အခန်း ၁၇၈ - ငွေရောင်မိုးကြိုးပေါက်ကွဲလက်သီး

'ဒါက ဘယ်လိုစွမ်းရည်မျိုးလဲ!?'

ကျန်းယာသည် တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ဓားကို အသင့်ပြင်ထားရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်၊၊ နောက်တစ်စက္ကန့်အတွင်း သူ၏ဓားပေါ်သို့ ဆယ်ကြိမ်ထက်မကသော ရိုက်ခတ်မှုများကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်လှသော ထိုးနှက်ချက်များကြောင့် သူ၏ဓားမှာ လက်ထဲမှ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်၊၊

"ဖယ်စမ်း!"

သူ့လက်နက် လွင့်ထွက်သွားသည့် ခဏမှာပင် လင်းရှုသည် သူ၏ဘယ်လက်ကို အသုံးပြုကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်၊၊

*ဖြတ်...*

လင်းရှု၏ လက်သီးပေါ်တွင် လျှပ်စီးကြောင်း မြောက်မြားစွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်၊၊ ကြည့်ရသည်မှာ သူ၏လက်သီးမှာ လျှပ်စီးများဖြင့် ပတ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်၊၊

*ဘုန်း...*

လက်နက်မဲ့သွားသော ကျန်းယာသည် ထိုအချိန်တွင် ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်တော့ပေ၊၊

သူသည် လင်းရှု၏ ငွေရောင်မိုးကြိုးပေါက်ကွဲလက်သီးဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်၊၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ လျှပ်စီးများ စီးဝင်သွားပြီး စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ နောက်ဘက်ရှိ နံရံတစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိသွားတော့သည်၊၊

ကျန်းယာ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ၊၊ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သွေးတစ်လုပ် ထွေးထုတ်လိုက်သည်၊၊

တခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လျိုယွဲ့သည် အဆင့် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးသမား နှစ်ဦးကို အေးအေးဆေးဆေးပင် ရင်ဆိုင်နေပြီး သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လာကြသည်၊၊

သူတို့၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ စီးကျလာသည်၊၊

ဤမျှ အစွမ်းထက်သော အမျိုးသမီးတိုက်ခိုက်ရေးသမားမျိုးကို သူတို့တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ၊၊ ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူမသည် အလွန်အမင်း လှပနေခြင်းပင်၊၊

'သူမ ဘယ်လိုများ လေ့ကျင့်ထားတာလဲ?!'

*ချလွမ်... ချလွမ်...*

ရုတ်တရက် လျိုယွဲ့၏လက်ထဲရှိ ဓားမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အားအင်များနှင့်အတူ ဖြူ‌ဖွေးသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်၊၊

အဆင့် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးသမား နှစ်ဦးမှာ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရိုက်ခတ်မိသည့် ခဏမှာပင် ပြင်းထန်လှသော အစွမ်းကြောင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြသည်၊၊

"နောက်တစ်လက်မလောက် ထပ်လှုပ်ရင် မင်းတို့ကို ငါ သတ်ပစ်မယ်၊၊"

သူမ၏ အေးစက်လှသော စကားသံနှင့်အတူ သူတို့ထံသို့ ဦးတည်ထားသော ဓားဦးဖျားကို ကြည့်ရင်း ထိုလူငယ်နှစ်ဦးမှာ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်သွားကြသည်၊၊

သူတို့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးသည် သူတို့ကို တကယ်သတ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်နေကြသည်၊၊

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်နေကြပြီး တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ဝံ့ကြတော့ပေ၊၊

သူတို့ လင်းရှုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် တဆက်ဆက် တုန်ယင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်၊၊

'ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ?!'

သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြရသည်၊၊ ကျန်းယာသည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး အဆင့် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများထဲတွင် အလယ်အလတ်အဆင့်၊ အဆင့် ၄ အထွတ်အထိပ်သို့ပင် နီးစပ်နေသူ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်၊၊

ထိုသို့သောသူက ဤမျှ အားနည်းပုံရသော ကောင်လေး၏ လက်ချက်ဖြင့် ခဏချင်းမှာပင် အနိုင်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်လား၊၊

"သေလိုက်စမ်း!" တခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်းရင်တို့အဖွဲ့နှင့် ကျန်ရှိနေသော အဆင့် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးသမား နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ခက်ခဲနေသည်၊၊

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က အဆင့် ၃ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အဆင့် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများနှင့် ကွာခြားချက် ရှိနေသည်၊၊

အဆင့် ၄ တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဧရာမတူကြီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လီဖင်းထံသို့ ထုချလိုက်သည်!

'ဒုက္ခပဲ!'

လီဖင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်၊၊ သူ ရှောင်ချင်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မလိုက်နိုင်တော့ပေ!

အကယ်၍ ဤဧရာမတူကြီးဖြင့် အထုခံရလျှင် သူ၏ ဖြစ်တည်မှုမှာ အသားဖတ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်!

*ချလွမ်...*

ထိုအရေးကြီးသော အချိန်တွင် စုန့်ဝူဟိုင်၏ ဧရာမတူကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ရိုက်ခတ်မိပြီး နောက်သို့ ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်၊၊ ပြင်းထန်လှသော အားအင်ကြောင့် သူ၏လက်များမှာ ထုံကျဉ်သွားရပြီး တူကြီးမှာလည်း လက်ထဲမှ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်!

*ဘုန်း...*

ဧရာမတူကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်၊၊

"ငါ့ရဲ့ ငွေရောင်မိုးကြိုးပေါက်ကွဲလက်သီး အရသာကိုလည်း မင်းကို မြည်းစမ်းခိုင်းရဦးမှာပေါ့!!!" လင်းရှုသည် သူ၏လှံရှည်ကို အသုံးပြုကာ တူကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊၊

ထို့နောက် သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို အသုံးပြု၍ စုန့်ဝူဟိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်!

"သေချင်နေတာပဲ!" စုန့်ဝူဟိုင်သည် သူ၏လက်နက် ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် အမျက်ထွက်သွားပြီး လင်းရှုထံသို့ သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက်သီးဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်!

"လေဟာနယ်လက်သီး!!!"

သူသည် အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်သီးမှာ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်၊၊

သူတို့၏ လက်သီးချင်း ထိတွေ့မိသည့်အခါ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်မောင်းတစ်ခုလုံးမှာ အားကစားကားတစ်စီးနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အသားများ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့လည်းကောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်!

လျှပ်စီးကြောင်းများသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ လန်တက်သွားတော့သည်၊၊

'ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?!'

ကျန်ရှိနေသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားမှာ ကြောင်အသွားရပြီး သူ သတိပြန်ဝင်လာသည့် အချိန်တွင်မူ သူ၏လည်ပင်းပေါ်သို့ ဓားနှစ်လက် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်၊၊

"အတန်းခေါင်းဆောင်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." လီဖင်းသည် သူ၏အစွမ်းအစများ အကုန်ကုန်ခမ်းသွားပုံရပြီး ချွေးများ ရွှဲရွှဲစိုလျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်၊၊

အကယ်၍ လင်းရှုသာ အချိန်မီ ဝင်မကူခဲ့လျှင် လီဖင်းမှာ အသားနုတုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်၊၊

"ဆရာရန် နဲ့ အတူတူပါပဲလား၊၊" လင်းရှုသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လျှပ်စီးကြောင်းများ တလက်လက်ဖြစ်ကာ တုန်ယင်နေသော စုန့်ဝူဟိုင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်၊၊

"ဆရာရန် ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ..." ကျန်းရင်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်၊၊

"ရန်ယုံရှင်း လေ၊၊ ငါ့ဇာတိမြို့က လျှပ်စစ်ဘုရင်ပေါ့၊၊ သူက ကျောင်းသားတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လျှပ်စစ်စွမ်းရည်တွေကို သုံးလေ့ရှိတယ်၊၊" လင်းရှု ရှင်းပြလိုက်သည်၊၊

"လျှပ်စစ်စွမ်းရည်တွေလား... တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..."

*ဂူး... ဂူး... ဂူး...*

ထိုအချိန်မှာပင် လင်းရှုသည် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်၊၊

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ပုခုံးပေါ်တွင် ရိုလီ ရှိနေပြီး ရွှေရောင်ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်၊၊

"မင်း ဒါကို တူးထုတ်လိုက်တာလား..." လင်းရှု ဝမ်းသာအားရ ရေရွတ်လိုက်သည်၊၊

ဒါက အဆင့် ၅ ကျောရွှေရောင် တောရိုင်းနွားသိုး၏ ဆန်းကြယ်ပုံဆောင်ခဲ ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ၊၊ သူ သတိမထားမိခင်မှာပင် ရိုလီသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ထွက်ကာ ပုံဆောင်ခဲကို သွားရောက် တူးထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊၊

၎င်းသည် လင်းရှု၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက်နေသည်၊၊

"တော်တယ်၊" လင်းရှုက ချီးမွမ်းလိုက်ပြီး "ငါ့အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်တော့၊၊" ဟု ပြောလိုက်သည်၊၊

ရိုလီသည် လင်းရှု၏ စကားကို တကယ်ပင် နားလည်ပြီး သူ၏အိတ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်၊၊

"ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ မှားသွားပါတယ်၊၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးပါ၊၊" ဂျန်းလီနှင့် ကျန်းရင်တို့၏ ဓားများဖြင့် လည်ပင်းကို အချိန်ခံထားရသော သူက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် တောင်းပန်ရှာသည်၊၊

သူသည် တကယ်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်၊၊ သူ၏သူငယ်ချင်းဖြစ်သူမှာ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ပုပ်သိုးလျက် တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စီးကြောင်းများ စီးဆင်းကာ တုန်ယင်နေသည်ကို သူ မြင်နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်၊၊

"ငါတို့တွေက သန့်စင်သောနယ်မြေအကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းသားတွေချည်းပဲ၊၊ မင်းတို့ ငါတို့ကို မသတ်သင့်ဘူး!" လျိုယွဲ့၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရသော လူငယ်နှစ်ဦးကလည်း အော်ဟစ်ပြောဆိုသည်၊၊

"အကယ်၍ ဆရာတွေသာ သိသွားရင် မင်းတို့တွေ သေရလိမ့်မယ်!"

တောင်ဘက်နယ်မြေ အတန်း ၁၀ မှ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ဤမျှအထိ သန်မာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြပေ!

ဒါက သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်၊၊

"ဒါဆိုရင်တော့... မင်းတို့တွေက အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ ထိုက်တန်ရဲ့လားဆိုတာ ကြည့်ရဦးမှာပေါ့၊၊ မင်းတို့ရဲ့ အသက်နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ တစ်ခုခု ထုတ်ပေးကြ၊၊ မဟုတ်ရင်တော့..."

"သေပေတော့!”