အခန်း ၇၂ - လမင်းထွက်ပေါ်ခြင်းနှင့် မူလအသွင်
ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော လီဟောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိစ္ဆာအုပ်ကြီး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံနေရသော လီယွမ်ကျောက်နှင့် အခြားသူများအားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။
ယွီဝေမှာမူ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများပင် ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားကာ လီဟောင်ကို သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင် မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
"မင်းတို့လည်း ဒီကို ရောက်နေတာလား?"
လီဟောင်သည် မြို့၏အနောက်ဘက်တွင် သူတို့ကို တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ကင်းလှည့်ခြင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရသည် မဟုတ်ပါလား? ဘာကြောင့် ဒီကို ရောက်လာကြသနည်း။
သူသည် ချွေဖန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ချွေဖန်းမှာ စိတ်ညစ်ညူးနေသော မျက်နှာထားရှိပြီး အလွန်အမင်း ဝန်လေးနေပုံရသည်။
ထို့နောက် လီဟောင်သည် တစ်လမ်းလုံး သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သော ရင်းနှီးသည့် ဝေဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း..."
ဝေဖုန်းသည် လီဟောင်ကို ငေးကြောင်ကြည့်နေမိသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ ဆယ့်ငါးလီအဆင့် ရှိသူဖြစ်ရာ လေကိုစီး၍ ရောက်လာသူနှစ်ဦးအနက် ယွဲ့ရှုဟုန်က ဦးဆောင်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရှေ့မှလူငယ်က ဦးဆောင်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သဘာဝကျကျပင် သိရှိလိုက်သည်။
သူနှင့် လီဖုတို့ တစ်လမ်းလုံး လိုက်လံစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ရသော ဤကောင်လေးသည် အမှန်တကယ်တွင် ဆယ့်ငါးလီအဆင့်ရှိသူ ဖြစ်နေပါသလား?!
လီဖုထက်ပင် ပိုမြင့်သော အဆင့်ကြီးလား?!!
ဒါဆို ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို စောင့်ရှောက်နေတာလဲ?
ဝေဖုန်းတစ်ယောက် ဦးနှောက်များ ထုံထိုင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားခရီးဆန့်ခြင်းအဆင့် ဖြင့် လောကအနှံ့ လှည့်လည်ခဲ့စဉ်က လူအမျိုးမျိုးနှင့် ထူးချွန်သူအမြောက်အမြားကို တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယူဆခဲ့သော်လည်း... ဤမျှငယ်ရွယ်သော ဆယ့်ငါးလီအဆင့် ပညာရှင်မျိုးကိုမူ...
တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ!
စစ်သူကြီးစံအိမ်မှ ဆင်းသက်လာသူများသည် မိစ္ဆာကောင်များကဲ့သို့ ထူးချွန်ကြသည်ဟု ဆိုသော်လည်း ဤအဆင့်အထိတော့ မဟုတ်တန်ရာ၊ မဟုတ်ပါလား?
"မိစ္ဆာတွေ လာနေပြီ!"
ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ မြို့ရိုးထိပ်ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသော မိစ္ဆာများသည် လေးသည်တော်များ၏ ပစ်ကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။
"လေးတွေ ပစ်ကြ!!"
ဤနေရာမှ တပ်မှူးဖြစ်သူ 'စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်ခံခြင်းအဆင့်' ရှစ်ဆင့် သို့မဟုတ် ကိုးဆင့်ခန့်ရှိသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော မြားများမှာ အနက်ရောင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။ ဤမြားများသည် မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိရန် အထူးပြုလုပ်ထားသော မြားများဖြစ်သည်။
မြားမိုးအောက်တွင် မိစ္ဆာအမြောက်အမြား ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း ထိုထက်မကသော မိစ္ဆာများသည် မြားများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်တိုးဝင်လာကြသည်။
"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အစီရင်စု!"
တပ်မှူးက ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။
မှော်ဝတ်ရုံဝတ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ပညာရှင် ဆယ်ဦးထက်မက မြို့ရိုးပေါ်ရှိ စင်မြင့်မြင့်ထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိသော မိမိတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် လက်ချင်းချိတ်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ချိတ်ဆက်ပြီး အစီရင်စုတစ်ခု ဖော်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
လီဟောင်သည် မြို့ရိုးနှင့် မီတာတစ်ရာပင် မဝေးတော့သော မိစ္ဆာအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရန်ချမ်ချမ်၏ လက်ထဲမှ ဓားကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ဓားကို ခဏလောက် ငှားပါဦး" ဟု သူပြောလိုက်သည်။
ရန်ချမ်ချမ်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး လီဟောင်ကို ခဏမျှ ငေးကြည့်နေမိသည်။ လီဟောင် ယခုလေးတင် ပြသလိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သူမ မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။
လီဟောင်က ဓားငှားရန် လက်ကမ်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ဓားအိမ်ကို မသိစိတ်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်မိသွားပြီး "မင်း ဓားသုံးတတ်လို့လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။
သူတို့ မြင်းစီးခရီးထွက်လာစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် လီဟောင် မည်သည့်လက်နက်မှ သယ်ဆောင်လာသည်ကို သူမ မတွေ့ခဲ့ရပေ။
"နည်းနည်းပါးပါးပါ" လီဟောင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သူသည် လောကထဲသို့ အလျင်စလို ဆင်းလာခဲ့သဖြင့် ဓားတစ်လက်မှ ပါမလာခဲ့ပေ။ နောက်တစ်ကြိမ်သာ လောကထဲ ထွက်လာဖြစ်လျှင် ဒုတိယအဘိုး ပေးထားသော ရတနာဓားကို သေချာပေါက် ယူလာမည်ဟု တေးထားလိုက်သည်။
ရန်ချမ်ချမ် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။ ဓားသမားတစ်ယောက်အတွက် ဓားဟူသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မကွာရှိရမည့်အရာ ဖြစ်သလို သူမသည်လည်း သူမ၏ဓားကို အလွန်မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားသည်။
သို့သော် တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ အလွန်စိုးရိမ်ရပြီး လီဟောင်တွင် ထူးကဲသော ကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသော်လည်း လက်နက်မရှိသည်ကို သူမ သိသည်။
ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် သူမသည် လီဟောင်ထံသို့ ဓားကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ရွှမ်း
လီဟောင်သည် ဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ဆောင်းဦးရာသီ ရေပြင်ကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပသော ဓားသွားမှာ ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအခိုက်တွင် ဓားသွားမှာ နိုးထလာသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး ဓားသံတစ်ချက် မြည်ဟည်းသွားကာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ဓားသွားပေါ်တွင် လျှံထွက်လာသည်။
လီဟောင်သည် ဓားကိုကိုင်၍ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး မြို့ရိုးအပြင်ဘက် မီတာဆယ်ဝန်းကျင်ခန့်တွင် လေထဲ၌ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
လေထဲတွင် ရပ်နေသော သူ၏ပုံရိပ်ကို မြို့ရိုးပေါ်ရှိ စစ်သားအမြောက်အမြား မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လေထဲတွင် ရပ်တန့်နိုင်ခြင်းမှာ ဆယ့်ငါးလီအဆင့်၏ ပြယုဂ်ပင် မဟုတ်ပါလား!
သူတို့၏ မြို့စောင့်တပ်မှူး ယွဲ့ရှုဟုန်ပင်လျှင် နတ်ဘုရားခရီးဆန့်ခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးပြီး ဆယ့်ငါးလီအဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။
"လမင်း... ထွက်ပေါ်ခြင်း!"
လီဟောင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သော ၅ နှစ်အတွင်း သူသည် "အဆုံးမဲ့ပင်လယ်"ကျမ်းစာထဲမှ နောက်ဆုံး ဓားသိုင်းကွက် သုံးကွက်ကို သဘာဝကျကျပင် လေ့လာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
"အဆုံးမဲ့ပင်လယ်" တွင် စုစုပေါင်း ဓားကွက် လေးကွက် ရှိသည်။
၎င်းတို့မှာ - ဒီရေ၊ မြစ်ဖြတ်ခြင်း၊ လမင်းထွက်ပေါ်ခြင်း နှင့် အဆုံးမဲ့ပင်လယ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ယခုအခါ သူသည် တတိယမြောက် အထူးကဲဆုံး ဓားကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဓားကွက်မှာ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဓားကွက်၏ အောက်တွင်သာ ရှိသည်။
လမင်းထွက်ပေါ်ခြင်း!
ထိုခဏ၌ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် လီဟောင်၏ လက်ဝါးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော လင်းလက်တောက်ပသည့် လမင်းကြီးတစ်စင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
တဖိတ်ဖိတ်တောက်နေသော ဓားရှည်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လီဟောင်၏လက်ထဲမှ စုစည်းလာသော စူးရှတောက်ပသည့် ငွေဖြူရောင် လပြည့်ဝန်းကြီးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထိုလမင်းကြီးသည် ပင်လယ်ပြင်ထက်မှ တဖြည်းဖြည်း တက်လာသကဲ့သို့ မြင့်တက်လာပြီး မိစ္ဆာအုပ်ကြီးထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
လွှာဆင့်ဆင့်၊ မူလအသွင်!
လူတိုင်းသည် ထိုလမင်းကြီး၏ အလှတရားတွင် နစ်မြောနေစဉ်မှာပင် ၎င်းသည် မိစ္ဆာအုပ်ကြီး၏ အလယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသောအခါ မှောင်မိုက်သော မိစ္ဆာရိပ်အပေါင်းတို့သည် အလင်းရှေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသော အမှောင်ထုကဲ့သို့ ဒီရေကျသလို ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် သူတို့မှာ ဆုတ်ခွာသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အစပျောက်အောင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"ဒီဓားသိုင်းက..."
ရန်ချမ်ချမ်၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။ ဤလူငယ်ဓားသမား၏ ပုံရိပ်ကို သူမ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။
နတ်ဘုရားဆန်လှသော ထိုလမင်းကြီးက သူမကို ဖော်ပြမရနိုင်သော အံ့ဩမှုအဆင့်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
ဒါဟာ တကယ့်ကို... ဓားသိုင်းပညာပဲလား?!
ရန်ချမ်ချမ်နည်းတူ တုန်လှုပ်နေသူများထဲတွင် ယွဲ့ရှုဟုန်နှင့် ဝေဖုန်းတို့လည်း ပါဝင်သည်။
လီဟောင်သည် စောစောက ကျားဝတ်ရုံ နတ်ဘုရားကို သတ်စဉ်က သူ၏ ခွန်အားအစစ်အမှန် ဆယ်ပုံတစ်ပုံကိုပင် အသုံးမပြုခဲ့ကြောင်း ယွဲ့ရှုဟုန် ယခုမှ သိလိုက်ရတော့သည်။
တောက်ပခမ်းနားလှသော ဤဓားသိုင်းကွက် တစ်ကွက်တည်းနှင့်ပင် ချီ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်။
"ဒီဓားသိုင်းက..." ဝေဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ငေးမောနေမိသည်။ ရန်ချမ်ချမ်၏ ဖခင်မှာ ဓားသိုင်းပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏သခင်ဖြစ်သူပင်လျှင် ဤမျှရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းသော ဓားသိုင်းကွက်မျိုးကို ဖော်ဆောင်နိုင်သည်ကို သူ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
ကြည်လင်တောက်ပသော လမင်းကြီးသည် ဤအနောက်ဘက် မြို့ရိုးတိုက်ပွဲမြေပြင်တွင် အလွန်ပင် မျက်စိကျစရာ ကောင်းလှသည်။ အိပ်မက်ဆန်သော လမင်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါမှ လူတိုင်းသည် သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး မိမိတို့မှာ တိုက်ပွဲအလယ်၊ စစ်မြေပြင်ထက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။
သို့သော် စစ်သားများက လေးများကို တင်ပြီး မြားများကို ပြင်ဆင်လိုက်ကြသောအခါ သူတို့အားလုံး ရုတ်တရက် မှင်သက်သွားကြသည်။
မြို့ရိုးရှေ့ မီတာရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအတွင်း မည်သည့်မိစ္ဆာမှ ကျန်မနေတော့ပေ!
မြေပြင်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာအလောင်းများ၏ အပိုင်းအစများနှင့် အကြွင်းအကျန်များသာ ပြန့်ကျဲနေတော့သည်။
မိစ္ဆာသွေးများမှာလည်း ဆေးရောင်များ ပက်ထားသကဲ့သို့ မြေပြင်အနှံ့ စီးကျနေသည်။
ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် သူသည် တစ်မိုင်ပတ်လည်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာများ၏ ဆူညံအော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စစ်မြေပြင်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အပ်ကျသံကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
မြို့ရိုးပေါ်ရှိ စစ်သားများသာ မှင်သက်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဝေးတွင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော မိစ္ဆာများမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ တားမနိုင်ဆီးမရ တိုးဝင်လာသော အရှိန်အဟုန်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
မိစ္ဆာများစွာမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေမိကြသည်။
ထိုမိစ္ဆာများထဲတွင် နတ်ဘုရားခရီးဆန့်ခြင်းအဆင့်နှင့် တူညီသော၊ ကျားဝတ်ရုံ နတ်ဘုရားနှင့် အဆင့်တူသော မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးများလည်း ပါဝင်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။
မြို့ရိုးစွန်းတွင် တစ်ကိုယ်တည်း ရပ်ကာ ဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်ထားသော ထိုလူငယ်၏ ပုံရိပ်သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော 'ဓားနတ်ဘုရား' တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။
မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်ပေ!
လီဟောင်သည် ရပ်တန့်သွားသော မိစ္ဆာများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ သူ၏ဓားကို 'ဓားထိန်းချုပ်ခြင်း'အတတ်ဖြင့် လွှတ်လိုက်သည်။
ပျံသန်းနေသော ဓားသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်ပျံသွားပြီး ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာဆယ်ကျော်တစ်ဦး၏ အသက်ကို ခြွေယူလိုက်သည်။
ထိုအခါမှ တောင့်တင်းနေသော မိစ္ဆာအုပ်ကြီးသည် သတိဝင်လာပြီး အော်ဟစ်ကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ အစောပိုင်းက ကြောက်စရာကောင်းလှသော စစ်အင်အားမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြိုကွဲသွားပြီး အစအနပင် မကျန်တော့ပေ!
မြို့ရိုးပေါ်ရှိ စစ်သားအမြောက်အမြားမှာ မှင်သက်စွာဖြင့် ထိုလူငယ်၏ ပုံရိပ်ကို အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ထိုပုံရိပ်သည် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကြာသည်အထိ သူတို့၏ စိတ်ထဲမှ ပျောက်ပျက်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အမှတ်ရမှုများတွင် ထာဝရ စွဲထင်နေတော့မည်ဖြစ်သည်။
ပျံသန်းနေသော ဓားသည် ရွှေရောင်အပ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ မိစ္ဆာအမြောက်အမြားကို လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်နေသည်။ ထိုအထဲတွင် သူ၏ စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ပြီး တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော နတ်ဘုရားခရီးဆန့်ခြင်းအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးလည်း ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည်လည်း လီဟောင်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ဓားအလင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ ခေါင်းပြတ်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားရသည်။
သူ၏ရှေ့တွင် မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးများနှင့် သာမန်မိစ္ဆာများသည် ဘာမှမခြားနားတော့ပေ။ အားလုံးမှာ တစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်သာ!
ဤမြင်ကွင်းများသည် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဝေဖုန်းကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
သူကိုယ်တိုင် ပါဝင်တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် လီဟောင်ကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုး ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုဓားထိန်းချုပ်ခြင်း အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှပြီး သူ၏အရှိန်ထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆ၊ သုံးဆခန့် ပိုမြန်နေသည်။
သူသည် လမ်းခရီးတွင် အမှောင်အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ပစ်ချခံလိုက်ရသော ကျောင်မိစ္ဆာကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။ ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။
ဒါဆို... တစ်လမ်းလုံး သူတို့တွေ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုခဲ့ရတဲ့ အဲ့ဒီအကြီးအကဲက...
လီဖု စောင့်ရှောက်လာတဲ့ ဒီကလေးက ဘယ်လို မိစ္ဆာကောင်မျိုးလဲ?!!