အခန်း ၁၀ ကျင့်ကြံခြင်းပင်လယ်ကို ဖောက်ခွဲ၍ အရိုးထုတ်ခြင်း

ချင်းချန်မြို့မှ လူများသည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေစဉ်မှာပင် တစ်ချိန်က လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး ပါရမီထူးချွန်လှသော ချင်းချန်မြို့၏ ပါရမီရှင်လေးကို တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ မတူညီတော့ပေ။

ထိုလူငယ်၏ ဘေးနားတွင် ရပ်နေသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာလောက အသီးသီးတွင် အတုမရှိသည့် အထက်ဘုံမှ တန်ခိုးရှင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ထူးခြားစွာ ချောမောခန့်ညားလွန်းသော လူငယ်ကို ကြည့်ရင်း လင်းချင်းရန်သည် ခေတ္တမျှ ငေးမောသွားခဲ့သည်။

"စုချန်ရှောင်း..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့သော စုချန်ရှောင်း၏ အဆင့်အတန်းသည် တစ်ရက်အတွင်းမှာတင် ဒီမျှ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါ့မလဲ။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်တာအိုဘိုးဘေးကြီးသည် ဒေါသတကြီး မျက်နှာထားဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မိန်းမယုတ်... ငါတို့ကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးဖို့ မင်းကို ငါသတိပေးလိုက်မယ်... ငါတို့ ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်က အထက်ဘုံရဲ့..." ကောင်းကင်နက်နဲဂိုဏ်းရဲ့ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုပဲ။

"ကောင်းကင်နက်နဲဂိုဏ်းမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဘုရင်အဆင့် တန်ခိုးရှင်တွေ ရှိတယ်... မကြာခင်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီဘုံကို ဆင်းသက်လာတော့မှာ"

"ဘုရင်အဆင့် တန်ခိုးရှင် ဟုတ်လား" စုယောင်ဟွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ အသီးသီးတွင် တရားတာအိုဂိုဏ်းများစွာ ရှိကြသည်။

ဘုရင်အဆင့် တန်ခိုးရှင် ရှိသော ဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ ကိုးဆင့်မြောက် အောက်ခြေဂိုဏ်းအဆင့်တွင်ပင် မပါဝင်ပေ။

စုယောင်ဟွမ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဘုရင်အဆင့် တန်ခိုးရှင်ဆိုတာ ငါတို့ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ် စုမိသားစုအတွက် ခွေးတစ်ကောင် လုပ်ဖို့တောင် မတန်ဘူး"

"မောင်လေး ကိုယ်တိုင် အပြစ်ပေးနိုင်အောင် အစ်ကိုကြီးက မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေကို ချမ်းသာပေးထားတာ"

"ဒါကို မသိဘဲ စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားအဆင့် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်သက်သက်က ဧကရာဇ်မျိုးနွယ် စုမိသားစုကို စကားပြောဖို့ တန်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"

ဝုန်း...

စကားဆုံးသည်နှင့်အမျှ မဟာယနအဆင့်(အထွတ်အထိပ်အဆင့်) ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအရိပ်အယောင်လေး တစ်ချက်သာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအရာက ကောင်းကင်တာအိုဘိုးဘေးကြီး၏ အရိုးများကို ကြေမွသွားစေပြီး အသက်ရှူရန်ပင် အင်အားမရှိတော့လောက်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

"အား..."

ကောင်းကင်တာအိုဘိုးဘေးကြီးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး အသက်ကို ခက်ခဲစွာ ရှူရှိုက်နေရသည်။

ကောင်းကင်တာအိုဘိုးဘေးကြီးပါလား။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်ကမ္ဘာနယ်မြေ၏ ကျန်ရှိနေသော အခြားဂိုဏ်းချုပ် သုံးဦးနှင့် ချင်းချန်မြို့မှ လူများအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့အတွက်မူ ဘုရင်အဆင့် တန်ခိုးရှင်ဆိုသည်မှာ အောက်ဘုံရှိ အရာအားလုံးကို စိုးမိုးနိုင်သော အတုမရှိ အင်အားကြီး တန်ခိုးရှင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ စောင့်ကြည့်ရမည့် ခွေးတစ်ကောင်လောက်ပင် မတန်ဘူးတဲ့လား။

သူတို့၏ ကျဉ်းမြောင်းလှသော အမြင်များကြောင့် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ် စုမိသားစု၏ အစွမ်းထန်ဆုံးသော စွမ်းပကားကို မည်သည့်အခါမျှ စိတ်ကူးမိကြမည်မဟုတ်ပေ။

စုယောင်ဟွမ်၏ အစွမ်းထက်ပြီး အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါကြောင့် လင်းချင်းရန်၏ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး နှလုံးသားများလည်း တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။

စုချန်ရှောင်းရဲ့ နောက်ခံက တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းတာလား။

ကောင်းကင်တာအိုဘိုးဘေးကြီး၏ သနားစရာကောင်းလှသော အခြေအနေကို မြင်ပြီးနောက် မည်သူမျှ စကားတစ်ခွန်းပင် မဟရဲကြတော့ပေ။

စုယောင်ဟွမ်၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများသည် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကို မည်သည့်ခံစားချက်မျှမရှိဘဲ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဘေးနားရှိ မောင်လေးဖြစ်သူကို လှည့်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"မောင်လေး... ဒီလူတွေကို မင်းလက်ထဲပဲ အပ်ခဲ့ပါ့မယ်... သူတို့ အသက်ရှင်မလား သေမလားဆိုတာ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

"အစ်မ အပြင်ကို အရင်ထွက်နှင့်မယ်နော်"

ကျောက်ကမ္ဘာနယ်မြေတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက မောင်လေး၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မောင်လေးသာ ဒုက္ခမရောက်ခဲ့လျှင် ကျောက်ကမ္ဘာနယ်မြေမှ ပုရွက်ဆိတ်များသည် သူတို့၏ ဘဝတစ်သက်တာတွင် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ် စုမိသားစုနှင့် ဆုံတွေ့ခွင့် ရကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ဒီနေရာတွင် ရှိနေပြီး မောင်လေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို မထိခိုက်စေချင်ပေ။

အစ်မဖြစ်သူ၏ ကာကွယ်ပေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စုချန်ရှောင်းသည် စုယောင်ဟွမ်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အင်း"

စုယောင်ဟွမ် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှ စုချန်ရှောင်းသည် လှည့်ပြန်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် လူအုပ်ထဲတွင် ရပ်နေသော လင်းချင်းရန်ကို တစ်ချက်ကလေးမျှ လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ အကြည့်ကို လူအုပ်ထဲတွင် ဆံပင်ဗရုတ်ဗရက်ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို မျက်လုံးချင်းမဆိုင်ရဲဘဲ ဖြစ်နေသော အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ယောက်ထံသို့ ပို့ထားလိုက်သည်။

စုချန်ရှောင်းက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... စာရင်းရှင်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ မဟုတ်လား"

"ခေါင်းဆောင်ကြီး ယဲ့"

ထိုအသံက ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် ယဲ့ဟုန်ထျန်အတွက်မူ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ရင်ဘတ်ပေါ် ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ အသက်ရှူရ ခက်ခဲသွားစေခဲ့သည်။ ယဲ့ဟုန်ထျန်၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်ခန့်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ရီလာခဲ့သည်။

"သခင်လေး စု... ဒါက အထင်လွဲတာပါ... အားလုံးက အထင်လွဲတာပါ..."

"အထင်လွဲတာ ဟုတ်လား" စုချန်ရှောင်းက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယဲ့ဟုန်ထျန်၏ အနားသို့ ဖြည်းည်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လင်းချင်းရန်နှင့် ဖန့်ယွမ်ချိုင် ဆိုသည့် အောက်တန်းကျသော အတွဲအပြင်။

သူ အမုန်းဆုံး လူကတော့ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယဲ့ဟုန်ထျန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒီလူက ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်မှ ဖန့်ယွမ်ချိုင်ကို ဖားချင်သည့်အတွက် သူ့ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းရာတွင် အင်တိုက်အားတိုက် ပါဝင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

စုချန်ရှောင်းက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ အထင်လွဲမှားမှုပဲ"

"လက်သည်းတွေ ခွာတာ... အရိုးတွေကို ထိုးဖောက်တာ... ကျင့်ကြံခြင်းပင်လယ်ကို ဖောက်ခွဲတာ..."

"ကျွတ် ကျွတ်... အဲဒီခံစားချက်မျိုးကို ငါ တကယ်ပဲ နောက်တစ်ခါ ထပ်မခံစားချင်တော့ဘူး..."

စုချန်ရှောင်း စကားပြောလေလေ ယဲ့ဟုန်ထျန်၏ ကြောက်ရွံ့မှုက ပိုမိုပြင်းထန်လာလေလေဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရင်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စတွားကာ နာကျင်စွာဖြင့် နောင်တရလျက် ဝန်ခံတောင်းပန်လိုက်တော့သည်။

"ဒါတွေအကုန်လုံးက ကျွန်တော့်အပြစ်တွေပါ"

"သခင်လေး စု... ကျွန်တော် မျက်စိမရှိလို့ သခင်လေးရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို မမြင်ခဲ့မိတာပါ... သခင်လေး ကြိုက်သလို လုပ်နိုင်ပါတယ်... ကျွန်တော် ယဲ့ဟုန်ထျန် သေခြင်းတရားနဲ့ အပြစ်ပေးဆပ်ဖို့ အသင့်ပါပဲ"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်အသေးအဖွဲလေးတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးပြီး ယဲ့မိသားစုရဲ့ နောက်ဆုံးကျန်ခဲ့တဲ့ လူတွေကို ချမ်းသာပေးဖို့ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်"

"ခေါင်းဆောင်ကြီး" ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့မိသားစုဝင် အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုများနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

စုချန်ရှောင်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဘာမှတောင် မစရသေးဘူး... မင်းက မခံစားနိုင်တော့လို့ သေဖို့ပဲ တွေးနေပြီလား"

"မင်းအတွက် သေရတာက အဲဒီလောက် မလွယ်ကူစေရဘူး"

သူက စကားပြောရင်း ယဲ့ဟုန်ထျန်၏ ဘေးတွင် တုန်တုန်ရီရီ ဖြစ်နေကြသော ယဲ့မိသားစု အကြီးအကဲ အနည်းငယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လူအုပ်ကြီးထဲတွင်။

ယဲ့ဟုန်ထျန်နှင့် ရုပ်ချင်းဆင်သော အခြားလူငယ်တစ်ယောက်သည်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကာ ကြောက်လွန်းသဖြင့် ဘောင်းဘီထဲ ဆီးပင်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

[အမည် - ယဲ့လင်]

[အဆင့်အတန်း - ကျောက်ကမ္ဘာနယ်မြေ ချင်းချန်မြို့ ယဲ့မိသားစု၏ သားကြီး] [ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သတ္တမအဆင့်]

ဒီလူက ယဲ့ဟုန်ထျန်၏ တစ်ဦးတည်းသောသား ယဲ့လင် ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့်ကိုး...

စုချန်ရှောင်း၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရသည့် သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်နှင့် ပြန်ဆုံရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။

စုချန်ရှောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ယဲ့ဟုန်ထျန်၏ ပုခုံးကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပုတ်လိုက်ပြီး မသိမသာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ငါ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်"

"မင်း ငါ့အပေါ်မှာ သုံးခဲ့တဲ့ နှိပ်စက်နည်းတွေအတိုင်း မင်းရဲ့သား ယဲ့လင်အပေါ်မှာ ပြန်သုံးပြပါ"

"ဒါဆိုရင် မင်းကို... မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ ယဲ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ငါလွှတ်ပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ"

ဒီလို ရှုပ်ထွေးလှသော စကားလုံးများသည် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ယဲ့ဟုန်ထျန် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ပြုံးနေသော ချောမောသည့် လူငယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ပြီး စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်နေသော သူ၏ သားဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဖေဖေ... ဖေဖေ... မလုပ်ပါနဲ့... မလုပ်ပါနဲ့..." ယဲ့လင်သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ တရွတ်တိုက် ဆုတ်ခွာနေခဲ့သည်။

"မင်း သေချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား... သေမလား ဒါမှမဟုတ် နှိပ်စက်ခံမလား" စုချန်ရှောင်း၏ အိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့သော အသံက နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"မင်း စဉ်းစားဖို့ သုံးစက္ကန့် အချိန်ရှိတယ်..."

"တစ်..."

သေမင်း၏ ခေါင်းလောင်းသံ မြည်ဟီးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းမိုးသွားသဖြင့် ယဲ့ဟုန်ထျန်သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းများတွင် သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးအနည်းငယ် စီးကျလာကာ ဟောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် လုပ်ပါ့မယ်... ကျွန်တော် လုပ်ပါ့မယ်"

"အို" စုချန်ရှောင်းက မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး ယဲ့ဟုန်ထျန်က ဒီလောက်အထိ လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

ငါ သုံးအထိတောင် မရေရသေးဘူး။

မရေရသေးရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။

စုချန်ရှောင်းက မသိမသာ ပြုံးလိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် လက်ခုပ်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မရက်စက်ရင် နေရာမရဘူးဆိုတာ ဒါမျိုးပဲ"

"ချင်းချန်မြို့ ယဲ့မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပီသပါပေတယ်... ကိုယ့်သားအရင်းကိုတောင် ပြန်ပြီး နှိပ်စက်ရဲတဲ့ သတ္တိကတော့ ချီးကျူးဖို့ကောင်းတယ်"

"ဒါဆိုရင် ရိုးရှင်းတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းပင်လယ်ကို ဖောက်ခွဲတာနဲ့ လက်သည်းခွာတာကနေပဲ စလိုက်ကြရအောင်"

လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်ချောက်ချားနေသော အကြည့်များအောက်တွင်။

ယဲ့ဟုန်ထျန်သည် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး ယဲ့လင်၏ ဘေးနားသို့ နှေးကွေးလေးလံသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

"လင်အာ... ဒါက ဖေဖေ့ရဲ့... ဖေဖေ တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းပါဘူး"

"ယဲ့မိသားစုအတွက်... မင်းတစ်ယောက်ပဲ..."

ယဲ့လင်၏ အသက်ရှူသံများ ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်လျက် အော်ဟစ်အသနားခံနေခဲ့သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ ဖေဖေ... တောင်းပန်ပါတယ်..."

ယဲ့ဟုန်ထျန်၏ ရင်ထဲတွင် သွေးမျက်ရည်ကျနေပြီး မျက်ဝန်းများတွင် သွေးရောင်လွှမ်းနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်ပုံရသည်။

သူ၏ ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဘုန်း

ထိုရိုက်ချက်က ယဲ့လင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းပင်လယ်ဆီသို့ တည့်တည့်ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ပြင်းထန်လှသော စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များသည် ယဲ့လင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းပင်လယ်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားပြီး အဆက်မပြတ်ပြည့်နှက်ကာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းပင်လယ်ကို ဖောက်ခွဲခြင်းဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များစွာ စီးဝင်သွားခြင်းကြောင့် ၎င်းက တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းပင်လယ်ကို တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။

ယဲ့လင်၏ မျက်ဝန်းများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ဖောရောင်လာပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်လှသော ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုနာကျင်မှုမှာ မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူသည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်တော့သည်။

"အား... အား..."

"ဖေဖေ... ဖေဖေ... မလုပ်ပါနဲ့..."