အခန်း ၄၀ မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်ခဲ့ကြတာ

ဝုန်း...

သတ်ကွင်းအတွင်း၌ ပြင်းထန်လှသော အဖြူအမည်း အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ကန်မင်းအာ့ထျန်သည် လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဒဏ်ရာများစွာဖြင့် သွေးများအန်ရင်း မြေပြင်ထက်မှ ခက်ခဲစွာ ထရပ်လိုက်ရသည်။ လက်ထဲရှိ နတ်သက်ကြွေ ဓားပင်လျှင် လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ကန်မင်းနင်၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေပေသည်။ သူသည် ယင်နှင့်ယန် စက်ဝိုင်းထက်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး သူ၏ ကတ္တရာစေးကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ဆံပင်များသည် ပုခုံးထက်တွင် ဝဲပျံနေကာ သတ်ကွင်းတစ်ခုလုံးရှိ လူအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရပြီး လူငယ်အရှင်သခင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြည်းည်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ကန်မင်းအာ့ထျန်... မြင်တယ် မဟုတ်လား ဒါက မင်းနဲ့ ငါ့ကြားက ကွာခြားချက်ပဲ"

"ငါ ကန်မင်းနင်က ငယ်ငယ်ကတည်းက ကြိုးစားကျင့်ကြံခဲ့တာ တစ်ရက်မျှ ပျင်းရိခဲ့ခြင်း မရှိဘူး"

"မင်းက ခမည်းတော်ကို အမြဲတမ်း အပြစ်တင်နေပေမယ့် အကယ်၍ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကန်မင်းမိသားစုရဲ့ သွေးသားတွေ စီးဆင်းမနေရင် မင်းက ငါ့ကို တွေ့ဖို့တောင် အရည်အချင်း မရှိဘူးဆိုတာကို မင်း စဉ်းစားဖူးရဲ့လား"

ကန်မင်းအာ့ထျန်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် သွေးရောင်လွှမ်းကာ နီမြန်းနေပေသည်။

ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ သူသည် ခေါင်းကို မော့ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများတွင် နာကျည်းမှုနှင့် အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှတဲ့ ကန်မင်းမိသားစုရဲ့ ပါရမီရှင်ပါပဲ။

"ငါ့ရဲ့ ညီလှလှလေး... မင်း သိထားရမှာက မင်းက ကန်မင်းမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်ယူဝါကြွားစရာ ဖြစ်ပေမယ့်..."

"ငါ ကန်မင်းအာ့ထျန်အတွက်ကတော့..."

"မိသားစုက စွန့်ပစ်လိုက်တဲ့ အသုံးမဝင်တဲ့ ဓားစာခံတစ်ယောက်မျှသာပဲ"

ဝုန်း...

စကားဆုံးသည်နှင့် ကန်မင်းအာ့ထျန်၏ အရှိန်အဝါက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး စူးရှလှသော ဓားသံနှင့်အတူ ဝေးလံလှသော မြေပြင်ထက်တွင် စိုက်ထူနေသည့် နတ်သက်ကြွေ ဓားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့သည်။

ဒုန်း...

ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟည်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နတ်သက်ကြွေ ဓားသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံသန်းသွားသော နက်မှောင်လှသော သက်တံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကန်မင်းအာ့ထျန်၏ လက်ထဲတွင် စိန်ပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်ပြားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုကျောက်ပြားတွင် အပေါက်လေးပေါက် ရှိနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအရှိန်အဝါများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

ဓားသုတ်သင် အစီအရင်ကျမ်း။

"ကန်မင်းနင်... မင်းက ငါ့မှာ ဒီလောက်ပဲ စွမ်းရည်ရှိတယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား"

"တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလှပါတယ်"

"ဓားသုတ်သင် အစီအရင်... ထွက်လာစမ်း"

ကန်မင်းအာ့ထျန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြဲသွားသည်။ သူသည် အော်ဟစ်လိုက်ရာ လက်ထဲရှိ စိန်ပုံသဏ္ဍာန် ဓားသုတ်သင် အစီအရင်ကျမ်းသည် လေထဲသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားတော့သည်။

နတ်သက်ကြွေ ဓားသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခု၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ဓားသုတ်သင် အစီအရင်ကျမ်းထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားသည်။

နောက်ထပ် အချိန်အတွင်းမှာပင် ဓားအရှိန်အဝါဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အစီအရင်ကြီးတစ်ခုသည် ကန်မင်းနင်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့သွားတော့သည်။

နဂါးနှင့် မြွေများ ကမ္ဘာမြေမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်လာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ပွဲကြည့်စင်ပေါ်ရှိ လူအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။ ထိုအတုမရှိ ထက်မြက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါကြောင့် သူတို့၏ ပါးပြင်များပင် နာကျင်လာကြရသည်။

"ဒါ ဘာလဲ"

"ဓားအစီအရင် ဟုတ်လား ထိုရတနာထဲမှာ ဓားအစီအရင်တစ်ခု ရှိနေတာလား"

သတ်ကွင်းအတွင်းရှိ အချို့သော အမြင်စူးရှသူများသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားကြသည်။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုမှ လူကြီးတစ်ဦးသည် သတ်ကွင်းအတွင်းရှိ ကန်မင်းအာ့ထျန်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

"ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားသုတ်သင် အစီအရင်ကျမ်း ဖြစ်ရမယ်..."

"ဒါဆိုရင် ဒီကောင် သုံးနေတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်က... မိုးကောင်းကင် ဓားလေးစင်းထဲက တစ်စင်း ဖြစ်နေတာပေါ့..."

ဒဏ္ဍာရီများအရ မိုးကောင်းကင် ဓားလေးစင်းတွင် တစ်စင်းချင်းစီ၌ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော ဓားအစီအရင်တစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် မဟာယာနအဆင့် နဝမအဆင့်ရှိသော ကန်မင်းနင်ပင်လျှင် ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကန်မင်းအာ့ထျန်... မင်း ရူးနေတာလား"

"သူက မင်းရဲ့ ညီအရင်းလေ ကန်မင်းနင်က မင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့တာ မင်းက သူ့ကို တကယ်ပဲ သတ်ချင်နေတာလား" ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုမှ လူတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကန်မင်းအာ့ထျန်၏ နက်မှောင်သော ဆံပင်များသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး သူသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားကာ မျက်နှာတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ဓားသုတ်သင် အစီအရင်အတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော ကန်မင်းနင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ကန်မင်းအာ့ထျန်မှာ ဒီလို ညီမျိုး လုံးဝ မရှိဘူး"

"သွေးဖြင့် သက်သေပြုပြီး နတ်သက်ကြွေ ဓားဖြင့် လမ်းပြမယ်..."

"ဓားသုတ်သင် အစီအရင်ကြီး..."

ကန်မင်းအာ့ထျန် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် ကြီးမားလှသော ဓားအစီအရင်ကြီးသည် ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းကာ လည်ပတ်လာပြီး သေမျိုးတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဓားအစီအရင်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်တိုင်းတွင် ပြင်းထန်လှသော ဓားအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ကာကွယ်ရန် တကယ့်ကို ခက်ခဲလှပေသည်။

ရှုခနဲ...

ကန်မင်းနင်ပင်လျှင် သတိမထားမိဘဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ပါးပြင်ထက်တွင် ထက်မြက်လှသော ဓားအတွင်းအားကြောင့် သွေးရာတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ကန်မင်းနင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအားများကို သုံး၍ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများကလည်း ဖြည်းည်းချင်း တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်လာခဲ့သည်။

"ယခုအချိန်အထိ မင်းက ရူးသွပ်နေဆဲပဲပေါ့..."

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါတို့ကြားက သွေးသားတော်စပ်မှုကို မငဲ့ကွက်ဘူးဆိုပြီး ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့"

"ကန်မင်းအာ့ထျန်... ငါတို့ ရှေးဟောင်း ကန်မင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့တော့"

"သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်"

စကားဆုံးသည်နှင့် ကန်မင်းနင်သည် စုချန်ရှောင်း ပေးအပ်ခဲ့သော ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဆေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း...

ခဏမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် အတိုင်းအဆမဲ့သော အတွင်းအားများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကန်မင်းနင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အရှိန်အဝါက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ယင်နှင့်ယန် စက်ဝိုင်းသည် အရှိန်ပြင်းစွာ လည်ပတ်လာကာ အဖြူအမည်း ရောယှက်သွားတော့သည်။

သူ၏ ဘယ်ညာ မျက်ဝန်းများသည်လည်း တစ်ဖက်က အမည်း၊ တစ်ဖက်က အဖြူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရားအမှတ်အသားများ ပြည့်နှက်လာကာ ယင်ယန်နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အကြွင်းအမဲ့ ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း...

ဓားအစီအရင်ကြီးသည် တုန်ခါသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအရှိန်အဝါများသည် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ မိုးသက်မုန်တိုင်းကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း...

မြည်ဟည်းသံကြီးများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကန်မင်းအာ့ထျန်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားဆွဲဟန် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ဓားသုတ်သင် အစီအရင်ကြီး၏ စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် တွန်းပို့လိုက်သည်။

ဒီညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် စိတ်ရူးပေါက်နေကြပြီ ဖြစ်ရာ သတ်ကွင်းအတွင်း၌ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတ်ဖြတ်ရန်သာ စဉ်းစားနေကြတော့သည်။

"တော်ပြီ... အားလုံးကို အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်"

ဓားအစီအရင်အတွင်းမှနေ၍ ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အဖြူအမည်း နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကြီးသည် ဓားအစီအရင်ကြီးကို ဖောက်ထွင်းကာ လူအားလုံး၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်ဝန်းများရှေ့မှောက်၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကန်မင်းအာ့ထျန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဓားသုတ်သင် အစီအရင်ကြီးကို လှုပ်ရှားလိုက်ရင် မန္တန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်တာပဲ မဟာယာနအဆင့် နဝမအဆင့်သာ ရှိသေးတဲ့ ကန်မင်းနင်က ဒီအစီအရင်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်မှာလဲ။

ဝုန်း...

နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ဓားသုတ်သင် အစီအရင်ကျမ်းနှင့် နတ်သက်ကြွေ ဓားတို့သည် ၎င်းတို့၏ တောက်ပမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်ထက်မှ ဝုန်းခနဲ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ကန်မင်းအာ့ထျန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်ရသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ စွမ်းအားများ ဆုတ်ယုတ်သွားပြီး မျက်နှာသည်လည်း သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူဆုတ်သွားတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းလုံးကြီးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အတတ်နိုင်ဆုံး ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝေးလံလှသော နေရာသို့ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

ဒုန်း...

ထူထပ်လှသော မြူခိုးများအတွင်း၌ ကန်မင်းနင်သည်လည်း ဓားဒဏ်ရာများစွာဖြင့် အဝတ်အစားများ ဆုတ်ပြဲကာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပေသည်။

သူ၏ ဖြူဆုတ်နေသော မျက်နှာတွင် သွေးများ ပြည့်နှက်နေပြီး အသက်ရှူသံများကလည်း ပြင်းထန်နေသည်။

အကယ်၍ သခင်လေးစု ပေးအပ်ခဲ့သော ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဆေးလုံးသာ မရှိလျှင် မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မန္တန်အဆင့်သို့ ခေတ္တ ရောက်ရှိသွားမှာ မဟုတ်ဘဲ...

သူလည်း ထိုဓားအစီအရင်အောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အခြေအနေက ဤမျှအထိ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် ဆုတ်ခွာစရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။

ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နောက်ဆုံး ခွန်အားကို သုံး၍ ကန်မင်းနင်သည် ညာလက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ယင်နှင့်ယန် စက်ဝိုင်းသည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိလာသည့်အလား အဖြူအမည်း နဂါးနှစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကန်မင်းအာ့ထျန်ထံသို့ ဝုန်းခနဲ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ယင်ယန်ကျမ်းစာ... မွေးဖွားခြင်းမရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား"

ယင်ယန်နဂါးနှစ်ကောင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများနှင့်အတူ ပြေးဝင်လာခဲ့ရာ ကန်မင်းအာ့ထျန်သည် အကယ်၍ မိမိအနေဖြင့် မကာကွယ်နိုင်ပါက ထိုနဂါးနှစ်ကောင်၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ငါ... ငါ မသေနိုင်ဘူး။

"မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်ခဲ့ကြတာ..." ကန်မင်းအာ့ထျန်၏ မျက်နှာသည် တကယ့်ကို ရက်စက်ကြောက်စရာကောင်းလှပြီး သူသည် ရူးသွပ်သွားသည့်အလား မိမိ၏ နောက်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်ခဲ့ကြတာ..."

သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် မိုးကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေကိုပင် အရည်ပျော်သွားစေနိုင်မည့် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော နက်မှောင်သည့် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတစ်အုပ်သည် သူ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဝုန်းခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ထိုဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော ရှေးဟောင်းကျမ်းစာသည် အချိန်ကာလ၏ တိုက်စားမှုကို ခံထားရသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် နက်မှောင်လှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေကာ လောကဓာတ်နှင့် မသက်ဆိုင်သော နိမိတ်မကောင်းသည့် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။