အခန်း (၃၃) - တတိယအဆင့် ထူးချွန်ဆု ချီးမြှင့်ခြင်း ခံရခြင်း

"“ပေါင်းစပ်မယ်။”

မျိုးဗီဇပေါင်းစပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ အတော်အတန် ရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် လော်ဖေးသည် မည်သည့်ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကိုမျှ စိုးရိမ်မနေတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ပေါင်းစပ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပေါင်းစပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ လော်ဖေးသည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုနှုန်း သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာခြင်း ရှိ၊ မရှိကို ချက်ချင်း စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သော်လည်း မည်သို့စမ်းသပ်ရမည်နည်း။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လော်ဖေးသည် သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဗီဒီယိုတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းဗီဒီယိုကို သုံးဆနှုန်း (3x) နှင့် နှစ်ဆနှုန်း (2x) တို့ဖြင့် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ပြောင်းလဲကာ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ စမ်းသပ်ကြည့်တော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဗီဒီယိုများကို သုံးဆနှုန်းဖြင့် အရှိန်မြှင့်ကြည့်ပြီး ကွန်မန့်စာတန်းများကို ဖတ်သည့်အခါ မနည်းလိုက်ဖတ်ရသော်လည်း၊ ယခုမူ သုံးဆနှုန်းဖြင့် ကြည့်နေသည်မှာ ပုံမှန်အရှိန်ဖြင့် ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ အာရုံကြော တုံ့ပြန်မှုများက အပြည့်အဝ လိုက်ပါနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျိုးဝေမင်း အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူသည် အခန်းထဲဝင်လာသည်နှင့် လော်ဖေးကို လှမ်းကြည့်ကာ နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် အနားသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

“ညွှန်ကြားရေးမှူးကျိုး။” လော်ဖေးက မတ်တတ်ရပ်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ထိုင်ပါ... ထိုင်ပါ၊ မတ်တတ်ရပ်မနေနဲ့။” ကျိုးဝေမင်းက လော်ဖေး၏ ပခုံးကို အသာအယာ ဖိကာ ဆက်ထိုင်ခိုင်းရင်း နွေးထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။ “မနေ့က မင်း တော်တော်လေး ပင်ပန်းသွားပြီ။ ဒီမနက်တော့ အေးအေးဆေးဆေး အနားယူလိုက်ဦး၊ တခြားကိစ္စတွေ ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့။”

“ဟုတ်ကဲ့။” လော်ဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ တကယ်ပင် အိပ်ငိုက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လော်ဖေးအား အနားယူရန် သေချာမှာကြားပြီးနောက် ကျိုးဝေမင်းသည် ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျိုးဝေမင်း၏ ထူးခြားသော ဆက်ဆံပုံက ရုံးခန်းထဲရှိ အခြားသူများကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ညွှန်ကြားရေးမှူးကိုယ်တိုင် လော်ဖေးနားအထိလာပြီး အနားယူရန် အထူးတလည် လာပြောရခြင်းက ဘာကြောင့်ပါနည်း။

“လော်ဖေး... မနေ့က မင်း ဘာတွေလုပ်ခဲ့တာလဲ။ ညွှန်ကြားရေးမှူးက ဘာဖြစ်လို့ မင်းကို ဒီလောက်အထိ အခွင့်ထူးပေးနေရတာလဲ။ တစ်ခုခု လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေသလိုပဲနော်။” ဝူဝေက လော်ဖေး၏ စားပွဲခုံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ် လော်ဖေး... မနေ့က မင်း တစ်ခုခု ထပ်လုပ်လိုက်ပြန်ပြီမလား။ အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံစမ်း။” ဂျန်းရှောင်ရှောင်ကလည်း စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလာသည်။

“လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ... ပြောပြလို့မရဘူး။ သိချင်ရင် ညွှန်ကြားရေးမှူးကိုပဲ သွားမေးကြတော့။ ငါကတော့ အိပ်တော့မယ်။” လော်ဖေးက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် စားပွဲခုံပေါ် မှောက်အိပ်လိုက်တော့သည်။

မနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စများကို သူ တကယ်မပြောချင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝူဝေမှာ သူ၏ တစ်ဝမ်းကွဲအစ်ကို ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုအကြောင်းကို ပြောပြရသည်မှာ စိတ်ချမ်းသာစရာ ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ လော်ဖေး တကယ်မှောက်အိပ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဂျန်းရှောင်ရှောင်နှင့် ဝူဝေတို့မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။ ကျောက်လဲ့ကမူ စာအုပ်ကိုသာ အာရုံစိုက်ဖတ်နေသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။

လော်ဖေး နိုးလာသောအခါ နံနက် ဆယ်နာရီ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် သန့်စင်ခန်းသို့ သွားကာ မျက်နှာသစ်၊ လန်းဆန်းအောင် လုပ်ပြီး ပြန်ထွက်လာစဉ် သန့်စင်ခန်းသို့ သွားရန် ပြင်နေသည့် ကျိုးဝေမင်းနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံမိသည်။

ကျိုးဝေမင်းက ထန်ယိုချွမ်၏ အမှုတွင် မာဟူ၊ ကျိုးရှောင်ထျောင်နှင့် ဟွမ်ပင်း အပါအဝင် သံသယရှိသူအားလုံးကို တစ်ယောက်မကျန် ဖမ်းဆီးရမိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း လော်ဖေးကို ပြောပြခဲ့သည်။ လော်ဖေးအနေဖြင့် ဤသတင်းကြောင့် အံ့ဩမသွားပေ။ အကြောင်းမှာ ဝူဝေနှင့် ထိုလူစုမှာ လမ်းဘေးလူမိုက်ကလေးများသာ ဖြစ်ကြပြီး ခြေရာဖျောက်သည့် အသိပညာ သို့မဟုတ် စွမ်းရည်မျိုး မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် မည်သို့မျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထန်ယိုချွမ်၏ အမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် တစ်လလုံးလုံး ရဲစခန်းသို့ လူသတ်မှုဆိုင်ရာ တိုင်ကြားချက်များ လုံးဝ ရောက်ရှိမလာခဲ့ပေ။ လော်ဖေး၏ ရဲဘဝသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်လည်ပတ်လာခဲ့သည်။ အလုပ်ဆင်းလိုက်၊ စာဖတ်လိုက်၊ ရံဖန်ရံခါ ကိစ္စအသေးအဖွဲလေးများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်၊ အလုပ်ဆင်းချိန်တွင် အိမ်ပြန်ကာ ညဘက် စာဆက်ဖတ်လိုက်၊ နောက်တစ်နေ့တွင် အလုပ်ပြန်တက်လိုက်ဖြင့် လည်ပတ်နေခဲ့သည်။

ထိုတစ်လအတွင်း သူ၏ စနစ်ထဲရှိ ရွှေဒင်္ဂါးပြားများမှာ ၀ မှ ၅၀၀ အထိ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အနက်မှ ဒင်္ဂါးပြား ၃၀၀ ကို ရန်ပွဲတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပေးရာမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှတ် (၁) အထက်တန်းကျောင်းနှင့် ဆုန်းရှီးမြို့နယ် အလယ်တန်းကျောင်းတို့မှ ကျောင်းသားများအကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရန်ပွဲတွင် ကင်းလှည့်နေသည့် လော်ဖေးနှင့် အရန်ရဲအရာရှိ နှစ်ဦးတို့က တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ရှိသွားပြီး ချက်ချင်း ဝင်ရောက်တားဆီးခဲ့သည်။ ဤရန်ပွဲကို ဖြေရှင်းရာတွင် လော်ဖေး ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဂေါ်ရီလာ ခွန်အား မျိုးဗီဇ၏ စွမ်းအင်က အဓိက အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ကျောင်းသားအုပ်စုနှစ်စု စတင်ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားစဉ် လော်ဖေးက အလယ်သို့ တိုးဝင်ကာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကျောင်းသားနှစ်ဦး၏ လက်မောင်းများကို ဖမ်းချုပ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြောင့် အားလုံး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကာ ငြိမ်ကျသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် လော်ဖေးက ကျောင်းသားများအား ဥပဒေရေးရာ ဗဟုသုတများကို ဟောပြောဆုံးမလိုက်သဖြင့် ၎င်းသွေးကြွနေသော လူငယ်များသည် ထပ်မံဆူပူခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် လော်ဖေးသည် စနစ်ထံမှ ရွှေဒင်္ဂါး ၃၀၀ အား ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ရွှေဒင်္ဂါး ၂၀၀ ကိုမူ လော်ဖေးက ကိစ္စအသေးအဖွဲများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးရင်း တစ်ပြားချင်း စုဆောင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အိမ်နီးနားချင်းများ၏ အငြင်းပွားမှုကို ဖြေရှင်းပေးခြင်းကြောင့် ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြား၊ အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ ပျောက်ဆုံးနေသော ခွေးကို ရှာဖွေပေးခြင်းကြောင့် ရွှေဒင်္ဂါး ၂၀ ပြား စသည်ဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအတောအတွင်း လော်ဖေးသည် နောက်ထပ် လစာငွေ ၅,၅၃၂ ယွမ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ လစာလက်မှတ်ထိုးသည့်စာရွက်တွင် ယွမ် ၂,၀၀၀ အား ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျိုးဝေမင်း၏ သီးခြားလက်မှတ်ထိုးမှုဖြင့် ထုတ်ယူရမည်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ကျိုးဝေမင်းက ၎င်းမှာ သူ၏ အပိုဆုကြေး ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သဖြင့် လော်ဖေး၏ အပိုဆုကြေးမပါဝင်သော အခြေခံလစာမှာ ၃,၅၃၂ ယွမ်သာ ရှိပြီး ၎င်းက သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းစရာ အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

လစာငွေများ ဘဏ်အကောင့်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် လော်ဖေးသည် တစ်နာရီပင် မဆိုင်းဘဲ ဦးလေးနှင့် ဒုတိယဒေါ်လေးတို့ထံသို့ ငွေများ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ ဝူဝေ၏ ကိစ္စဖြစ်ပွားပြီးနောက် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ဦးလေးနှင့် ဒေါ်လေးတို့မှာ စိတ်ဒဏ်ရာများ အတန်ငယ် သက်သာလာကြပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝူဝေမှာ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးသည်မဟုတ်ပါလား။ ဝူဝေနှင့် မာဟူတို့အုပ်စုအား အစိုးရရှေ့နေရုံးသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ပြီးဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံး ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ကိုမူ မကြေညာရသေးပေ။

ဂူယိုကော်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ဂူယိုကော်သည် ထောင်ဒဏ် တစ်သက်တစ်ကျွန်း ကျခံလိုက်ရကြောင်း လော်ဖေးက ကျန်းဟိုင်ယန်ထံမှ တစ်ဆင့် သိရှိခဲ့ရပြီး ဤရလဒ်အတွက် သူ အလွန်အမင်း အံ့ဩမနေခဲ့ပေ။

နံနက်ပိုင်း အလုပ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လော်ဖေးသည် ထုံးစံအတိုင်း ရေနွေးအိုးတည်ပြီး စာဖတ်နေလိုက်သည်။ ယနေ့သည်လည်း ပုံမှန်နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ နံနက် ၈:၃၀ နာရီတွင် ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျိုးဝေမင်း ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာကာ မှုခင်းရဲတပ်ဖွဲ့ခွဲမှ ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ပွဲ အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပမည်ဖြစ်သဖြင့် ဆုန်းရှီးမြို့နယ် ရဲစခန်းမှလည်း တက်ရောက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

နံနက် ၉:၃၀ နာရီအချိန်တွင် တာဝန်ကျရဲအရာရှိများမှလွဲ၍ ဆုန်းရှီးမြို့နယ် ရဲစခန်းမှ ဝန်ထမ်းအားလုံး မှုခင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ပွဲ ခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယနေ့ ကျင်းပသော ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ပွဲ အခမ်းအနားမှာ ယခင်တစ်ခေါက်ထက် သိသိသာသာ အတိုင်းအတာ သေးငယ်လှသည်။ မှုခင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှလွဲ၍ ဆုန်းရှီးမြို့နယ် ရဲစခန်းတစ်ခုတည်းသာ တက်ရောက်လာပြီး အခြားတက်ရောက်လာသူများ မရှိသည်ကို လော်ဖေး သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤအခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤဂုဏ်ပြုပွဲသည် ပြီးခဲ့သည့် လူသတ်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျင်းပခြင်းဖြစ်မည်ဟု လော်ဖေး ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ဆူရှောင်၏ မိမိကိုယ်ကိုယ်သတ်သေမှုနှင့် ထန်ယိုချွမ် အသတ်ခံရမှုတို့တွင် ဆုန်းရှီးမြို့နယ် ရဲစခန်းကလည်း ပါဝင်ကူညီခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခမ်းအနား၏ ရှေ့ဆုံးတွင် နင်းကျန်းခရိုင် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ အကြီးအကဲ ဝူချန် ထိုင်နေပြီး၊ ၎င်း၏ဘေးတွင် လော်ဖေး မသိသော လက်ထောက်ဖြစ်သူ ကျူးရုံနှင့် အခြားတစ်ဖက်တွင် ဒုတိယအကြီးအကဲ ကျန်းချွမ်းတို့ ထိုင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့နှင့်အပြိုင်တွင် စုံထောက်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကျောက်တုန်းလိုင်နှင့် ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျိုးဝေမင်းတို့ ထိုင်နေကြသည်။

အခမ်းအနားကို တရားဝင် စတင်ခဲ့ပြီး ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ အကြီးအကဲ ဝူချန်က အဖွင့်အမှာစကား ပြောကြားခဲ့သည်။ သူက မှုခင်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ကို မကြာသေးမီက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများတွင် ထူးချွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက်၊ အထူးသဖြင့် ဆူရှောင်၏ မိမိကိုယ်ကိုယ်သတ်သေမှုနှင့် ထန်ယိုချွမ် အသတ်ခံရမှုတို့ကို အချိန်တိုအတွင်း စွမ်းရည်ထက်မြက်စွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ချီးကျူးစကား ပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းအမှုနှစ်ခုလုံးကို ဖော်ထုတ်နိုင်ရန် ဘက်ပေါင်းစုံမှ ကူညီပေးခဲ့သော ဆုန်းရှီးမြို့နယ် ရဲစခန်းကိုလည်း အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးခဲ့သည်။

ဝူချန်၏ အမှာစကား ပြောကြားမှုအပြီးတွင် ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ခြင်း အစီအစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ပထမဆုံး ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ခြင်း ခံရသူမှာ အမှုနှစ်ခုလုံး၏ တာဝန်ခံလည်းဖြစ်၊ စုံထောက်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လည်းဖြစ်သည့် ကျောက်တုန်းလိုင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများအတွင်း အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို စနစ်တကျ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ရှေ့တန်းမှ စံပြအဖြစ် ဦးဆောင်ကာ အမှုများကို အောင်မြင်စွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ရန် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးပမ်းပေးခဲ့သဖြင့် တတိယအဆင့် ထူးချွန်ဆုကို ချီးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ကျောက်တုန်းလိုင်က တတိယအဆင့် ထူးချွန်ဆုလက်မှတ်နှင့် ဆုတံဆိပ်တို့ကို လက်ခံရယူပြီးနောက် ဝူချန်က ဆက်လက်ဖတ်ကြားလိုက်သည်။

"၇.၁၈ နှင့် ၈.၁၂ အမှုများတွင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ထူးခြားသော အောင်မြင်မှုများကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည့် ဆုန်းရှီးမြို့နယ် ရဲစခန်းမှ ရဲအရာရှိ လော်ဖေးအား တတိယအဆင့် ထူးချွန်ဆု ချီးမြှင့်အပ်ပါသည်။""