အခန်း (၁၀၀)။ ။ လက်နက်တစ်ခု ပေးမယ်။
စစ်သည်တော် သမဂ္ဂဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တစ်ခုတည်းသော စစ်သည်တော် အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင်အဆင့်ကို ကြယ်တစ်ပွင့်ကနေ ကြယ်ငါးပွင့်အထိ သတ်မှတ်ထားတာပါ။ ကြယ်ငါးပွင့် အဖွဲ့ဝင်တွေဆိုတာ သမဂ္ဂရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေလိုမျိုး ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲတွေ ဒါမှမဟုတ် ထူးချွန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ စစ်သည်တော်တွေမှသာ ရရှိတာဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကြယ်လေးပွင့် အဖွဲ့ဝင်တွေ ရှိပါတယ်။
အနည်းဆုံးတော့ ကြယ်သုံးပွင့် အဖွဲ့ဝင်တွေဟာလည်း အင်မတန် တော်ရုံတင်မကဘဲ အစွမ်းထက်တဲ့ စစ်သည်တော်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဘိုင်လီဟောင်လင်းက ကြယ်သုံးပွင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ လင်းရှု တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
"လာလေ။" ဘိုင်လီဟောင်လင်းက လင်းရှုကို လှမ်းပြောပါတယ်။
"အင်း။" လင်းရှု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့နောက်က လူတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လက်သီးနဲ့ အားရပါးရ ထိုးလိုက်ပါတော့တယ်။
"၁၉၉၉ ကီလိုဂရမ်။" ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လင်းရှုဟာ သူ့ရဲ့ အင်အားအားလုံးကိုတော့ မထုတ်သုံးခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့ စစ်သည်တော်တွေကတော့ ကြောက်လန့်သွားကြပြီး အခုခေတ် လူငယ်တွေက ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေပြီလားလို့ တွေးနေမိကြပါတယ်။
"အော်။ မင်းတို့ပါလား။" အဲဒီအချိန်မှာပဲ လေလျန်နဲ့ တခြားသူတွေကို မြင်တော့ ဘိုင်လီဟောင်လင်းက ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။
လေလျန်ကတော့ အနေရခက်စွာ ပြုံးပြနေရပြီး တော်တော်လေးလည်း ကြောက်နေပုံရပါတယ်။ သူက ဘိုင်လီဟောင်လင်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လုဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလေ၊ အခုတော့ သူက စစ်ဆေးရေးမှူး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။
"လာလေ။ စိတ်မပူနဲ့။ ငါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကို ဒီထဲမှာ ရောမှာ မဟုတ်ပါဘူး။" ဘိုင်လီဟောင်လင်းက သူတို့ရဲ့ စိတ်ကို ဖတ်မိသလိုမျိုး အာမခံလိုက်ပါတယ်။
ခွန်အား စစ်ဆေးမှုမှာတင် လူအတော်များများ အရည်အချင်း ပယ်ဖျက်ခံလိုက်ရပြီး ကျန်ရှိတဲ့ လူတစ်ရာကျော်ကိုတော့ ဘိုင်လီဟောင်လင်းက ကွင်းပြင်ထဲကို ခေါ်သွားပါတယ်။
အရှိန် စစ်ဆေးတာကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်— မီတာ ၁၀၀ အပြေးပြိုင်တာပါ။
လူဆယ်ယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးကြရတာဖြစ်ပြီး လင်းရှုကတော့ ဒီစစ်ဆေးမှုကို အလွယ်တကူပဲ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီအဆင့်မှာတော့ လူအများကြီး အရည်အချင်း မကျပါဘူး၊ လူ ၃၀ ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ကျသွားတာပါ။
နောက်ဆုံးအဆင့်ကတော့ ကြံ့ခိုင်မှု စစ်ဆေးတာပါ။ ကျန်တဲ့ စစ်သည်တော်တွေအားလုံး အတူတူ စစ်ဆေးခံရမှာဖြစ်ပြီး ကွင်းကို အပတ် ၁၀၀ ဆက်တိုက် ပြေးရမှာပါ။ ဒါဟာ ကီလိုမီတာ ၅၀ လောက် ရှိပြီး အချိန် ၃၀ မိနစ်ပဲ ပေးထားပါတယ်။
ဒါကို အောင်မြင်ရင်တော့ လက်မှတ် ရမှာပါ။
တချို့လူတွေအတွက် ခက်ခဲပေမဲ့ လင်းရှုအတွက်တော့ တကယ်ကို လွယ်ကူလွန်းပါတယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် သူဟာ ကီလိုမီတာ ၁၀၀ နီးပါးကို တစ်ဆက်တည်း ပြေးခဲ့ရသလို ပြေးနေရင်း သားရဲတွေကိုပါ သတ်ခဲ့ရတာ မဟုတ်လား။
"ဒေါင်။"
"အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာမှု အစီအစဉ်ကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြီးမြောက်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။"
"အပိုမှတ် အမှတ် ၅၀ ရရှိတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။"
လင်းရှုဟာ အပတ် ၁၀၀ ကို ၁၈ မိနစ်နဲ့ ပြေးပြီးတဲ့အခါမှာတော့ သူ့ဦးနှောက်ထဲမှာ ရှင်းလင်းတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
'ဒီလောက်တောင် မြန်တာလား။'
လင်းရှုဟာ ဒီရက်ပိုင်း အဲဒါကို သတိမထားမိခဲ့တာကြောင့် ဒီအသံကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ တကယ်ကို ဝမ်းသာသွားပါတယ်။
ဒါတင်မကဘဲ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အင်္ကျီတွေနဲ့ ကာကွယ်ရေး ပစ္စည်းတွေဟာလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို အလေးချိန် မရှိတော့ဘဲ သာမန် ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။
အလေးချိန်တွေ မရှိတော့တဲ့အခါ လင်းရှုဟာ သူ့ကိုယ်သူ အင်မတန် ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားရပါတယ်။ နည်းနည်းလေး အားစိုက်လိုက်ရုံနဲ့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပျံတက်သွားနိုင်သလိုမျိုးပါ။
လင်းရှုဟာ အင်မတန် အံ့သြသွားပြီး သူ့ရဲ့ အခြေအနေပြဇယားကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
အမည်: လင်းရှု
အဆင့်: ၁၆
အတွေ့အကြုံ: ၈၃၉,၆၃၅ (နောက်တစ်ဆင့်တက်ရန် ၄,၅၀၀,၀၀၀ လိုအပ်သည်)
ခွန်အား: ၂၆၁
ကြံ့ခိုင်မှု: ၁၀၇
အရှိန်: ၇၉
စွမ်းရည်: ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သော မျက်လုံး၊ ဒေါသ၊ ဖုံးကွယ်ခြင်း
ဒေါသအမှတ်: ၀/၁၀၀
အပိုမှတ်: ၅၀
ဘွဲ့အမည်: အဆင့် ၂ စစ်သည်တော်
စုစုပေါင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်: ၁,၉၁၅
မဆိုးဘူးပဲ။ အရင်က လေ့ကျင့်မှုတွေက တကယ် အကျိုးရှိခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေက အနည်းငယ် တိုးလာခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ လင်းရှုဟာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ရထားတဲ့ အမှတ် ၅၀ ကို ခွန်အားထဲမှာပဲ တိုက်ရိုက် ပေါင်းထည့်လိုက်တာကြောင့် ၂၆၁ ကနေ ၃၁၁ အထိ ဖြစ်သွားပါတယ်။
သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကလည်း ၁,၉၉၀ အထိ ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။
တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ၁၀ မှတ်ပဲ လိုတော့တာပါ၊ ဒါဆိုရင် သူက အဆင့် ၃ စစ်သည်တော် အဆင့်ကို ရောက်တော့မှာပါ။
သူ့ရဲ့ "ကျင့်စဉ်" ကတော့ အဆင့်မတက်သေးပုံရပါတယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ သူက ၁,၉၉၀ ကို ကျော်ပြီး အဆင့် ၃ စစ်သည်တော် ဖြစ်နေလောက်ပါပြီ။
အဆင့် ၃ စစ်သည်တော် ဖြစ်သွားရင် ဆုလာဘ်တွေလည်း ရနိုင်တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီလို တွေးလိုက်တာနဲ့ လင်းရှုဟာ စိတ်လှုပ်ရှားလာပါတယ်။
နောက်ဆုံး ကြံ့ခိုင်မှု စစ်ဆေးချက်မှာတော့ လူအတော်များများ အရည်အချင်း မပြည့်မီကြဘဲ လူအနည်းငယ်သာ စစ်သည်တော် လက်မှတ် ရခဲ့ကြပါတယ်။
"စစ်သည်တော် သမဂ္ဂရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဒါကတော့ မင်းရဲ့ စစ်သည်တော်ကတ်ပြားပါ" လို့ ခန်းမထဲမှာ ဘိုင်လီဟောင်လင်းက လင်းရှုကို ကတ်ပြားတစ်ခု လှမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
စစ်သည်တော်ကတ်ပြားက အင်မတန် ပါးလွှာပေမဲ့လည်း ထူးခြားတဲ့ သတ္တုနဲ့ လုပ်ထားတာကြောင့် တော်တော်လေး မာကျောပါတယ်။ အပေါ်မှာလည်း စစ်သည်တော် သမဂ္ဂရဲ့ တံဆိပ် ရိုက်နှိပ်ထားပါတယ်။
"အနောက်ဘက်မှာ မင်းရဲ့ ID နံပါတ် ပါပြီးတော့ လျှို့ဝှက်နံပါတ်ကတော့ မင်း ID ရဲ့ နောက်ဆုံး ဂဏန်းခြောက်လုံးပဲ။"
"ဒီကတ်နဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ ကွန်ပျူတာ ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းကနေတစ်ဆင့် စစ်သည်တော် သမဂ္ဂရဲ့ တရားဝင် ဝဘ်ဆိုဒ်ကို ဝင်နိုင်မယ်၊ သတင်းအချက်အလက်တွေ ကြည့်နိုင်မယ်၊ လက်နက်တွေ ဝယ်နိုင်သလို အလုပ်တွေလည်း ရှာလို့ရတယ်"
လင်းရှု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကတ်ပြားကို ကိုင်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပါတယ်။
"ကဲ။ သမဂ္ဂကနေ ငါ့ဆီ သတင်းပို့လာတယ်၊ အလုပ်တစ်ခု သွားလုပ်ရဦးမှာမို့ ငါ မင်းနဲ့အတူ ဆက်ပြီး မလေ့ကျင့်ပေးနိုင်တော့ဘူး" လို့ ဘိုင်လီဟောင်လင်းက လင်းရှုရဲ့ ဘေးမှာ ရပ်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။ ကတ်ပြားရသွားတဲ့ တခြားစစ်သည်တော်တွေကတော့ ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ထွက်သွားကြပါပြီ။
"အင်း။"
"ငါ ထွက်သွားတော့မယ်ဆိုတာကို တားတဲ့ စကားလေး ဘာလေးတောင် မပြောဘူးလား။" လင်းရှုရဲ့ အေးစက်စက် နေပုံကို မြင်တော့ ဘိုင်လီဟောင်လင်းက မျက်စောင်းထိုးပြီး ပြောပါတယ်။
"အေးပါ၊ အေးပါ။ ကျွန်တော်နဲ့အတူ ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်ပေးပါဦးလား" လို့ လင်းရှုက မတတ်သာတဲ့အဆုံး ပြောလိုက်ရပါတယ်။
"မရိုးသားဘူး။" ဘိုင်လီဟောင်လင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "မင်း နောက်ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ" လို့ မေးပါတယ်။
လင်းရှု အနည်းငယ် တွေဝေသွားပေမဲ့ မဖုံးကွယ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပဲ ဖြေလိုက်ပါတယ်။ "သေမင်း၏ လမ်းစဉ်ကို သွားမလို့ပါ။"
"မင်း အဲဒီကို သွားမလို့လား။ မင်းရဲ့ အခု အဆင့်နဲ့ဆိုရင် တော်တော်လေး အန္တရာယ် များတယ်နော်" လို့ ဘိုင်လီဟောင်လင်းက အံ့သြတကြီး ပြောပါတယ်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သွားကို သွားရမယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ အကယ်ဒမီက အဲဒီမှာ ရှိတာလေ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော် ဘွဲ့မရဘူးဆိုရင် အများကြီး အဆင်မပြေဖြစ်မှာမို့ပါ"
"မင်းရဲ့ အဲဒီ အစုတ်ပလုတ် လက်နက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်တော့၊ ငါ မင်းကို လက်နက်သစ်တစ်ခု ပေးမယ်" လို့ ပြောပြီး ဘိုင်လီဟောင်လင်းဟာ လင်းရှုရဲ့ လက်ထဲက လှံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"မင်းမှာ လှံ ရှိလို့လား။" လင်းရှုက မေးပါတယ်။
"ဟီးဟီး။ ဒီ စစ်သည်တော် သမဂ္ဂ ဌာနခွဲရဲ့ ပိုင်ရှင်ဆီကနေ အတင်းတောင်းထားတာလေ။" ဘိုင်လီဟောင်လင်းက လှည့်စားတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်လှည့်ပြသလိုပဲ အနောက်ကနေ သစ်သားသေတ္တာ အကြီးကြီးတစ်ခုကို မလာပြီး စားပွဲပေါ်ကို "ဘုန်း" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ တင်လိုက်ပါတယ်။
"မင်းက လက်နက်ကို ရင်းမြစ်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ပြီး အစွမ်းထက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဒီလို အဆင့်မြင့် လက်နက်တွေရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုပြီး ကောင်းတယ်လေ"
သေတ္တာက ကြီးပြီး ရှည်ပါတယ်။ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အနီနက်ရောင် သစ်သားနဲ့ လုပ်ထားပုံရပါတယ်။
ကြည့်ရတာ ရိုးရှင်းပေမဲ့ အပေါ်မှာတော့ ဖုန်တွေ တက်နေပါတယ်။
လင်းရှုက အဲဒီအပေါ်ကို လက်တင်လိုက်တဲ့အခါ တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ အထဲမှာ ရှိတဲ့ ပစ္စည်းဟာ အသက်ရှိနေသလိုမျိုး လှုပ်ရှားနေပါတယ်။
"အဲဒီ အဖိုးကြီးက သူကိုယ်တိုင်လည်း မသုံးဘဲ ဝှက်ထားတာလေ၊ ဒါပေမဲ့ ငါက တွေ့သွားတာ။" ဘိုင်လီဟောင်လင်းက ပြုံးပြီး ဖုန်တွေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။
"မင်းရဲ့ ဆရာက မင်းကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့ဦးနော်။"
"ဒိုင်း။"
သေတ္တာ ပွင့်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုဟာ လင်းရှုရဲ့ မျက်လုံးတွေကို စူးခနဲ ဖြစ်သွားစေပါတော့တယ်။