အခန်း ၁၈၀ - အမဲလိုက်အဖွဲ့

'ပေါက်ကွဲမှု မဖြစ်ပွားခဲ့ပေမဲ့ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက်အထိမှန်ခံရတာဆိုတော့ သူ သေသွားလောက်ပြီ မဟုတ်လား...'

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ပြေးထွက်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး အဆောက်အအုံများအတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော အေးဂျင့်အားလုံးသည်လည်း သူတို့၏ ခလုတ်များကို ဖိနှိပ်လိုက်ကြသည်၊၊

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးငယ်မှာ အလွန်လျင်မြန်လှပြီး လေဆာတန်းအားလုံးကို ရှောင်တိမ်းနိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်!

"သတိထားကြ! သတိထားကြ! အဆောက်အအုံ E1 ထဲကို တစ်ယောက် ပြေးဝင်သွားပြီ!" ထိုသူ၏ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ၏ အင်္ကျီပေါ်ရှိ ဆက်သွယ်ရေးစက်မှတစ်ဆင့် အမြန် အော်ဟစ်အကြောင်းကြားလိုက်သည်၊၊

သူတို့သည် G17 ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေရှိ အမဲလိုက်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်ကြပြီး အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များ၊ ပုန်းကွယ်ရန်နေရာများနှင့် အဆောက်အအုံများကို အသုံးပြု၍ ဆင့်ကဲသားရဲများကို အမဲလိုက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်၊၊

ထို့ပြင် သူတို့သည် ဆုကြေးစား မစ်ရှင်များကိုလည်း လက်ခံကြပြီး လင်းရှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို အရယူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်၊၊

သူတို့သည်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုပိုင်းတွင်မူ အားနည်းကြသည်၊၊

"အတန်းခေါင်းဆောင်... အဆင်ပြေရဲ့လား..." လီဖင်းက မေးလိုက်သည်၊၊

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊၊" လင်းရှု ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ထုတ်ကာ သူ၏ ဒဏ်ရာများပေါ်သို့ ဆေးရည်များ လိမ်းကျံလိုက်သည်၊၊

ထုံကျင်ကျင် ခံစားချက်တစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ နာကျင်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်၊၊

"သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ၊၊" ကျန်းရင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်၊၊

"ငါ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်၊၊" လင်းရှု၏ မျက်နှာထားမှာ ဆိုးရွားနေသည်၊၊ မည်သူက ချုံခိုတိုက်ခိုက်သည်ဖြစ်စေ သာမန်လူတစ်ဦးအနေနှင့်မူ ဤကဲ့သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းအပေါ် ဒေါသထွက်မည်မှာ သေချာသည်၊၊

ထို့ပြင် လျိုယွဲ့၏ အခြေအနေကိုလည်း သူ မသိရသေးပေ၊၊

လင်းရှု သူ၏လှံကို ကိုင်စွဲကာ အပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည့်အခါ လေဆာတန်းအချို့မှာ သူ့ထံသို့ ပျံသန်းလာပြန်သည်!

*ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...*

လေဆာတန်းများစွာ ကျရောက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျင်းများစွာ ဖြစ်သွားသည်၊၊

သို့သော် လင်းရှုမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ထိုအရာအားလုံးကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်၊၊

"တောက်... ဒီကောင်က ကျောမှာ မျက်လုံးပါနေတာလား?!"

"ဟိုမှာပဲ၊၊" လေဆာတန်းများကို ရှောင်တိမ်းရင်း သူက အကဲခတ်လိုက်ပြီး အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အောက်သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်၊၊

"သတိထား! သတိထား! ကျူးကျော်သူ နှစ်ယောက်က အဆောက်အအုံ E1 နဲ့ E2 ထဲကို သီးခြားစီ ဝင်သွားကြပြီ!" လူစုထဲသို့ လင်းရှု နောက်ထပ် အဆောက်အအုံတစ်ခုထဲ ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်ကုန်ကြသည်၊၊

သို့သော် သူတို့က အထပ်မြင့်များပေါ်တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ လှေကားထစ်များမှ တစ်စုံတစ်ယောက် တက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူတို့၏ လေဆာရိုင်ဖယ်များဖြင့် တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်နိုင်သည်၊၊

သူတို့တွင် ဖျက်ဆီးအား အလွန်ပြင်းထန်လှသော နောက်ဆုံးပေါ် ရိုင်ဖယ်များ ရှိနေပြီး ကာကွယ်ရေး မြင့်မားသော တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံများကိုပင် ဖောက်ထွက်ကာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရစေနိုင်သည်၊၊

"ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ၊၊" ကျန်းလီ အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်၊၊

မြေပြင်ပေါ်တွင် လေဆာတန်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကျင်းများစွာ ရှိနေသည်၊၊

ထိုသို့သော စုပြုံတိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် သူတို့ မိုက်မဲစွာ မလှုပ်ရှားရဲကြပေ၊၊

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့၏ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းမှာ လင်းရှုနှင့် လျိုယွဲ့တို့ထက် နိမ့်ကျနေသဖြင့် လေဆာတန်း အထိမှန်ခံရပါက သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒုက္ခိတဖြစ်ခြင်းတို့ ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်၊၊

"ငါတို့ ခဏ စောင့်ရအောင်၊ အတန်းခေါင်းဆောင်နဲ့ လျိုယွဲ့တို့က သူတို့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်၊၊" ကျန်းရင် တိုက်ခိုက်ချင်သော်လည်း သူတို့မှာ အစွမ်းမလုံလောက်ဘဲ အပြင်ထွက်ပါက အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်ကြောင်း သူ သိသည်၊၊

"တောက်... ဘာလို့ ဒီလိုလူတွေ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ?!" ကျန်းရင် သွားကြိတ်ကာ မကျေမနပ်ဖြင့် နံရံကို လက်သီးနှင့် ထိုးလိုက်သည်၊၊

"G17 ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေမှာ လူမျိုးစုံ ရှိတာပဲ၊ သန့်စင်သောနယ်မြေအကယ်ဒမီက ကျောင်းသားတွေပဲ ဒီမှာ လေ့ကျင့်နေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား၊၊" လီဖင်းက ပြောလိုက်သည်၊၊

"လူသတ်ဖို့နဲ့ အမဲလိုက်ဖို့ သီးသန့်ရှိတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေတောင် ရှိသေးတယ်၊၊"

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် ဘေးဘက်မှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ထိုသုံးယောက်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး သူတို့၏ လက်နက်များကို ချက်ချင်း မြှောက်လိုက်ကြသည်၊၊

သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝတ်ရုံဖြူအချို့ကို မြင်လိုက်ရသည်!

"နေဦး! ငါတို့က တစ်ဖက်တည်းသားတွေပါ!" ကျန်းရင်နှင့် တခြားသူများ အသက်ပင် မရှူဝံ့ဘဲ ရှိနေစဉ်မှာပင် ဆန့်ကျင်ဘက်မှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

သူတို့ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုသူများမှာ သန့်စင်သောနယ်မြေအကယ်ဒမီ၏ တံဆိပ်ပါသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်၊၊

"မြောက်ဘက်နယ်မြေ အတန်း ၁၀!?"

"တောင်ဘက်နယ်မြေ အတန်း ၁၀!?"

သူတို့ အချင်းချင်း ခဏမျှ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရေရွတ်လိုက်မိကြသည်၊၊

အတန်း ၁၀ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့စလုံးမှာ အဆင်းရဲဆုံးသော သူများအဖြစ် တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး ရင်းနှီးမှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ကြရသည်၊၊

"မင်းတို့ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ၊၊" ထိုလူငါးယောက်မှာ ဖုန်တောထဲတွင် ရုန်းကန်ခဲ့ရပုံရပြီး အခြေအနေ ဆိုးရွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းရင်က မေးလိုက်သည်၊၊

"ငါတို့ ဒီကို အခုလေးတင် ရောက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ အပေါ်ထပ်က လူတွေက လေဆာရိုင်ဖယ်တွေ သုံးပြီး ဆင့်ကဲသားရဲတွေကို သတ်နေကြပုံပဲ၊ ငါတို့လည်း အပစ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသေးတယ်၊၊" ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးက ကြောက်ရွံ့နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊၊

"မင်းတို့ရဲ့ ကျန်တဲ့ အဖွဲ့ဝင် နှစ်ယောက်ကော၊၊"

တောင်ဘက်နယ်မြေ အတန်း ၁၀ တွင် လူသုံးယောက်သာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ကြသည်၊၊

"သူတို့က အဲဒီလူတွေကို သွားကိုင်တွယ်နေကြတယ်၊၊" လီဖင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊၊

"ကိုင်တွယ်တယ် ဟုတ်လား၊ ဒါက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်၊ သူတို့က အဆင့် ၃ နဲ့ အထက်တွေ ဖြစ်ပုံရပြီး ထူးခြားတဲ့ လေဆာရိုင်ဖယ်တွေလည်း ရှိကြတယ်၊၊" လီဖင်း၏ စကားကြောင့် ထိုလူငယ်များထဲမှ တစ်ဦးမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်၊၊

ထို့ပြင် သူတို့အားလုံးက အထပ်မြင့်များပေါ်တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ အကယ်၍ လှေကားထစ်များမှ ပြေးတက်သွားမည်ဆိုပါက လေဆာရိုင်ဖယ်များဖြင့် အပစ်ခံရပေလိမ့်မည်!!!

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ၏ရိုင်ဖယ်ကို ကိုင်ကာ လှေကားထစ်များကို အချိန်ထားသည်၊၊ သူက အပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိရပေ၊၊

'ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ အဲဒီမိန်းကလေး ပြေးဝင်လာတာ ငါ မြင်လိုက်ပါတယ်၊၊'

သို့သော် အရာအားလုံးမှာ အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် သူ့အတွက်မူ ကြောက်စရာကောင်းနေသည်၊၊

ထိုထူးဆန်းသော အခြေအနေကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ တောင့်တင်းလာသည်၊၊

သူက သူ၏ရိုင်ဖယ်ကို အသင့်အနေအထား ပြင်ထားလိုက်သည်၊၊ လူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သူက ခလုတ်ကို နှိပ်ပြီး ပစ်ခတ်တော့မည် ဖြစ်သည်!

*ဘုန်း...*

ပုံရိပ်ဖြူလေးတစ်ခုက အောက်ဘက်တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်!

သူက ခလုတ်ကို ချက်ချင်း နှိပ်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်သို့ လေဆာတန်းများကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်!

သို့သော် ထိုပုံရိပ်မှာ မည်သည့် အစအနမျှ မကျန်ဘဲ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်၊၊

'သူ ဘယ်မှာလဲ?!'

သူ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်!

သူ တုံ့ပြန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်၊၊ သူ၏ ဦးခေါင်းအလယ်မှနေ၍ သွေးများမှာ စတင် စီးကျလာတော့သည်၊၊

လျိုယွဲ့သည် ထိုသူကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်၊၊ သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တခြားတစ်ဖက်သို့ ပြေးထွက်သွားပြန်သည်၊၊

'အထပ် ၂၀၊ ဘယ်ဘက်က အခန်းတစ်ခန်းမှာ၊၊'

လင်းရှုသည် အပေါ်သို့ ပြေးတက်နေရင်း သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်၊၊

လေဆာတန်းများကို ရှောင်တိမ်းနေစဉ်အတွင်း သူတို့၏ တည်နေရာများကို သူ အလွတ်မှတ်သားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊၊

*ရှူး... ရှူး... ရှူး...*

သူ အထပ် ၁၉ သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် လေဆာတန်းများမှာ သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာပြန်သည်၊၊

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် အပေါက်များစွာ ဖြစ်သွားသည်၊၊

လင်းရှု နံရံကို ကန်လိုက်ပြီး ထိုအရှိန်ကို အသုံးပြုကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်၊၊

ဒြပ်ဆွဲအား လေ့ကျင့်ရေးအခန်းထဲတွင် ဤထက်မကသော လေဆာတန်းများ ရှိနေသဖြင့် ဤအရာမှာ လေ့ကျင့်ရေးအခန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှ မဟုတ်ပေ၊၊

နောက်ထပ် လေဆာတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ လင်းရှုက တည်နေရာကို အတည်ပြုလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်!