အခန်း ၁၇၉ - တိုက်ခိုက်မှု!
"ငါ မင်းတို့ကို... အဆင့် ၅ ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲ နှစ်ခု ပေးမယ်..." ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယာသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ဖြည်းညှင်းစွာ တွားသွားရင်း ပြောလိုက်သည်၊၊
သူသည် နာကျင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်လိုက်စဉ်တွင်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး တဆက်ဆက် တုန်ယင်နေသည်၊၊
လင်းရှုကို ကြည့်နေသော သူ၏အကြည့်များမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊၊
ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါအားလုံး ဒဏ်ရာရသွားသကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးကြောင်းများကြောင့်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျဉ်နေသည်၊၊
"ခေါင်းဆောင်!" သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အသင်းသားများက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်၊၊
သူတို့သည် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အဆင့် ၅ ဆင့်ကဲသားရဲ နှစ်ကောင် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်၊၊ တိုက်ပွဲအပြီးတွင်တော့ သူတို့က ဝင်ရောက်ကာ စစ်ရလဒ်များကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်၊၊
အကယ်၍ အဆင့် ၅ ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲ နှစ်ခုလုံးကို လင်းရှုအား ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက သူတို့သည် ကျောင်းသားသစ်စုံညီပွဲ၏ အောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်မှာ သေချာသည်!
"မင်းတို့ သေချင်လို့လား..." ကျန်းယာက သူတို့ကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်၊၊
သူ၏ ပြန်လည်ချေပချက်ကို ကြားသောအခါ အသင်းသားများမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြတော့သည်၊၊
လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်ကမူ သူတို့သည် လူသတ်သမားများ ဖြစ်ချင်ခဲ့ကြသည်၊၊ လင်းရှုနှင့် သူ၏အဖွဲ့က သူတို့ထက် ပိုမိုသန်မာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း၊၊
ဒါကတော့ သူတစ်ပါးကို သတ်ရန် ကြံစည်ရာမှ ကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်ရခြင်း၏ စံပြသာဓကပင် ဖြစ်သည်၊၊
"ရတာပေါ့၊၊" အဆင့် ၅ ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲ နှစ်ခုအကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် လင်းရှု အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်၊၊
ကျန်းယာသည် သွားကြိတ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုများကို အံတုလျက် နက်ပြာရောင် ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲ နှစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှုထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်၊၊
လင်းရှုက ထိုပုံဆောင်ခဲများကို ယူလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းယာမှာ ရင်ထဲတွင် နာကျင်နေရသည်၊၊
'အခုဆိုရင် ငါတို့ဆီမှာ အဆင့် ၅ ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲ သုံးခု ရှိနေပြီ၊၊ ငါတို့က တခြားအသင်းတွေထက် ပိုမြန်နေသင့်ပြီ...'
"တစ်မိနစ်... မင်းတို့ ငါတို့မျက်စိရှေ့ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ တစ်မိနစ် အချိန်ရှိတယ်၊၊" လင်းရှုက သူတို့ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊၊
လင်းရှု၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းရင်နှင့် တခြားသူများမှာ ထိုတိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို လွှတ်ပေးလိုက်ကြသည်၊၊
စုန့်ဝူဟိုင်မှာမူ လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးထားရသည့်အပြင် တစ်ကိုယ်လုံး တဆက်ဆက် တုန်ယင်လျက် မြေပြင်ပေါ်၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်၊၊ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားခြင်း ဖြစ်သည်၊၊
"မြန်မြန်... သူ့ကို မသွားကြ၊ ငါတို့ ပြန်ကြမယ်၊၊" ကျန်းယာသည် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ လက်မခံချင်သော်လည်း ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မသင့်တော်တော့ပေ၊၊
သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာ အလွန်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေပြီး စုန့်ဝူဟိုင်မှာလည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်၊၊ အကယ်၍ သူတို့သာ အချိန်မီ ကုသမှုမခံယူပါက သန်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားပင် ဖြစ်လင့်ကစား အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်၊၊
သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းရင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊၊ ထိုတိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်ကြီးမားခဲ့သည်၊၊
ဂျန်းလီနှင့် လီဖင်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အသက်ကို လုရှူနေကြသည်၊၊
"ခဏ နားကြဦးစို့၊ အင်အား ပြန်ဖြည့်ရမယ်၊၊" လင်းရှု သူ၏လှံကို မြေပြင်တွင် စိုက်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးတစ်ခုပေါ်၌ ထိုင်လိုက်သည်၊၊ ထို့နောက် အာဟာရဖြည့်စွက်ရည် ပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ အကုန်လောင်းထည့်လိုက်သည်၊၊
အရသာ မရှိသော်လည်း ထိုအာဟာရရည်တွင် စွမ်းအင် မြောက်မြားစွာ ပါဝင်သည်၊၊ တစ်ပုလင်းဆိုလျှင်ပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ရက်စာ ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် လုံလောက်သည်၊၊
"မင်း မသောက်ဘူးလား..." လင်းရှုက လျိုယွဲ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်၊၊
လျိုယွဲ့က ခေါင်းခါပြပြီး ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်ခုပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသည်၊၊
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဤနေရာသည် ထူးဆန်းနေကြောင်း သူမ ခံစားနေရသည်၊၊
"ငါတို့ဆီမှာ အဆင့် ၅ ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲ သုံးခု ရှိနေပြီဆိုတော့ အသင်းတွေထဲမှာ ငါတို့က အများဆုံး ဖြစ်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား..." လီဖင်းသည် အရိပ်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာရင်း မေးလိုက်သည်၊၊
"မသေချာဘူး၊ ပိုသန်မာတဲ့ အသင်းတွေက မြို့ရဲ့ အချက်အချာနေရာအထိ ရောက်နေလောက်ပြီ၊၊" လင်းရှု ခေါင်းခါလိုက်သည်၊၊
အတန်း ၁ မှ ကျိုချီရှင်းသည် အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေကြောင်း သူ သိထားသည်၊၊
သူ၏ အသင်းတွင် အဆင့် ၄ အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများသာ ပါဝင်လောက်ပြီး မြောက်ဘက်နယ်မြေ အတန်း ၁ သည်လည်း နောက်ထပ် သန်မာသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်နေပြန်ရာ သူတို့အတွက် ပထမနေရာကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်၊၊
နာရီဝက်ခန့် နားပြီးနောက် ထိုအဖွဲ့သည် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်၊၊
သူတို့သည် G17 ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး မြို့လယ်ခေါင်သို့ နီးကပ်လာလေလေ ဇမ်ဘီများနှင့် ဆင့်ကဲသားရဲများ ပိုမိုများပြားလာလေလေ ဖြစ်သည်၊၊
ဒါက ပိုမိုကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို ဆိုလိုခြင်းပင်!
မြင့်မားသော အဆောက်အအုံများစွာ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ပျက်စီးယိုယွင်းကာ မှိုတက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်၊၊
"ဆုကြေးထုတ်ထားတဲ့ကောင်က ဒီကောင်ပဲလား..." မြင့်မားသော အဆောက်အအုံတစ်ခုအတွင်းတွင် အနက်ရောင်ပုံရိပ်အချို့ ရှိနေသည်၊၊ သူတို့သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ လင်းရှုတို့အဖွဲ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်၊၊
"တစ်စုံတစ်ယောက် ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်၊၊" လျိုယွဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်၊၊ နေရာအနှံ့တွင်လည်း ဇမ်ဘီများနှင့် ဆင့်ကဲသားရဲများ၏ အလောင်းများကို တွေ့ရသည်၊၊
အလောင်းများပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ၏ လက်နက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဒဏ်ရာများကို မြင်တွေ့နိုင်သည်၊၊
*ခရက်...*
အဆောက်အအုံအတွင်း၌ လူတစ်ဦးသည် အလွန်ကြီးမားသော လေဆာရိုင်ဖယ်ကို ကိုင်ကာ လင်းရှု၏ ဦးခေါင်းကို အချိန်လျက် ပြုံးလိုက်သည်၊၊
သူက မောင်းတံကို အသာအယာ ဆွဲလိုက်သည်နှင့် ရိုင်ဖယ်၏ ပြောင်းဝတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ စုစည်းလာတော့သည်!
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိချလိုက်ရာ လေဆာတန်းတစ်ခုသည် လင်းရှုထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်!
လင်းရှု တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ထံသို့ တည့်တည့်လာနေသော လေဆာတန်းကို မြင်လိုက်ရသည်!
သို့သော် သူ ရှောင်တိမ်းရန် နေရာ မရှိတော့ပေ!
"ဝါးမြိုခြင်း စတင်ပါပြီ၊ စွမ်းအင် ၂၅ ကို စုပ်ယူပြီးပါပြီ၊ အတွေ့အကြုံရမှတ် ၂၀၀၀ ရရှိပါသည်၊၊"
စနစ်၏ အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း လင်းရှု စစ်ဆေးရန် အချိန်မရှိပေ၊၊ သူသည် ပြင်းထန်သော အားတစ်ခုဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရပြီး လွင့်ထွက်သွားကာ နံရံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသဖြင့် နံရံမှာ အက်ကြောင်းများ ထွက်သွားတော့သည်၊၊
"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ!?" ကျန်းရင်နှင့် ဂျန်းလီတို့မှာ မှင်တက်သွားကြသည်၊၊ သူတို့ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ဆိုးရွားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊၊
လျိုယွဲ့မှာမူ လင်းရှုရှိရာသို့ ပြေးသွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်၊၊
"မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..."
"ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊၊" လင်းရှု ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြန်လည်ထိုင်လိုက်သည်၊ သူ၏ အပေါ်ပိုင်း အင်္ကျီမှာ မီးကျွမ်းကာ မည်းတူးနေသည်၊၊
လေဆာတန်းမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူ၏ တန်ဖိုးကြီး တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်ရုံကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်၊၊
အကယ်၍ သူ၏ သန်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာသာ မရှိပါက သူ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်၊၊
'ဒါက စနိုက်ပါအမျိုးအစား လေဆာရိုင်ဖယ် ဖြစ်ရမယ်၊ အဲဒီလို ရိုင်ဖယ်တွေကပဲ ဒီလောက် အစွမ်းရှိတာ...'
"ငါ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်၊၊" လျိုယွဲ့သည် သူမ၏ဓားကို ဆွဲကာ ပြေးထွက်သွားသည်၊၊ သို့သော် သူမ လမ်းမပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ လေဆာတန်းများစွာ သူမထံသို့ ကျရောက်လာသည်၊၊ ကျန်းရင်နှင့် တခြားသူများမှာမူ လင်းရှုထံသို့ အမြန်ပြေးသွားကြသည်!
လျိုယွဲ့သည် လေဆာတန်းများကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်၊၊
သူမသည် ပွင့်နေသော အဆောက်အအုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိုအထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်၊၊
"သူ သေသွားလောက်ပြီ မဟုတ်လား..." ဧရာမ လေဆာရိုင်ဖယ်ဖြင့် လင်းရှုကို ပစ်ခဲ့သော လူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်၊၊