အခန်း ၈၂ - မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး

ထန်နန်းတော်အကယ်ဒမီ သည် ပြည်နယ် ၁၉ ခုလုံးမှ ပါရမီရှင်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရခြင်းမှာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ထူးကဲသော သင်ကြားမှုအဆင့်ကြောင့်သာမကဘဲ ဤအနှိုင်းမဲ့သိုင်းကျမ်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ထန်နန်းတော်အကယ်ဒမီ၏ ရတနာဖြစ်ပြီး အခြားသူများအား အလွယ်တကူ လက်ဆင့်ကမ်းလေ့မရှိသော်လည်း ထန်နန်းတော်၏ 'ခန်းမဖြူ' တွင် ထိပ်တန်းကျောင်းသား ဖြစ်လာနိုင်သူများမှာမူ ၎င်းကို သင်ယူခွင့်ရရန် အမှန်တကယ် အရည်အချင်းပြည့်မီကြသည်။

"ဒီဓားသိုင်းကိုပါ တစ်ပါတည်း သင်ယူခွင့်ရမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို ကောင်းမှာပါပဲ" ဟု လီဟောင်က အမှန်တရားကို ဝန်ခံရင်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤအနှိုင်းမဲ့သိုင်းကျမ်းကို ရည်ရွယ်၍ လာခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ ထင်ထားသကဲ့သို့ အဓိကရည်ရွယ်ချက်အဖြစ်တော့ မဟုတ်ပေ။

အမှန်စင်စစ် သူသာ အရေးတကြီး လိုအပ်နေပါက အကြီးအကဲဖုန်းကို တစ်ဆင့်ခံ ပုံတူကူးခိုင်းပြီး ခိုးယူခိုင်းရန် လုံးဝ တာဝန်ပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

လီဟောင် ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဟွမ်လီချောင် ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ပြုံးယောင်သန်းသွားပြီး 'ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ' ဟူသော အမူအရာမျိုး မျက်နှာတွင် ပေါ်လာသည်။ ဤကောင်လေးမှာ ဟန်ဆောင်ကောင်းလှသဖြင့် သူ့ကိုပင် လှည့်စားနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်ဟု သူ တွေးနေမိသည်။

စုန့်ယွီဖုန်း နှင့် အခြားသူများသည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး နားလည်မှုရှိသော အပြုံးများ ပေါ်လာကြသည်။

လီဟောင် ထန်နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စုန့်ယွီဖုန်းက ကျန်ရှိနေသူများကို ကြည့်ကာ "သူက 'ထိုက်ကျိ ချန်ခွန်'ဓားသိုင်းအတွက် လာတာဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို ထင်ကြလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"လီမိသားစုကတော့ ကတိတည်ခဲ့တာ အမှန်ပဲ"

ရှန်ယွမ်ချင်း က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်၊ အရင်တုန်းက လီမိသားစုရဲ့ တတိယသားက ကျွန်တော်တို့ဆီကနေ 'ထိုက်ကျိ ချန်ခွန်' ဓားသိုင်းရဲ့ ပုံတူတစ်စောင်ကို ယူသွားခဲ့တာ။ ဒုတိယတစ်ဦးကို ဘယ်တော့မှ လက်ဆင့်ကမ်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ကတိပေးခဲ့တယ်၊ တကယ်လည်း ကတိတည်ခဲ့တာပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း ဒီလူငယ်လေးက ငါတို့ဆီကို ရောက်လာတာပေါ့" ဟု ဝါရင့်အကြီးအကဲတစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် လီမိသားစု တတိယသား၏ လုပ်ရပ်အပေါ် အကောင်းမြင်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။

ထိုစဉ်က လီမိသားစု တတိယသား၏ အပြုအမူများကြောင့် ထန်နန်းတော်အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံး ဒေါသထွက်ခဲ့ကြရသော်လည်း အချိန်များ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လီမိသားစု တတိယသားမှာ နယ်စပ်ဒေသ တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ကျဆုံးခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သူတို့ကလည်း အတိတ်ကို အတိတ်မှာပဲ ထားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လီမိသားစု တတိယသားသည် မကွယ်လွန်မီတွင် 'ထိုက်ကျိ ချန်ခွန်' ဓားသိုင်းကို အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာဘုရင် ၁၇ ကောင်ကို ထိုးသတ်ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာအုပ်စုကြီးကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် ဤအနှိုင်းမဲ့သိုင်းကျမ်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတောက်ပဆုံးသော အလင်းရောင်ကို ဖြာထွက်စေခဲ့ရာ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ထန်နန်းတော်အကယ်ဒမီအတွက် အနည်းနှင့်အများ ဂုဏ်တက်စေခဲ့သည်။

"သူက အခုမှ ကျောင်းဝင်တာဆိုတော့ ဒါကို ဒီအတိုင်း အလွယ်တကူ ပေးလိုက်လို့တော့ မဖြစ်ဘူးမလား" ဟု တစ်စုံတစ်ဦးက စုန့်ယွီဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ယွီဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း သူက တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ ကောင်လေးက ဆယ့်ငါးလီအဆင့် မှာ ရှိနေတာ။ သူ့ကို ခန်းမဖြူထဲ ထည့်ထားရင် သူက ထိပ်တန်းကျောင်းသားတွေကြားမှာ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဖိထားသလို ဖြစ်နေမှာပဲ၊ သူလိုချင်ရင် ပထမနေရာကို အချိန်မရွေး ယူနိုင်တယ်။ ငါတို့ အဖိုးကြီးတွေကမှ ဆင်းပြီး သူ့ကို တိုက်လို့ မရတာ" ဟု ကျောက်ကျုံးယွမ် က စိတ်တိုတိုနှင့် ပြောလိုက်သည်။

"တို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းကို မေ့သွားပြီလား။ ဒီကျမ်းကို သင်ယူဖို့ဆိုရင် ထန်နန်းတော်မှာ သုံးနှစ် တက်ရောက်ရမယ်လေ။ မဟုတ်ရင် နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးစံအိမ် တွေက နဂါးစစ်စစ်တွေ လာတက်ပြီး သူတို့လိုချင်တဲ့အချိန်မှာ ယူသွားကြမှာပေါ့" ဟု ဝါရင့်အကြီးအကဲက ဆိုသည်။

"ဒါကလည်း ဟုတ်တာပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ဒီမှာ သုံးနှစ် ထားထားရင် ဒီလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်အတွက် အချိန်ဖြုန်းရာ ရောက်နေမှာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား"

ရှန်ယွမ်ချင်းက ထိုသို့ပြောရင်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် လီဟောင်နှင့် စစ်တုရင် ကစားခဲ့ဖူးသည်၊ အတူတူ သောက်စားခဲ့ဖူးသည်၊ ထို့အပြင် ထိုလူငယ်၏ တကယ်ကို ထူးခြားလှသော အသားကင်ကိုပင် မြည်းစမ်းခဲ့ဖူးသည်ဖြစ်ရာ သူက လီဟောင်ဘက်ကို အနည်းငယ် ဘက်လိုက်နေမိသည်။

"အကယ်ဒမီရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ဒီလိုပဲလေ၊ အခုမှ လီမိသားစုအတွက် ဆိုပြီးတော့ ချွင်းချက် လုပ်ပေးလို့တော့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ" ဟု မျက်နှာရှည်ရှည်နှင့် ဝါရင့်အကြီးအကဲတစ်ဦးက တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဟွမ်လီချောင်က "တို့တွေ ဒီတစ်ခါ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီလေ။ မမေ့ပါနဲ့၊ တို့ ထန်နန်းတော်အကယ်ဒမီက ပါရမီရှင်တွေကို သင်ကြားပေးတာ၊ ပါရမီရှင်တွေဆိုတာ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ပဲလေ။ သူတို့ကို ပုံသေစည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ချည်နှောင်ထားရင် အဲဒါက တကယ့် ပြဿနာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုသာ စံနမူနာထားလိုက်ရင် နောက်ပိုင်း တခြား နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးစံအိမ်က ပါရမီရှင်တွေ လာတောင်းတဲ့အခါ ဒီသိုင်းကျမ်းရဲ့ တန်ဖိုးက ကျဆင်းမသွားဘူးလား"

လူများ ငြင်းခုံနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း စုန့်ယွီဖုန်းက စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ "သူ့ကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ သူက ထန်နန်းတော်မှာ ဆရာအဖြစ် တစ်နှစ် သင်ကြားပေးရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တို့ရဲ့ 'အဖြူအမဲခန်းမ' မှာ အမည်ခံ ဆရာအဖြစ် တာဝန်ယူရမယ်။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီဓားကျမ်းကို အလွယ်တကူ လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်တာလို့ မယူဆနိုင်တော့ဘူးပေါ့"

နန်းတော်သခင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နားလည်မှုရှိရှိ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

'ကောက်ကျစ်တဲ့နေရာမှာတော့ ခင်ဗျားက တကယ်ကို ဆရာကြီးပါပဲ နန်းတော်သခင်...'

ထန်နန်းတော်ရှိ 'ထောင်ရန်ကျောက်ဆောင်' ဘေးမှ နက်ရှိုင်းသော ရေကန်ကြီးတစ်ခု၏ အစွန်းတွင် ဖြစ်သည်။

လီဟောင်သည် တောင်ပေါ်မှအဆင်း ဤနေရာကို ဖြတ်သွားစဉ် ရေကန်၏ နက်ရှိုင်းကြည်လင်သော အလှအပကို သတိပြုမိသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ပန်းချီဆွဲလိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် ထန်နန်းတော်အတွင်းရှိ ကျောင်းသားဆောင်များသို့ ချက်ချင်းပြန်၍ စက္ကူနှင့် မှင်များကို ယူဆောင်လာကာ ရေကန်စပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် ပန်းချီစင်ကို ချလိုက်ပြီး ရေကန်ဘေးတွင် စတင်၍ ပန်းချီဆွဲတော့သည်။

ပန်းချီအတတ်ပညာအတွက် 'အတွေ့အကြုံစနစ်' မှာ အတော်လေး အဆင်ပြေလှသည်။ ရရှိမည့် 'ပန်းချီအတွေ့အကြုံ' ပမာဏမှာ ပန်းချီဆွဲမည့် အရာဝတ္ထု၏ အနုပညာရသ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပေါ်တွင် မူတည်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ကောင်ကို ပုံတူကူးခြင်းက အတွေ့အကြုံ ပိုရစေသည်။

အဆင့်မြင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ပုံတူပန်းချီများအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပုံတစ်ပုံတည်းကို အကြိမ်ရေ အတော်အတန် ဆွဲပြီးနောက်တွင် ရရှိမည့် အတွေ့အကြုံမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မတူညီသော အရာများကို အမြဲမပြတ် ဆွဲနေရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် ပန်းချီအတတ်ပညာတွင် 'ဝိညာဉ်နိုးထခြင်း'အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလိုပါက အတွေ့အကြုံကိုသာ အာရုံစိုက်နေမည့်အစား အရာဝတ္ထုတစ်ခုတည်းကိုပင် လွန်ကဲသောအဆင့်သို့ ရောက်အောင် ဆွဲရမည်ဟု လီဟောင် ခန့်မှန်းထားသည်။

အရာတစ်ခုတည်းကိုပင် အကြိမ်ပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ သို့မဟုတ် သောင်းချီ၍ ထပ်ခါတလဲလဲ ဆွဲခြင်းဖြင့်သာ ၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ၏ ပန်းချီအတွေ့အကြုံမှာ လက်ရှိတွင် ပဉ္စမအဆင့် သာ ရှိသေးပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့်၏ အထွက်အထိပ်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် အတွေ့အကြုံကို အရင်ဆုံး အမြင့်ဆုံးအထိ စုဆောင်းရန်သာ သူ အာရုံစိုက်ထားသည်။

လက်ရဲဇက်ရဲ ဆွဲလိုက်သော ရှုခင်းပန်းချီကားတွင် လီဟောင်၏ လက်အောက်၌ ခံ့ညားထည်ဝါပြီး မတ်စောက်လှသော ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ စုတ်တံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နက်ရှိုင်းသော ရေကန်၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ပေါ်ထွက်လာပြီး စက္ကူပေါ်တွင် အသက်ဝင်နေဟန်ရှိသော ပန်းချီကားတစ်ချပ် ဖြစ်လာသည်။

လီဟောင်သည် ပန်းချီကား သုံးချပ်ကို ဆက်တိုက်ဆွဲလိုက်ရာ ပန်းချီအတွေ့အကြုံများလည်း တိုးလာခဲ့သည်။

+၁၈၃၊ +၁၄၅၊ +၉၂...

ရေကန်၏ အောက်ခြေရှိ ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ခွေယောင်းနေသည်။

ရုတ်တရက် ၎င်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက ချောင်းကြည့်နေသလို ခံစားချက်ကြောင့် ၎င်း၏ ငြိမ်းချမ်းသော အိပ်စက်မှုကို နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ၎င်း၏ 'ဝိညာဉ်အာရုံ' ကို ထုတ်လွှင့်လိုက်ရာ ကမ်းစပ်တွင် ရှိနေသော လူငယ်လေးကို တွေ့ရှိသွားသည်။

'ဒါ ဘယ်သူ့ရဲ့ သရဲစုတ်လေးလဲ...' ၎င်းက တိုးတိုးလေး အော်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးများပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထလာကာ ရေကန်ဝသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်သွားပြီး အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

ဗွမ်း! ဟူသော ရေပတ်သံနှင့်အတူ ရေများ ကမ်းစပ်သို့ စင်ဟပ်သွားသည်။

စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ပန်းချီဆွဲရန် ပြင်ဆင်နေသော၊ ရေကန်နှင့် ကျောက်ဆောင်၏ အလှကို အပြည့်အဝ ဖော်ကျူးရန် ပြင်နေသော လီဟောင်မှာ ရေကန်အတွင်းမှ ရေများ ရုတ်တရက် ထိုးတက်လာပြီး အပြာရောင် ရွှဲရွှဲစိုနေသော 'ချီလင်' တစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

'ရေချီလင်' လား။

သူသည် ထိုသတ္တဝါကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်ဦးသား မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားကြတော့သည်။

"ဒီမှာနေဖို့ ဘယ်သူက ခွင့်ပြုလိုက်တာလဲ။ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း!"

ရေကီလင်သည် ဦးခေါင်းမှ ရေစက်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ဆူပူလိုက်သည်။ ၎င်း၏ အသံမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံကဲ့သို့ ကြည်လင်လှသည်။

ထန်နန်းတော်အကယ်ဒမီကို တည်ထောင်သူ နန်းတော်သခင်သည် တစ်ချိန်က ချီလင်မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီး၍ ထန်နန်းတော်ကို စောင့်ရှောက်စေခဲ့သည်ဟု လီဟောင် ကြားဖူးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

၎င်းသည် 'မဏ္ဍိုင်လေးရပ်နယ်ပယ်' ရှိသော မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်!

လီဟောင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး ကြယ်ပွင့်များ လက်သွားတော့သည်။

"စီနီယာ!"

လီဟောင်သည် ချက်ချင်းပင် လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး အလွန်ရိုသေသော အမူအရာဖြင့် "စီနီယာ့ရဲ့ ပုံတူပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ဆွဲခွင့်ပြုပါလို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ဤရေကီလင်ကို ဆွဲနိုင်ပါက သူ၏ ပန်းချီအတွေ့အကြုံမှာ အသေအချာပင် မြင့်တက်သွားပေလိမ့်မည်။

လီဟောင်သည် ဒုတိယအကြီးအကဲ၊ အကြီးအကဲဖုန်းနှင့် ပဉ္စမအကြီးအကဲတို့ထံမှ 'အမွေး' အားလုံးကို နုတ်ယူခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်၊ သူတို့သည် သူ့အား ပန်းချီအတွေ့အကြုံ အမြောက်အမြား ပေးခဲ့ကြသည်။

ရေကီလင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းကို စောင်းကာ စဉ်းစားနေမိသည်။

ဤအကယ်ဒမီမှ တပည့်သည် ကိုယ်ခံပညာကို စိတ်စွဲလမ်းလွန်း၍ ရူးသွားပြီလော။

"မင်း ဘာတွေ လာလျှောက်ပြောနေတာလဲ" ရေကီလင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး နှာခေါင်းမှ မှုတ်ထုတ်လိုက်သော လေကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေများမှာ ခဲသွားလုနီးပါး အေးစိမ့်သွားသည်၊ "ထွက်သွားစမ်း၊ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို စားပစ်မယ်!"

လီဟောင်သည် ၎င်းက ခြိမ်းခြောက်နေမှန်း သိသည်။ အကြောင်းမှာ ရေချီလင်သည် ထန်နန်းတော် တပည့်တစ်ဦးကို အန္တရာယ် မပြုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်၊ သို့သော် တပည့်တစ်ဦးက လွန်လွန်ကျူးကျူး လုပ်ဆောင်၍ ၎င်းကို အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။

သို့သော် ယခုပြသနေသော အရှိန်အဝါကို မြင်သောအခါ လီဟောင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသွားသည်၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် အခြားသူများသည် သူ၏ ရှေ့တွင် ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအလား စွမ်းအားမျိုးကို တစ်ခါမှ မပြသခဲ့ဖူးပေ။

သူသည် စိတ်ကို တင်းထားလိုက်ပြီး "ဒီဂျူနီယာက တောင်အောက်က လီမိသားစုကပါ စီနီယာ။ စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို စားလိုက်ရင် အဲဒါက စားလို့သိပ်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လီမိသားစုလား?"

ရေကီလင်၏ မျက်လုံးထဲမှ အအေးဓာတ်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ အရသာက 'မကောင်းရုံ' တင်မကဘဲ ၎င်း၏ အရေခွံပင် တစ်လွှာလောက် ကွာသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ဟွန့်၊ ငါ မင်းကို မစားရင်တောင် အနည်းငယ် အပြစ်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ မင်းရဲ့ လီမိသားစုက ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ရေကီလင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ထိုသို့ပြောသော်လည်း လီဟောင်ကို အမှန်တကယ် အန္တရာယ်ပြုလိုစိတ် မရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ လီမိသားစုမှ 'လူငယ်' အဖိုးကြီးများ လာရောက်မေးမြန်းပါက ၎င်းဘက်က မှားယွင်းနေသလို ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလား။

၎င်းက 'မင်းတို့ရဲ့ ကလေးက ငါ့ရဲ့ အေးချမ်းတဲ့ အိပ်စက်မှုကို နှောင့်ယှက်လို့ ငါ သူ့ကို ရိုက်လိုက်တာ' ဟု ဘယ်လိုလုပ် ပြောနိုင်မည်နည်း။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းက သူတို့၏ စီနီယာ မဟုတ်ပါလား။

လူသားတို့၏ စံနှုန်းများအရ ၎င်းသည် အနည်းငယ် သဘောထားကြီးပြသင့်သည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ၎င်းသည် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပြီး ရေကန်အတွင်းမှ ရေများကို လှုပ်ခတ်ကာ လီဟောင်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ လွင့်စင်သွားအောင် လုပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီဟောင်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည် -

"မလှုပ်ပါနဲ့ဦး!"

"စီနီယာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မလှုပ်ပါနဲ့ဦး!"

လီဟောင်က အသည်းအသန် ပြောလိုက်သည်၊ "ခဏလေးပါ စီနီယာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အခုရှိနေတဲ့ ပုံစံအတိုင်းလေးပဲ နေပေးပါ၊ ကျွန်တော် အရမ်းမြန်မြန် ဆွဲလိုက်ပါ့မယ်"

ရေကီလင်၏ ပြာလဲ့နေသော မျက်လုံးကြီးများတွင် ဝေခွဲမရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ယခုအခါ လီဟောင်သည် စုတ်တံကို ကိုင်ကာ ပတ္တူစက္ကူပေါ်တွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းက တကယ်ကို လှပလွန်းလှသည်။

ရေကီလင်သည် စိမ်းမြသော ရေကန်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရေလှိုင်းများ ထနေကာ ဘေးတွင် 'ထောင်ရင်ကျောက်ဆောင်' ရှိနေသည်—ဤပန်းချီကားမှာ အနှိုင်းမဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"မင်း..."

"စီနီယာ၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မလှုပ်ပါနဲ့ဦး!"

ရေချီလင်သည် ရှက်သလိုလို၊ စပ်စုချင်သလိုလိုနှင့်ပင် ငြိမ်ပေးလိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်း ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ကောင်လေးမျိုးနှင့် တစ်ခါမှ မဆုံဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ ဘာလုပ်နေသနည်း။

ရေကီလင်မှာ အမှန်တကယ် ငြိမ်ပေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ လီဟောင်၏ အကြည့်မှာ စူးရှသွားပြီး စက္ကူကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်ကာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။ သူသည် ပန်းချီဆွဲခြင်းထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြောနေပြီး သူ၏ စုတ်တံချက်များမှာလည်း လျင်မြန်လှသည်။

မှင်များသည် ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ သွက်လက်လှသည်။ အလင်းအမှောင်များမှာလည်း အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် လီဟောင် ဆွဲ၍ ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် ရေချီလင်မှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ရေလှိုင်းများကို လှုပ်ခတ်လိုက်ပြီး "ဟေ့၊ မင်း ဘာလှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာပင် ထိုအချိန်တွင် လီဟောင်သည် ရေလှိုင်းများ၏ ပုံရိပ်ကို ဆွဲ၍ ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အာရုံစိုက်လျက် စုတ်တံကို ပတ္တူပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ကခုန်စေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရေကန်ဘေးရှိ မြက်ပင်လေးတစ်ပင်ကို ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် ပန်းချီကားတစ်ချပ်လုံး ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။

[ပန်းချီအတွေ့အကြုံ +၁၉၈၆]

ဤမျှများပြားသော အတွေ့အကြုံကြောင့် လီဟောင် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤပန်းချီကား တစ်ချပ်တည်းကပင် သူ ပုံမှန်ဆွဲနေကျ ပန်းချီကား ရာပေါင်းများစွာနှင့် ညီမျှနေသည်။

"စီနီယာ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ လီဟောင်သည် ရေချီလင်၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရင်း အမြန်ပင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ကျေးဇူးတင်စကားမှာ အတွေ့အကြုံအတွက်သာမကဘဲ ဤကဲ့သို့သော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးခဲ့သည့်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

ပန်းချီအတတ်ပညာတွင် နစ်မြောနေခြင်းကြောင့် ပန်းချီကားအပေါ် သူ၏ မြတ်နိုးမှုမှာ အတွေ့အကြုံရရှိခြင်းမှ ရရှိသော ပျော်ရွှင်မှုကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

"ပြီးပြီလား"

ရေကီလင်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို မြှင့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် လူသားတို့၏ အပြုအမူများကို အနည်းငယ် နားလည်သဖြင့် အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည် - "ငါ့ကို ပြစမ်း"

လီဟောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပတ္တူစက္ကူကို လှည့်ပြလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသော ပန်းချီကားတစ်ချပ် ရေချီလင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော ကျောက်ဆောင်အစွန်းများ၊ အထီးကျန်ပြီး နက်ရှိုင်းသော စိမ်းမြသည့် ရေကန်နှင့် ရေလှိုင်းများကြားတွင် ရေများ၏ အရှင်သခင်အလား ခံ့ညားစွာ ရပ်နေသော အပြာရောင် ချီလင်ကြီး။

၎င်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။

ဤပန်းချီကားထဲက ချီလင်မှာ ၎င်းကိုယ်တိုင်လော။

၎င်းက တကယ်ပဲ... ဤမျှအထိ လှပနေသည်လော။

ချက်ချင်းပင် ရေချီလင်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ရေကန်ထဲမှ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။ ရှေ့ခြေခွာများ လေထဲတွင် ထိလိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူမ၏ ဆံနွယ်များမှာ ရေကဲ့သို့ ပြာလဲ့နေပြီး မျက်လုံးထောင့်တွင် မျက်ရည်စက်ပုံစံ မှဲ့လေးတစ်လုံး ပါရှိသည်၊ သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ တိုင်းပြည်ကိုပင် မှောက်လှန်နိုင်လောက်အောင် လှပလှသည်။ သူမ၏ ဖြူလွှလွှ ခြေဗလာလေးများဖြင့် လေထဲတွင် လျှောက်လှမ်းကာ ပန်းချီကား၏ ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာတော့သည်။