“လင်းရှု!” ရန်ထျန်းက လင်းရှုကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။
လင်းရှု လမ်းလျှောက်လာခဲ့ပါတယ်။ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာတင် သူ လမ်းမှားပြီး ထွက်ပြေးမိခဲ့မှန်း သိလိုက်တာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း အဆင့်မြင့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေနဲ့ တိုးခဲ့တာပေါ့။
“ဟွန်း... မင်း မသေတာ ကံကောင်းလို့ပဲ မှတ်ပါ” လင်းရှုကို မြင်တော့ ကျန်းရိက ခနဲ့လိုက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ ထူးထူးဆန်းဆန်း ခံစားနေရတာက အခုလက်ရှိ လင်းရှုရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖိအားပေးနိုင်တဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေသလိုမျိုးပါပဲ။ ဒါက သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေပါတယ်။
သူ တကယ်ပဲ ထပ်ပြီး သန်မာလာတာလား?!
ရွှီကျွင်းရဲ့ မျက်နှာကတော့ ပိုပြီး ကြည့်ရဆိုးလာပါတယ်။ သူက တခြားလူတွေရဲ့ အနောက်မှာ ပုန်းနေပြီး ရှေ့ကို ထွက်မလာရဲပါဘူး။
“လင်းရှု... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား?” ဆရာလော့လီက လင်းရှုရဲ့ စုတ်ပြတ်နေတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။ သူ့မှာ တိုက်ခိုက်ရေးဓားတောင် မပါတော့ဘဲ တော်တော်လေး ခရီးကြမ်းခဲ့ရတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေတာကိုး။
“ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ် ဆရာ။”
“လင်းရှု... မင်း ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ တစ်ကောင်တောင် မသတ်ခဲ့ရဘူးလား?” ကျန်းယီရဲ့ နောက်လိုက်ဖြစ်သူ ရဲ့ချိုး က လင်းရှုကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီး ဘာမှမပါဘဲ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်လာတာကို မြင်တော့ လှောင်ပြောင်လိုက်ပါတယ်။
တခြားလူတွေကလည်း လင်းရှုကို ကြည့်နေကြပါတယ်။ ဒီလက်တွေ့တိုက်ပွဲ စစ်ဆေးမှုမှာ တကယ်တော့ လျှို့ဝှက်ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ရှိနေတာပါ။ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ အများဆုံးသတ်နိုင်ပြီး ထူးဆန်းပုံဆောင်ခဲ အများဆုံး ရတဲ့သူက ဆုရမှာလေ။
ဒါက နှစ်စဉ် လက်တွေ့တိုက်ပွဲ လေ့ကျင့်မှုတိုင်းမှာ လူသိများတဲ့ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုပါ။
တကယ်လို့ ဘယ်သူမှ ကျန်းရိထက် ပုံဆောင်ခဲ ပိုမရဘူးဆိုရင်တော့ သူက ဒီလေ့ကျင့်မှုမှာ ပထမ ရမှာပေါ့။
“ငါ မရဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ?” လင်းရှုက မျက်ခုံးပင့်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူ့ကျောပေါ်မှာ လွယ်လာတဲ့ အိတ်ငယ်လေးကို ချလိုက်တဲ့အခါ လူတိုင်း အံ့သြသွားကြပါတယ်။
ဒါ... အထဲက အားလုံးက ထူးဆန်းပုံဆောင်ခဲတွေများလား?
မဖြစ်နိုင်တာ! အတန်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အကောင်းဆုံးနဲ့ တရားဝင် စစ်သည်တော် ဖြစ်ဖို့ အနီးစပ်ဆုံးလို့ ပြောကြတဲ့ ကျန်းရိတောင်မှ အဆင့် (၁) ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ ၈ ကောင်ပဲ သတ်နိုင်ပြီး ပုံဆောင်ခဲ ၈ ခုပဲ ရတာလေ။
လင်းရှုက ခနဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး အရောင်စုံ ပုံဆောင်ခဲတွေ ပါတဲ့ အိတ်ကို ဖွင့်ပြလိုက်ပါတယ်။
“အဆင့် (၁) ထူးဆန်းပုံဆောင်ခဲ ၁၆ ခု။”
“အဆင့် (၂) ထူးဆန်းပုံဆောင်ခဲ ၅ ခု...”
လင်းရှုမှာ အဆင့် (၂) ပုံဆောင်ခဲ ၅ ခုတောင် ရှိနေတာကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လူတိုင်း မျက်နှာပျက်သွားပါတယ်။ အဆင့် (၂) ပုံဆောင်ခဲဆိုတာ အဆင့် (၂) ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါကို သတ်မှ ရတာလေ!
ပိုပြီး အရေးကြီးတာက အဆင့် (၂) ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါတွေက အဆင့် (၁) စစ်သည်တော်တွေနဲ့ အင်အားချင်း တူတာပါ။ စစ်သည်တော်ပေါက်စ တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် အများကြီး သတ်နိုင်မှာလဲ?!
လူတိုင်း အံ့သြနေတုန်းမှာပဲ ရန်ထျန်းက သူ့မျက်လုံးကို ပွတ်ပြီး အော်လိုက်ပါတယ်။ “အဆင့် (၃) ထူးဆန်းပုံဆောင်ခဲလား?!”
အနက်ရောင်သန်းနေတဲ့ အစိမ်းရောင် ပုံဆောင်ခဲကြီးက ရန်ထျန်းကို တစ်ခုခု သတိရသွားစေပါတယ်။ အရောင်ပြောင်း မြွေကြီးကို လင်းရှု သတ်လိုက်တာများလား?
ဒါကတော့ လွန်သွားပြီ၊ အဲဒါ အဆင့် (၃) ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါကြီးလေ!
“မဖြစ်နိုင်ဘူး! လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ!” ကျန်းရိက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။
လင်းရှုရထားတဲ့ ပုံဆောင်ခဲတွေက သူရထားတာထက် အများကြီး ပိုများနေသလို အဆင့် (၃) ပုံဆောင်ခဲကြီးက သူ့ရဲ့ မာန်မာနကို တည့်တည့်ကြီး ထိုးနှက်လိုက်တာပါ။
“ဆရာလော့... လင်းရှု တစ်ခုခု လိမ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!” ရဲ့ချူးကလည်း ဝိုင်းအော်ပါတယ်။
လူတိုင်းက သူ့ကို သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်လာကြပါတယ်။
“လိမ်ထားတယ် ဟုတ်လား? အဲဒါဆို မင်းလည်း ငါ့ကို မြင်အောင် လိမ်ပြပါလား?” လင်းရှုက မျက်လုံးလေး မှေးပြီး လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူ့စကားကို ကြားတော့ လူတိုင်း ချက်ချင်း တိတ်ကျသွားပါတယ်။
အဆင့် (၃) ထူးဆန်းပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုရဲ့ တန်ဖိုးက သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မတတ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုးပါ။ ပြီးတော့ ဘယ်သူကမှလည်း ဒီလေ့ကျင့်ပွဲမှာ နိုင်ဖို့အတွက် ပုံဆောင်ခဲတွေကို ပိုက်ဆံအများကြီးပေးဝယ်ပြီး လာလိမ်နေလောက်အောင် မိုက်မဲမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
“ကဲ... ဒီတစ်ခေါက် အားလုံးရဲ့ ရလဒ်တွေက ငါ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ထက် ပိုကောင်းကြပါတယ်။ အခု ငါတို့အားလုံး ပတ် (Pub) ကို ပြန်ကြရအောင်” လို့ ဆရာလော့လီက ပြောလိုက်ပါတယ်။
A20 နယ်မြေမှာရှိတဲ့ ပတ် (Pub) ဆိုတာက တကယ့်အရက်ဆိုင်မျိုး မဟုတ်ဘဲ အလွတ်သဘော အရောင်းအဝယ်လုပ်တာနဲ့ တာဝန် (Mission) တွေကို လက်ခံတဲ့နေရာမျိုးပါ။
အဲဒီနေရာက တော်တော်လေး ကျယ်ဝန်းပြီး ကွန်ပျူတာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ အဲဒီကွန်ပျူတာတွေကတစ်ဆင့် "စစ်သည်တော်များသမဂ္ဂ" ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အချက်အလက်တွေ၊ လက်နက်တွေနဲ့ ပုံဆောင်ခဲတွေကို ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီဝန်ဆောင်မှုတွေကိုတော့ စစ်ဆေးမှုအောင်မြင်ပြီးတဲ့ တရားဝင် စစ်သည်တော် တွေပဲ အသုံးပြုခွင့်ရှိတာပါ။
“ကျောင်းသားတို့... မင်းတို့ရလာတဲ့ ထူးဆန်းပုံဆောင်ခဲတွေကို ဒီဆိုင်ရှင်ဆီမှာ ရောင်းလို့ရသလို၊ တရားဝင်စစ်သည်တော်ဖြစ်တဲ့အထိ စောင့်ပြီးတော့ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ အထဲက စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ခွန်အားကို မြှင့်တင်လို့လည်း ရပါတယ်” လို့ ဆရာလော့လီက ကျောင်းသားတွေကို ရှင်းပြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျောင်းသားအများစုကတော့ ရောင်းဖို့ပဲ ရွေးချယ်ကြပါတယ်။
အဆင့် (၁) ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုဟာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် ယူနီယံဒင်္ဂါး ၁,၀၀၀ ဝန်းကျင် ရတာကြောင့် တော်တော်လေး တန်ဖိုးရှိတာကိုး။ ပုံဆောင်ခဲ အနည်းငယ် ရောင်းလိုက်ရုံနဲ့တင် တစ်လစာ ကောင်းကောင်း နေထိုင်လို့ ရပါတယ်။
“မင်းဆီမှာ အဆင့် (၃) ပုံဆောင်ခဲ တကယ်ရှိတာလား?” လင်းရှုရဲ့ အဆင့် (၃) ပုံဆောင်ခဲကို မြင်တော့ ဆိုင်ရှင်က အံ့သြသွားပါတယ်။
ရှင်းယောင်အကယ်ဒမီ က ကျောင်းသားတွေ နှစ်တိုင်း လာလေ့ကျင့်တာ သူ သိပေမဲ့ အဆင့် (၃) ပုံဆောင်ခဲ ရနိုင်တဲ့ ကျောင်းသားမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပါဘူး။ ဒါက သူ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ထက်ကို ကျော်လွန်နေတာပါ။
“ဒါ ဘယ်လောက်ရမလဲ?” လင်းရှုက မေးလိုက်ပါတယ်။
“ဒါက အဆင့် (၃) အရောင်ပြောင်းမြွေကြီးဆီက ပုံဆောင်ခဲလား?”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
“ဒါမျိုးက တွေ့ရခဲတယ်၊ ငါးသိန်းဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ?” ဆိုင်ရှင်က ခဏစဉ်းစားပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
ငါးသိန်း??! ဒီလောက်များပြားတဲ့ ပမာဏကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ကျောင်းသားအားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပါတယ်။ ငါးသိန်းဆိုတာ တကယ့်ကို မူးဝေသွားလောက်တဲ့ ပမာဏလေ!
“ရပါတယ်၊ ရောင်းမယ်။”
ပုံဆောင်ခဲတွေ အားလုံး ရောင်းပြီးနောက်မှာတော့ လင်းရှုဆီမှာ ယူနီယံဒင်္ဂါး ၆ သိန်းကျော် ရှိသွားပါပြီ။
အများကြီးလို့ ထင်ရပေမဲ့ ဒါဟာ မလုံလောက်သေးမှန်း လင်းရှု သိပါတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ စွမ်းရည်တွေ၊ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ဝယ်တဲ့အခါ ဒီထက်အများကြီး ပိုကုန်မှာပါ။ စစ်သည်တော်တွေအတွက်တော့ ဒီပမာဏဟာ သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်လိုပါပဲ။
“အဲ... ဒါ အတန်း (၂၉) က ကျောင်းသားတွေ မဟုတ်လား?” အဲဒီအချိန်မှာပဲ တခြားလူတစ်စု ပတ်ထဲကို ဝင်လာပါတယ်။
သူတို့တွေ ဝတ်ထားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံပေါ်မှာလည်း ရှင်းယောင်အကယ်ဒမီရဲ့ တံဆိပ်ပါနေတာမို့ ကျောင်းသားချင်း တူတူပါပဲ။
“အတန်း (၁) လား?” ရန်ထျန်းက မြင်လိုက်တော့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပါတယ်။
အတန်း (၁) ဆိုတာ ကျောင်းရဲ့ ထိပ်သီးအဆင့်လို့ သတ်မှတ်ခံထားရပြီး စစ်သည်တော်လောင်းတွေထဲမှာ အတော်ဆုံးတွေ စုနေတဲ့ အတန်းပါ။ အချို့ဆိုရင် တရားဝင်စစ်သည်တော် အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီလို့ သတင်းကြီးပါတယ်။
“အမှိုက်တွေစုနေတာပဲ၊ ဘာလို့ သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေမှာလဲ”
အတန်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ကျန်းရိကတော့ အဲဒီစကားကို ကြားရတဲ့အခါ မကျေမနပ်နဲ့ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပါတယ်။
“ဘာလဲ? ကျန်းရိ... မင်းအစွမ်းနဲ့ ငါ့ကို ချချင်လို့လား?” ကောင်လေးတစ်ယောက်က ကျန်းရိရဲ့ အမူအရာကို မြင်တော့ ခနဲ့လိုက်ပါတယ်။
သူ့နာမည်က ဆွန်ချန်း ဖြစ်ပြီး တရားဝင်စစ်သည်တော် အဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ။ သူက ကျောင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့် ၁၀၈ မှာ ရှိနေတာပါ။
သောင်းနဲ့ချီတဲ့ ကျောင်းသားတွေထဲမှာ ဒီအဆင့်ရဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို သန်မာမှ ရတာပါ။ ကျန်းရိကတော့ အဆင့် ထောင်ဂဏန်းမှာပဲ ရှိတာမို့ သူနဲ့ မယှဉ်နိုင်တာကြောင့် ဘာမှပြန်မပြောရဲပါဘူး။
“ဖယ်ကြစမ်း! လမ်းပိတ်မနေနဲ့!” အဲဒီအချိန်မှာပဲ တခြားတစ်ဖက်ကနေ မောက်မာတဲ့ အသံတစ်သံ ထပ်ထွက်လာပါတော့တယ်။