အခန်း ၁၈ - စုရှောင်အသတ်ခံရမှုနောက်ကွယ်က အမှန်တရား
မနက်ပိုင်းတွင် ရဲစခန်း၌ မနေ့ကဖြစ်ပွားခဲ့သော လုယက်မှုကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေကြသည်။ မွန်းတည့်ချိန်သို့ ရောက်သောအခါ နေ့လယ်စာစားချိန်ဖြစ်သော်လည်း ပိတ်ရက်ဖြစ်သဖြင့် စခန်းရှိ ထမင်းစားဆောင်မှာ ပိတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် အပြင်ထွက်စားရန် သို့မဟုတ် မှာစားရန်သာ ရွေးချယ်စရာရှိတော့သည်။ လော်ဖေးက ကျန်းဟိုင်ယန်နှင့် လျိုဟိုင်ချွမ်တို့ကို အစားအသောက်မှာစားကြမလားဟု မေးရန်ပြင်နေစဉ်မှာပင် ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျိုးဝေမင်းက ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာဖြင့် ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး သူတို့ကို အပြင်မှာ ထမင်းသွားစားရန် ဖိတ်ခေါ်လေသည်။
သူတို့လေးဦးသည် စားသောက်ဆိုင်ကြီးများသို့မသွားဘဲ လမ်းဘေး ထမင်းဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်သို့သာ သွားခဲ့ကြသည်။ ဟင်းလေးမည်နှင့် စွပ်ပြုတ်တစ်ခွက် မှာလိုက်ကြသည် - ဝက်သားသုံးထပ်သားဆီပြန်ဟင်း၊ ငရုတ်ပွနှင့် ဝက်သားမျှင်ကြော်၊ ခရမ်းချဉ်သီး ကြက်ဥကြော်၊ အာလူးချောင်းကြော်နှင့် ပဲတောင့်ရှည် ချဉ်စပ်စွပ်ပြုတ်တို့ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သာမန်အိမ်ချက်ဟင်းလျာများသာဖြစ်သော်လည်း အရသာမှာမူ အတော်ပင် ကောင်းလှသည်။
“ခုနတင် ရာဇဝတ်မှုနှိမ်နင်းရေးရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့မှူး ကျောက်တုန်းလိုင် ငါ့ဆီ ဖုန်းဆက်တယ်။ စုရှောင်ရဲ့အမှုက ပြတ်သွားပြီတဲ့။ စုရှောင်ကို သတ်ခဲ့တဲ့ ထန်ဟူက အကုန်လုံးကို ဝန်ခံလိုက်ပြီ၊ အခုတော့ အစိုးရရှေ့နေရုံးကို လွှဲပေးလိုက်ပြီတဲ့။ ကျောက်တုန်းလိုင်က မင်းတို့ကို အသိပေးခိုင်းသလို ကျေးဇူးလည်း တင်တယ်လို့ ပြောခိုင်းလိုက်တယ်” ဟု ကျိုးဝေမင်းက ထမင်းစားရင်း ပြောပြသည်။
“ညွှန်ကြားရေးမှူးကျိုး... လူသတ်သမားကို ဘယ်လိုဖမ်းမိတာလဲခင်ဗျ။ ကျန်းကျိုးမြို့က ရဲတွေ ဖမ်းမိတာလား” ဟု ထန်ဟူ အဖမ်းခံရကြောင်း ကြားသည်နှင့် အမှုတွင် ပါဝင်ကူညီခဲ့သော ကျန်းဟိုင်ယန်က မေးမြန်းလေသည်။
ကျိုးဝေမင်းက ခေါင်းညိတ်ရင်း “ဟုတ်တယ်၊ ဒီထန်ဟူက ရဲတွေခြေရာမခံနိုင်အောင် လုပ်နည်းလုပ်ဟန်တော့ ရှိသားဗျ။ သူက ကျန်းကျိုးမြို့ကိုသွားဖို့ ဘတ်စ်ကားလက်မှတ်ဝယ်ထားပေမဲ့ ခရီးဝေးကားကို မစီးခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား တက္ကစီတစ်စီးငှားပြီး ကျန်းကျိုးကို သွားခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် ဘတ်စ်ကားဂိတ်မှာ စောင့်နေတဲ့ ရဲတွေကတော့ လက်ဗလာနဲ့ ကျန်ခဲ့တာပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ ထန်ဟူက ဘာတွေတွေးနေလဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် သူကပဲ ငတုံးဖြစ်နေတာလားပဲ။ ဟိုတယ်မှာ အခန်းငှားတော့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးမှတ်ပုံတင်ကိုပဲ သုံးလိုက်မိတယ်။ အဲဒါနဲ့ ကျန်းကျိုးရဲတွေက စနစ်ထဲမှာ သူ့ရဲ့ဟိုတယ်တည်းခိုတဲ့ အချက်အလက်ကို တွေ့သွားပြီး ဟိုတယ်မှာတင် ချက်ချင်း ဖမ်းလိုက်တာပဲ”
လော်ဖေးက သိလိုစိတ်ဖြင့် “ညွှန်ကြားရေးမှူးကျိုး... ထန်ဟူက အစိုးရရှေ့နေရုံးကို ရောက်သွားပြီဆိုတော့ သူဘာကြောင့်သတ်တယ်၊ ဘယ်လိုသတ်တယ်ဆိုတာတွေကို အသေးစိတ် ဝန်ခံပြီးပြီပေါ့နော်” ဟု မေးသည်။
ကျန်းဟိုင်ယန်နှင့် လျိုဟိုင်ချွမ်တို့ကလည်း လူသတ်မှု၏ နောက်ကွယ်က ဇာတ်လမ်းကို သိချင်လှသဖြင့် ကျိုးဝေမင်းကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေကြသည်။
“ထန်ဟူက အကုန်ဝန်ခံပါတယ်။ သူပြောပြချက်အရ သူနဲ့စုရှောင်က အွန်လိုင်းမှာ သိခဲ့ကြတာတဲ့။ ခဏတဖြုတ် စကားပြောပြီးတဲ့နောက်မှာ နှစ်ယောက်လုံးက နင်ကျန်းခရိုင်ကပဲဆိုတာ သိသွားကြပြီး မြို့ထဲမှာ တွေ့ဖို့ ချိန်းခဲ့ကြတယ်”
“ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုမှာတင် နှစ်ယောက်သား အပြန်အလှန် သဘောကျသွားကြတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာလည်း အကြိမ်ကြိမ်တွေ့ပြီး စကားတွေ ပြောဖြစ်ကြတာပေါ့။ တစ်လလောက်အကြာမှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက် ချစ်သူတွေဖြစ်သွားကြတယ်”
“အဲဒီအချိန်တုန်းက ထန်ဟူမှာ မိန်းမနဲ့ ကလေးရှိနေပြီဆိုတာကို စုရှောင်က မသိဘူး။ ထန်ဟူဘက်ကတော့ သူ့အမြင်မှာ ချောမောလှပတဲ့ စုရှောင်နဲ့ ပျော်ရုံသဘောပဲ တွဲခဲ့တာ၊ စုရှောင်နဲ့ ရေရှည်လက်တွဲဖို့ သူတစ်ခါမှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဘူး”
“ဒါက ထန်ဟူရဲ့ နောက်ခံအခြေအနေနဲ့လည်း ဆိုင်တာပေါ့။ အပြင်ပန်းကြည့်ရင်တော့ ထန်ဟူက ‘ယွီမင်း’ ကုန်စုံဆိုင်ကြီးရဲ့ ပိုင်ရှင်၊ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ချမ်းသာနေတဲ့သူပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ ထန်ဟူက မိန်းမဘက်က အိမ်ထောင်ပြုပြီး ဝင်နေရတဲ့ ကပ်ပါးရပ်ပါး တစ်ယောက်ပဲ။ ယွီမင်းကုန်စုံဆိုင်ရဲ့ တကယ့်ပိုင်ရှင်က သူ့မိန်းမဗျ။ သူတို့မှာ လက်ထပ်ကတည်းက ပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်ရှိထားတော့ ထန်ဟူမှာ ရှယ်ယာတစ်ခုမှ မရှိဘူး။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ထန်ဟူက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်သက်သက်ပဲ။ မိန်းမနဲ့သာ လမ်းခွဲလိုက်ရင် သူက ဘာမှမရှိတဲ့ ကောင်ဖြစ်သွားမှာ”
“အဲဒါကြောင့်ပဲ ထန်ဟူက စုရှောင်နဲ့ အတည်တွဲဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ စုရှောင်ကတော့ ဒါတွေကို မသိရှာဘူး။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူမက ပိုပြီးတော့ အချစ်နွံထဲ နစ်ဝင်လာခဲ့တယ်။ ထန်ဟူက ထူးထူးခြားခြား လူစားမျိုးမဟုတ်ပေမဲ့ ရုပ်ရည်ကလည်း အသင့်အတင့်ရှိ၊ နာမည်ခံ ကုန်စုံဆိုင်ပိုင်ရှင်လည်း ဖြစ်နေတော့ စုရှောင်က သူ့ကို အထင်ကြီးသွားတာပေါ့။ ဒါ့အပြင် ထန်ဟူက အမျိုးသမီးတွေကို ချိုချိုသာသာ စကားပြောတတ်တော့ စုရှောင်က သူ့ကို အရူးအမူး ချစ်သွားခဲ့တာ”
“တွဲလာတာ တစ်နှစ်လောက်ရှိလာတော့ ထန်ဟူက စုရှောင်အပေါ် စိတ်ကုန်လာသလို၊ ‘ညလမ်းသွားတဲ့သူ သရဲနဲ့တွေ့တတ်တယ်’ ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်း သူ ကြောက်လာပြီ။ အဲဒါနဲ့ သူတို့ဆက်ဆံရေးကို အဆုံးသတ်ဖို့ ပြင်ဆင်တော့တာပဲ။ စုရှောင် မတော်တဆမဖြစ်ခင် တစ်ရက်အလိုမှာ ထန်ဟူက စုရှောင်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး လမ်းခွဲကြရအောင်လို့ ပြောခဲ့တယ်”
“ဒါပေမဲ့ စုရှောင်က ဘယ်လိုပဲပြောပြော လမ်းခွဲဖို့ ငြင်းဆန်လိမ့်မယ်လို့ ထန်ဟူ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ထန်ဟူကတော့ စုရှောင်ကို ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ဖုန်းနဲ့ လူမှုကွန်ရက်တွေကနေ ချက်ချင်းပဲ အဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒီလိုလုပ်ရင် သူမ လက်လျှော့သွားပြီး သူ့ဘဝထဲက ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူ မျှော်လင့်ခဲ့တာပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ စုရှောင်က သူ့ကို အရမ်းချစ်နေတာကို ထန်ဟူ မတွက်ဆမိခဲ့ဘူး။ ထန်ဟူက အဆက်အသွယ်တွေ အကုန်ဖြတ်လိုက်တာကို မြင်တော့ စုရှောင်က ကုန်စုံဆိုင်ကို တိုက်ရိုက်လိုက်လာပြီး ထန်ဟူကို လာရှာတော့တာပဲ။ ဒီလုပ်ရပ်က ထန်ဟူကို သေလုမတတ် ကြောက်သွားစေတယ်။ သူ့မိန်းမသာ အပြင်မှာ မိန်းမတစ်ယောက်ရှိနေတာ သိသွားရင် သူ ဘာမှမပါဘဲ အိမ်ပေါ်က အနှင်ခံရမှာလေ။ စည်းစိမ်နဲ့ နေလာတဲ့ ထန်ဟူက ဒီလိုရလဒ်မျိုးကို အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး”
“ကံကောင်းတာက အခြေအနေက အဆိုးဆုံးအထိ မရောက်သွားဘူး။ စုရှောင်ကို မြင်တာနဲ့ သူက ဆိုင်ထဲကနေ ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်သွားခဲ့တယ်။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် လူမြင်ကွင်းကြီးမှာဆိုတော့ စုရှောင် ပြန်သွားအောင်လို့ ထန်ဟူက အဲဒီညမှာ သူမဆီလာပြီး သေသေချာချာ စကားပြောပါ့မယ်လို့ ကတိပေးလိုက်ရတယ်”
“မနက် ၁ နာရီလောက်မှာ ဆိုင်ကအလုပ်တွေသိမ်းပြီးတော့ ထန်ဟူက သူ့မိန်းမကို သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အရက်သွားသောက်မလို့ဆိုပြီး အိမ်ကထွက်လာတယ်။ သူ စုရှောင်ရှိတဲ့ တုံ... အော်ကစ်ရပ်ကွက်ဆီကို တန်းမသွားဘဲ ကားထဲမှာ အကြာကြီးထိုင်ပြီး စုရှောင်ကို ဘယ်လိုပြောရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေခဲ့တာ။ စုရှောင်ကသာ လမ်းခွဲဖို့ ထပ်ငြင်းနေရင် ဘယ်လိုအကြောင်းပြချက် ပေးရမလဲဆိုတာ သူ တွေးတောနေခဲ့တာပေါ့”
“နောက်ဆုံး မနက် ၂ နာရီလောက်မှာ ထန်ဟူက ရပ်ကွက်ထဲကိုဝင်ပြီး အခန်းထဲမှာ စောင့်နေတဲ့ စုရှောင်ဆီ ရောက်သွားတယ်။ အခန်းထဲရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ ထန်ဟူက ကားထဲမှာ သူစဉ်းစားလာခဲ့တာတွေကို ရှင်းပြတော့တာပဲ။ သူက လူရှုပ်လူပွေတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း၊ နောင်လည်း တခြားမိန်းမတွေရှိဦးမှာဖြစ်ကြောင်း၊ သူမကို ပျော်ရွှင်အောင် မထားနိုင်ကြောင်းနဲ့ နားလည်ပေးဖို့ စုရှောင်ကို ပြောခဲ့တယ်”
“ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... စုရှောင်က အဲဒီစကားတွေကို နားထောင်ပြီးတော့ ထန်ဟူကို လူကောင်းတစ်ယောက်လို့တောင် ထင်သွားပြီး သူ့ဘေးမှာပဲ ဆက်နေမယ်လို့ ဇွတ်ပြောနေပြန်ရော။ အဲဒါနဲ့ ထန်ဟူလည်း တော်တော်လေး စိတ်ပျက်သွားတာပေါ့။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ထန်ဟူက အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုး ပေးခဲ့ပေမဲ့ စုရှောင်ကတော့ လမ်းခွဲဖို့ လုံးဝ သဘောမတူခဲ့ဘူး”
“အဲဒီအချိန်မှာ ထန်ဟူက အရမ်းစိတ်တိုလာပြီး ဆေးလိပ်တစ်လိပ် သောက်လိုက်တယ်။ စုရှောင်ကတော့ တုန်လှုပ်မှုမရှိဘဲ လမ်းခွဲဖို့ ငြင်းနေတုန်းပဲ။ အဲဒီတော့မှ ထန်ဟူက အမှန်အတိုင်း ပြောပြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ စုရှောင်က သူ့ကို ယုံကြည်ရတဲ့ လူကောင်းတစ်ယောက်၊ ချမ်းသာတဲ့သူတစ်ယောက်လို့ ထင်နေလို့ လမ်းခွဲဖို့ ငြင်းနေတာလို့ သူယူဆလိုက်တယ်။ တကယ်လို့ သူက မိန်းမနဲ့ ကလေးရှိတဲ့သူ၊ ပိုက်ဆံလည်း မရှိတဲ့သူဆိုတာသာ သိသွားရင် စုရှောင် လမ်းခွဲဖို့ သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ သူ တွေးလိုက်တယ်”
“အဲဒါနဲ့ ထန်ဟူက သူ့မှာ မိန်းမနဲ့ကလေးရှိကြောင်း၊ ကုန်စုံဆိုင်ကလည်း သူ့ဆိုင်မဟုတ်ကြောင်း စုရှောင်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်တယ်။ စုရှောင်က အစမှာတော့ လမ်းခွဲချင်လို့ သူညာပြောနေတာလို့ ထင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ ခဏအကြာမှာ ထန်ဟူက သူ့ဖုန်းထဲက မိသားစုဓာတ်ပုံနဲ့ လက်ထပ်စာချုပ်ကို ထုတ်ပြလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ စုရှောင်လည်း ထန်ဟူ အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာဆိုတာ ယုံသွားတော့တယ်”
“အဲဒီအချိန်မှာ စုရှောင်တစ်ယောက် လုံးဝကို စိတ်ဓာတ်ကျ ပျက်စီးသွားတော့တာပဲ။ သူမ အသည်းအသန် ချစ်ခဲ့ရတဲ့ အမျိုးသားက အိမ်ထောင်သည်ကြီး ဖြစ်နေမယ်လို့ သူမ တစ်ခါမှ မတွေးထားမိဘူးလေ။ ဒီအမှန်တရားကို သူမ လက်မခံနိုင်ဘဲ ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ထန်ဟူကို အော်ဟစ်ဆဲဆိုပါတော့တယ်”
“စုရှောင်ရဲ့ အသံက အရမ်းကျယ်နေတော့ လူတွေကြားသွားမှာ ကြောက်တာနဲ့ ထန်ဟူက သူမကို သွားချော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲ ချော့ချော့၊ စုရှောင်က နားမထောင်ဘူး။ သူမက အကျယ်ကြီး ငိုယိုပြီး ထန်ဟူကို ဆဲဆိုနေတုန်းပဲ။ အဲဒီမှာ ထန်ဟူလည်း ပြာပြာသလဲဖြစ်ပြီး စုရှောင် အသံတိတ်သွားအောင် သူမရဲ့ ပါးစပ်ကို လက်နဲ့ ပိတ်လိုက်မိတယ်။ စုရှောင်က ရုန်းကန်ပေမဲ့ ထန်ဟူကတော့ ငြိမ်သွားအောင်ဆိုပြီး သူမပါးစပ်ကို အတင်းဖိပိတ်ထားလိုက်မိတယ်”
“၄ မိနစ်၊ ၅ မိနစ်လောက် ကြာတဲ့အခါမှာတော့ စုရှောင်က မရုန်းတော့တာကြောင့် စိတ်ငြိမ်သွားပြီလို့ ထန်ဟူက ထင်လိုက်တယ်။ ဒါနဲ့ သူ လက်ကို လွှတ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ စုရှောင်က ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျောကျသွားတာကို အံ့သြတကြီး တွေ့လိုက်ရတယ်”
“ထန်ဟူက ချက်ချင်းကြီး သတိမပြုမိသေးဘူး၊ စုရှောင်က သူ့ဘာသာသူ ကြမ်းပြင်ပေါ် လှဲချလိုက်တယ်လို့ ထင်နေတာ။ စုရှောင် လုံးဝ ငြိမ်ကျသွားတော့မှ တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သူ သိသွားတယ်။ သူ အပြေးအလွှား သွားစစ်ဆေးကြည့်တော့ စုရှောင် အသက်မရှူတော့ဘူးဆိုတာ တွေ့လိုက်ရတယ်”
“အဲဒီအချိန်မှာ ထန်ဟူတစ်ယောက် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ကြောင်အသွားတော့တာပဲ။ သူက လူသတ်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်ကူးမရှိခဲ့ဘူး၊ လူသတ်မှုဆိုတာ ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာပဲ ရှိတယ်လို့ သူ အမြဲထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာတော့ သူက သူ့ရဲ့ချစ်သူကို မတော်တဆ သတ်မိသွားပြီလေ။ နာရီဝက်လောက် ကြာတဲ့အထိ ထိုင်နေပြီးမှ သူ လူသတ်မိသွားပြီဆိုတာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လက်ခံလိုက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ခံစားရတာကတော့ ကြောက်စိတ်ပဲ။ ထန်ဟူက အရမ်းကြောက်သွားတယ်၊ သူက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်ပဲ ရှိသေးတာ၊ သူ့ရှေ့မှာ ဘဝကြီးက အရှည်ကြီး ကျန်သေးတယ်လေ။ သူ့ဘဝကို ဒီလိုမျိုး အပျက်စီးမခံနိုင်ဘူး”
“အဲဒါနဲ့ ထန်ဟူက သူ့ဘာသာသူ အတင်းစိတ်အေးအေးထားပြီး ဒီအတိုင်း ထိုင်စောင့်မနေတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်လေ။ အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ထန်ဟူက စုရှောင် သေဆုံးမှုကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံစည်မှုအဖြစ် ဟန်ဆောင်ဖန်တီးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူက အခန်းကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီး သူ့ရဲ့ခြေရာလက်ရာတွေကို အကုန်ဖျက်ပစ်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ စုရှောင်ရဲ့ အလောင်းကို ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး အခင်းဖြစ်နေရာကနေ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တာပဲ”