အခန်း (၄၁) - အပိုင်း (၂) - ဆရာကြီးဝူကို ပညာပြခြင်းနှင့် ဆရာကြီးဝူ အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားရခြင်း

လော်ဖေးက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သက်ကြီးရွယ်အိုကြီးက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

လော်ဖေးက ရိုးရှင်းစွာပင် "ဘာမမျှော်လင့်တဲ့ အခက်အခဲမှသာ ရှိမနေရင် ကျန်းဆန်းချန်ကို ဖမ်းမိဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ချက် ရှိပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အမှန်တော့ လော်ဖေးအနေဖြင့် ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုကြီးကို ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် သဘောတူညီပေးနိုင်ပြီး သူတစ်ပါးအကူအညီကြောင့် သို့မဟုတ် ကံကောင်း၍ ဖြစ်သွားရသည်ဟုပင် အကြောင်းပြနိုင်သေးသည်။ သို့သော်လည်း အဘိုးကြီးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ လော်ဖေးတစ်ယောက် ဟန်ဆောင်နှိမ့်ချမနေချင်တော့ပေ။ ထိုအဘိုးကြီး၏ သံသယဝင်နေသော အကြည့်များကြောင့် သူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရ၍သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် အဘိုးကြီး၏ ဂုဏ်သရေရှိလှသော အဆင့်အတန်းကြောင့် မုသားမဆိုချင်၍သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ထိုအချက်နှစ်ချက်လုံးကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လော်ဖေး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အဘိုးကြီးမှာ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ တည်ကြည်လေးနက်နေသော လော်ဖေး၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ထိုလူငယ်လေးမှာ မကြောက်မရွံ့တတ်ဘဲ ရှေ့တွင် မည်မျှ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမည်ကို တကယ်မသိသေးသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်လိုက်သည်။ ကျန်းဆန်းချန်ကို ဖမ်းဆီးရန် ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ချက်ရှိသည်ဟု ပြောရအောင် ကျန်းဆန်းချန်တွင် သေနတ် ရှိနေသည်ကို အဘိုးကြီးက ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ သူကိုယ်တိုင် ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် ကျန်းဆန်းချန်ကို အပိုင်ဖမ်းနိုင်မည်ဟု အပြည့်အဝ အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရန်စုလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ သိထားသရွေ့ လော်ဖေးသည် အမြဲတမ်း နှိမ့်ချတတ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သူ ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ တစ်မျိုးဖြစ်နေသည်။

"မင်းမှာ တကယ့် အရည်အချင်း တချို့ရှိပြီး အဲဒါအပေါ် တော်တော်လည်း ယုံကြည်ချက်ရှိပုံပဲ!"

ထိုလူငယ်လေးမှာ အနည်းငယ် နုနယ်သေးသည်ဟု အဘိုးကြီး ထင်မိသော်လည်း လော်ဖေးတွင် တကယ့် လက်ရုံးရည် ရှိနိုင်သည်ဟုလည်း သူ သံသယဝင်မိသွားရာ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားသည်။

လော်ဖေးက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေခြင်းဖြင့် အဘိုးကြီး၏ စကားကို ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းရဲ့ အရည်အချင်းအပေါ် ယုံကြည်ချက် ရှိတယ်ဆိုမှတော့ ငါတို့ လက်ရည်တစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။ ငါလည်း လူတစ်ယောက်နဲ့ လက်ရည်မစမ်းဖြစ်တာ တော်တော်ကြာပြီ။ တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဘက်ကို သွားကြစို့"

အဘိုးကြီးက ထိုသို့ပြောပြီး တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားတော့သည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို သုံးကာ ရန်စုက လော်ဖေး၏ အနားသို့ ကပ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"လော်ဖေး... မင်း အဲဒီအဘိုးကြီးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိရဲ့လား။ စုံထောက်အဖွဲ့ရဲ့ ကပ်ပတိန်ဟောင်း ဝူကုန်းလေ။ သူက စစ်တပ်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး တစ်တပ်လုံးရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ချန်ပီယံ ဖြစ်ခဲ့တာ။ ကျောက်တုန်းလိုင်က မင်းကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ သူ့ကို အထူးတလည် ခေါ်လာပေးတာကွ"

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... စိတ်မပူပါနဲ့"

လော်ဖေးက ရန်စုကို ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် အဘိုးကြီးနောက်သို့ လိုက်သွားတော့သည်။

ထိုအခါမှ ရန်စုမှာ လော်ဖေးသည် တုံးအလွန်းနေသလား သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေသလား မဝေခွဲတတ်တော့ဘဲ ဇဝေဇဝါမျက်နှာပေးဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အဘိုးကြီးသည် တစ်တပ်လုံး၏ တိုက်ခိုက်ရေး ချန်ပီယံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်ဟု လော်ဖေးကို သူ သတိပေးပြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း လော်ဖေးက နားထဲထည့်ပုံမရပေ။

လော်ဖေးသည် တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်ရေးခန်းမ ဘေးဘက်သို့ အဘိုးကြီးနောက်မှ လိုက်လာခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် စုံထောက်အဖွဲ့ဝင် အချို့လည်း လေ့ကျင့်နေကြသည်။ အဘိုးကြီး တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စုံထောက်အဖွဲ့ဝင်များက သူ့ကို လေးလေးစားစား နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"ရှောင်လီ... မင်းရဲ့ ထိုးသတ်လက်အိတ်တွေ ငါ့ကိုပေးစမ်း"

ဝူကုန်းက အဖွဲ့ခွဲ (၂) မှ လီထျန်ဖြစ်ကြောင်း လော်ဖေး မှတ်မိနေသည့် သန်မာထွားကြိုင်းသော စုံထောက်တစ်ဦးကို လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။

လီထျန်က လက်အိတ်များကို ချွတ်ကာ ဝူကုန်းကို ကမ်းပေးရင်း "ဆရာကြီးဝူ... ဒီနေ့ လေ့ကျင့်ဖို့ ပြင်နေတာလားခင်ဗျာ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝူကုန်းက လက်အိတ်များကို ယူလိုက်ပြီး လော်ဖေးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ "ဒီလူငယ်လေးနဲ့ လက်ရည် အပျော်သဘော စမ်းမလို့ပါ။ သူ့အတွက်လည်း ထိုးသတ်လက်အိတ် တစ်စုံ သွားယူပေးလိုက်ပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီထျန်က ဝူကုန်း၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်ရာမှ လော်ဖေးကို မြင်သွားပြီး အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ အခြားစုံထောက်တစ်ဦးအား လော်ဖေးအတွက် လက်အိတ်သွားယူပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လော်ဖေးက ဝူကုန်း၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ လုံးဝဥဿုံ သာလွန်သော မြန်နှုန်း၊ လုံးဝဥဿုံ သာလွန်သော တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းနှင့် လုံးဝဥဿုံ သာလွန်သော ခွန်အားတို့ ရှိထားသောကြောင့် အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် လော်ဖေးသည် ထိုအဘိုးကြီးကို သိပ်ပြီး အထင်ကြီးမနေပေ။

လော်ဖေးနှင့် ဝူကုန်းတို့ လက်ရည်စမ်းကြတော့မည်ကို မြင်သောအခါ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမထဲရှိ စုံထောက်အားလုံးက ပွဲကြည့်ရန်အတွက် ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် စုရုံးလာကြသည်။ စုံထောက်အဖွဲ့ဝင် အားလုံးသည် ဝူကုန်းကို သိကြပြီး သူ၏ စွမ်းရည်များကိုလည်း နားလည်ထားကြသည်။ ဝူကုန်းသည် ယခုအခါ အသက်ကြီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အရည်အချင်းက ထက်မြက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အသစ်ဝင်လာသော လော်ဖေးတစ်ယောက် ဝူကုန်းနှင့် လက်ရည်စမ်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရန်မေနှင့် ဝူရှောင်ယန့်တို့သည် သေနတ်ပစ် လေ့ကျင့်ရေးခန်းမမှ ထွက်လာကြရာ လူအားလုံး စုပြုံတိုးဝှေ့ပြီး တစ်ခုခုကို ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ရန်မေ... သူတို့ ဘာကြည့်နေကြတာလဲ။ ငါတို့လည်း သွားကြည့်ရအောင်"

ဝူရှောင်ယန့်က စပ်စုချင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ရန်မေ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ လူအုပ်ကြီးဆီသို့ ခေါ်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အနားသို့ တိုးကပ်သွားသောအခါမှ အခြေအနေကို သဲသဲကွဲကွဲ မြင်လိုက်ရတော့သည်။

"ရန်မေ... လော်ဖေးက ဆရာကြီးဝူနဲ့ တကယ်ပဲ တစ်ယောက်ချင်း ချကြမလို့လား"

ဝူရှောင်ယန့်က လော်ဖေးနှင့် ဝူကုန်းတို့နှစ်ဦးလုံး လက်အိတ်များ စွပ်ထားပြီး ကွင်းအလယ်တွင် ရင်ဆိုင်ရပ်နေကြသည်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ပုံစံကြည့်ရတာတော့ ဟုတ်ပုံရတယ်!"

ရန်မေက မသေချာသလို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဆရာကြီးဝူသည် တစ်တပ်လုံး၏ တိုက်ခိုက်ရေး ချန်ပီယံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး တစ်ခါက လူမိုက်ဆယ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်းနှင့် နှိမ်နင်းခဲ့ဖူးသည့်အကြောင်း ကျောက်တုန်းလိုင် ပြောပြလွန်းသဖြင့် သူမ အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးထားသည်။ အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ဆရာကြီးဝူသည် အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ လော်ဖေးမှာမူ အစိုးရဝန်ထမ်း စာမေးပွဲဖြေဆိုပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော သာမန် ရဲအရာရှိတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းအရ လော်ဖေးတစ်ယောက် ဆရာကြီးဝူကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ရန်မေ သံသယဝင်နေမိသည်။

ဝူကုန်းက ထိုးသတ်လက်အိတ်များကို စွပ်ပြီးနောက် လော်ဖေးကို ပြုံးကြည့်ကာ "အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။ မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် ငါ စတိုက်ပြီနော်။ သတိထားပါ လူငယ်လေး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ!"

လော်ဖေးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လော်ဖေး ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝူကုန်းက မဆိုင်းမတွဘဲ တိုက်စစ်ဆင်လိုက်ပြီး လော်ဖေး၏ ခေါင်းကို ပစ်မှတ်ထားကာ ဝှေ့ကန်ချက်တစ်ချက် ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအဘိုးကြီးသည် အသက်ကြီးသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ လုံးဝ နှေးကွေးမနေဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အလွယ်တကူ အကန်ခံရလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ သူတစ်ပါးမျက်စိထဲတွင်သာ ဖြစ်ပြီး လော်ဖေးအတွက်မူ ထိုအဘိုးကြီး၏ အရှိန်က လုံးဝ မမြန်ဆန်လှပေ။

လော်ဖေးက သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ အဘိုးကြီး၏ ဝှေ့ကန်ချက်ကို လွယ်ကူစွာ ကာကွယ်လိုက်သည်။

လော်ဖေးက သူ၏ ဝှေ့ကန်ချက်ကို ဖျတ်လတ်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးကြီးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ထိုလူငယ်လေး၏ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုမှာ အခြေအမြစ်မရှိဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

အဘိုးကြီးက နောက်ထပ် ဝှေ့ကန်ချက်တစ်ချက် ထပ်မံထုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လော်ဖေးက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝှေ့ကန်ချက်ဖြင့် အလျင်အမြန် ပြန်လည် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဖျန်း!" ခနဲ အသံနှင့်အတူ လော်ဖေး၏ ကန်ချက်က အဘိုးကြီး၏ ဝှေ့ကန်ချက်ကို လေထဲတွင်တင် ကြားဖြတ် ဟန့်တားလိုက်သည်။

"ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း..."

အဘိုးကြီးမှာ နောက်သို့ ဟန်ချက်ပျက်ကာ ဆုတ်သွားရပြီး သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်တွင် အပြင်းအထန် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း မျက်နှာပျက်မပျက်ဘဲ ထိန်းထားလိုက်သည်။ သူက လော်ဖေး၏ ခြေထောက်ကို ကြည့်ကာ အလွန် သန်မာလှပါလားဟု တွေးမိသွားသည်။ လော်ဖေးက အရှိန်လျှော့ပေးထားသည်ကို ထိုအဘိုးကြီး မသိပေ။ အဘိုးကြီး၏ အသက်အရွယ်ကို ထောက်ထားပြီး လော်ဖေးက မထိခိုက်မိစေရန် ဂရုစိုက်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ မဟုတ်ပါက ထိုအဘိုးကြီးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ထပ်လုပ်မယ်"

အဘိုးကြီးက ဟစ်အော်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ မကန်တော့ဘဲ လော်ဖေး၏ မျက်နှာဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ အကယ်၍ ထိမှန်သွားပါက လော်ဖေး၏ မျက်နှာ ဖူးရောင်သွားမည်မှာ သေချာသည်။

"နှေးလွန်းတယ်"

လော်ဖေး စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ အဘိုးကြီး၏ အရည်အချင်းကို ခန့်မှန်းမိသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် လော်ဖေးအနေဖြင့် သူ့ကို ဆက်ပြီး ကစားမနေချင်တော့ပေ။ သူက ညာဘက်လက်ကို သုံးကာ အဘိုးကြီး၏ လက်သီးချက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး အဘိုးကြီးက သူ၏လက်သီးကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် ကြိုးစားစဉ် လော်ဖေးက သူ၏ လက်မောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။

အဘိုးကြီးသည် သူ၏ လက်မောင်းမှာ ညှပ်ပိတ်တစ်ခုအတွင်း ညှပ်ခံထားရသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရပြီး နာကျင်သွားကာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သူက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် လော်ဖေးဆီသို့ တိုးဝင်ကာ သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ဖြင့် လော်ဖေး၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကို ချိတ်ဆွဲပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အဘိုးကြီးက လော်ဖေးကို တိုက်မိလိုက်ချိန်တွင် တံတိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လော်ဖေးသည် လဲကျဖို့ နေနေသာသာ တစ်လက်မမျှပင် လှုပ်ရှားမသွားပေ။

အဘိုးကြီးမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အဟုန်ကြောင့် နောက်သို့ ပြန်ကန်ထွက်သွားပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်သွားရာ လော်ဖေးက သူ၏လက်ကို လှမ်းမဆွဲထားပေးပါက လဲကျသွားပေလိမ့်မည်။

"အရှုံးပေးလိုက်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လော်ဖေးက အဘိုးကြီးအပေါ် ညှာတာပေးခဲ့ပြီးနောက် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ပါက အဘိုးကြီးကို ငိုသွားအောင် လုပ်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ အဘိုးကြီး၏ မြန်နှုန်း၊ ခွန်အားနှင့် တုံ့ပြန်မှုတို့မှာ သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ နိမ့်ကျလွန်းလှသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ထိုအဘိုးကြီးသည် သူနှင့် ယှဉ်ကစားနိုင်သည့် အဆင့်တွင် မရှိပေ။

ဝူကုန်းက လော်ဖေးကို လုံးဝ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်ပြီး ကလေးဆန်သော ပုံစံရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရည်အချင်းများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ သူတို့၏ တိုတောင်းလှသော ထိတွေ့မှုမှတစ်ဆင့် ဝူကုန်းသည် သူ၏ ရှေ့မှ လူငယ်လေးကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝူကုန်းက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ထူးချွန်တယ်... တကယ့်ကို ထူးချွန်တယ်! မင်းမှာ ဒီလို အရည်အချင်းမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ကျန်းဆန်းချန်ကို ဖမ်းဆီးဖို့ မင်းမှာ ဘာလို့ ယုံကြည်ချက် ရှိနေလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ငါ မင်းကို အထင်သေးမိသွားတာပဲ"

"ချီးကျူးလွန်းရာ ရောက်နေပါပြီ ဆရာကြီး"

လော်ဖေးက သူ၏ အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုပေးသည့်အတွက် အဘိုးကြီးကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အားနာစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ့ဘဝရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်ကို စစ်တပ်ထဲမှာ ဖြတ်သန်းခဲ့တာမလို့ ဒီလို အယဉ်အကျေး အပြောအဆိုတွေကို ငါ သိပ်နားမလည်ဘူး။ မင်းက တကယ် ထူးခြားပြောင်မြောက်ပြီး ငါ တွေ့ဖူးသမျှ လူငယ်တွေထဲမှာ အတော်ဆုံး တစ်ယောက်ပဲ။ ဒီလိုပဲ ဆက်ပြီး ကြိုးစားသွားပါဦး... ဘယ်သူ့ကိုမှ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့"

အဘိုးကြီးက ခေါင်းခါရင်း ထိုသို့ ပြောလိုက်တော့သည်။