အခန်း ၁၈၇ - ကြာပန်းနီမီးလျှံအား ဝါးမြိုခြင်း

'နာကျင်လိုက်တာ... အလွန်အမင်း နာကျင်လှသည်၊၊'

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများမှာ မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား ခံစားနေရသည်၊၊

လင်းရှုသည် သွားများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စေ့ထားရင်း ထိုဝေဒနာကို အစွမ်းကုန် အောင့်အည်းသည်းခံနေရသည်၊၊

သို့သော် ဤနာကျင်မှုမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦး ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်၊၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ အရည်ပျော်ကျတော့မည့်အလားပင်၊၊

ခဏအကြာတွင် လင်းရှုမှာ မူးဝေလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေခေါက်လဲကျသွားတော့သည်၊၊

"ဝါးမြိုခြင်း စွမ်းရည် အသက်ဝင်ပါပြီ... ၀.၁ ရာခိုင်နှုန်း စုပ်ယူပြီးစီးပါပြီ..."

လင်းရှု သတိလစ်တချက် မေ့တချက် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လင်းရှုမှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြားနိုင်တော့ပေ၊၊

လျိုယွဲ့သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်၊၊

လင်းရှုသည် ယခုအခါ အလွန်အန္တရာယ်များသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်၊၊ ကြာပန်းနီမီးလျှံမှာ လင်းရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်သွားပုံရပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို နီမြန်းစေခဲ့သည်၊၊

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံမှာပင် အလွန်အမင်း ပူပြင်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၌ မီးခိုးဖြူများပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်၊၊

လင်းရှု အသက်ရှင်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဤကြာမီးလျှံ၏ စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်၊၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ့ကို ကယ်တင်ရန် အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ချေ၊၊

လျိုယွဲ့သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်၊၊

ယခုအချိန်တွင် သူမ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ ဘာမျှမရှိတော့ဘဲ လင်းရှုတစ်ယောက် ဤဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ပါစေဟုသာ ဆုတောင်းနိုင်တော့သည်၊၊ ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားမျိုး သူမ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့သော်လည်းပေါ့၊၊

ထိုစဉ် လျိုယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မူလစွမ်းအင် များ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

သူမ လေ့ကျင့်ထားသော စွမ်းရည်ကြောင့် ထိုမူလစွမ်းအင်များမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော ဂုဏ်သတ္တိ ရှိနေသည်၊၊

အလွန်အမင်း ပူပြင်းနေသော လင်းရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရင်း သူမသည် သူ့ကို မထူလိုက်ကာ အနောက်ဘက်မှနေ၍ ဖက်ထားလိုက်သည်၊၊

အလွန်ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်မှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တခဏချင်း ကူးစက်လာရာ လျိုယွဲ့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်၊၊

သူမသည် အသက်ကို အောင့်ထားရင်း လင်းရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်ရန် မူလစွမ်းအင်များကို ဆက်လက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်၊၊

သူမတွင် အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ပေ၊၊ သူမ၏ မူလစွမ်းအင်နှင့် အထူးစွမ်းရည်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အအေးဓာတ်ကို အသုံးပြုကာ လင်းရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးမြသွားစေရန်သာ ကြိုးစားနိုင်တော့သည်၊၊

မဟုတ်ပါက ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေလျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အသားနှင့် သွေးများမှာ မီးလျှံကြောင့် အကုန်အစင် လောင်ကျွမ်းသွားပေလိမ့်မည်၊၊

သတိလစ်နေသော လင်းရှုမှာ အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရပုံရသည်၊၊ မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားသည်၊၊

လင်းရှု မသိလိုက်သည်မှာ ကြာပန်းနီမီးလျှံ၏ စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စုပ်ယူခြင်း ခံနေရသည်ဟူသော အချက်ပင်၊၊

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင်က ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားခဲ့သော်လည်း လျိုယွဲ့၏ မူလစွမ်းအင်များက လွှမ်းခြုံပေးထားသဖြင့် လင်းရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် နာလန်ထူလာနိုင်ခဲ့သည်၊၊

တစ်ဖက်မှ ဖျက်ဆီးနေပြီး တစ်ဖက်မှ ပြန်လည် ပြုပြင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊၊ ဤကဲ့သို့သော ပြင်းထန်လှသည့် နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်မှာ သာမန်လူတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်၊၊

သတိလစ်နေသည့်တိုင် လင်းရှု၏ သွားများမှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စေ့ထားဆဲ ဖြစ်သည်၊၊

အဘယ်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသနည်း၊၊

ခဏအကြာတွင် လျိုယွဲ့သည် လင်းရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်က သူမ ထုတ်လွှတ်ထားသော မူလစွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် စုပ်ယူနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်၊၊

အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရသည်ကို သူမ မသိသော်လည်း သူမ၏ မူလစွမ်းအင်များကိုတော့ ဆက်လက် ထုတ်ပေးနေခဲ့သည်၊၊

"သောက်ကျိုးနည်း သတ္တဝါဆိုး...!" ကျန်းရင်နှင့် အခြားလူများမှာ ထိုအချိန်တွင် အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေကြရသည်၊၊

အဆင့် (၆) အပြာရောင်အတောင်ပံ ပိုးတောင်မာကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်၊၊ ၎င်းမှာ အရွယ်အစား ကြီးမားရုံသာမက လှုပ်ရှားမှုမှာလည်း အလွန် လျင်မြန်လှသည်၊၊

သူတို့မှာ ထိုသားရဲကြီး၏ ရန်မှ လွတ်မြောက်ရန်သာ အားစိုက်နေရပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ၊၊

နာရီဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားသည့်အခါ လျိုယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်လာသည်၊၊ သူမ၏ မူလစွမ်းအင်မှာ အလွန် အားကောင်းလှသော်လည်း နာရီဝက်ခန့် ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်ခဲ့ရသဖြင့် ယခုအခါ အကုန်အစင် ခမ်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်၊၊

လင်းရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ယခုအချိန်အထိ ပူလောင်နေဆဲပင်၊၊

"စုပ်ယူမှု - ၉၉.၁ ရာခိုင်နှုန်း..."

လင်းရှု မသိလိုက်သည်မှာ ဤအချိန်တွင် 'ဝါးမြိုခြင်း' စွမ်းရည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ ကြာပန်းနီမီးလျှံ၏ စွမ်းအင်များကို အစဉ်မပြတ် ဝါးမြိုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊၊

သူ၏ အသား၊ သွေး၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၊ သွေးကြောများနှင့် အရိုးများမှာ မီးလျှံ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရူးသွပ်စွာ ပြန်လည် ပြုပြင်နေသည်၊၊ ပြန်လည် ပြုပြင်ပြီးသည့်အခါတွင်မူ ယခင်ကထက် ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်၊၊

ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် လင်းရှု၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နောက်ဆုံးသော ကြာမီးလျှံ စွမ်းအင်အစုအဝေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အသိပေးသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

"ဝါးမြိုခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ... ရရှိသော အတွေ့အကြုံ - ၃၁၀ သန်း..."

လင်းရှု၏ နီမြန်းနေသော အရေပြားမှာလည်း မူလအခြေအနေသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာတော့သည်၊၊

"တောက်..." လင်းရှုသည် အနီးအနားမှ ဆူညံသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရပုံရသည်၊၊

သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မှုန်ဝါးနေသော မြင်ကွင်းမှာ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်လာသည်၊၊

ယခင်က ခံစားခဲ့ရသော ပြင်းထန်လှသည့် ပူလောင်နာကျင်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် နေလို့ကောင်းနေသည်၊၊

ဟုတ်ပါသည်၊၊ အလွန်တရာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပြီး ဘဝသစ်တစ်ခု ပြန်လည် ရရှိလိုက်သည့်အလားပင်၊၊

"လျိုယွဲ့...?" လင်းရှု ကြည့်လိုက်သည့်အခါ လျိုယွဲ့က သူ့ကို အနောက်ဘက်မှ ဖက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊၊

သူမ၏ အခြေအနေမှာ မကောင်းလှဘဲ မျက်နှာမှာ အလွန် ဖြူလျော်နေသည်၊၊

သူ သတိလစ်နေစဉ်က ခံစားခဲ့ရသော အေးမြသည့် ခံစားချက်နှင့် များပြားလှသော မူလစွမ်းအင်များမှာ လျိုယွဲ့ကြောင့် ဖြစ်ရမည်...၊၊

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းရှု၏ ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ထုနှက်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဖော်ပြမပြနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်၊၊

"မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..." လင်းရှုက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်၊၊

လျိုယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ အမူအရာ ကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ခေါင်းကိုတော့ ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းပြသည်၊၊

သို့သော် သူမသည် လင်းရှုကို အံ့အားသင့်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေသည်၊၊

"မြန်မြန်... ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲတွေရဲ့ စွမ်းအင်ကို အရင်ဆုံး စုပ်ယူလိုက်ဦး၊၊" လင်းရှုက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ရင်း သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ အဆင့် (၅) ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲများကို ထုတ်ကာ လျိုယွဲ့၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်၊၊

သူမ၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ မူလစွမ်းအင်များ ခမ်းခြောက်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်၊၊

ဝုန်း...

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရသည်၊၊

"ငါ... ငါ ထပ်ပြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး...!!!" လီဖင်းနှင့် အခြားလူများ၏ အော်ဟစ်သံများမှာ အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

သူတို့မှာ ယခုအခါ အလွန်ခက်ခဲသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်၊၊ ဤအဆင့် (၆) အပြာရောင်အတောင်ပံ ပိုးတောင်မာကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှရာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိမရှိတော့သည့်အပြင် ထွက်ပြေးရန်ပင် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်၊၊

သူတို့သည် လင်းရှုနှင့် လျိုယွဲ့တို့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးရန် ထိုသားရဲကြီး၏ အာရုံကို လွှဲကာ အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့၏ ခွန်အားများမှာ အကုန်အစင် ခမ်းခြောက်နေပြီ ဖြစ်သည်၊၊

"မင်း သူတို့ကို အရင်သွားကူလိုက်ပါ၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊၊" လျိုယွဲ့သည် လင်းရှု စဉ်းစားနေသည်ကို သိပုံရသည်၊၊ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ရင်း လင်းရှုကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊၊

"အင်း... အရင်နားနေလိုက်ဦး၊ ငါ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်၊၊" လင်းရှု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ အနက်ရောင်အစွန်း လှံရှည်ကို ကောက်ယူကာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်၊၊

လျိုယွဲ့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်၊၊ လင်းရှု နိုးလာသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူမ၏ တင်းမာနေသော စိတ်နှလုံးမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် သက်သာရာရသွားခဲ့သည်၊၊

သို့သော် သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်၊၊

လင်းရှုသည် နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် ကြာပန်းနီမီးလျှံ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား၊၊

သူမ အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ဘဲ 'ကျင့်စဉ်' ကို လျင်မြန်စွာ အသုံးချကာ လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲမှ စွမ်းအင်များကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အမြန်ဆုံး စုပ်ယူလိုက်တော့သည်၊၊

ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်...

လင်းရှု ပြေးထွက်သွားစဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဥခွံကွဲအက်သကဲ့သို့ တိုးညှင်းသော အသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်၊၊