အခန်း ၁၂ အမှားကို သိတာ မဟုတ်ဘူး၊ သေရတော့မယ်ဆိုတာ သိတာ

မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လင်းချင်းရန်၏ လက်ချောင်းတွင် ဝတ်ဆင်ထားသော သိုလှောင်လက်စွပ်နှင့် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ မသေမျိုးကျောက်စိမ်းတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
 [ဒေါင်... လင်းချင်းရန်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သဖြင့် ဗီလိန်ရမှတ် ၁၀၀၀ ရရှိပါသည်။]
 
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းချင်းရန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး တောင်းပန်တိုးလျှိုးသော လေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောရှာသည်။
"ချန်ရှောင်း... နင် မှတ်မိသေးလား... ဒါတွေအားလုံးက နင် ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်တွေလေ..."
"ငါ ဒါတွေကို မလိုချင်တော့ပါဘူး... ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်..."
သူမ၏ နှိမ့်ချလွန်းလှသော ပုံစံကို ကြည့်ရင်း ယခင်က မာနကြီးလှသော လင်းမိသားစု၏ သမီးပျိုလေးဟန် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
စုချန်ရှောင်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။
သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ လင်းချင်းရန်၏ လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သူမ၏ နူးညံ့လှသော အရေပြားကို ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်ပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ညှစ်လိုက်ရင်း...
"မကြောက်ပါနဲ့"
"ငါ မကြာခင် ခွင့်လွှတ်ပေးတော့မှာပါ"
"ဟိုဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်စမ်း... ငါ သူတို့ကိုလည်း ခွင့်လွှတ်ပေးနေတာပဲ မဟုတ်လား"
စုချန်ရှောင်းက မလှမ်းမကမ်းရှိ ယဲ့ဟုန်ထျန်ဆီသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။
ထိုနေရာမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။
"အား..."
နှိပ်စက်ခြင်း ခံနေရသော ယဲ့လင်သည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ အော်ဟစ်နေရှာသည်။
"ငါ့ကို သတ်ပေးပါ... အဖေ... ငါ့ကို သတ်ပေးပါ..."
ကျင့်စဉ်အဆင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရရုံသာမက လက်ချောင်းများလည်း သွေးချင်းချင်းနီလျက် အရိုးများပါ ကြေမွ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယဲ့လင်သည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် မကြာခဏ သတိလစ်သွားပြီးနောက် မိမိ၏ အဖေအရင်းဖြစ်သူ၏ ရက်စက်လှသော လက်ချက်ဖြင့် ပြန်လည်နိုးထလာရသည့် ဒုက္ခကို ခံစားနေရသည်။
လင်းချင်းရန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်ရုံဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ခေါင်းကို ရူးသွပ်စွာ ခါယမ်းမိသည်။
သူမသည် စုချန်ရှောင်းကို ယခုလောက်အထိ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများမှာလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီး မလှမ်းမကမ်းမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများက စိုးမိုးထားသည်။
ပြင်းထန်လှသော အသက်ရှူကျပ်မှုဒဏ်ကြောင့် သူမ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာခဲ့သည်။
သူမကို တကယ် သတ်တော့မည်။
"အဟွတ် အဟွတ်... စုချန်ရှောင်း... ငါ မှားခဲ့ပါတယ်..."
လင်းချင်းရန်၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖြူလျော်ကာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသနားခံတော့သည်။
"ငါ တကယ် မှားခဲ့တာပါ... ငါတို့ရဲ့ အရင်က သံယောဇဉ်တွေကို ထောက်ထားပြီးတော့..."
"ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါ... နင် ခိုင်းသမျှအကုန် ငါလုပ်ပါ့မယ်... ငါ မသေချင်သေးဘူး..."
သူမသည် ခွင့်လွှတ်မှုကို မတောင်းဆိုရဲတော့ဘဲ အသက်ရှင်သန်ခွင့်ကိုသာ တောင်းပန်နေရှာသည်။
စုချန်ရှောင်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်လွန်းလှသော်လည်း စကားပြောသံမှာမူ ချစ်သူချင်း စကားပြောနေသကဲ့သို့ နူးညံ့လွန်းလှသည်။
"လင်းချင်းရန်... နင် အခု နောင်တရနေတာ မဟုတ်ဘူး"
"နင်က သေရတော့မယ်ဆိုတာကို သိလို့ ကြောက်နေတာပဲ"
"ကောင်းသောညပါ"
သူမ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ညာဘက်လက်ကို အားထည့်ကာ ညှစ်ပစ်လိုက်သည်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင်...
ဂလတ်...
စုချန်ရှောင်းသည် သူမ၏ လည်ပင်းကို ချက်ချင်း ချိုးပစ်လိုက်တော့သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် နောင်တနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများစွာဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးအချိန်အထိ စုချန်ရှောင်းက သူမကို တကယ် သတ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။
 [ဒေါင်... လင်းချင်းရန်ကို ချေမှုန်းပြီးပါပြီ။ ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင်... ဗီလိန်ရမှတ် ၁၀၀၀ ရရှိပါသည်။]
 
လင်းမိသားစုဝင်များနှင့် ချင်းချန်မြို့မှ လူအားလုံးမှာ မိုးပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
စုချန်ရှောင်းသည် လင်းချင်းရန်နှင့် သံယောဇဉ်ရှိသဖြင့် သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟူသော နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်မှာလည်း ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းချင်းရန်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။
သို့ဆိုလျှင် စုချန်ရှောင်းက သူတို့ကို လွှတ်ပေးပါဦးမည်လော။
စုချန်ရှောင်းသည် လင်းချင်းရန်၏ ရုပ်အလောင်းကို အမှိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် နောင်တနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ဟူး..."
စုချန်ရှောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရုပ်အလောင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ကြည်လင်လာပြီး ရင်ထဲမှ နောက်ဆုံး ပူပန်မှုများလည်း ကင်းစင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လှပလွန်းလှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူ၏ ဘေးနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
စုယောင်ဟွမ်သည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေသည်မသိပေ။
သူမသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လင်းချင်းရန်၏ ရုပ်အလောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် စုချန်ရှောင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"မောင်လေး... တကယ် တော်တယ်"
"မောင်လေး သဘောကျတဲ့လူဆိုရင် ပါရမီညံ့ဖျင်းရင်တောင် ငါတို့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ် စုမိသားစုက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အရိုးအဆစ်တွေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ဒီမိန်းမကတော့ မျက်စိမရှိဘဲ ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်လိုက်ရတာပဲ"
"ကျန်တဲ့လူတွေကိုကော ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ"
စုချန်ရှောင်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ နည်းနည်း ပင်ပန်းနေပြီ"
"အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ပါ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နေရာတွင် ရှိနေသော လူအားလုံး၏ မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားကြသည်။
"ဘာ..."
လက်များနှင့် မျက်နှာတွင် သားဖြစ်သူ၏ သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ယဲ့ဟုန်ထျန်သည် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘေးနားရှိ ယဲ့လင်မှာမူ အသက်ဝိညာဉ် ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် အဖေအရင်းဖြစ်သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် အရိုးအဆစ်များ ကြေမွကာ သေဆုံးသွားခဲ့ရရှာသည်။
ယဲ့မိသားစုမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် အမြန်ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး တွန့်လိပ်နေသော လက်များဖြင့် စုချန်ရှောင်း၏ ဝတ်စုံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ဒူးထောက်တောင်းပန်တော့သည်။
"သခင်လေး စု... သခင်လေး စု..."
"သခင်လေး ကတိပေးခဲ့တယ်လေ... ယဲ့မိသားစုကို မထိခိုက်စေရဘူးလို့..."
စုယောင်ဟွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုအကြီးအကဲသည် လွင့်စင်သွားပြီး အသက်ရှင်သေဆုံးသည်ကိုပင် မသိရတော့ပေ။
"ငါ့မောင်လေးနဲ့ အပေးအယူလုပ်ဖို့ မင်းတို့မှာ သတ္တိရှိလှချည်လား"
စုချန်ရှောင်းက ယဲ့မိသားစုကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"ငါက ဘယ်တုန်းက ကတိပေးခဲ့လို့လဲ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့်...
ယဲ့ဟုန်ထျန်သည် ရူးသွပ်သွားပြီး နာကျည်းမှုများစွာဖြင့် စုချန်ရှောင်းဆီသို့ အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ ပြေးဝင်လာတော့သည်။
"ခွေးကောင်..."
"ငါ မင်းကို သတ်မယ်... သတ်မယ်..."
သူသည် မိမိ၏ သားအရင်းကို ကိုယ်တိုင် နှိပ်သတ်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ ယဲ့မိသားစု၏ မျိုးဆက်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ တစ်ဖက်လူက ကတိဖျက်လိုက်ပြီ မဟုတ်ပါလား။
 [ဒေါင်... ယဲ့ဟုန်ထျန် တာအိုနှလုံးသား ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး ဝိညာဉ်အာရုံများ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားသဖြင့် ဗီလိန်ရမှတ် ၅၀၀ ရရှိပါသည်။]
 
ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ ပြေးဝင်လာသော ယဲ့ဟုန်ထျန်ကို ကြည့်ရင်း...
စုယောင်ဟွမ်သည် မဟာယာနအဆင့်၏ ဖိအားကို အနည်းငယ် ထုတ်ဖော်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ထိုသူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားခဲ့ရသည်။
ဘုန်း...
ယဲ့ဟုန်ထျန်သည် တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
စုချန်ရှောင်းသည် သူ့ကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ဘေးနားရှိ အစ်မဖြစ်သူကို ပြောလိုက်သည်။
"အစ်မ... ဒီနေရာကို အစ်မပဲ ရှင်းပေးပါတော့"
စုယောင်ဟွမ်၏ လှပသော မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး သာယာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
မောင်လေးသည် တကယ်ပဲ နိုးကြားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမသည် စုချန်ရှောင်း၏ ဆံပင်ကို ချစ်စနိုးဖြင့် သပ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့... အစ်မကိုပဲ အပ်ထားလိုက်"
"မောင်လေးက အခုမှ ပြန်ကောင်းကာစဆိုတော့ အမြန်သွားပြီး အနားယူလိုက်ဦး"
"အဖေနဲ့အမေ ပြန်လာလို့ မောင်လေး ဒီလိုပုံစံဖြစ်နေတာ မြင်ရင် အစ်မနဲ့ အစ်ကိုကြီးကို ဆူကြလိမ့်မယ်"
စုချန်ရှောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
မောင်လေး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်...
စုယောင်ဟွမ်၏ နူးညံ့လှသော အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်လှသော ဧကရာဇ်မတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူမ၏ နီရဲသော ဆံနွယ်များမှာ လေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းနေပြီး အောက်ခြေရှိ လူအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့တွေ ခုခံချင်ရင် ခုခံနိုင်ပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့ အတူတူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ဝုန်း...
အတိုင်းအဆမဲ့သော မီးတောက်များမှာ ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များသည် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်ကာ လူပေါင်းရာချီကို မီးပင်လယ်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။
ချင်းချန်မြို့ရှိ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် မိသားစုများအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။
"မလုပ်ပါနဲ့..."
"ငါ မသေချင်ဘူး..."
"စုချန်ရှောင်း... ငါ သရဲဖြစ်ရင်တောင် နင့်ကို ပြန်ကလဲ့စားချေမယ်..."
နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများနှင့် ကျိန်ဆဲသံများမှာ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အချို့က နောင်တရလျက် ငြိမ်သက်စွာ လက်ခံကြပြီး အချို့ကမူ နာကျည်းစွာ ကျိန်ဆဲကြသည်။
သို့သော် ရလဒ်မှာမူ...
အားလုံး အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ယနေ့တွင်...
ကျောက်ကမ္ဘာနယ်မြေရှိ သက်ရှိအားလုံးမှာ မမေ့နိုင်စရာ ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။
မှောင်မိုက်လှသော ညချမ်းတွင်...
မီးခိုးပြာများ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး မီးတောက်များမှာ လှပလှသော ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲလျက် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
သူတို့ မည်သည့်အမှားများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။
သူတို့ သိရှိသည်မှာကား...
ကျောက်ကမ္ဘာနယ်မြေ၊ ထျန်ရွှမ်းသက္ကရာဇ် ၉၆၃ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၉ ရက်နေ့တွင်...
ကောင်းကင်ဘုံ တုန်လှုပ်ကာ မြေပြင် ငိုကြွေးလျက် နတ်ဘုရားမီးတောက်များ ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည်။
ချင်းချန်မြို့ရှိ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများနှင့် မိသားစုများအားလုံး ထိုမီးတောက်များအတွင်း၌ ပြာကျ ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေသည်။
...
 [ဒေါင်... ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင်... သင်သည် မစ်ရှင်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ပါသည်။]
 [စနစ်အရောင်းဆိုင်ကို ယခု ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။]
 [ဆုလာဘ် - အညစ်အကြေးကင်းစင်သော တာအိုနှလုံးသား]
 [ဆုလာဘ် - ဗီလိန်ရမှတ် ၃၀၀၀]
 [လျှို့ဝှက်ဆုလာဘ် - နတ်ဘုရားပုလဲကို ရရှိပါသည်။]