အခန်း (၂၂) - တာဝန်ကျချိန် ကြုံတွေ့ရသော အခြေအနေ

ကျန်းဆန်းချန်အကြောင်း ပြောဆိုငြင်းခုံမှုတွေက ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျိုးဝေမင်း လူတိုင်းကို အသိပေးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာပဲ စိတ်ဝင်စားမှု အနည်းငယ် နှိုးဆွနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်ရက်တာ ကာလအတွင်းမှာတော့ ကျန်းဆန်းချန်ကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်းမှာ နေ့စဉ်လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိနေကြတာမို့ အဲဒီလောက်အထိ အားယားနေမယ့်သူ မရှိကြပါ။

ကြာသပတေးနေ့။

ဒီနေ့က လော်ဖေး တာဝန်စတင်ထမ်းဆောင်ပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဂျူတီ အပြည့် ယူရတဲ့နေ့ ဖြစ်သည်။ အလုပ်သင်ဘဝတုန်းကတော့ လော်ဖေးတစ်ယောက် သူ့ရဲ့လက်ဦးဆရာ ကျန်းဟိုင်ယန်နဲ့အတူ ဂျူတီနှစ်ကြိမ် လိုက်ဖူးခဲ့ဖူးသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ကျန်းဟိုင်ယန်ကပဲ အဓိကတာဝန်ယူပြီး လော်ဖေးကတော့ ဘေးကနေ လေ့လာသင်ယူရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ဒီနေ့မှာတော့ ကျန်းဟိုင်ယန်က လော်ဖေးနဲ့အတူ လိုက်မလာတော့ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငှက်ငယ်လေးတွေဆိုတာ တစ်နေ့မှာ ကောင်းကင်ယံထက် မြင့်မားစွာ ပျံသန်းရမှာပဲ မဟုတ်လား။ ရာထူးတိုးသွားတဲ့ ကျန်းဟိုင်ယန်အနေနဲ့ အမြဲတမ်း ဘေးကနေ လိုက်မစောင့်ရှောက်နိုင်သလို၊ အရာရာတိုင်းမှာလည်း ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုတာ ရှိစမြဲ ဖြစ်သည်။

ဂျူတီကျတဲ့ ပထမဆုံးနေ့ ဖြစ်သော်လည်း လော်ဖေးတစ်ယောက် စိုးစဉ်းမျှပင် ရင်မခုန်၊ စိုးရိမ်စိတ်လည်း မရှိပေ။ စိုးရိမ်နေစရာလည်း ဘာမှမရှိပါ။ လော်ဖေးရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင့်ကျက်မှုက အသက်အရွယ်ထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သလို၊ စနစ်က ပေးထားတဲ့ ယုံကြည်ချက်ကလည်း ဂျူတီအတွင်း ဖြစ်လာသမျှ ပြဿနာမှန်သမျှကို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း အာမခံချက် ပေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကင်းလှည့်လမ်းကြောင်းအရ ပထမဆုံး သွားရမှာက စိန့်လုံလမ်းမှာရှိတဲ့ ဘိလပ်မြေစက်ရုံ ဖြစ်သည်။ လော်ဖေးက ဒီအရပ်မှာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးတာကြောင့် ကင်းလှည့်နေစဉ်အတွင်း နှုတ်ဆက်ကြတဲ့ အိမ်နီးနားချင်း သက်ကြီးရွယ်အို အချို့ကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

စိန့်လုံလမ်းက ဘိလပ်မြေစက်ရုံကနေ ဆင်းလာပြီးနောက် နောက်တစ်မှတ်တိုင်ကတော့ ကားဂိတ် ဖြစ်သည်။ ဒီနေရာက ကားဂိတ်က လူပေါင်းစုံ ရောထွေးနေတတ်ပြီး ရဲစခန်းကို တိုင်ကြားချက် အများဆုံး ရောက်လေ့ရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

"ကျန်းယွီ... လီထျန်း... မင်းတို့လို အရံရဲတွေရဲ့ ပုံမှန်လစာက ဘယ်လောက်ရလဲ"

ဘေးမှာ လိုက်ပါလာတဲ့ အရံရဲ နှစ်ယောက်ကို လော်ဖေး မေးလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက စုန့်ရှင်းမြို့နယ် ရဲစခန်းက လူငယ်အရံရဲတွေ ဖြစ်ကြသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် စုန့်ရှင်းမြို့နယ်မှာ တရားဝင်ရဲအရာရှိတစ်ဦးလျှင် အရံရဲနှစ်ဦးနှင့် တွဲဖက်ကာ တစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ် ဂျူတီကျလေ့ရှိသည်။ ဒီနေ့ လော်ဖေးနဲ့အတူ ဂျူတီကျသူ နှစ်ယောက်မှာ အသားညိုညို ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် ကျန်းယွီဆိုသူနှင့် အနည်းငယ်ပုပြီး ဝဝတုတ်တုတ်နှင့် လီထျန်းဆိုသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။

နှစ်ယောက်စလုံးက လော်ဖေးနဲ့ သက်တူရွယ်တူတွေဖြစ်ပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကောလိပ်က ဘွဲ့ရထားကြသော်လည်း ပြင်ပမှာ အလုပ်ကောင်းကောင်းမရဘဲ နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းစာမေးပွဲ ကျရှုံးပြီးနောက် နေရပ်ပြန်ကာ လောလောဆယ် ဝမ်းရေးအတွက် အရံရဲအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်နေကြရသူများ ဖြစ်သည်။

"လက်ဝယ်ရတာ နှစ်ထောင်စွန်းစွန်း၊ ရှစ်ရာလောက်ပဲ ရတယ် အစ်ကိုဖေး။ အစ်ကိုတို့လို တရားဝင်ရဲတွေရဲ့ လစာကိုတော့ မမီဘူးပေါ့" ကျန်းယွီက ခါးသီးတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြန်ဖြေသည်။

လော်ဖေး ဘာမှပြန်မငြင်းပါ။ ဒါက အရှိတရား ဖြစ်သည်။ အရံရဲတွေရဲ့ လစာနဲ့ ခံစားခွင့်တွေက တရားဝင်ရဲတွေထက် အများကြီး နည်းပါးသည်။ တရားဝင်ရဲတွေက နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းတွေ ဖြစ်ကြပြီး အရံရဲအများစုကတော့ စာချုပ်မရှိတဲ့ နေ့စားယာယီဝန်ထမ်းတွေသာ ဖြစ်ကြသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လော်ဖေးက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့နှစ်ယောက်သာ ကိုယ့်ဇာတိမြေမှာ တကယ်အခြေချဖို့ စိတ်ကူးရှိရင် ငယ်ရွယ်တုန်းမှာ နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းစာမေးပွဲ အောင်အောင် ကြိုးစားဖြေကြစမ်းပါ။ အဲဒါမှမဟုတ်ရင်တောင် အစိုးရဌာနဆိုင်ရာ ရာထူးတွေရဖို့ အားထုတ်သင့်တယ်"

နင်ကျန်းခရိုင်မှာက ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်း အနည်းငယ်သာရှိပြီး အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း သိပ်မရှိလှပေ။ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်း သို့မဟုတ် အစိုးရဌာနဆိုင်ရာများတွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လီထျန်းက ရိုးသားစွာ ပြုံးလျက် "ကျွန်တော် စာမေးပွဲတွေ ဖြေနေပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဧပြီလတုန်းက ပြည်နယ်အဆင့် စာမေးပွဲမှာ အစ်ကိုလော်နဲ့ အသုတ်တူပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ပညာအရည်အချင်း ကန့်သတ်ချက်မရှိဘဲ လူနှစ်ယောက်ပဲ ခေါ်တဲ့ ကျူရှန်းမြို့နယ်အတွက် လျှောက်ခဲ့တာ။ ကံဆိုးချင်တော့ ရမှတ် ၁၁၂ မှတ်ပဲ ရပြီး အဆင့် ၂၀ ချိတ်လို့ လူတွေ့စစ်ဆေးတဲ့အဆင့်ကိုတောင် မရောက်ခဲ့ဘူး"

"ဆက်ကြိုးစားပါ၊ မင်းတို့ တကယ်ကြိုးစားရင် တစ်နေ့နေ့တော့ အောင်မြင်မှု ရမှာပါ" လော်ဖေးက လီထျန်းရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးလိုက်သည်။

လော်ဖေးက အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်နေတတ်တာကြောင့်လား သို့မဟုတ် တရားဝင်ရဲအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်နေလို့လားမသိ၊ သူက လီထျန်း၊ ကျန်းယွီတို့နှင့် အသက်အရွယ်ချင်း သိပ်မကွာသော်လည်း အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လေသံဖြင့် ပြောဆိုနေခြင်းက လုံးဝ ထူးဆန်းမနေဘဲ သဘာဝကျနေပေသည်။

သုံးယောက်သား စကားစမြည်ပြောရင်း ကင်းလှည့်လာရာ မကြာမီ ကားဂိတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ စက်သုံးဆီဆိုင်အောက်က လမ်းဆုံတွင် လော်ဖေးနှင့် အရံရဲနှစ်ဦးတို့က မီးပွိုင့်မိနေသည်။ ဝါးပင်ဝါဝါအောက်ရှိ အလယ်တန်းဆေးရုံအနီး မီးပွိုင့်တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ခေတ်မီဆန်းပြားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည် မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ လွယ်အိတ်များနှင့် ရေပုလင်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခရီးသည်တင်ကားပေါ်မှ လတ်တလော ဆင်းလာကြသည်။

မီးစိမ်းသွားသည်နှင့် သုံးယောက်သား လူကူးမျဉ်းကြားအတိုင်း တစ်ဖက်သို့ ကူးခဲ့ကြသည်။ ထိုအရပ်ရှည်ရှည် မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ခေါင်းငုံ့ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြပြီး လော်ဖေးတို့အဖွဲ့ကတော့ ဘေးကနေ ဖြတ်ကျော်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် လော်ဖေး ခြေလှမ်းရပ်သွားပြီး မျက်လုံးများက ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးဆီသို့ စူးစူးရှရှ ဝဲကျသွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောနေကြပုံရသည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ စက္ကန့်ပိုင်းအလိုက လော်ဖေး ဖြတ်လျှောက်သွားခါနီးမှာပဲ သူ့ရဲ့နှာခေါင်းက ထူးဆန်းတဲ့ အနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအနံ့ကို တစ်ခါမျှ မရဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ မူးယစ်ဆေးဝါးဖြစ်ကြောင်း လော်ဖေး အသေအချာ သိရှိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စနစ်က မြှင့်တင်ပေးထားသည့် ရဲခွေးအနံ့ခံအာရုံ၏ တုံ့ပြန်ချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

လော်ဖေးသည် စနစ်အပေါ် သံသယမရှိဘဲ ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးထံတွင် မူးယစ်ဆေးဝါးများ ရှိနေကြောင်း သေချာပေါက် သိလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလော်... ဘာဖြစ်လို့လဲ" လော်ဖေး ခြေလှမ်းရပ်ကာ မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တော့ ဘေးက လီထျန်းက မေးလိုက်သည်။

"အခြေအနေတစ်ခုရှိတယ်၊ ငါ မူးယစ်ဆေးနံ့ ရတယ်။ အဲဒီမိန်းကလေးနှစ်ယောက် ဆေးဝါးတွေ သယ်လာတယ်လို့ သံသယရှိတယ်၊ သွားစစ်ဆေးရအောင်။ သူတို့ လှုပ်ရှားမှုကို သေချာစောင့်ကြည့်ဦး" လော်ဖေးက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးထံ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားတော့သည်။

လီထျန်းနှင့် ကျန်းယွီတို့လည်း နောက်ကနေ အမြန်လိုက်ပါသွားကြသည်။ စခန်းတွင် လော်ဖေး၏ ထက်မြက်လှသော နှာခေါင်းအကြောင်း ကောလာဟလများကို သူတို့ ကြားဖူးထားကြသည်။

မိန်းကလေးများအနီးသို့ ရောက်သွားသောအခါ လော်ဖေးသည် ၎င်းတို့၏ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေသည့် ပုံစံမှာ အယောင်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်တော့ ရဲများကို ရှောင်ကွင်းရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

"ညီမတို့... အစ်ကိုတို့ကို မှတ်ပုံတင်လေးတွေ ခဏလောက် ပြပေးလို့ရမလား"

လော်ဖေး၏ အသံမှာ အတော်ပင် ပြတ်သားနေပြီး မျက်လုံးများကလည်း မိန်းကလေးများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မပြတ်စောင့်ကြည့်နေသည်။ ထိုမိန်းကလေးများထံတွင် လက်နက်ပါလာနိုင်ခြေ နည်းပါးသော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသည်များ မဖြစ်ရလေအောင် အမြဲတမ်း သတိရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ရဲအရာရှိ အများအပြားမှာ ခဏတာ ပေါ့ဆမှုကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရဖူးသည်။

စကားပြောချင်ယောင်ဆောင်နေကြသော မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ဆက်၍ မဟန်ဆောင်နိုင်တော့ပေ။

"ဘာသဘောလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်မတို့ မှတ်ပုံတင်ကို စစ်ရတာလဲ" လည်ပင်းတွင် တက်တူးထိုးထားသည့် မိန်းကလေးက လော်ဖေးကို ဒေါသတကြီး ရန်တွေ့မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ညီမတို့ဆီမှာ မူးယစ်ဆေးဝါးတွေ သယ်ဆောင်လာတယ်လို့ သံသယရှိလို့ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မှတ်ပုံတင်ပြပြီး စစ်ဆေးဖို့အတွက် အိတ်တွေကို ဖွင့်ပေးပါ" လော်ဖေးက အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ စနစ်၏ အာမခံချက်ကြောင့် သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက်ရှိနေသည်။

မူးယစ်ဆေးဝါးဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆံပင်တိုနှင့် မိန်းကလေးမှာ သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း တက်တူးနှင့် မိန်းကလေးကတော့ အလျှော့မပေးဘဲ ရှိန်မပျက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"နောက်နေတာလား။ ကျွန်မတို့ဆီမှာ မူးယစ်ဆေးရှိတယ်လို့ ရှင်က ဘယ်လိုသိလဲ။ တက်တူးရှိလို့ လူဆိုးလို့ ထင်နေတာလား။ ရှင်တို့က ဒီလိုပဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးတာလား။ တကယ်လို့ မူးယစ်ဆေးဝါး ရှာမတွေ့ရင်ကော ရှင် တာဝန်ယူမှာလား။ ရှင့်နာမည် ဘယ်သူလဲ။ ရှင့်ကို ကျွန်မ တိုင်ပစ်မယ်"

တက်တူးနှင့် မိန်းကလေးမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခုခံပြောဆိုနေသဖြင့် ကျန်းယွီနှင့် လီထျန်းတို့ပင် လော်ဖေး တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားသလားဟု သံသယဝင်လာကြသည်။

"တော်စမ်း၊ တိုင်ချင်ရင်လည်း တိုင်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မှတ်ပုံတင်ပြပြီး အိတ်တွေကို အရင်ဖွင့်ပြပါ" လော်ဖေးက ဟောက်လိုက်သည်။

လော်ဖေး၏ ဟောက်သံကြောင့် တက်တူးနှင့် မိန်းကလေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် အော်နေရတာလဲ" ဟု တက်တူးနှင့် မိန်းကလေးက ပွစိပွစိ ပြောဆိုရင်း မှတ်ပုံတင်ကို ထုတ်ပေးကာ အိတ်ကို ဖွင့်ပြလိုက်သည်။ ဆံပင်တိုနှင့် မိန်းကလေးကတော့ သူမ၏ စကားကို နားထောင်ပြီး ထိုနည်းတူ လိုက်လုပ်သည်။

လော်ဖေးက မှတ်ပုံတင်ကို ယူလိုက်ပြီး ကျန်းယွီနှင့် လီထျန်းတို့က အိတ်များကို စစ်ဆေးကြသည်။

တက်တူးနှင့် မိန်းကလေးမှာ ကွမ်ယွမ်ခရိုင်မှ အသက် ၂၀ အရွယ် ကျန်းစစ်ယွီ ဖြစ်ပြီး၊ ဆံပင်တိုနှင့် မိန်းကလေးမှာ ကွမ်ယွမ်ခရိုင်မှ အသက် ၂၀ အရွယ် ဇိုးဝမ် ဖြစ်သည်။