အခန်း (၂၄) - လက်ဆောင်ထုပ်
လင်းရှုရဲ့ အဆောင်က အပေါ်ဆုံးထပ်မှာရှိပြီး အဲဒီမှာ ကျောင်းသားတွေ အတန်းချိန်ပြင်ပ ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းပိတ်ရက်တွေမှာ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ ကျယ်ဝန်းတဲ့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုလည်း ရှိပါတယ်။
သူဟာ သူ့ရဲ့လှံကိုယူပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီကို ဦးတည်သွားလိုက်ပါတယ်။
အခုက အတန်းတက်ချိန်ဖြစ်တာကြောင့် အဲဒီမှာ ဘယ်သူမှ ရှိမနေပါဘူး။
စာသင်နှစ်အကုန် စစ်ဆေးမှုကလည်း နီးကပ်နေပြီဖြစ်တာကြောင့် လင်းရှု အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ပါဘူး။ သူဟာ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတက်အောင် လုပ်ရပါမယ်။
သူဟာ အခြေခံလှံအတတ် ကတ်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ နဖူးပေါ်မှာ တင်လိုက်ပါတယ်။ ကတ်က ချက်ချင်းဆိုသလို လင်းထိန်လာပြီး အချက်အလက်တွေက သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကို စီးဝင်သွားပါတော့တယ်။
လှံနဲ့ပတ်သက်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ နည်းစနစ်တွေ အများကြီးဟာ သူဟာ လှံကို အကြာကြီး အသုံးပြုခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံရှိ လှံသမားတစ်ယောက်လိုမျိုး သူ့စိတ်ထဲကို တိုးဝင်လာပါတယ်။
ဒီကတ်တွေက အချက်အလက် အများကြီးကို ဦးနှောက်ထဲ ထည့်ပေးနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဒါက အပြင်ပန်း အကူအညီသာဖြစ်ပြီး အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ လင်းရှု သိပါတယ်။
သူဟာ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ လှံရဲ့ အခြေခံတွေကို ကျွမ်းကျင်အောင် အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားရမှာပါ။
လှံက တော်တော်လေး လေးတာကြောင့် လင်းရှုက လှံကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အပေါ်ကို ဝိုက်ပြီး မြှောက်လိုက်ပါတယ်။
“ဘုန်း!” လှံက သူ့လက်ထဲကနေ လွတ်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ကျသွားပါတော့တယ်။
လင်းရှု ခါးခါးသီးသီး ရယ်မောလိုက်မိပါတယ်၊ သူက အရမ်းကို ရည်မှန်းချက်ကြီးသွားပုံရတယ်။ လှံက တကယ်ကို လေးလံလွန်းတာကြောင့် ဝှေ့ယမ်းဖို့တောင် ခက်ခဲနေတာပါ။
ခဏလောက် နားပြီးနောက်မှာတော့ လင်းရှု သွားကြိတ်ပြီး ငွေရောင်လှံကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မလိုက်ပါတယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ အင်အားအားလုံးကို သုံးပြီး အရှေ့ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပါတယ်။
သူ အချိန်ဖြုန်းလို့ မဖြစ်ပါဘူး။ သူဟာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လှံလမ်းစဉ် ကို မလေ့ကျင့်ခင်နဲ့ နားမလည်ခင်မှာ အခြေခံလှံအတတ်ကို ကျွမ်းကျင်ဖို့ သုံးရက် အချိန်ပေးထားပါတယ်။
လှံက လေးလံနေပေမဲ့လည်း လင်းရှုဟာ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေ ရွှဲနစ်နေတဲ့ကြားကပဲ လှံကို ဆက်ပြီး ဝှေ့ယမ်းနေပါတယ်။
ပထမဆုံး အကြိမ်အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းရတာက အခက်ခဲဆုံးဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သူဟာ နှစ်ချက်လောက်ပဲ ဝှေ့ယမ်းနိုင်ပြီး နားလိုက်ရပါတယ်။
အချိန်ဘယ်လောက် ကုန်ဆုံးသွားမှန်း မသိတော့ပါဘူး။ လင်းရှုဟာ မြေပြင်ပေါ်မှာ လှဲချလိုက်ပြီး အမောတကော အသက်ရှူနေရပါတယ်။
ပင်ပန်းလိုက်တာ။ သူ တကယ်ကို ပင်ပန်းနေပါပြီ။
နာရီအနည်းငယ်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ အားအင်အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားနေရပါတယ်။
နားနေတုန်းမှာပဲ လင်းရှုဟာ ကျင့်စဉ် ကတ်ကို သူ့နဖူးပေါ်မှာ တင်လိုက်ပါတယ်။
ဒီဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ဘယ်အချိန်မဆို စွမ်းအင်မျိုးစုံ ရှိနေတတ်ပေမဲ့ သာမန်လူတွေကတော့ အဲဒါတွေကို မခံစားနိုင်ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ စစ်သည်တော်တွေအတွက်ကတော့ အဲဒီစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြပါတယ်။
ဒီစွမ်းအင်အားလုံးကို ‘အရင်းအမြစ်’ လို့ ခေါ်ဆိုပါတယ်။
သာမန်ကျင့်စဉ်တွေဟာ တရားဝင်စစ်သည်တော်တွေမှသာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်တာဖြစ်ပြီး စစ်သည်တော်အဆင့်နီးပါး တွေထဲမှာတော့ ဒီလိုလုပ်နိုင်တဲ့သူ အင်မတန် ရှားပါးပါတယ်။ ဒါကတော့ ပါရမီရှင်တွေကို ချန်လှပ်ထားတာပေါ့လေ။
ကတ်က လင်းထိန်လာပြီး စာလုံးအမြောက်အမြား လင်းရှုရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာပါတယ်။ ကျင့်စဉ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာမျိုးစုံ သူ့ဦးနှောက်ထဲမှာ ပုံဖော်လာပါတယ်။
သူ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ကျင့်စဉ်အကြောင်းအရာတွေအတိုင်း တရားထိုင် ကျင့်ကြံလိုက်ပါတယ်။
တစ်နာရီလောက် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့အခါ လင်းရှု တော်တော်လေး ပြန်လည်လန်းဆန်းလာပါတယ်။ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ထလိုက်ပါတယ်။
“ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်သလို ခံစားနေရတာလဲ?”
ကျင့်စဉ်တွေအရဆိုရင် အရင်းအမြစ်စွမ်းအင်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် စုပ်ယူနိုင်ပြီးရင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နွေးထွေးပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရှိရမှာပါ။
မဟုတ်သေးဘူး၊ ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်ရမယ်!
လင်းရှုဟာ သွားကြိတ်ပြီး ငရဲကျနေသလိုမျိုး ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကို လေ့ကျင့်ပါတော့တယ်။
တစ်မွန်းလွဲခင်းလုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိပ်စက်ပြီးတဲ့နောက် ညအချိန်ကို ရောက်လာခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီခံစားချက်က ပေါ်မလာခဲ့ပါဘူး။
‘ငါထင်တာတော့ တရားဝင်စစ်သည်တော်တွေ သုံးတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကမှ အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများမယ်ထင်တယ်...’ လို့ လင်းရှု ကိုယ့်ဘာကိုယ် ရေရွတ်လိုက်မိပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ လင်းရှုဟာ သူ့ရဲ့ အချက်အလက်ဇယား ကို မသိစိတ်နဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိပါတယ်။
အိမ်ရှင်: လင်းရှု
အဆင့်: ၁၀
အတွေ့အကြုံ : ၈၅၆၅ (နောက်တစ်ဆင့်တက်ရန် ၂၀၅၀၈ လိုအပ်သည်)
ခွန်အား : ၆၉
ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု : ၄၂
အလျင် : ၃၂
မှတ်ချက်: (သာမန်လူတစ်ယောက်၏ တန်ဖိုးမှာ ၃၈ နှင့် အထက်ဖြစ်သည်)
စွမ်းရည် : ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သော မျက်လုံး ၊ ဒေါသအမျက်
ဒေါသအရှိန်စုဆောင်းမှု : ၀/၁၀၀
စုစုပေါင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် : ၆၈၉
‘ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ? ငါ အပိုမှတ် တွေ မထည့်ရသေးဘဲနဲ့ ဘာလို့ ခွန်အားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုတွေ တိုးနေရတာလဲ?’
အရင်က ခွန်အားက ၆၇ နဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုက ၄၀ ပဲ ရှိတာပါ။ အတွေ့အကြုံမှတ်တွေလည်း တိုးလာသလိုပဲ။
‘နေဦး... ငါ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား လေ့ကျင့်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင်လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ အတွေ့အကြုံနဲ့ ခွန်အားတွေက လိုက်ပြီး တိုးလာတာများလား?’
‘အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။’
ဒီအချက်ကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ လင်းရှု အရမ်းဝမ်းသာသွားပါတယ်။ သူဟာ တခြားလူတွေထက် ပိုမြန်မြန် တိုးတက်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲလေ။
မကြာခင်မှာပဲ သန်းခေါင်ကျော် အချိန်ကို ရောက်လာပြီး လင်းရှု အဆောင်ကို ပြန်ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ စနစ်ဆီကနေ ကြေညာသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပါတယ်။
“ဒင်~~ သြဂုတ်လအတွက် ကံစမ်းမဲ အသစ် ဖြစ်ပါပြီ၊ အိမ်ရှင်အနေနဲ့ လက်ခံရယူနိုင်ပါတယ်။”
လင်းရှု အံ့သြသွားပြီးမှ အရမ်းကို ပျော်သွားပါတယ်။ ဒီလိုမျိုးလည်း ရှိတာပဲလား၊ စနစ်က အခါအားလျော်စွာ ဆုတွေပေးတာအပြင် လတိုင်းမှာ ကံစမ်းမဲနှိုက်ခွင့် တစ်ကြိမ် ရှိနေတာကိုး။ သန်းခေါင်ကျော်သွားပြီဆိုတော့ သြဂုတ်လ ၁ ရက်နေ့ အတိအကျပဲလေ!
လင်းရှု ချက်ချင်းပဲ ကံစမ်းမဲ စာမျက်နှာထဲကို ဝင်လိုက်ပါတယ်။
အရင်တစ်ခါလိုပဲ အကွက် ၁၀ ကွက် ရှိပေမဲ့ အထဲက ပစ္စည်းတွေကတော့ ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။
ပထမဆုံး သူ့မျက်လုံးထဲ ဝင်လာတာက စွမ်းရည်ကတ် ၃ ကွက်ပါ။ ကြေးအဆင့်ကတ် ၂ ခုနဲ့ ငွေအဆင့်ကတ် ၁ ခု ဖြစ်ပါတယ်။
နောက်ထပ် ၃ ကွက်ကတော့ လက်နက်တွေပါ။ ပုံလေးတွေအရဆိုရင် လက်နက်တွေကလည်း ကျပန်း ပါပဲ။
အကွက်သေးသေးလေး တစ်ကွက်မှာတော့ ‘အထူးဆု’ လို့ ရေးထားပြီး ကျန်တဲ့ ၃ ကွက်ကတော့ ‘လက်ဆောင်ထုပ်’ ပုံလေးတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
‘ဟင်? ဒါက ဘာလဲ?’
လင်းရှု လက်ဆောင်ထုပ်ပုံလေးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာမို့ စိတ်ဝင်စားသွားပါတယ်။
သူ့မှာ ‘ဖီးနစ်အရှိန်အဝါ’ လေ့ကျင့်ဖို့ ရှိနေသေးတာကြောင့် စွမ်းရည်ကတ်ကို အရေးတကြီး မလိုသေးပါဘူး။ လက်နက်လည်း ရှိပြီးသားဆိုတော့ အကောင်းဆုံးက အထူးဆုပဲပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အထူးဆုကို တစ်ခါ ပေါက်ဖူးပြီးပြီဆိုတော့ သူ အဲဒီလောက်အထိ ကံကောင်းဦးမလားလို့ တွေးမိပါတယ်။
သူ အများကြီး စဉ်းစားမနေတော့ပါဘူး။ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူပြီး ကံစမ်းမဲဘီးကို လှည့်လိုက်ပါတယ်။
ဘီးက လည်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း နှေးလာပါတယ်။
‘လက်နက်တော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့၊ လက်နက်တော့ မဟုတ်ပါစေနဲ့...’ လင်းရှု လက်သီးဆုပ်ပြီး တိုးတိုးလေး ဆုတောင်းနေပါတယ်။
လက်နက်တွေက အမျိုးအစား အရမ်းများတာကြောင့် တစ်ခုခု ပေါက်လာရင်တောင် သူ သုံးနိုင်ချင်မှ သုံးနိုင်မှာပါ။
လင်းရှုက လက်ဆောင်ထုပ်ထဲမှာ ဘာတွေပါမလဲဆိုတာ သိချင်နေတာကြောင့် လက်ဆောင်ထုပ်ကိုပဲ လိုချင်နေမိပါတယ်။
‘ရပ်တော့! မြန်မြန်ရပ်လိုက်စမ်း!’ လက်နက်အကွက်ဆီကို မြှားလေး ရောက်သွားတာ မြင်တော့ သူ စိုးရိမ်သွားပါတယ်။
ဒါကတော့ တကယ်ကို မတန်ဘူးလေ၊ သူ ‘ငွေရောင်မသေမျိုးဝိညာဉ်’ လှံအတွက် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ကုန်ထားတာမို့ တခြားလက်နက်တွေ ထပ်မလိုချင်တော့ပါဘူး။
မြှားလေးက လက်နက်အကွက်နားမှာ တုန်ခါနေပြီးမှ ရပ်သွားပါတယ်။
‘တောက်!’ လင်းရှု ဆဲလိုက်မိပါတယ်။ သူ မလိုချင်တဲ့နေရာမှာ ရပ်သွားပြီလို့ ထင်လိုက်လို့ပါ။
ဒါပေမဲ့ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မြှားက မရပ်သေးပါဘူး။ နည်းနည်းလေး ထပ်ရွေ့သွားပြီး ‘လက်ဆောင်ထုပ်’ အကွက်ပေါ်မှာ တည့်တည့်ကြီး ရပ်သွားပါတော့တယ်!
“ဂုဏ်ယူပါတယ် အိမ်ရှင်၊ သင်ဟာ ‘အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ခြင်း’ လက်ဆောင်ထုပ်ကို ရရှိသွားပါပြီ!”
လင်းရှု ဆုကို လက်ခံယူလိုက်တာနဲ့ သူ့ရှေ့မှာ အနီရောင် လက်ဆောင်ထုပ်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာတာကြောင့် သူ လန့်ပြီး နောက်ကိုတောင် ခုန်မိသွားပါတယ်။
‘အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်ခြင်း လက်ဆောင်ထုပ်? ဒါက ဘာကြီးလဲ?’
သူ စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ လက်ဆောင်ထုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လက်ကောက်ဝတ်အစွပ် တစ်စုံ၊ ခြေထောက်အစွပ် တွေနဲ့ လက်ပြတ်အင်္ကျီ စတာတွေကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။