က ၁၀ မှတ်လောက် တိုးလာတာကို သူ မြင်နေရပြီး တစ်ခါတလေမှာတော့ ၂၀ မှတ်လောက်အထိ တိုးတတ်ပါတယ်။ အတိအကျတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့။
လက်ရှိ တိုးတက်မှုအဆင့်က ၃၂၁/၁၀၀၀၀ ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အောင်မြင်ဖို့ လိုပါသေးတယ်။
“အစ်ကိုကြီး လင်းရှု!” အဲဒီအချိန်မှာပဲ အနောက်ကနေ အသံတစ်သံ ထွက်လာပြီး လင်းရှုရဲ့ ပုခုံးကို ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး ပုတ်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
“ဘုန်း!” လင်းရှု ချက်ချင်းပဲ မြေပြင်ပေါ် မှောက်ရက် လဲကျသွားပါတော့တယ်။
“ဘာလုပ်တာလဲ!” လင်းရှု အနောက်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ ဟောက်လိုက်ပါတယ်။ ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားအောက်မှာ ရှိနေတုန်း ရုတ်တရက် ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်တာကြောင့် သူ မြေပြင်ပေါ်ကို ပြားပြားဝပ် ကျသွားရတာပါ။
သူ လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ကို ဟောက်လိုက်တာကြောင့် မျက်လုံးလေးတွေ နီရဲပြီး ငိုတော့မလို ဖြစ်နေတဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
“ရွှမ်းအာ... မင်းလား?” လင်းရှု သူမကို မြင်တော့ အံ့သြသွားပါတယ်။
“ဆော်ရီပဲနော်၊ အစ်ကိုကြီး လင်းရှု စိတ်ကြည်မနေလို့ပါ” လင်းရှု ချက်ချင်းပဲ လူးလဲထပြီး သူမကို ချော့လိုက်ရပါတယ်။
ယဲ့ရွှမ်းအာ ဆိုတာကတော့ လင်းရှုတို့အိမ်ဘေးမှာ နေထိုင်တဲ့ လက်နက်ပညာရှင်ရဲ့ သမီးလေးပါ။ အိမ်နီးနားချင်းတွေ ဖြစ်တာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်က တော်တော်လေး ရင်းနှီးကြပါတယ်။
သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲက ကလေးမလေးဟာ အခုဆိုရင်တော့ သွယ်လျပြီး ကျော့ရှင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အဖြစ် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီပဲ။
“ဟွန်း!” ယဲ့ရွှမ်းအာက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီးမှ ပြုံးပြလိုက်ပါတယ်။
“မင်းက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ?” လင်းရှု မေးလိုက်ပါတယ်။
သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် သူမက အထက်တန်း ဒုတိယနှစ် ပဲ ရှိသေးတာပါ။
“အခုက နှစ်ဝက်စာမေးပွဲ နီးနေပြီလေ၊ အဲဒါကြောင့် ဆရာက ကျွန်မတို့ကို ကျောင်းအချို့ဆီ လိုက်ပြပြီး ဘယ်ကျောင်းကို သဘောကျလဲဆိုတာ ကြည့်ခိုင်းတာ” လို့ ယဲ့ရွှမ်းအာက ပြန်ဖြေပါတယ်။
“မင်းက အခုမှ ဒုတိယနှစ် မဟုတ်ဘူးလား?”
“ဟီးဟီး... ကျွန်မက အတန်းကျော်တက်လိုက်တာလေ!” ယဲ့ရွှမ်းအာက ခေါင်းလေးမော့ပြီး ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
“တကယ် တော်တာပဲ။”
“ဒါပေါ့လို့။”
“ဒါနဲ့... မင်း ရှင်းယောင်အကယ်ဒမီကို လာပြီး ငါနဲ့ အတူတူ ဆော့ဖို့ ပြင်ထားပြီးပြီလား?” လင်းရှုက သွားလေးတွေ ပေါ်အောင် ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလိုက်တာ၊ ဘယ်သူက အစ်ကို့ဆီ လာမှာလဲ!” ယဲ့ရွှမ်းအာက သူ့အိပ်မက်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး မျက်နှာလေး နည်းနည်းနီကာ မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပါတယ်။
လင်းရှု အထက်တန်းနောက်ဆုံးနှစ် ရောက်ကတည်းက သူတို့နှစ်ယောက် မဆုံဖြစ်တာ ကြာပါပြီ။
သူက လင်းရှုရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဆက်ခံထားတာကြောင့် ယဲ့ရွှမ်းအာကို သူ့အိမ်နီးနားချင်း ညီမလေးတစ်ယောက်လိုပဲ သဘောထားပါတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှာ ဘေးချင်းယှဉ်ထိုင်ပြီး စကားပြောနေကြပါတယ်။
“A20 နယ်မြေမှာ တကယ်ပဲ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေ အများကြီး ရှိတာလား?” လင်းရှု ပြောပြတဲ့ A20 နယ်မြေအကြောင်းကို ကြားတော့ ယဲ့ရွှမ်းအာရဲ့ မျက်လုံးလေးတွေထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုရော ကြောက်ရွံ့မှုပါ ပေါ်လာပါတယ်။
“ကျွန်မလည်း လက်တွေ့တိုက်ပွဲ လေ့ကျင့်မှု သွားချင်လိုက်တာ...”
“မင်းက အခု စစ်သည်တော်ပေါက်စ ဖြစ်နေပြီလား?” လင်းရှုက ရယ်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
“ဟေး... အဲဒါ ယဲ့ရွှမ်းအာရဲ့ ဘေးမှာနေတဲ့ လင်းရှု မဟုတ်လား?” ယဲ့ရွှမ်းအာ ပြန်မဖြေခင်မှာပဲ မဆီမဆိုင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
ထန်းဖျင် က ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် မျက်နှာထားနဲ့ လင်းရှုကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တာပါ။ သူက ယဲ့ရွှမ်းအာနဲ့အတူ ကျောင်းလာကြည့်တဲ့ သူတို့အုပ်စုထဲက တစ်ယောက်ပါ။
ယဲ့ရွှမ်းအာက လှပပြီး ချစ်စရာကောင်းတာကြောင့် သူမနောက်မှာ လိုက်နေတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ထန်းဖျင်ဟာ အရင်က ယဲ့ရွှမ်းအာမှာ အရမ်းခင်တဲ့ အစ်ကိုတစ်ယောက်ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။ အခု လင်းရှုနဲ့ သူမ ရင်းရင်းနှီးနှီး ထိုင်နေတာကို မြင်တော့ သူ တော်တော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတာပါ။
“ရှင်းယောင်အကယ်ဒမီရဲ့ အညံ့ဆုံး နောက်ဆုံးအဆင့်က လင်းရှု ဆိုတဲ့သူလို့ ငါကြားဖူးတယ်...” ထန်းဖျင် ဘေးက နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ဝင်ပြောပါတယ်။
“ထန်းဖျင်! နင် ဘာစကား ပြောတာလဲ!” လင်းရှု ဘာမှမပြောရသေးခင်မှာပဲ ယဲ့ရွှမ်းအာက ဒေါသတကြီးနဲ့ ထန်းဖျင်တို့ အုပ်စုဘက် လှည့်ပြီး အော်လိုက်ပါတယ်။
“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့ ဂျူနီယာတွေက စီနီယာ လင်းရှုကို တွေ့တော့ နည်းနည်းလောက် အစမ်းသပ်ခံ လုပ်ချင်ရုံပါ” ထန်းဖျင်က လက်ကာပြပြီး ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
လင်းရှုဟာ စစ်သည်တော်ပေါက်စ အဆင့်တောင် မရှိတဲ့ အမှိုက်တစ်ယောက်ပဲလို့ သူ အကြာကြီးကတည်းက ကြားဖူးထားတာပါ။ သူက လင်းရှုထက် ၂ နှစ်လောက် ငယ်ပေမဲ့ ဒီလိုလူမျိုးကိုတော့ အလွယ်လေး အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေပါတယ်။