အခန်း ၉၁ : သားအဖ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း
“၁၅ လီ နယ်ပယ်?!”
လီဝူရွှမ်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားပြီး အစွန်းကုန် ထိတ်လန့်သွားကာ သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် တစီစီမြည်ဟည်းလျက် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။
သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ခံထားရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ရန်ပင် မစွမ်းသာပေ။
ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ချင်း လုံးဝ နှိပ်ကွပ်ခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူမက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် - “ဒီကောင်စုတ်... ငါ့ကို လွှတ်စမ်း!”
“မင်းမောင်လည်း အဲဒီတုန်းက ဒီလိုပဲ ပြောခဲ့တာပဲ”
မနေ့က ဒေါသကို အောင့်ထားခဲ့ရသော လီဝူရွှမ်းမှာ လီဟောင်သည်လည်း အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း မသိခဲ့ပေ။ သူမက အခုထိ ရိုင်းစိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ လီဟောင်က သူမ၏တင်ပါးကို နောက်ထပ် ဆယ်ချက်မက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်ပြန်သည်။
တစ်ဖက်တွင် 'အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း' စွမ်းအားဖြင့် သူမကို မတင်ထားပေးပါက ထိုရိုက်ချက်များ၏ အရှိန်သည် မြေပြင်ကိုပင် အက်ကွဲစေရန် လုံလောက်သည်။
မှန်ပါသည်၊ လီဝူရွှမ်းသည် ဝိညာဉ်ခရီးသွားခြင်းအဆင့် ဖြစ်သဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားရလောက်အောင် နာကျင်လှသဖြင့် မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလာသည်။
“မင်း... ငါ့ကို လွှတ်စမ်းပါဆို!”
သူမသည် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီး သူမ၏ 'ဝိညာဉ်စွမ်းအင်' ကို ထုတ်လွှတ်ကာ လီဟောင့်ကို ခါချရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ လီဟောင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။
“အခုထိ မကျေနပ်သေးဘူးလား?”
“ဒီကောင်စုတ်!”
လီဟောင်က နောက်ထပ် ရိုက်ချက်အစီအရင်များကို ထပ်မံထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူ့လက်အောက်မှ ရှိုက်သံသဲ့သဲ့ကို ကြားလိုက်ရသည်။
လီဟောင် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မနေ့ကမှ အိမ်ပြန်ရောက်လာသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ သမီးတော်လေးမှာ ယခုတော့ မျက်ဝန်းများ နီမြန်းကာ ပုလဲလုံးကဲ့သို့ မျက်ရည်များ ဝေ့သီလျက် ငိုယိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ရိုက်လွန်းသဖြင့် ငိုသွားလေပြီ။
မနေ့က ရှိခဲ့သော ကျော့ရှင်းပြီး အေးစက်လှသည့် ဂုဏ်သိက္ခာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြူနှင်းများကြားမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးလေးမှာ ရုတ်တရက် ချော်လဲကာ လူ့လောကထဲသို့ ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဒါကိုမြင်တော့ လီဟောင်က လက်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေး လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည် “အခုရော ကျေနပ်ပြီလား?”
လီဝူရွှမ်းသည် မြင်းကျောပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲလျောင်းနေပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ကာ မျက်ရည်အချို့ ထပ်မံကျလာသည်မှလွဲ၍ ဇွတ်တရိုး တိတ်ဆိတ်နေသည်။
လီဟောင်ကတော့ အလျှော့မပေးဘဲ လှောင်ပြုံးပြုံးကာ “ညီမလေး... မင်း အခုထိ မကျေနပ်သေးရင် ငါ မင်းကို အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်၊ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိတ်ပြီး ဒီသစ်ကိုင်းပေါ်မှာ ဇောက်ထိုး ဆွဲထားလိုက်မယ်။ ယုံလား?”
လီဝူရွှမ်း ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး လီဟောင့်ကို တုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ဒီလိုစကားမျိုးကို လူတစ်ယောက်က ပြောထွက်နိုင်ပါ့မလား?
ငါက မင်းရဲ့ ညီမဝမ်းကွဲလေ!!
ဘေးတွင် ရှိနေသော လီယွမ်ကျောက်မှာလည်း မှင်သက်သွားသော်လည်း၊ မကြာမီ သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပလာသည်။
လီဟောင်ကတော့ လီဝူရွှမ်းအပေါ် မသင့်တော်သော အတွေးမျိုး မရှိသည်မှာ သေချာပါသည်၊ သူမကို ခြိမ်းခြောက်နေခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ “ငါ သုံးအထိ ရေတွက်မယ်!” ဟု သူက ဟောက်လိုက်သည်။
“မင်း... မင်း မလုပ်ရဲပါဘူး!” လီဝူရွှမ်း မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ဒေါသထွက်၊ စိုးရိမ်ကာ ကြောက်စိတ်လည်း အနည်းငယ် ဝင်လာသည်။
“နှစ်!”
“မင်း...”
“တစ်!”
“ငါ... ငါ အရှုံးပေးတယ်!” လီဝူရွှမ်း အမြန်ပြောလိုက်ရသည်။ သူမသည် ဤအစ်ကိုဝမ်းကွဲနှင့် မရင်းနှီးသလို သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကိုလည်း မခန့်မှန်းနိုင်သဖြင့် ရင်ထဲတွင် ကြောက်စိတ် အမှန်တကယ် ဝင်လာခြင်းဖြစ်သည်။
လီဟောင်က ဒါကို မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်အတွက် ဤကဲ့သို့ လှည့်ကွက်မျိုးမှာ အလွန်ပင် ထိရောက်လှသည်။
လီဟောင်က သူမကို အသာအယာ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။
'အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း' စွမ်းအားဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားခြင်းကိုလည်း လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လှုပ်ရှားနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိသည်နှင့် လီဝူရွှမ်းသည် ချက်ချင်း ကိုယ်ကို လှည့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျော့ရှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ကျဆင်းနေစဉ်မှာပင် မျက်နှာပေါ်က မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး၊ မြေပြင်ပေါ် နင်းမိသည်နှင့် လီဟောင့်ကို ရန်ငြိုးဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ညီမလေး... မင်း ဒီကိစ္စကို သွားတိုင်ဖို့တော့ မကြိုးစားနဲ့နော်”
လီဟောင်သည် သွေးနီရောင်မြင်းကြီးပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်လျက် သူမကို တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ငုံ့ကြည့်ကာ “ပြီးတော့ ငါ့ကို ထပ်ပြီး မလာဆွနဲ့။ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပြဿနာ လာရှာမယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခါကျရင် ငါပြောတဲ့အတိုင်း တကယ်လုပ်မှာ”
လီဝူရွှမ်း သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားမိသည်။ သူမသည် 'ကျန်ကျီဂိုဏ်း' ၏ တပည့်တစ်ဦးအဖြစ်နှင့်ပင် ဤမျှအရှက်ရစရာမျိုး၊ ဤမျှ အရှုံးပေးရခြင်းမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပေ။
သူမအတွက် လက်ခံရ ပိုခက်ခဲနေသည်မှာ သူမထက် နှစ်နှစ်ငယ်သော အစ်ကိုဝမ်းကွဲက '၁၅ လီ နယ်ပယ်' သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သူမထက် တစ်ဆင့် မြင့်နေသည်လား? ဤသည်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း?!
သူမ၏ မောင်လေးက ပြောတော့ သူက ကိုယ်ခံပညာ မကျန်းမာသူဖြစ်ပြီး အသက် ၈ နှစ်၊ ၉ နှစ်လောက်မှ ကျင့်ကြံခြင်း စတင်နိုင်ခဲ့တာဆို?
၈ နှစ်၊ ၉ နှစ်ကနေ အခုအထိဆိုတာ နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား?
လီဝူရွှမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။ ယနေ့ဖြစ်ရပ်မှာ သူမအတွက် သရဲမြင်ရသည်ထက်ပင် ပို၍ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။
“ဝူရွှမ်း... ဟောင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အစကတည်းက လီယွမ်က ဟောင့်ကို အရင်စတာ။ မင်းဘက်က လုံးဝ မှားနေတာ၊ ပြီးတော့ မင်း ဟောင့်ကိုလည်း မနိုင်ပါဘူး”
လီယွမ်ကျောက်က ဘေးမှနေ၍ ဝင်ရောက် ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ လီဝူရွှမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ကုန်းနေပြီး ကျောကို ဖြောင့်အောင် မတ်နိုင်ပုံမရသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူလည်း အနည်းငယ် သနားမိသွားသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် မနေ့ကမတိုင်မီအထိ ဤအစ်မဝမ်းကွဲအပေါ် မျှော်လင့်ချက်များစွာ ထားခဲ့ပြီး၊ သူမသည် နာမည်ကြီး ဆရာသခင်ထံတွင် တပည့်ခံထားရသူ ဖြစ်ကြောင်း ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြားဖူးခဲ့သဖြင့် အထင်ကြီး လေးစားခဲ့ရသူ မဟုတ်ပါလား။
လီဝူရွှမ်းက သွားကြိတ်ကာ ထိုလူဝတုတ်လေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း -“မင်းရဲ့ အပေါ်ယံ စာနာမှုတွေကို ငါ့ကို လာမပြနဲ့!” ဟု ဆိုသည်။
လီယွမ်ကျောက် ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။ သူက စိတ်ရင်းနှင့် ဖျောင်းဖျနေခြင်း ဖြစ်ပါလျက်၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပေါ်ယံ စာနာမှု ဖြစ်သွားရသနည်း?
ဒါပေမဲ့ သူမကတော့ ဒေါသ အကြီးအကျယ် ထွက်နေသည်မှာ သိသာသည်။ လမ်းဘေးက သစ်ကိုင်းက သူမကို လာထိရင်တောင် သူမက ပြန်ရိုက်မည့်ပုံမျိုး ဖြစ်နေသဖြင့် သူလည်း ဆက်မပြောတော့ပေ။
“မင်းက မင်းရဲ့ အစွမ်းတွေကို အမြဲ ဖုံးကွယ်ထားတာလား။ ဒါ ဘိုးဘိုးကြီးကိုယ်တိုင် သင်ပေးထားတာလား?”
လီဝူရွှမ်းက ရှက်စိတ်နှင့် ဒေါသများ ရောပြွမ်းလျက် လီဟောင့်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူတို့၏ သွေးသားတော်စပ်မှုကြောင့် သူမတွင် အခြားစိတ်မျိုး မရှိသော်လည်း၊ အရိုက်ခံရသည့်အတွက် အရှက်ရခြင်းကသာ ကြီးစိုးနေသည်။
“အဲဒါ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ?”
လီဟောင်က နှာမှုတ်လိုက်ပြီး “ဒီနေ့သာ တခြားလူဆိုရင် မင်းလို ဦးနှောက်မရှိတဲ့ ပုံစံနဲ့ဆို အခုလောက်ဆို အသေစောနေပြီ!”
လီဝူရွှမ်း ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွားကြိတ်နေမိသည်။ သူမသည် 'စစ်မှန်သော နဂါး' နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မနေ့က မိသားစုစားပွဲမှာ သူမသည် ဒုတိယမိခင်နှင့် ညှိနှိုင်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တတိယမျိုးဆက်ထဲတွင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် အရှိဆုံးမှာ သူမနှင့် လီချန်ဖုန်း တို့သာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။
ထို့အပြင် သူမသည် ဘိုးဘေးတစ်ဦးကို အတုယူကာ တစ်သက်လုံး အိမ်ထောင်မပြုဘဲ လီမိသားစုကို တာဝန်ယူ အုပ်ချုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း၊ ယနေ့တွင် လီဟောင်၏ ပြင်းထန်သော ဆုံးမမှုကို ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက မျှော်လင့်ထားပါမည်နည်း။
“ငါ့ကို လာပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးနဲ့တော့၊ ငါ မင်းအတွက် အချိန်မရှိဘူး”
လီဟောင်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မြင်းဇက်ကြိုးကို အသာအယာ ခါလိုက်ရာ သွေးနီရောင်မြင်းကြီးမှာ သူမဘေးမှ အေးဆေးစွာ ဖြတ်ကျော်သွားတော့သည်။
“မင်း!”
လီဝူရွှမ်းမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေပြီး တိုက်ခိုက်ချင်သော်လည်း ထိန်းထားလိုက်သည်။ သူမတွင် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်များစွာနှင့် ကျန်ကျီဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိသော်လည်း... ဝိညာဉ်ခရီးသွားခြင်းအဆင့်နှင့် ၁၅ လီ နယ်ပယ်ကြားက ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။
'အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း' စွမ်းအားတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူမကို မလှုပ်နိုင်အောင် လုပ်နိုင်သဖြင့် မည်သည့် ထူးခြားသော နည်းစနစ်ကမှ အသုံးမဝင်ပေ။
သူမကိုယ်တိုင် ၁၅ လီ နယ်ပယ်ထဲသို့ ခြေမလှမ်းနိုင်သရွေ့၊ လီဟောင်နှင့် တရားမျှတစွာ တိုက်ခိုက်ပြီး သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ရယူရန် အရည်အချင်း မရှိသေးပေ။