အခန်း (၁၀၂)။ ။ စစ်သည်တော် သမဂ္ဂ ဝဘ်ဆိုဒ်။
"အဲဒီရထားက ဝန်ဆောင်မှု ပေးတာ ရပ်နားလိုက်တာ ကြာပါပြီ။ အခုက တစ်နေ့မှ တစ်စင်းပဲ သွားတာပါ" လို့ ဝန်ထမ်းက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
သေမင်း၏ လမ်းစဉ်ဟာ အင်မတန် အန္တရာယ် များလွန်းတာကြောင့် သွားချင်တဲ့သူ သိပ်မရှိဘဲ လည်ပတ်မှု ကုန်ကျစရိတ်တောင် ပြန်မရတဲ့အတွက် ဝန်ဆောင်မှုကို ရပ်နားလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
"ကောင်းပါပြီ" လင်းရှုက မတတ်သာတဲ့အဆုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်နေ့မနက်အတွက် လက်မှတ်တစ်စောင်ကိုပဲ ကြိုတင်မှာယူလိုက်ပါတယ်။
သူ လက်မှတ်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တွဲနံပါတ် G2 ဖြစ်နေပါတယ်။
ကြည့်ရတာ လက်မှတ်ဝယ်တဲ့သူကတော့ တော်တော်လေး များနေပုံရပါတယ်။
လင်းရှု ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်ပြီး အနီးအနားက ကော်ဖီဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဝင်ခဲ့ပါတယ်။
သူဟာ ကော်ဖီတစ်ခွက်ကိုပဲ မှာယူလိုက်ပြီး ကွန်ပျူတာတစ်လုံးရဲ့ ရှေ့မှာ ထိုင်လိုက်ပါတယ်။
ကွန်ပျူတာက ကတ်ပြားလေးတစ်ခုလို အင်မတန် ပါးလွှာပြီး ကြည့်ရတာ အံ့သြစရာ ကောင်းလှပါတယ်။
ဒါ့အပြင် မျက်နှာပြင်ကလည်း 3D ပုံစံမျိုး ဖြစ်တာကြောင့် မြင်ကွင်းတွေက တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှပါတယ်။
လင်းရှုဟာ စစ်သည်တော် သမဂ္ဂကတ်ပြားကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဝဘ်ဆိုဒ်လိပ်စာကို ရိုက်ထည့်ကာ သမဂ္ဂရဲ့ ဝဘ်ဆိုဒ်ကို ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။
အချက်အလက် ရှာဖွေတဲ့နေရာမှာ လင်းရှုက "သေမင်း၏ လမ်းစဉ်" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ရိုက်ထည့်လိုက်တဲ့အခါ အဲဒီနေရာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီး ပေါ်လာပါတယ်။
"သေမင်း၏ လမ်းစဉ်မှာ ငါတွေ့ခဲ့တဲ့ ဆင့်ကဲတိုးတက်ပြောင်းလဲလာတဲ့ သားရဲများ။"
ဒီလို ခေါင်းစဉ်မျိုးကို မြင်တဲ့အခါ လင်းရှုက ဘာမှ တွေးမနေတော့ဘဲ ချက်ချင်းပဲ နှိပ်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ဒီပို့စ်ကို ဖတ်ဖို့အတွက် သမဂ္ဂဒင်္ဂါး ၁၀၀၀၀ ပေးရပါမယ်၊ ဆက်လုပ်မှာလား။"
သူ နှိပ်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အဲဒီလို စာသားလေး ပေါ်လာပါတယ်။
'ဟာ... ပိုက်ဆံပေးရဦးမှာလား။'
လင်းရှု ကြောင်သွားပါတယ်။ ပြီးနောက် တခြား ပို့စ်တွေကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာလည်း ဖတ်ဖို့အတွက် သမဂ္ဂဒင်္ဂါးတွေ ပေးရမယ်ဆိုတဲ့ သင်္ကေတလေးတွေ ပါနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
အဲဒီနားမှာပဲ စာတိုလေးတစ်စောင်ကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီ ပိုက်ဆံပေးရတဲ့ ပို့စ်တွေဟာ စစ်သည်တော် သမဂ္ဂကနေ သေချာ စစ်ဆေးထားပြီးသား ဖြစ်တာကြောင့် အချက်အလက်တွေ မှန်ကန်ကြောင်း အာမခံထားတာပါ။
လင်းရှု အနည်းငယ် တွေဝေသွားပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စစ်သည်တော် နံပါတ်ကို ရိုက်ထည့်ပြီး လျှို့ဝှက်နံပါတ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဘဏ်ကတ်နဲ့ ချိတ်ဆက်လိုက်ပြီး ပို့စ်ကို ဖတ်ဖို့အတွက် ငွေပေးချေလိုက်ပါတယ်။
'ငါ့မှာ သမဂ္ဂဒင်္ဂါး သန်းနဲ့ချီ ရှိတာပဲ၊ ဒီ ၁၀၀၀၀ ကတော့ သိပ်မများပါဘူး။'
သူ ပို့စ်ကို နှိပ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ စစ်သည်တော်တွေ ရိုက်ထားတဲ့ သားရဲပုံတွေနဲ့ အဲဒီနားက ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေတွေကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
သေမင်း၏ လမ်းစဉ်ဟာ အနက်ရောင် ကျောက်ဆောင်တွေနဲ့ ဝန်းရံထားပြီး မြက်ပင်တစ်ပင်တောင် မရှိတာကြောင့် ကြည့်ရတာ တကယ်ကို ထူးဆန်းလှပါတယ်။
"အဆင့် ၃ သားရဲ ဖြစ်တဲ့ ကျောက်မြွေတွေဟာ များသောအားဖြင့် ကျောက်ဆောင်တွေရဲ့ အောက်ခြေမှာ ပုန်းအောင်းနေတတ်ပြီး ထုံကျဉ်စေတဲ့ အဆိပ်တွေ ရှိပါတယ်။ အဆင့် ၃ နဲ့ အောက်က လူတွေ အကိုက်ခံရမယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း ထုံကျဉ်သွားပြီး မလှုပ်နိုင်တော့ပါဘူး။"
"အဆင့် ၄ ကျီးကန်းကြီးကတော့ ခန္ဓာကိုယ် အင်မတန် ကြီးမားပြီး များသောအားဖြင့် သူ့ရဲ့ အတောင်ပံတွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားတတ်တာကြောင့် အဝေးကကြည့်ရင် သာမန် အနက်ရောင် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုလိုပဲ ထင်ရပါတယ်။ သူက အရမ်း ကြမ်းတမ်းပြီး တွေ့တာနဲ့ တရစပ် တိုက်ခိုက်တတ်ပါတယ်။"
"..."
လင်းရှုဟာ ဆက်ပြီး ဖတ်ကြည့်နေရင်းနဲ့ ပိုပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်လာမိပါတယ်။ ဒီ သေမင်း၏ လမ်းစဉ်မှာ ပိုးမွှားလေးတွေကနေ ဆင်ကြီးတစ်ကောင်လောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ သားရဲမျိုးစုံ ရှိနေတာပါ။
ဒါတင်မကဘဲ အဆင့် ၅ သားရဲတွေတောင် ရှိပါသေးတယ်။ ဓာတ်ပုံတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် သူတို့ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရပါတယ်။
အချက်အလက်တချို့ကို စစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ လင်းရှုဟာ သမဂ္ဂရဲ့ အရောင်းဆိုင်ထဲကို ဝင်လိုက်ပါတယ်။
ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက် လင်းရှုက "အမှောင်အစွန်း" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ရိုက်ထည့်လိုက်ပါတယ်။
တကယ်ပဲ ရလဒ်တွေ ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
"အမှောင်အစွန်း ဓားနှစ်လက်"
အောက်မှာတော့ ဒါကို အနက်ရောင် သံမဏိ ဥက္ကာခဲနဲ့ လုပ်ထားတာဖြစ်ပြီး သမဂ္ဂရဲ့ အရောင်းဆိုင်မှာ တစ်စုံတည်းသာ ရှိတယ်လို့ ရေးထားပါတယ်။
ပြထားတဲ့ ဈေးနှုန်းကတော့ သန်းပေါင်း တစ်ထောင်တဲ့!!!
ဒါကတောင် လေလံဆွဲရမယ့် အခြေခံဈေးပဲ ရှိပါသေးတယ်၊ ပုံသေဈေး မဟုတ်ပါဘူး။
"ဘုရားရေ!" ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လင်းရှုရဲ့ ပါးစပ်ကြီး ဟသွားပါတော့တယ်။ သူ့ရဲ့ ဆရာက သူ့ကို တကယ့်ကို တန်ဖိုးကြီးတဲ့ လက်ဆောင်ကြီး ပေးခဲ့တာပဲ။
လင်းရှု အံ့သြသွားပြီး ဘေးက တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ နေရာကို နှိပ်လိုက်ပါတယ်။
သေမင်း၏ လမ်းစဉ်က အန္တရာယ် များတာကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ တစ်ခုတော့ သူ ပြင်ဆင်ထားရပါမယ်။
သေချာ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဈေးကြီးတဲ့ ဝတ်စုံတွေဆိုရင် သမဂ္ဂဒင်္ဂါး သန်းပေါင်း ရာနဲ့ချီ ရှိတာကြောင့် လင်းရှုအနေနဲ့ ဒါတွေကို အခုလောလောဆယ် မဝယ်နိုင်သေးပါဘူး။
ဒါကြောင့် သူက "အတောင်ပံနက်" လို့ ခေါ်တဲ့ ဝတ်စုံတစ်စုံကိုပဲ ဝယ်လိုက်ပါတယ်။ ဒီဝတ်စုံမှာ လိုက်ဖက်တဲ့ ကျောပိုးအိတ်တစ်ခု ပါဝင်ပြီး အဲဒီအိတ်က တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အချိန်မှာ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်အောင် အထူး ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာပါ။
"သမဂ္ဂဒင်္ဂါး သုံးသန်းတောင်... နှမြောစရာကြီး..."
လင်းရှု တွေးနေပေမဲ့လည်း ငွေပေးချေမှုကို နှိပ်လိုက်ပါတယ်။ ခဏအကြာမှာတော့ ငွေဖြတ်တောက်မှု အောင်မြင်ကြောင်း စာသားလေး ပေါ်လာပါတယ်။
"ပစ္စည်းကို မိနစ် ၃၀ အတွင်း ပို့ဆောင်ပေးပါမယ်။"
ငွေပေးချေပြီးတာနဲ့ ဒီစာသားကို လင်းရှု ကြားလိုက်ရပါတယ်။
တကယ်ပဲ ကော်ဖီဆိုင်မှာ မိနစ် ၃၀ တောင် မစောင့်လိုက်ရပါဘူး၊ သမဂ္ဂဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ သစ်သားသေတ္တာ အကြီးကြီးတစ်ခုကို သယ်ပြီး လမ်းလျှောက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
"ဒါက မစ္စတာ လင်းရှုရဲ့ ပစ္စည်းလားခင်ဗျာ။"
"အင်း။" လင်းရှု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စစ်သည်တော်ကတ်ပြားကို ထုတ်ကာ အချက်အလက် စစ်ဆေးပြီးနောက် လက်မှတ်ထိုးလိုက်ပါတယ်။
လင်းရှု သေတ္တာကြီးကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိပါတယ်— ဒီအနာဂတ်ကမ္ဘာရဲ့ ပစ္စည်းပို့ဆောင်ရေးက တကယ်ကို မြန်လွန်းလှပါတယ်။
အရင်တုန်းကဆိုရင် အနီးအနားကို ပို့ရင်တောင် အနည်းဆုံး နာရီပေါင်းများစွာ ကြာတတ်တာ မဟုတ်လား။
သေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အနက်ရောင် တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံနဲ့ အနက်ရောင် ကျောပိုးအိတ်ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
လင်းရှု ဝတ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တကယ်ပဲ သူ့ကိုယ်နဲ့ ကွက်တိ ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အင်မတန် နူးညံ့နေပေမဲ့ ဒီဝတ်စုံကို အဆင့် ၃ သားရဲတွေတောင် မဆုတ်ဖြဲနိုင်ဘူးဆိုတာ လင်းရှု သိနေပါတယ်။
ကျောပိုးအိတ်ကို ပိုးလိုက်တဲ့အခါ လင်းရှု ပိုပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရှိသွားပါတယ်။ သုံးလိုက်ရတဲ့ ပိုက်ဆံတွေက မနှမြောရတော့ဘူးပေါ့။
လင်းရှု ခဏလောက် တွေးပြီးနောက် ကော်ဖီဆိုင်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။
အခုက ညဘက် ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ဒီနားမှာ သိပ်မစည်ကားသလို လူလည်း သိပ်မရှိပါဘူး။
သူ စစ်သည်တော် ဟိုတယ်မှာပဲ တစ်ည ပြန်အိပ်တာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။
ဈေးနည်းနည်း ကြီးပေမဲ့ ပိုပြီးတော့ သက်သောင့်သက်သာ ရှိတာတော့ အမှန်ပါပဲ။
ရှေ့က လမ်းထောင့်ကို လင်းရှု ရောက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးနောက် နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေတဲ့ လမ်းမကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။ "မင်းတို့ ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတာ ကြာလှပြီ၊ မပင်ပန်းကြသေးဘူးလား။"
ဟုတ်ပါတယ်။ လင်းရှုက အစကတည်းက တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတာကို သိနေတာကြောင့် ဒီလမ်းထဲကို တမင်တကာ လမ်းလျှောက်ဝင်လာတာပါ။
ကြည့်ရတာ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို အတွေ့အကြုံ အမှတ်တွေ လာပေးပြန်ပြီ ထင်ပါရဲ့။
"ဟဲဟဲ၊ မင်းက သိသွားတာပဲ။" အဲဒီအချိန်မှာပဲ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးကနေ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ လူတချို့ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ သူတို့ဆီကနေ ပြင်းထန်တဲ့ လူသတ်ချင်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်နေပါတယ်။
ဒီလူတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ လူအများကြီး အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ဖူးပုံရပါတယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ရှိနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် အဖွဲ့အစည်းကလား" လို့ လင်းရှုက မေးလိုက်ပါတယ်။
ဒီနေ့မနက်က လူနှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ တစ်ယောက်က ဒီနာမည်ကို ပြောသွားတာကို လင်းရှု မှတ်မိနေတာပါ။
ဒါ့အပြင် သမဂ္ဂ ဝဘ်ဆိုဒ်မှာ ရှာကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာလည်း ဒီ "သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် အဖွဲ့အစည်း" ဆိုတာဟာ လူတွေကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်တတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်တာကို လင်းရှု တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။
ဖက်ဒရယ် အစိုးရကတောင် သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို သတ်နိုင်ရင် သမဂ္ဂဒင်္ဂါး သန်း ၁၀၀ ဆုကြေး ပေးမယ်လို့ ကြေညာထားတာပါ။
"မင်း သိနေတာပဲ ဝမ်းသာစရာပဲ၊ ကဲ... ငရဲကို သွားဖို့ ပြင်ထားလိုက်တော့!" လို့ ရှေ့ဆုံးက အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်လူက ပြောပြီးတာနဲ့ လင်းရှုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြေးဝင်လာပါတော့တယ်။
ကျန်တဲ့လူတွေကလည်း သူ့နောက်ကနေ ကပ်ပြီး လိုက်လာကြပါတယ်။ သူတို့ ပြေးလာရင်းနဲ့ ကျောပေါ်က ဓားတွေကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပါတယ်။
လင်းရှုရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကျုံ့သွားပါတယ်။ သူတို့ သူ့ဆီ မရောက်ခင်မှာပဲ လင်းရှုက သူတို့ဆီကို အရင်ဆုံး ပြေးဝင်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ပါတော့တယ်။
သူဟာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သော မျက်လုံးကို သုံးလိုက်တဲ့အခါ ရှေ့ဆုံးက လူဟာ အဆင့် ၃ စစ်သည်တော် ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ အဆင့် ၂ စစ်သည်တော်တွေ ဖြစ်တာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
သူ့အတွက်တော့ ဘာမှ ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပါဘူး။