တရားခံအစစ်ကို ဖမ်းဆီးရမိခြင်း

သူတို့၏ မူလတွေးထင်ချက်အရ လူသတ်သမားမှာ သွေးအေးရက်စက်လှသည့် သတ်ဖြတ်ပုံမျိုးကြောင့် လူတောမတိုးဘဲ စိတ်အခြေအနေ ထောက်တည်မရသူတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အဖြစ်မှန်က လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားနေသဖြင့် လော်ဖေးနှင့် ကျန်းဝေတို့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ လော်ဖေးက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့ စရိုက်အပြင် တခြား ထူးဆန်းတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် သံသယဖြစ်စရာမျိုးကော ရှိသေးလားခင်ဗျာ။"

"တခြားအချက်တွေကတော့... သိပ်မရှိပါဘူး၊ နည်းနည်း ပျင်းတာကလွဲရင်ပေါ့။ သူ့လုပ်ငန်းက အတော်လေး တွက်ချေကိုက်ပေမဲ့ အလုပ်လုပ်တာကတော့ ပုံမှန်မရှိဘူး။"

"အဲဒါက ဘယ်လိုမျိုးလဲ အန်တီ။"

"သူ သစ်သီးတစ်သုတ် သွင်းလာတိုင်း အကုန်ရောင်းပြီးရင် အိမ်မှာ ဆယ်ရက်လောက် အနားယူတတ်တယ်။ ပြီးမှ ပြန်ထွက်တာ။ အဲဒီလို လုပ်နေတော့ ဘယ်လိုလုပ် ပိုက်ဆံအများကြီး စုမိမလဲ။"

လော်ဖေးက ထိုအချက်ကို မှတ်သားထားရန် ကျန်းဝေကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ပြီး အိမ်အနှံ့ ဝေ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "အန်တီ... ဒီတိုက်ခန်းတွဲတွေရဲ့ အသံလုံတဲ့စနစ်ကကော ဘယ်လိုရှိလဲဗျ။"

"မပြောပါနဲ့တော့ကွယ်၊ အိမ်ထဲမှာ အသံနည်းနည်း ကျယ်ကျယ်ပြောလိုက်ရင် အပေါ်ထပ်နဲ့ အောက်ထပ်က အကုန်လုံးနီးပါး ကြားနေရတာ။"

"ဒါဆို လီတာ့ဖုန်း သစ်သီးတွေ အကုန်ရောင်းပြီး အိမ်ပြန်လာတဲ့ အခါတိုင်းမှာ အိမ်ထဲကနေ ထူးထူးခြားခြား ဆူညံသံတွေ ထွက်လာတာမျိုး ကြားဖူးလား။"

ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို ခုတ်ထစ်သည့်အခါ ဆူညံသံ ထွက်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ အသံလုံစနစ် ညံ့ဖျင်းသည့် ယခုကဲ့သို့ အိမ်မျိုးတွင် အပေါ်ထပ်နှင့် အောက်ထပ်မှ လူများ မုချကြားရပေလိမ့်မည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အန်တီဖြစ်သူက တွေဝေမနေဘဲ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။ "ကြားရတာပေါ့။"

"သူ ပြန်လာတဲ့ အခါတိုင်း ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ အခန်းထဲကနေ တစ်ခုခုကို တဒုန်းဒုန်းနဲ့ ခုတ်ထစ်နေတဲ့ အသံတွေ ကြားရတတ်တယ်။ အသံက တော်တော်ကျယ်ပြီး တစ်နေ့တာရဲ့ အချိန်အတော်များများအထိကို အကြာကြီး ကြားနေရတာ။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လော်ဖေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မှတ်တမ်းတင်နေသည့် ကျန်းဝေမှာမူ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားကာ မျက်လုံးပြူးလျက် အဆက်မပြတ် မျက်ရိပ်ပြနေတော့သည်။

လော်ဖေးက သူ့ကို စိတ်အေးအေးထားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး ဆက်မေးသည်။ "သူ ဘာတွေ ခုတ်နေတာလဲလို့ အန်တီတို့ကော သွားမေးဖူးလား။"

"မေးဖူးတာပေါ့၊ သူကတော့ ဖက်ထုပ်စာပြင်ဖို့ အသားတင်ခုတ်နေတာလို့ ပြောတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဖက်ထုပ်စာ ခုတ်တာကို ဘယ်သူက အဲဒီလောက် အားအင်သုံးပြီး ခုတ်မလဲ။ အောက်ထပ်က အဖိုးကြီးလျိုကတောင် နောက်တစ်ခါဆို အသံနည်းနည်း လျှော့ဖို့ သွားပြောဖူးသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ သူ့သဘောနဲ့သူပဲ လုပ်တာ။ တော်သေးတာက နေ့တိုင်းလုပ်တာ မဟုတ်လို့၊ တစ်ခါနဲ့တစ်ခါလည်း တော်တော်လေး ခြားတတ်တော့ အားလုံးကပဲ သည်းခံပေးလိုက်ကြတာ။" အန်တီဖြစ်သူက ဗွီဗွီစိစိဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။

"ဒါဆို များသောအားဖြင့် ဘယ်အချိန်တွေမှာ ခုတ်တတ်လဲ။"

"အစပိုင်းကတော့ ညဘက်တွေမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ သွားပြောပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းတော့ နေ့ခင်းဘက်ကို ပြောင်းသွားတယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ အခြေအနေကို နားလည်ပါပြီ။ ဒါနဲ့ အန်တီ... သူ ဒီနေ့ အိမ်မှာ ရှိလား။ စောစောက အောက်ထပ်မှာ သူ့ကားကို မတွေ့မိလို့။"

"ဒီနေ့တော့ သူ အပြင်ထွက်သွားတယ်။ လတ်ဆတ်တဲ့ သစ်သီးတွေ လက်ကားသွားယူဖို့ ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးစင်တာကို သွားတယ်လို့ ကြားမိတယ်။"

"သဘောပေါက်ပါပြီ... ဟုတ်ကဲ့ အန်တီ၊ ဒီနေ့ ပူးပေါင်းကူညီပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်။" လော်ဖေးက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် နှုတ်ဆက်ရန် ထရပ်လိုက်သည်။

သို့သော် အန်တီဖြစ်သူက သူတို့ကို လွယ်လွယ်နှင့် မပြန်စေချင်သေးပုံရသည်။ "အခုပဲ ပြန်တော့မလို့လား ရဲလေးတို့ရဲ့။ အန်တီတို့ကိုလည်း ဘာလို့ ဒါတွေ လာမေးတာလဲဆိုတာ မပြောရသေးဘူးလေ။ လီတာ့ဖုန်းက တစ်ခုခု ကျူးလွန်ထားလို့လား။"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ သာမန်ပဲ လိုက်မေးကြည့်တာပါ။"

အန်တီဖြစ်သူ၏ အိမ်မှ ထွက်လာပြီးနောက် လော်ဖေးသည် ထိုအန်တီပြောပြခဲ့သည့် အောက်ထပ်က အဖိုးကြီးလျို အပါအဝင် တခြားအိမ်နီးနားချင်း အချို့ထံသို့ပါ သွားရောက်စုံစမ်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ထွက်ဆိုချက်များသည် အန်တီဖြစ်သူ၏ စကားနှင့် ထပ်တူညီနေပြီး အထူးသဖြင့် အဖိုးကြီးလျိုကမူ လီတာ့ဖုန်း၏ တဒုန်းဒုန်း ခုတ်ထစ်သံများနှင့် ပတ်သက်၍ အဆက်မပြတ် ညည်းညူပြစ်တင်တော့သည်။

"ဘယ်သူက ဖက်ထုပ်စာကို နာရီပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ခုတ်နေမှာလဲ။ ပြီးတော့ အဲဒီအသံကလေ... ငါ အိမ်မှာ အရိုးခုတ်ရင်တောင် သူ့လောက် အသံမကျယ်ဘူး။ ရဲအရာရှိလေးတို့... ဘယ်သူကများ သူ့ကို ပတ်ဝန်းကျင် ဆူညံအောင်လုပ်လို့ တိုင်ထားတာလဲ။ ငါ သက်သေခံပေးမယ်၊ တကယ်ဟုတ်တယ်။ သူ နောက်နောင် ဆင်ခြင်အောင် သေသေချာချာ ဆုံးမပေးကြပါဦး။"

အဖိုးကြီးလျိုသည် လီတာ့ဖုန်း၏ တည့်တည့်အောက်ထပ်တွင် နေထိုင်သူဖြစ်ရာ ထိုဆူညံသံဒဏ်ကို အဆိုးရွားဆုံး ခံစားရသူဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူက ဤတိုက်ခန်းတွဲရှိ တခြားလူတစ်ဦးဦးက လီတာ့ဖုန်းကို တိုင်တန်းထားသည်ဟု ထင်မှတ်နေသဖြင့် အတော်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေ၏။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီကိစ္စကို သေချာကိုင်တွယ်ပေးပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဘိုးလျို... အဘိုးရဲ့ အထင်တော့ သူ ခုတ်နေတာ ဖက်ထုပ်စာ မဟုတ်ဘူးပေါ့၊ ဟုတ်လား။"

"လုံးဝ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။"

"ဒါဆို သူ ဘာခုတ်နေတယ်လို့ ထင်လဲ အဘိုး။"

"အဲဒါတော့ ငါလည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဖက်ထုပ်စာတော့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

"အဘိုးလျို... အိမ်ထဲကနေ အဲဒီလို ခုတ်ထစ်သံတွေ ကြားရတာအပြင် တခြား ထူးဆန်းတဲ့ အသံမျိုးတွေကော ကြားဖူးသေးလား။"

"တခြားအသံတွေလား။"

"ဥပမာ... အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ငိုသံ ဒါမှမဟုတ် ကယ်ပါဦးလို့ အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းသံမျိုးပေါ့။"

"အဲဒီလို အသံမျိုးတော့ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။" အဖိုးကြီးလျိုက ခေါင်းခါပြသည်။

သူ လိမ်ညာနေသည့်ပုံ မပေါ်သဖြင့် လော်ဖေးက သာမန်မေးခွန်းအချို့ကိုသာ ထပ်မံမေးမြန်းပြီးနောက် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

အောက်ထပ်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူသည် ကျောက်တုန်းလိုင်ထံသို့ ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်ဆိုကာ စုံစမ်းရရှိခဲ့သည့် အခြေအနေများကို အစီရင်ခံလိုက်သည်။ အဖိုးကြီးလျိုနှင့် တခြားသူများ၏ ထွက်ဆိုချက်များအရ လီတာ့ဖုန်းအပေါ် သံသယဖြစ်ဖွယ် အချက်ပြမှုများက ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျောက်တုန်းလိုင်က သူ့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

လော်ဖေးက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း လျှိုရှင်းယွီကလည်း စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ နည်းပညာအချို့ကို အသုံးပြု၍ လီတာ့ဖုန်း ရှိနေသည့် နေရာကို အတိအကျ ခြေရာခံနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သံသယရှိသူသည် မြို့မြောက်ပိုင်းရှိ ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးစင်တာတွင် ရှိနေပြီး ရဲဌာနချုပ်မှ မောင်းနှင်ပါက ဆယ်မိနစ်ခန့်သာ ဝေးကွာသည်။

ရိုးရှင်းသော အစီအမံများကို ချမှတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးစင်တာဆီသို့ ကားဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ မရောက်ရှိမီကပင် အားလုံးသည် လီတာ့ဖုန်း၏ ဓာတ်ပုံကို ကြည့်ရှုပြီး သူ၏ ရုပ်သွင်ကို အလွတ်မှတ်သားထားပြီး ဖြစ်သည်။

အဓိက ထွက်ပေါက်အချို့တွင် လူခွဲ၍ စောင့်ကြည့်စေပြီးနောက် ကျောက်တုန်းလိုင်သည် လော်ဖေးနှင့် တခြားသူများကို ဦးဆောင်ကာ သစ်သီးလက်ကားအရောင်းဇုန်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ အတွင်း၌ လူပေါင်းများစွာသည် သစ်သီးသေတ္တာများကို အတင်အချလုပ်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသဖြင့် အလွန်ပင် စည်ကားဆူညံနေ၏။ သူတို့သည် လူအုပ်ကြားထဲတွင် လျှောက်လှမ်းရင်း လီတာ့ဖုန်းကို ရှာဖွေရန် လူများ၏ မျက်နှာကို မသိမသာ အကဲခတ် စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။

မကြာမီတွင် ငွေရောင် လော်ရီကားအသေးစားတစ်စီးက လော်ဖေး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။ သူက ထိုကားကို ကျောက်တုန်းလိုင်အား လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ ကျောက်တုန်းလိုင်က ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကားကို အမြန် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ရန် အားလုံးကို ချက်ချင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

နီးကပ်သွားချိန်တွင် လိုင်စင်နံပါတ်ပြားကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ၎င်းတို့ ရှာဖွေနေသည့် ကားအစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူက ဘယ်မှာနည်း။

လွတ်နေသော ဒရိုင်ဘာထိုင်ခုံကို ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြန် ဝေ့ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ လော်ဖေးက မက်မွန်သီးနှင့် ငှက်ပျောသီးသေတ္တာ ခုနစ်လုံး၊ ရှစ်လုံးခန့် တင်ဆောင်ထားသည့် ကားနောက်ခန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလားတူ အရောင်ရှိသော သေတ္တာများ တင်ဆောင်ထားသည့် ကားကြီးတစ်စီးဆီသို့ မျက်စိကစားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကားကြီး၏ ရှေ့၌ လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှိနေပြီး ထိုလူအုပ်ထဲတွင် ကျောခိုင်းရပ်နေသော်လည်း ခေါင်းပေါ်တွင် အမည်းရောင် ပုံရိပ်အသေးစားလေး ရှိနေသည့် လူတစ်ယောက်ကို လော်ဖေး ချက်ချင်း မြင်ကွင်းထဲ သွင်းမိသွားသည်။

"လီတာ့ဖုန်း!"

လော်ဖေးက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူရှိရာဆီသို့ အစွမ်းကုန် အပြေးလှမ်းသွားတော့သည်။

လီတာ့ဖုန်းသည် လက်ကားဒိုင်တစ်ဦးနှင့် ဈေးဆွေးနွေးနေစဉ် မိမိနာမည်ကို ခေါ်သံကြားသဖြင့် ဗီဇအရ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မိမိထံသို့ လူတစ်ယောက် ပြေးလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အစပထမတွင် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့လက်မောင်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်လေသည်။

လော်ဖေးက သူ့လက်မောင်းကို ဆွဲဖမ်းကာ ကျောနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိမ်ချိုးလိုက်ပြီး စာအုပ်ကြီးအတိုင်း ချုပ်ကွက်ကို တိတိကျကျ ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်တုန်းလိုင်နှင့် တခြားသူများလည်း ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို လက်ထိတ်ခတ်ရန် ဝိုင်းဝန်း ကူညီပေးကြသည်။

ထိုအခါမှ လီတာ့ဖုန်းသည် ပြာပြာသလဲ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီး "ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်တာလဲ။ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ဦး!" ဟု အော်ဟစ်တော့သည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း လီတာ့ဖုန်း။ မင်းကို လူသတ်မှုတစ်ခုမှာ ပတ်သက်နေတယ်လို့ သံသယရှိတဲ့အတွက် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ရမယ်။" ကျောက်တုန်းလိုင်က ရဲအရာရှိတစ်ဦး၏ တည်ငြိမ်လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား သတိပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် လီတာ့ဖုန်းကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဈေးသည်များမှာမူ တီးတိုးတီးတိုးဖြင့် ဝိုင်းဝန်းပြောဆို ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

ကားပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ကျောက်တုန်းလိုင်က လျှိုရှင်းယွီကို ချက်ချင်း မှာကြားလိုက်သည်။ "သူ့ကို စစ်မေးဖို့ အရင်ခေါ်သွားလိုက်။ ငါကတော့ လော်ဖေးနဲ့အတူ သူ့အိမ်ကို သွားစစ်ဆေးရမယ်။"

"ကောင်းပါပြီ ကပ္ပတိန်ကျောက်။"

ကားထဲတွင် ကျန်းဝေက မြို့အရှေ့ပိုင်းဆီသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်နေခဲ့သည်။ ကျောက်တုန်းလိုင်က လော်ဖေးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ လော်ဖေး။ သူက တရားခံအစစ် ဟုတ်လား။"

"တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း သေချာပါတယ်" လော်ဖေးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ထိုစကားကို ကြားရသဖြင့် ကျောက်တုန်းလိုင်သည် တရားခံအစစ်ကို မိပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။ သူသည် ကျောက်ထျန်းထံသို့ ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်ဆိုကာ မှုခင်းဆရာဝန်အဖွဲ့နှင့် ရှာဖွေရေးကိရိယာများကို ယူဆောင်လာရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ အကယ်၍ လီတာ့ဖုန်းသည် သူ့အိမ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှန်တကယ် ခုတ်ထစ်ခဲ့ပါက သွေးခြေရာများ မုချ ကျန်ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သူ မည်မျှပင် သေသေချာချာ ဆေးကြောသန့်စင်ထားပါစေ၊ ခေတ်မီ မှုခင်းသိပ္ပံနည်းပညာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖုံးကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မကြာမီတွင် သူတို့သည် အခန်းအမှတ် ၂၀၂ သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လီတာ့ဖုန်းထံမှ သိမ်းဆည်းရမိသော သော့များဖြင့် ကျောက်တုန်းလိုင်က တံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ သာမန် အိပ်ခန်းသုံးခန်းပါ တိုက်ခန်းကျယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း ကျယ်ဝန်းလှသည်မဟုတ်သော်လည်း သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရှိနေသည်။ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အစဦးတွင် ဧည့်ခန်းကို ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရှိရသဖြင့် နေရာခွဲ၍ ဆက်လက် ရှာဖွေကြသည်။

လော်ဖေးက မီးဖိုချောင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လာခဲ့သည်။ မီးဖိုခုံပေါ်တွင် တင်ထားသည့် သုံးဖန်များသဖြင့် အရောင်မှိန်နေသော ဝင်းပြောင်သည့် သားလှီးဓားကြီးတစ်ချောင်းက သူ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လူသတ်လက်နက် ဖြစ်ရန် အလွန်ပင် သေချာနေသည်။ လော်ဖေးက သက်သေခံပစ္စည်းထည့်သည့် အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ ဓားကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဘေးခန်းမှ ကျန်းဝေ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကပ္ပတိန်ကျောက်... ခေါင်းဆောင်... အမြန်လာကြည့်ကြပါဦးဗျာ။"

ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် သူသည် ဓားကို အမြန်ဆွဲယူကာ ထိုအခန်းဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ အခြား အိပ်ခန်းတစ်ခန်းကို ရှာဖွေနေသည့် ကျောက်တုန်းလိုင်သည်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရောက်ရှိလာပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ ကျန်းဝေ။ မင်း ဘာတွေ့လို့လဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အခန်းတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဝေသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့လျက် တံခါးပွင့်နေသည့် ဗီရိုကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ထိုဗီရိုအတွင်း၌မူ လွန်စွာ ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေချေတော့သည်။