အခန်း ၁၉၀ - အပြီးသတ် ချေမှုန်းခြင်း
လင်းရှု စကားပြောပြီးသည်နှင့် လျိုယွဲ့ရှိရာသို့ တရှိန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်၊၊
"မြန်မြန် လုပ်ကြ...!" ကျန်းရင်သည် လင်းရှု၏ စကားကို ကြားသောအခါ လီဖင်းနှင့် ကျန်းလီတို့ကို အလျင်အမြန် အချက်ပေးလိုက်သည်၊၊
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်၊၊
မြေပြင်ပေါ်တွင် အဆင့် (၃) ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲ အမြောက်အမြား ပြန့်ကျဲနေပြီ ဖြစ်သည်၊၊
၎င်းတို့မှာ ခုနတင်က လင်းရှု၏ မီးလျှံများကြောင့် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ပိုးတောင်မာလေးများထံမှ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊၊
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး စွမ်းအင်များလည်း အကုန်အစင် ခမ်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ၊၊
လျိုယွဲ့မှာမူ အဆင့် (၆) ပိုးတောင်မာကြီး သုံးကောင်နှင့် အားချင်း ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နေရသည်၊၊ သို့သော် သူမမှာ သိသိသာသာ အခြေအနေ မဟန်ဘဲ တိုက်စစ်ဆင်ရန်ပင် ခဲယဉ်းနေရှာသည်၊၊
ဤပိုးတောင်မာကြီးများမှာ အရွယ်အစား ကြီးမားသော်လည်း သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှု အရှိန်အဟုန်မှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်၊၊
ဝူး...
ထိုအခိုက်တွင် ပိုးတောင်မာကြီးတစ်ကောင်မှာ သားရဲတစ်ကောင်အလား ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ထက်မြက်သော သွားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဖြဲကာ လျိုယွဲ့ကို ကိုက်ခဲရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်၊၊
"ရှောင်လိုက်တော့...!!!" လင်းရှုသည် ခြေထောက်ကို အားပြုကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ခွန်အားများကို ထုတ်ဖော်ရင်း တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်လာခဲ့သည်၊၊
သူသည် လက်ထဲရှိ အနက်ရောင်အစွန်း လှံရှည်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ဟဟကြီး ဖြစ်နေသော ပိုးတောင်မာကြီး၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ကန့်လန့်ဖြတ် ဝင်သွားတော့သည်၊၊
ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...
ပါးစပ်အတွင်းရှိ သွားတန်းများမှာ လင်းရှု၏ လှံဦးကြောင့် တစ်စောင်း ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး တခဏချင်းမှာပင် အကုန်အစင် ကျိုးပဲ့ ကြွေကျသွားတော့သည်၊၊
"ဖီးနစ်အရှိန်အဝါ...!!!" ဤမျှနှင့် မပြီးသေးပေ၊၊ လင်းရှုသည် ဝေဟင်ပေါ်တွင် ခဏမျှ ရပ်တန့်နေသည့်အလား လှံကို ဝေ့ယမ်းကာ မီးတောက်ငှက်များစွာကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ ပိုးတောင်မာကြီး၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားတော့သည်၊၊
ပိုးတောင်မာကြီးမှာမူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ၊၊
တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ထိုမီးတောက်ငှက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ၎င်း၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းကို ရမ်းသန်း ပေါက်ကွဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်၊၊
၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားပြီး ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေတော့သည်၊၊
ဤပိုးတောင်မာကြီး၏ အပြင်ဘက်မှာ မာကျောသော အခွံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော်လည်း အတွင်းပိုင်းမှာမူ အလွန်ပင် နုနယ်လှသည်၊၊
လင်းရှု၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ၎င်းကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့သည်၊၊
လျိုယွဲ့သည်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ကာ အခြား ပိုးတောင်မာကြီးတစ်ကောင်၏ ခြေလက်များထံသို့ တရှိန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး သူမ၏ ဓားရှည်ဖြင့် လွှဲရိုက်လိုက်လေသည်၊၊
၎င်း၏ ရှေ့ခြေလက်အချို့မှာ လျိုယွဲ့၏ ဓားချက်အောက်တွင် တိုက်ရိုက် ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်၊၊
"ဝူး...!!!"
ပိုးတောင်မာကြီးမှာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် အသံကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်၊၊
၎င်းသည် ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဖြဲကာ လျိုယွဲ့ကို ကိုက်ရန် ကြိုးစားပြန်သည်၊၊
သို့သော် လျိုယွဲ့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အနည်းငယ်မျှ နောက်ကျခြင်း မရှိဘဲ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူပင် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်၊၊
"ဘာမှမဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား၊၊" နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော လင်းရှုနှင့် လျိုယွဲ့တို့မှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကျောချင်းကပ်လျက် ရှိနေကြသည်၊၊
သူတို့ရှေ့ရှိ ပိုးတောင်မာကြီးများမှာ ဧရာမ သတ္တဝါဆိုးကြီးများအလားပင်၊၊
"သူတို့ကို သတ်ရမယ်၊၊" လျိုယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်၊၊
လင်းရှု ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရုတ်ချည်း ပြေးထွက်သွားကြပြန်သည်၊၊
လင်းရှု၏ မီးတောက်ငှက်များကို စားသုံးထားရသော ပိုးတောင်မာကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရုန်းကန်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ပါးစပ်အတွင်းမှ အပြာရောင် အရည်များကို အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်နေသည်၊၊
၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ချေ၊၊
ယခု လင်းရှု ရင်ဆိုင်ရမည့်အရာမှာ ကျန်ရှိနေသော နောက်ထပ် တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်၊၊
ပိုးတောင်မာကြီးသည် လင်းရှု ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပါးစပ်ကို ဟကာ ၎င်း၏ ဓားကောက်နှင့်တူသော ရှေ့ခြေလက်များကို မြှောက်လိုက်သည်၊၊ ထို့နောက် လင်းရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထက်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်ရန် ကြံရွယ်လျက် ရမ်းလိုက်လေသည်၊၊
လင်းရှုသည် ဝေဟင်ပေါ်တွင် ကိုယ်ကို တစ်ပတ်လှည့်ကာ ထိုတိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင်း ၎င်း၏ ကျောကုန်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်၊၊
အနက်ရောင်အစွန်း လှံရှည်ကို ကိုင်စွဲကာ လင်းရှုသည် ၎င်း၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်လိုက်သည်၊၊
တောင်... တောင်... တောင်...
သူသည် လှံဖြင့် အကြိမ် (၂၀) ကျော်မျှ ထိုးနှက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ အခွံမှာ ထိုးဖောက်နိုင်ရန် အလွန်ပင် မာကျောလွန်းနေသည်၊၊
၎င်းမှာ အချိုင့်အချို့သာ ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်၊၊
"ဝူး...!!!"
လင်းရှုက ကျောပေါ်တွင် ရပ်နေသဖြင့် ၎င်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှား ဒေါသထွက်သွားပုံရသည်၊၊ ကျောပေါ်မှ အတောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ပျံသန်းရန် ကြိုးပမ်းတော့သည်၊၊
တောက်... ခက်ပြီ၊၊
လင်းရှုမှာ ၎င်း၏ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လန့်သွားရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်၊၊
သို့သော် ၎င်း၏ ကျောပြင်အခွံအတွင်းမှ အတောင်ပံများ ဖြန့်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်းရှုသည် ဟန်ချက်ကို ပြန်လည် ထိန်းလိုက်ပြီး လှံကို ဝေ့ယမ်းကာ မီးလျှံတစ်ခုကို ၎င်း၏ အတောင်ပံများထံသို့ တိုက်ရိုက် လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်၊၊
ဝုန်း...
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အတောင်ပံများမှာ မီးလျှံနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်၊၊
ဝေဟင်ပေါ်ရှိ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရသည်၊၊
ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရသည်၊၊
ဖုန်မှုန့်များမှာလည်း ထူထပ်စွာ လွင့်ပျံလာသည်၊၊
အကယ်၍ လင်းရှုသာ 'မီးလျှံသန့်စင် ကြယ်စင်ကောင်းကင်' စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ၎င်း၏ အခွံကို တိုက်ရိုက် အရည်ပျော်စေနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကို မသိဘဲ ထိုစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်၍ မရနိုင်ကြောင်း ခံစားနေရသည်၊၊
ကြည့်ရသည်မှာ ခုနတင်က စွမ်းရည်မှာ ခဏတာမျှသာ လက်သွားသော စွမ်းရည်မျိုး ဖြစ်ပုံရသည်၊၊
တောက်... ခက်တာပဲ၊၊
နီမြတ်ကြာမီးလျှံကို ဝါးမြိုထားသောကြောင့်သာ ထိုမီးလျှံကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်၊၊
၎င်းကို သူ သေသေချာချာ မကျွမ်းကျင်သေးခြင်းကြောင့်လော၊၊
သူ အများကြီး စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ အတောင်ပံများ လောင်ကျွမ်းသွားသဖြင့် ပြန်ထရန် ကြိုးစားနေသော ပိုးတောင်မာကြီးကို လင်းရှု မြင်လိုက်ရသည်၊၊
"ငရဲကို သွားစမ်း...!"
လင်းရှု၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားရသည်၊၊ ပိုးတောင်မာကြီး လုံးဝ ပြန်မထနိုင်မီမှာပင် သူသည် ထိုနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် သေးငယ်လှသော ဦးခေါင်းကို အနက်ရောင်အစွန်း လှံရှည်ဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်လေသည်၊၊
ဒုန်း...
လင်းရှုသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုအတွက် သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ရာ လှံဦးမှာ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်၊၊
ဗုန်း...
ပိုးတောင်မာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားသည်၊၊
သေသွားပြီလား...၊၊
လင်းရှုသည် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း အမောတကော ဖြစ်နေရှာသည်၊၊
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဤသတ္တဝါကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်၊၊
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းရှုသည် အတွေ့အကြုံများ ရရှိကြောင်း စနစ်၏ အသိပေးသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်၊၊
သန်း (၁၀)... နောက်ထပ် သန်း (၁၀) တောင်မှပါလား...!
လျိုယွဲ့မှာမူ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ပိုးတောင်မာကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်၊၊
လျိုယွဲ့၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသည်၊၊ သူမသည် ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ဘဲ သူမ၏ မြန်နှုန်းနှင့် ထက်မြက်သော ဓားကို အသုံးချကာ ၎င်း၏ ခြေထောက်များကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုင်းဖြတ်နေခဲ့သည်၊၊
ခဏအကြာတွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်၊၊
လျိုယွဲ့သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုကာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းဘေးသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်လိုက်သည်၊၊ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ တခဏချင်းမှာပင် ဧရာမ ဓားရိပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အထက်မှနေ၍ တိုက်ရိုက် ပိုင်းချလိုက်တော့သည်၊၊
ဝုန်း...
ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ လျိုယွဲ့၏ ဓားချက်ကြောင့် တိုက်ရိုက် ပြတ်တောက်သွားကာ အောက်ခြေ မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း ရှည်လျားသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်သွားရသည်၊၊
ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်လဲ...!
လင်းရှုသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်သွားရသည်၊၊
လျိုယွဲ့၏ ခွန်အားမှာလည်း ပိုမို သန်မာလာသည့်အလားပင်...?!