အခန်း ၃၇ - အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်ဆယ်သန်းအား!

သွေးကြော ၅၄ သွယ်လုံး ပွင့်သွားပြီး ကျိုးထျန်းနယ်ပယ် ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ၎င်းသည် သံသရာအကြိမ်ရေ ၄၃၂၀ အထိ ထပ်တိုးအားအင် ရရှိသွားခြင်းဖြစ်ကာ ပေါင်ရှစ်သိန်း (၈၀၀,၀၀၀ ကျင်း) ကျော်ရှိသော ဧရာမခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တော်ဝင်မိသားစုဝင်များသည် မဟာယုနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းသွေးကြောဖွင့်ပညာရပ်ဖြစ်သော “တုန်းဟွမ်ကျမ်း” ကို လေ့ကျင့်ခွင့်ရှိကြပြီး ၎င်းသည် သွေးကြော ၆၂ သွယ်အထိ ဖွင့်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် ကျိုးထျန်းခွန်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲတွက်ချက်ကြည့်လျှင် အပိုဆောင်းခွန်အား ၆၀၀,၀၀၀ ကျင်းခန့်သာ ရရှိပေမည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ လီဟောင်၏ အကန့်အသတ် မဟုတ်သေးချေ။

မဟာယင်သွေးကြောတစ်ခုတည်းကပင် သွေးကြောဆယ်သွယ်နှင့် ညီမျှပြီး သံသရာ ၂၄၈၀ ကြိမ်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၅၀၀,၀၀၀ ကျင်းနီးပါး ခွန်အားနှင့် ညီမျှသည်။

ထို့အပြင် လီဟောင်လေ့ကျင့်ထားသော သွေးကြောဖွင့်ပညာရပ်မှာ “နဂါးမြစ်နတ်ဘုရားသွေးကြော” တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ “ကိုးကြိမ်လည်ပတ် ကြယ်တာရာကျွမ်းကျင်မှု”  သည်လည်း သွေးကြောဖွင့်ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သလို အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်မြင့် သွေးကြောဖွင့်နည်းစနစ် သုံးမျိုးနှင့် အောက်ခြေအဆင့် နည်းစနစ်များစွာကိုလည်း သူ လေ့ကျင့်ထားသေးသည်။

သို့သော် ထိုအောက်ခြေအဆင့် နည်းစနစ်များသည် အလွယ်ကူဆုံး သွေးကြောများကိုသာ ဖွင့်ပေးနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်နည်းစနစ်များက ထိုသွေးကြောများကို ဖွင့်ပြီးသားဖြစ်၍ ထိရောက်မှု မရှိတော့ချေ။

သို့သော်လည်း “ကိုးကြိမ်လည်ပတ် ကြယ်တာရာကျွမ်းကျင်မှု” နှင့် အခြားအဆင့်မြင့်နည်းစနစ် သုံးမျိုးကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လီဟောင်သည် “နဂါးမြစ်နတ်ဘုရားသွေးကြော” ကျင့်စဉ်တွင် မပါဝင်သော သွေးကြောမကြီးများကိုပါ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း သွေးကြောအမျိုးအစား ၆၉ သွယ်အထိ ပွင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူသည် တော်ဝင်မိသားစု၏ “တုန်းဟွမ်ကျမ်း” ဖြင့် ပွင့်နိုင်သော သွေးကြောအရေအတွက်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီဟောင်သည် ဤမျှနှင့် မတင်းတိမ်နိုင်သေးချေ။ လက်ရှိတွင် သူသည် မိမိ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နားလည်သဘောပေါက်မှုများကို အသုံးချကာ “ရှေးဦးပညာရပ်” ၏ စတုတ္ထအဆင့်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး “အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ခန္ဓာကိုယ်” အဖြစ် ဖောက်ထွက်ရန် စီစဉ်နေသည်။

'ပထမအခန်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ယင်နဲ့ယန် စွမ်းအားတွေကို စုစည်းတယ်၊ ဒုတိယအဆင့်က ကြယ်တာရာတွေကို လွှမ်းခြုံတယ်၊ တတိယအဆင့်က လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သတိထားမိဖို့ ခက်ခဲတဲ့ နက်နဲတဲ့သွေးကြောတွေကို ရှာဖွေတယ်။ စတုတ္ထအဆင့်အတွက်ကတော့ ငါ မဟာယန်သွေးကြော ကို ဖွင့်ပြီး ယင်နဲ့ယန် သွေးကြောတွေကို ပေါင်းစပ်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်!'

လီဟောင်၏ အတွေးမှာ စိတ်ကူးယဉ်သက်သက် မဟုတ်ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်လမ်းစဉ် ၏ ပဉ္စမအဆင့် နားလည်မှုအရ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းပညာရပ်တွင် 'ဂုဏ်ထူးဆောင် ဆရာကြီး' တစ်ဦးနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဆရာကြီးဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ကိုယ်ပိုင်ကိုယ်ခံပညာများကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းခွဲများကို တည်ထောင်နိုင်သူဖြစ်သည်။

မူလ “ရှေးဦးပညာရပ်” ၏ စတုတ္ထအဆင့်ကို မည်သို့လေ့ကျင့်ရမည်ကို လီဟောင် မသိသလို သိရန်လည်း မလိုပေ။ လီမိသားစုသည်ပင် ထိုကျမ်းစာအပြည့်အစုံကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ သမိုင်းထဲတွင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပုံရသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ဤထိပ်တန်း ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနည်းစနစ်အတွက် အခန်းသစ်တစ်ခန်းကို သူကိုယ်တိုင် ဆက်ရေးပေးလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

ဤပုလဲရတနာကို ဖုန်မှုန့်တွေကြားမှာ ဆက်ပြီး အဖုံးအုပ်မခံတော့ဘူး!

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...

နက်မှောင်သော ရေမှော်အိုင် ဘေးတွင် ဖြစ်သည်။

လီဟောင်သည် ငါးဖမ်းစင်ပြင်ပတွင် ထိုင်နေစဉ် ရုတ်တရက် အသိတစ်ခု ပွင့်သွားပြီး သူ၏ သွေးချီများ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာကာ အရေပြားအောက်ရှိ အရိုးများမှာလည်း သိမ်မွေ့စွာ တုန်ခါလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ချီစွမ်းအားများသည် ပွင့်ပြီးသား သွေးကြောမကြီး ၆၉ သွယ်အတွင်း အပြန်အလှန် ခုန်ပေါက်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်သော ဖိအားဖြင့် ဦးခေါင်းထိပ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး တက်သွားရာ သူ၏ဦးနှောက် ပေါက်ကွဲတော့မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များသော ကြိုးပမ်းမှုဖြစ်သော်လည်း လီဟောင်၏ မိမိခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာလှသည်။ သူသည် သူ၏နားရွက်များကို ပိတ်ထားနိုင်ရုံသာမက အရိုးတစ်ခုချင်းစီကိုပင် လက်ချောင်းများကဲ့သို့ လိုသလို လှုပ်ရှားစေကာ အားစိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

'ဝုန်း' ကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ သူ၏ဦးနှောက်မှာ တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး နာကျင်မှုများနှင့် ဖောယောင်မှုလှိုင်းလုံးများက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာသည်။

လီဟောင်သည် သွားကို တင်းတင်းစေ့ကာ ထိုပြင်းထန်သော ချီစွမ်းအားများ ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရှာတွေ့သွားသည်အထိ အံကြိတ်ခံခဲ့သည်။ ချီစွမ်းအားများသည် အပေါက်ငယ်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ တိုးထွက်သွားပြီးမှ ထိုအပေါက်မှပင် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သံသရာစက်ဝန်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။

လီဟောင်၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အားတက်မှုများကြောင့် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီ!

မဟာယင်သွေးကြောသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင်သော လှည့်လည်သွေးကြောမျိုးဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို ရှာဖွေထိန်းချုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို နက်နဲသောသွေးကြော ဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး ဖမ်းရဆုပ်ရခက်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

သို့သော် မဟာယန်သွေးကြောမှာမူ ဦးခေါင်းခွံအတွင်း၌ အသေအချာ တည်ရှိနေသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် မဟာယန်သွေးကြောသည် မဟာယင်သွေးကြောထက်ပင် ပို၍ အန္တရာယ်များသည်။ မည်သူမျှ ၎င်းကို ဖွင့်ရန် မကြိုးရဲကြချေ။ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပါက အနည်းဆုံးတော့ ဦးနှောက်ချို့ယွင်းသူ သို့မဟုတ် မသန်စွမ်းသူ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး အဆိုးဆုံးမှာ ဦးခေါင်းခွံ ပေါက်ကွဲကာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သွေးကြောတစ်သွယ်တည်းကပင် ခွန်အားဆယ်ဆခန့် ပေးနိုင်သော်လည်း ရရှိလာမည့် အင်အားအနည်းငယ်အတွက် ဤမျှကြီးမားသော စွန့်စားမှုကို မည်သူမျှ မလုပ်လိုကြချေ။

အကြောင်းမှာ ကြိုးစားခဲ့သူတိုင်းနီးပါး ကျရှုံးခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ခံပညာ ရူးသွပ်သူများနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်များသာလျှင် ဤကဲ့သို့သော အရူးအလုပ်မျိုးကို လုပ်ရန် စဉ်းစားကြလိမ့်မည်။

ယခုအခါ မဟာယန်သွေးကြော ပွင့်သွားပြီဖြစ်ရာ နက်နဲသောသွေးကြော (မဟာယင်) မှာ ကျောက်ဆူးတစ်ခု ရလိုက်သကဲ့သို့ လွင့်မျောမနေတော့ဘဲ မဟာယန်သွေးကြောဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာကာ နှစ်ခုစလုံးမှာ ရောယှက်သွားတော့သည်။

“ယင်နဲ့ယန် ပေါင်းစပ်သွားပြီ၊ ငါကတော့ ဒီစတုတ္ထအဆင့်ကို ယင်ယန်... မဟုတ်ဘူး၊ အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် လို့ ခေါ်မယ်!”

လီဟောင်သည် သူ၏ဇယားကွက် ကို ခေါ်ယူလိုက်ရာ သူ၏ ဆန္ဒအတိုင်းပင် “ရှေးဦးပညာရပ်” သည် စတုတ္ထအဆင့်သို့ တက်သွားပြီး “အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ခန္ဓာကိုယ် - အခြေခံအဆင့်” ဟု ပေါ်လာသည်။

သူသည် ယင်ယန်သွေးကြောနှစ်သွယ်ကို ချက်ချင်း လည်ပတ်စေကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချီစွမ်းအားများကို အကြိမ်ကြိမ် ပို့လွှတ်ရင်း ကျင့်သားရအောင် လုပ်လိုက်သည်။

မကြာမီ ယင်နှင့်ယန်တို့ ရောယှက်မှုအောက်တွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားဝဲကယက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုဝဲကယက်အတွင်းမှတစ်ဆင့် လီဟောင်သည် သူ၏ဦးခေါင်းခွံအတွင်း၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူသည် သူ၏ချီစွမ်းအားဖြင့် ထိုအလင်းတန်းကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ လှမ်းမမီနိုင်လောက်အောင် အလွန်ပင် ဝေးကွာနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

'ဒဏ္ဍာရီအရ လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ စုစုပေါင်း သွေးကြောမကြီး ၁၀၈ သွယ် ရှိတယ်၊ အကယ်၍ အားလုံးကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ရင်... ငါ အဲဒီရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ထိတွေ့နိုင်ကောင်း ထိတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်' ဟု လီဟောင် တွေးလိုက်မိကာ ထူးခြားသော အသိတစ်ခုကို ရရှိသွားသည်။

ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်လမ်းစဉ်မှ ရရှိသော အသိအမြင်ဖြစ်ပြီး များပြားလှသော ကျင့်ကြံမှု အတွေ့အကြုံများက သူ့ကို သာမန်လူများထက် သာလွန်သော ခန္ဓာကိုယ်ဆိုင်ရာ နားလည်မှုကို ပေးစွမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်မဟုတ်သလို လူကြီးများပြောသကဲ့သို့ အလားအလာ မရှိသည့်အရာလည်း မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လီဟောင်သည် မိုးရေသံမျှော်စင် (Listening Rain Tower) ရှိ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်များမှာ အဆင့်အတန်း မမြင့်မားလှသေးဟု ခံစားရသည်။ ဆဋ္ဌမထပ်ရှိ “နဂါးရာချီ သန့်ရှင်းသောခန္ဓာ” ပင်လျှင် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်မှသာ ဝိညာဉ်ဆက်ခံခြင်းနယ်ပယ် သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်။

ကျန်သည့်ကျင့်စဉ်များမှာမူ ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေကြသည်။

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်သူများကို အလေးမထားကြသည့် အကြောင်းရင်းများစွာတွင် ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲခြင်းလည်း ပါဝင်သလို နည်းစနစ်များ ရှားပါးခြင်းမှာလည်း အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု လီဟောင် ယူဆသည်။

လီမိသားစု စုဆောင်းထားသော နည်းစနစ်များကပင် ဤမျှ ရှားပါးနေပါက အခြားနေရာများတွင် ဆိုလျှင်ကော။

လီဟောင်သည် အခြေအနေပြဘုတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်က “အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ခန္ဓာကိုယ် - အခြေခံအဆင့်” သည် ယခုအခါ “အဆင့်မြင့်အဆင့်” ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ယင်နှင့်ယန် သွေးကြောနှစ်သွယ်၏ ဆုံမှတ်သည် သွေးကြောမကြီးအားလုံးကို ဆက်သွယ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ချီစွမ်းအားအားလုံးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း စုစည်းကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် 'နဂါးကျောရိုး' တစ်ခု စိုက်ထူလိုက်သကဲ့သို့ စေခိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။

လီဟောင်သည် စမ်းသပ်ကြည့်သည့်အနေဖြင့် လက်သီးတစ်ချက်ကို ရုတ်တရက် ထိုးလိုက်သည်။

'ဝှူး' ကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ လက်သီးချက်သည် ကျားဟိန်းသံကဲ့သို့ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားကာ ရှေ့မှ ရေမျက်နှာပြင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ရာ အချင်း ခုနစ်မီတာ၊ ရှစ်မီတာခန့်ရှိသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အကယ်၍ ဤလက်သီးချက်သည် တကယ့်ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်ခဲ့လျှင် အမြောက်ဆန်တစ်ခု ရေထဲကျသွားသကဲ့သို့ ကြီးမားသော ရေပန်းကြီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပေလိမ့်မည်။

လီဟောင်သည် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုများ အရောင်ဟပ်သွားသည်။

သူ၏ အသားစိုင်များမှတစ်ဆင့် ခံစားရသော အသိအရ သူ၏လက်သီးချက်သည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားရှိကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

သွေးကြောမကြီးအားလုံး၏ အင်အားကို စုစည်းလိုက်သောအခါ သူ၏ခွန်အားမှာ နှစ်ဆ ဖြစ်သွားခြင်းပင်။

ယခုအချိန်တွင် လီဟောင်၌ ယင်ယန်သွေးကြောနှစ်သွယ်နှင့် သူ မူလက လေ့ကျင့်ထားသော သွေးကြောမကြီး ၆၉ သွယ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် သွေးကြော ၈၉ သွယ် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သွေးကြောတစ်သွယ်စီတွင် သံသရာ ၂၄၈ ကြိမ် လည်ပတ်နေသဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ ၄.၅ သန်း ကျင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

နှစ်ဆသော ပေါက်ကွဲအားအောက်တွင် ၎င်းသည် ၉ သန်း ကျင်း နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်!!

ဤသည်မှာ ပေါင်ဆယ်သန်း (၁၀ သန်း ကျင်း) ရှိသော နတ်ဘုရားခွန်အားသို့ ရောက်ရန် အလှမ်းမဝေးတော့ချေ။ ကျိုးထျန်းနယ်ပယ်ရှိ စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်ပင်လျှင် ဤမျှ ပြင်းထန်သော ခွန်အားမျိုး မရှိနိုင်ချေ။

တော်ဝင်ပါရမီရှင်များပင်လျှင် ထိပ်တန်း ကံတရားနှင့် သွေးကြောဖွင့်ပညာရပ်ကို သုံးနိုင်မှသာ ခွန်အား ၂ သန်း ကျင်းခန့် ရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာလည်း သွေးကြောမကြီး နှစ်သွယ်လုံးကို ဖွင့်နိုင်မှသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်သွယ်တည်းသာ ဆိုပါက သွေးကြောအားလုံး၏ စွမ်းအင်ကို တစ်ခဏချင်း စုစည်းကာ ခွန်အားနှစ်ဆ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည့် စွမ်းရည် မရှိပေ။

“ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအဘိုးက ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းနေရလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူးပဲ၊ သွေးကြောနှစ်သွယ် ပေါင်းစပ်ပြီး အင်အားကို ချက်ချင်း နှစ်ဆတိုးပစ်တာက... တကယ်ကို ကြောက်စရာကြီးပဲ” ဟု လီဟောင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

လီဟောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်များ တောက်ပလာသည်။ အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးကြော ၁၀၈ သွယ်လုံးကိုသာ ဖွင့်နိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်မလဲ ဆိုတာကို သူ မတွေးရဲအောင် ဖြစ်နေသည်။

သာမန် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ကျိုးထျန်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်လျှင် ခွန်အား ၂၀,၀၀၀ ကျင်းခန့်သာ ရှိတတ်သည်ကို သတိပြုရန် လိုသည်။

၎င်းမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးထျန်းနယ်ပယ် အဆင့်ဆယ်ရှိသော စစ်သည် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ အနည်းဆုံးတော့ ခွန်အား သိန်းဂဏန်းအချို့ ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း လီဟောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည်။

'ငါ့ရဲ့ အခုခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ယွမ်စခန်းက အဆင့်ဆယ် ကျိုးထျန်းနယ်ပယ် စစ်သည်တော်တွေကိုတောင် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းပစ်လို့ ရတယ်' ဟု လီဟောင် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ယွမ်စခန်းမှ အဆင့်ဆယ် စစ်သည်တော်များမှာ ခွန်အား ၅၀၀,၀၀၀ ကျင်းခန့်သာ ရှိသဖြင့် သူ၏ရှေ့တွင် ကလေးငယ်များကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တော်ဝင်ပါရမီရှင်များသည် ထိုစစ်သည်များထက် လေးဆ ပိုအားကောင်းပြီး၊ သူက ထိုတော်ဝင်ပါရမီရှင်များထက် လေးဆ ပိုအားကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီဟောင်သည် လက်သီးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အသက်ရှူနှုန်းကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

ယင်နှင့်ယန်၏ နှစ်ဆသော အင်အားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားအင်မှာ သိသိသာသာ ကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် ပုံမှန်အချိန်များတွင် ဆက်တိုက် အသုံးမပြုနိုင်ချေ။ သို့သော် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ကွက်တစ်ခုအတွက်မူ လုံလောက်လှသည်။

ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်လန်းဆန်းလာသောအခါ လီဟောင်သည် မိစ္ဆာအိုင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဒုတိယအဘိုး၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပေ။ အဘိုးက မိစ္ဆာအိုင်ထဲမှ နဂါးအိုကြီး၏ ခြေရာကို လိုက်ကြည့်မည်ဟု ပြောကာ ထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမိစ္ဆာအိုင်သည် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းပြီး အလွန်နက်ရှိုင်းသည်။ နဂါးမိစ္ဆာတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေပါက ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ထိုစဉ် သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

လီဟောင်၏ နားရွက်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ၏ဦးခေါင်းကို အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ခြောက်သွေ့နေသော အရွက်ဝါများကြားတွင် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အရာတစ်ခု ပုန်းအောင်းလှုပ်ရှားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း သွားကြည့်လိုက်ရာ မွေးကင်းစ ခွေးပေါက်လေးတစ်ကောင်ခန့် အရွယ်ရှိသော ဆီးနှင်းဖြူရောင် မြေခွေးလေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုမြေခွေးလေးတွင် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ သာမန် တောရိုင်းမြေခွေးလေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။

“ကောင်လေး၊ မင်း ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။ မင်းရဲ့ မိဘတွေကော” လီဟောင်က ကုန်း၍ ထိုမြေခွေးလေးကို အရွက်များကြားမှ ချီလိုက်သည်။

မြေခွေးလေး၏ နားရွက်ဖျားများတွင် လိမ္မော်နီရောင်လေး အနည်းငယ် ပါရှိရာ မြေခွေးဖြူနှင့် မြေခွေးနီ ကောင်းကင်စပ်မှ မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ လီဟောင်က ချီလိုက်သောအခါ ၎င်းက ရုန်းကန်ပြီး လီဟောင်၏လက်ကို ၎င်း၏ခြေသည်းလေးများဖြင့် တွန်းကန်နေသည်။

လီဟောင်က ၎င်းကို လက်ပေါ်တင်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်သော်လည်း မြေခွေးကြီးများ၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအကောင်ပေါက်လေးသည် အသိုက်ထဲမှ ခိုးထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လီဟောင်သည် ၎င်း၏မိဘများ ပြန်လာရှာနိုင်စေရန် မြေခွေးလေးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပြန်ချပေးလိုက်သည်။

မြေခွေးလေးသည် သစ်ရွက်ခြောက်များကြားတွင် ရုန်းကန်နေသော်လည်း အလွန်သေးငယ်လွန်းသဖြင့် လျင်မြန်စွာ မရွှေ့လျားနိုင်ချေ။

လီဟောင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရေအိုင်ဘေးသို့ ပြန်ကာ ငါးဆက်ဖမ်းနေသည်။

မကြာမီ လူရိပ်တစ်ခု ပြန်ရောက်လာသည်။ ၎င်းမှာ လီမုရှူး ဖြစ်သည်။

အဘိုး၏လက်ထဲတွင် ဘာမှပါမလာသည်ကို မြင်ရုံနှင့် နဂါးမိစ္ဆာကို ဖမ်းရန် ကြိုးပမ်းမှု မအောင်မြင်ကြောင်း လီဟောင် သိလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော လဝက်အတွင်း အဘိုးသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိုနဂါးမိစ္ဆာမှာ အလွန်သတိကြီးပြီး ပါးနပ်လှသည်။ လီမုရှူးကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံရလောက်အောင် ကျင့်ကြံထားနိုင်သည်ဆိုလျှင် ထိုနဂါးမှာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိနေပေလိမ့်မည်။

“ဟင်း...”

လီဟောင်၏ ပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လီမုရှူးက မကျေမနပ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး “မင်းကော ဘာထူးလဲ၊ လေပဲ မိနေတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“အင်အားကူးပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်က အကောင်သေးလေးတစ်ကောင်တော့ မိပါတယ်” ဟု လီဟောင်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

လီမုရှူးက မျက်လုံးကို လန်ကြည့်လိုက်ပြီး ပို၍ပင် စိတ်တိုသွားတော့သည်။

နေဝင်သွားသောအခါ လီမုရှူးသည် လက်ဗလာနှင့် မပြန်ချင်သဖြင့် အင်အားကူးပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်မှ ငါးမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို အမြန်ဖမ်းယူလိုက်ပြီးမှ လီဟောင်ကို ခေါ်၍ ချင်းကျိုးမြို့ သို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။

မထွက်ခွာမီ လီဟောင်သည် မြေခွေးလေးမှာ ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုသို့ တွားသွားနေပြီး ၎င်း၏မိဘများမှာမူ ပေါ်မလာသေးသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူက အဘိုးကို စစ်ဆေးပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်ရာ ရှာဖွေကြည့်ပြီးနောက် သွေးကွက်တစ်ခုနှင့် မြေခွေးဖြူမွေးအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အခြေအနေအရ မြေခွေးကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ဦး သို့မဟုတ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

တောရိုင်းထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်များမှာ အဆန်းမဟုတ်ပေ။ လီဟောင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘာမှမသိဘဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေသော မြေခွေးလေးကို ချီကာ ချင်းကျိုးမြို့သို့ ခေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ထိုနေ့မှစ၍ တောင်နှင့်မြစ်ဝင်း ၏ အရွက်ဝါများကြားတွင် ဆီးနှင်းဖြူရောင် အစက်အပြောက်လေးတစ်ခု ထပ်တိုးလာခဲ့တော့သည်။