အခန်း (၁၂) - သံသယရှိသူအား ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း

ထိုအခါ အခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကလည်း တစ်ယောက်တစ်ပေါက်နှင့် ဝိုင်း၍ ဂုဏ်ပြုကြသလို၊ တစ်ဖက်ကလည်း အကျွေးအမွေး တောင်းဆိုကြတော့သည်။ ထိုဂုဏ်ပြုစကားများမှာ ရိုးသားဖြူစင်သလို၊ ဝယ်ကျွေးခိုင်းသည်မှာလည်း ရင်းနှီးမှုအရ စနောက်ကြခြင်းပင်။

“ကဲ... ကဲ... တော်ကြတော့။ ဒီနေ့ အလုပ်ဆင်းရင် ‘မရှိ’ မိသားစုထမင်းဆိုင် မှာ ဆုံကြတာပေါ့။ တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်ပြောမနေတော့ဘူး၊ ဒီမှာတင် တစ်ခါတည်း ပြောလိုက်မယ်။ တို့တွေက ရင်းနှီးပြီးသားတွေပဲဟာကို” ဟု ကျန်းဟိုင်ယန်က ပြုံးလျက် သဘောတူလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် တတိယအဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်တံဆိပ် ရရှိခြင်းမှာ သူ့အတွက် တကယ်ပင် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်လေ။

ကျန်းဟိုင်ယန်က ထမင်းကျွေးမည်ဟု ကတိပေးလိုက်မှသာ လူအများက သူ့ကို လွှတ်ပေးကြတော့သည်။ လော့ဖေးကိုမူ မည်သူကမျှ ဝယ်ကျွေးရန် မတောင်းဆိုကြပေ။ အစ်မကျန်းကျဲ ရှေ့တွင် ပြောခဲ့သလိုပင် လူတိုင်းက လော့ဖေးကို ဝန်ထမ်းသစ်ဖြစ်ပြီး လစာလည်း မရသေးသည့်အတွက် အကျပ်မရိုက်လိုကြခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ ၎င်းမှာ လော့ဖေးအတွက်လည်း ကံကောင်းလှသည်။ အကယ်၍သာ လော့ဖေးကို ဝယ်ကျွေးခိုင်းပါက သူ အခက်တွေ့ရပေမည်။ ယွမ် တစ်ထောင်၊ နှစ်ထောင် သုံးလိုက်ရမည်ကို နှမြော၍ မဟုတ်ဘဲ လက်ရှိ သူ့တွင် ငွေကြေး အလွန်ပင် ပြတ်လပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကိုးနာရီထိုးသောအခါ လော့ဖေးနှင့် ကျန်းဟိုင်ယန်တို့သည် စခန်းမှူး ကျိုးဝေမင်၏ ကားဖြင့် ရဲဌာနချုပ်သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ အနည်းဆုံး လူတစ်ရာကျော်ခန့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။ နင်ကျန်းခရိုင်သည် တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစု အများအပြား နေထိုင်ရာ ဒေသတစ်ခုဖြစ်သည်။ မတူကွဲပြားသော လူမျိုးစုများ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများကြောင့် ဤနေရာတွင် ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်ပွားနှုန်းမှာ အခြားမြို့နယ်၊ ခရိုင်များထက် ပို၍ များပြားသည်။ ၎င်းကို နင်ကျန်းခရိုင် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် အင်အားအား ကြည့်ခြင်းဖြင့် သိနိုင်သည်။ လက်ရှိတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ရဲအရာရှိ ရှစ်ရာကျော်ရှိပြီး၊ အရန်ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်ထောင်ကျော်နှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက စုစုပေါင်း အင်အား သုံးထောင်ခန့် ရှိရာ သာမန်ခရိုင်များထက် အဆမတန် များပြားနေခြင်းပင်။

ဆုန့်ရှင်းမြို့နယ် ရဲစခန်းအတွက် သတ်မှတ်ပေးထားသော နေရာတွင် ထိုင်ပြီးနောက် စခန်းမှူး ကျိုးဝေမင်သည် ရင်းနှီးသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို လိုက်လံနှုတ်ဆက်နေသလို ကျန်းဟိုင်ယန်ကလည်း ထိုနည်းတူပင်။ လော့ဖေးမှာမူ မည်သူ့ကိုမျှ မသိသဖြင့် မိမိခုံတွင်သာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေလိုက်သည်။

တစ်ဆယ်နာရီတွင် ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ပွဲ အခမ်းအနား စတင်သည်။ အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်လာကြသော လူကြီးမင်းများမှာ ထင်ရှားလှပေရာ နင်ကျန်းခရိုင် ပါတီအတွင်းရေးမှူး ချန်ကျိနှင့် ကျန်းကျိုးမြို့တော် ရဲချုပ် ကျန့်ချန်ကျွင်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး တက်ရောက်လာသဖြင့် နင်ကျန်းခရိုင် ရဲမှူးကြီး ဝူချန်မှာ အခမ်းအနားမှူးအဖြစ်သာ ဆောင်ရွက်ရတော့သည်။

အမှန်တော ဒီနေ့၏ အဓိကဇာတ်ဆောင်များမှာ အတွင်းရေးမှူး ချန်ကျိ သို့မဟုတ် ရဲချုပ် ကျန့်ချန်ကျွင်းတို့ မဟုတ်ဘဲ ရှေ့တန်းမှ စွမ်းစွမ်းတမံ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသော ရဲဝန်ထမ်းများပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသူများထဲတွင် လော့ဖေးလည်း ပါဝင်သည်။ သို့သော် လော့ဖေးမှာ ယနေ့တွင် ရံဖန်ရံခါ ဇာတ်ပို့နေရာ၌သာ ရှိနေသည်။ စင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ ရဲချုပ် ကျန့်ချန်ကျွင်း လက်ထဲမှ တစ်ဦးချင်း ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းနှင့် ယွမ် နှစ်ထောင်တန် ချက်လက်မှတ်ကို လက်ခံရယူပြီး စင်ပေါ်မှ ပြန်ဆင်းလာသည်အထိ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ မိနစ်ပိုင်းသာ ကြာမြင့်ပြီး မည်သူ့အာရုံကိုမျှ သိသိသာသာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသင်တန်းဆင်း ရဲသားလောင်းအဆင့်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရသည့် တစ်ဦးတည်းသော ဝန်ထမ်းဖြစ်နေသည်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်အချက်များမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းလှပေ။

လော့ဖေးသည် သူနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သော ရာဇဝတ်မှုနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့မှ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကျောက်တုန်းလိုင် စင်ပေါ်သို့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တက်ရောက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပထမအကြိမ်မှာ ရာဇဝတ်မှုနှိမ်နင်းရေး အဖွဲ့လိုက် ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းအတွက်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ်မှာ သူ၏ တစ်ဦးချင်း တတိယအဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်တံဆိပ်အတွက် ဖြစ်သည်။ ကျောက်တုန်းလိုင်သည်ပင် ယနေ့၏ အတောက်ပဆုံး ကြယ်ပွင့် မဟုတ်သေးပေ။ အဓိက အာရုံစိုက်မှုအားလုံးမှာ တစ်ဦးတည်းသောသူဆီသို့သာ စုပြုံနေသည်။ သူကတော့ နင်ကျန်းခရိုင် မူးယစ်ဆေးဝါး နှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့မှ အသက် ၄၂ နှစ်အရွယ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဝမ်ချန့်ချန့် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ လုပ်သက်တစ်လျှောက် ရရှိခဲ့သော ဂုဏ်ထူးဆောင်ဆုများမှာ အံ့မခန်းလှပေရာ ဒုတိယအဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်တံဆိပ် နှစ်ခု၊ တတိယအဆင့် တစ်ခု၊ တစ်ဦးချင်း ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်း သုံးခုအပြင် အန်းယွမ်ပြည်နယ်၏ ထိပ်တန်း မူးယစ်နှိမ်နင်းရေးရဲ ဆယ်ဦးစာရင်းဝင်နှင့် ပြည်နယ်အဆင့် ထူးချွန်ရဲဝန်ထမ်းဆုများလည်း ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ထင်ရှားသော အောင်မြင်မှုများထဲတွင် ‘၄.၂၃’ လက်နက်ကိုင် မူးယစ်ဂိုဏ်းကြီးနှင့် ‘၂.၁၅’ မူးယစ်မှောင်ခိုဂိုဏ်းကြီးတို့ကို ဖော်ထုတ်ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့မှုများ ပါဝင်သည်။

ရဲမှူးကြီး ဝူချန်က ဝမ်ချန့်ချန့်၏ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော အောင်မြင်မှုများကို ဖတ်ကြားအပြီးတွင် နင်ကျန်းခရိုင် ပါတီအတွင်းရေးမှူး ချန်ကျိက ဝမ်ချန့်ချန့်ကို ‘ပထမအဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်တံဆိပ်’ ချီးမြှင့်အပ်နှင်းလိုက်သည်။ ဝမ်ချန့်ချန့် စင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်နှင့် အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုလုံး လက်ခုပ်သံများဖြင့် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။ ဤခဏ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးသည် ဝမ်ချန့်ချန့် တစ်ဦးတည်းအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

စင်ပေါ်တွင် ဝင်းလက်တောက်ပနေသော ဝမ်ချန့်ချန့်ကို ကြည့်ရင်း လော့ဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားတက်ကြွမှုများ ပြည့်နှက်လာကာ “ဒါမှ တကယ့် ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ပဲ” ဟု အားကျစိတ်ဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။

“ဝမ်ချန့်ချန့်... အဲဒီလူကတော့ တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲဗျာ” ဟု ဘေးတွင်ရှိနေသော ကျန်းဟိုင်ယန်ကလည်း မနေနိုင်ဘဲ အံ့သြချီးမွမ်းမိသည်။

နေ့လယ် တစ်နာရီတွင် ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ပွဲ အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားသည်။ လော့ဖေး၊ ကျိုးဝေမင်နှင့် နောက်တစ်ဦးတို့ ရဲစခန်းသို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် စခန်းမှူး ကျိုးဝေမင်ထံသို့ ဖုန်းတစ်ခုဝင်လာသည်။ ဖုန်းပြောပြီးနောက် သူသည် ကိစ္စတစ်ခုရှိ၍ သွားစရာရှိသဖြင့် လော့ဖေးနှင့် ကျန်းဟိုင်ယန်တို့ကို အငှားယာဉ်ဖြင့်သာ ပြန်ရန် ပြောခဲ့သည်။ လော့ဖေးနှင့် ကျန်းဟိုင်ယန်တို့လည်း အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာကာ အငှားယာဉ် စောင့်နေကြစဉ်...

“လော့ဖေး၊ ဟိုင်ယန်” ကျောက်တုန်းလိုင်သည် ဝမ်တုန်းနှင့်အတူ နောက်မှ လှမ်းခေါ်ရင်း လျှောက်လာသည်။ “မင်းတို့ အငှားယာဉ်နဲ့ ပြန်ကြမလို့လား၊ စခန်းမှူးကျိုးကောမ‌တွေ့ပါလား” ကျိုးဝေမင်ကို မမြင်သဖြင့် ကျောက်တုန်းလိုင်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဟိုင်ယန်က “စခန်းမှူးကျိုးက အရေးကြီးကိစ္စရှိလို့ သွားပြီလေ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

“ဒါဆိုရင် လမ်းကြုံတာပဲ၊ ငါပဲ လိုက်ပို့ပေးမယ်” ဟု ကျောက်တုန်းလိုင်က ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ အနည်းငယ် အားနာစွာဖြင့် ငြင်းဆန်သော်လည်း ကျောက်တုန်းလိုင်က တကယ် စိတ်ပါလက်ပါ လိုက်ပို့ချင်နေမှန်း သိသဖြင့် ကျန်းဟိုင်ယန်နှင့်အတူ လော့ဖေးလည်း ကားပေါ်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ကားပေါ်တွင် လော့ဖေးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ “အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျောက်၊ စုရှောင်ရဲ့ အမှုက ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိနေပြီလဲခင်ဗျ” မိမိကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤသို့ မေးမြန်းရန် မသင့်တော်မှန်း လော့ဖေး သိသော်လည်း ၎င်းမှာ စနစ် မှပေးမည့် ဆုလာဘ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ ဤအမှုကို ဖြေရှင်းနိုင်၍ တရားခံမိသွားလျှင်ပင် လော့ဖေး၏ အမည်မှာ ရှေ့တန်းမှ ပါဝင်မည် မဟုတ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် အုတ်တစ်ချပ် သဲတစ်ပွင့် ပါဝင်ကူညီခဲ့သဖြင့် အမှုပြတ်သွားပါက စနစ်က ဆုလာဘ် တစ်ခုခု ပေးကောင်းပေးနိုင်သည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေခြင်းပင်။

လော့ဖေးက အမှုအကြောင်း မေးမြန်းသည်ကို ကျောက်တုန်းလိုင်က ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။ “သံသယရှိသူကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီ၊ သူကတော့ ယွီမင်ကုန်စုံဆိုင် ပိုင်ရှင် ထန်ဟူ ပဲ။ သူ့မှာ ဇနီးရယ်၊ သားတစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက်ရယ် ရှိတယ်။ မနေ့က သေဆုံးသူရဲ့ ဘဏ်စာရင်း လွှဲပြောင်းမှုတွေကို စစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါ ထန်ဟူက သေဆုံးသူဆီကို ယွမ် ငါးထောင် တစ်ကြိမ် လွှဲထားတာ တွေ့ရတယ်။ အဲဒါနဲ့ ထန်ဟူရဲ့ ဘဏ်မှတ်တမ်းတွေကို ဆက်စစ်ကြည့်တော့ (Apple) စတိုးဆိုင်နဲ့ (Great Prosperity) ရတနာဆိုင်တွေမှာ ဝယ်ယူထားတဲ့ မှတ်တမ်းတွေ တွေ့ရတယ်။ အဲဒီပစ္စည်းတွေက သေဆုံးသူရဲ့ အိမ်မှာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အိုင်ဖုန်း (iPhone) နဲ့ ရွှေထည်ပစ္စည်းတွေရဲ့ အမျိုးအစားတွေနဲ့ အတိအကျ တိုက်ဆိုင်နေတယ်”

“ထန်ဟူနဲ့ သေဆုံးသူကြားမှာ ပတ်သက်မှုရှိတာ သေချာသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ချက်ချင်းပဲ ဖမ်းဆီးရေး စတင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ထန်ဟူက နင်ကျန်းခရိုင်မှာ မရှိတော့ဘူး။ သူ့မိန်းမ ပြောပုံအရဆိုရင် မနေ့မနက် ရှစ်နာရီကတည်းက ပစ္စည်းမှာဖို့ ကျန်းကျိုးမြို့ကို သွားတယ်လို့ သိရတယ်။ ငါတို့ ထင်တာတော့ ထန်ဟူက အဖမ်းမခံရအောင် ရှောင်ပြေးနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

“ဒါကြောင့် ငါတို့ ကျန်းကျိုးမြို့ဘက်ကို ချက်ချင်း အကူအညီ တောင်းထားတယ်။ အခုတော့ ကျန်းကျိုး ရာဇဝတ်မှုနှိမ်နင်းရေး ရဲတပ်ဖွဲ့က ထန်ဟူကို လိုက်လံရှာဖွေနေပြီဆိုတော့ မကြာခင် ဖမ်းမိတော့မယ်လို့ ခန့်မှန်းရတာပဲ”

ကျောက်တုန်းလိုင် ပြောနေစဉ်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ အတော်လေး စိတ်သက်သာရာရဟန် ပေါ်နေသည်။ ဤအမှုကို နှစ်ရက်အတွင်း အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အမြန်နှုန်းမှာ ချီးကျူးစရာ ကောင်းလှပေရာ ရဲမှူးကြီး ဝူချန်၏ ချီးမွမ်းခြင်းကိုလည်း ခံခဲ့ရသည်။ သံသယရှိသူကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး မကြာခင် ဖမ်းမိတော့မည်ဟု ကြားရသောအခါ လော့ဖေးလည်း အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည်လည်း မကြာခင် စနစ်၏ ဆုလာဘ်ကို ရရှိတော့မည် မဟုတ်လား။

“မင်းနဲ့ ဟိုင်ယန်က ဒီအမှုမှာ တကယ်ကို အားတက်သရော ကူညီပေးခဲ့ကြတာပဲ။ အမှန်တော့ ဒါက ငါတို့ ရာဇဝတ်မှုနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့ရဲ့ အလုပ်ဖြစ်ပေမဲ့လို့ အမှုပြီးသွားရင်တော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် ဆုကြေးငွေကတော့ နည်းမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ပိုပြီး ရနိုင်အောင်လည်း ငါ ကြိုးစားပေးပါ့မယ်” ဟု ကျောက်တုန်းလိုင်က ဆက်ပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လော့ဖေးနှင့် ကျန်းဟိုင်ယန်တို့မှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့အတွက် မမျှော်လင့်ထားသည့် လက်ဆောင်ပင်။ ရဲစခန်းမှ ရရှိသော လစာမှာ မများလှပေ။ စီနီယာ ဝန်ထမ်းများကို စုံစမ်းကြည့်ချက်အရ ဝန်ထမ်းသစ်ဖြစ်သော လော့ဖေးသည် အာမခံကြေးနှင့် အခြားကြေးများ နုတ်ပြီးပါက တစ်လလျှင် ယွမ် သုံးထောင်ခန့်သာ ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်းဟိုင်ယန်မှာမူ အများဆုံး လေးထောင်ကျော်ခန့်သာ ရမည်ဖြစ်သည်။ လူ့ဘဝတွင် ရှင်သန်ရန် အစားအစာ လိုအပ်သလို၊ အစားအစာအတွက်လည်း ငွေကြေး လိုအပ်သည်။ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရဲအလုပ်သည် သူတို့နှလုံးသားထဲက တရားမျှတမှုအတွက်သာမကဘဲ ဝမ်းရေးအတွက်လည်း အရေးကြီးလှပေတော့သည်။,