အခန်း ၂၅ - အတွေ့အကြုံများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာခြင်း

လီဟောင်သည် ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ အဘိုးအိုကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်သည်။

လီမုရှူးသည် သူလေ့ကျင့်ထားသည်မှာ 'နွားသိုးခွန်အား' ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘာမှထပ်မပြောဘဲ ခေါင်းတစ်ချက်သာ ငြိမ့်လိုက်ပြီးနောက် လီဟောင်ထံသို့ ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံး ပစ်ပေးလိုက်သည် -

"ဒီထဲမှာ မင်းသုံးဖို့ ငါးစာတွေ ရှိတယ်။ အင်အားကူးပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် က မိစ္ဆာတွေ ဒါကို တော်တော်ကြိုက်ကြတာ။ ဘယ်လိုအကောင်မျိုးကို ဖမ်းမိမလဲဆိုတာကတော့ မင်းရဲ့ကံအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် လီဟောင်ကို အောက်ထပ်သို့ ခေါ်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် ငါးခြင်းတောင်းကရော?" လီဟောင်က မေးသည်။

"ဟား..." လီမုရှူးက ရယ်မောရင်း "တကယ် တစ်ခုခု ဖမ်းမိတဲ့အခါမှ ဒါကို ဆက်ပြောကြတာပေါ့။ တကယ်လို့ မင်း ဖမ်းမိခဲ့ရင် ငါတို့ တစ်ယောက်တစ်ဝက် ခွဲကြတာပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

"ကောင်းပါပြီလေ"

လီဟောင်ကလည်း ဇွတ်မတောင်းတော့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး လှေကားရင်းသို့ ရောက်သောအခါ လီဖုသည် အဆောက်အဦးအပြင်ဘက်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ စောင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒုတိယဦးလေး... ဘာလုပ်မလို့လဲ..."

လီဟောင်၏လက်ထဲမှ ငါးမျှားတံကို မြင်သောအခါ လီဖုမှာ ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဘာလုပ်ရမှာလဲ၊ ငါးဖမ်းသွားမလို့လေ" လီမုရှူးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤခေါင်းမာသောကောင်နှင့် သူ စကားဆက်မပြောချင်သည်မှာ ရှင်းနေပါသည်။

လီဖုမှာ ငိုချင်သလို ဖြစ်သွားပြီး - "ဒုတိယဦးလေးခင်ဗျာ... ဟောင်အာက 'နွားသိုးခွန်အား' ကို သုံးလအတွင်းမှာတင် 'ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှု' အဆင့်အထိ တတ်မြောက်ခဲ့တာပါ။ သူက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပါရမီ အလွန်မြင့်မားပါတယ်။ ဦးလေး... ဦးလေးအနေနဲ့ သူ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးပါနဲ့!"

"ဒါကို မင်း မနေ့ကလည်း ပြောပြီးပြီ မဟုတ်လား? အသစ်အဆန်းလေး ဘာမှ မရှိတော့ဘူးလား?"

လီမုရှူးက နားကို ကလော်ရင်း - "ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံတာက ဘာအနာဂတ် ရှိမှာမလို့လဲ? အလွန်ဆုံးသွားရင် မင်းရဲ့အဆင့်လောက်ပဲ ရောက်မှာပေါ့။ ငါ မင်းကို မေးပါရစေ၊ မင်းက အဲဒီလောက်တောင် သန်မာလို့လား? စစ်သည်တစ်သောင်းကို မင်း တားဆီးနိုင်လို့လား?"

လီဖုမှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

လီမုရှူး ဆိုလိုသော စစ်သည်တစ်သောင်းမှာ သာမန်စစ်သည်များ မဟုတ်ဘဲ လီမိသားစု၏ 'ယွမ်စခန်း' မှ ထိပ်သီးစစ်သည်တော်များကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုစစ်သည်တစ်သောင်းသည် 'ချင်းကျိုးမြို့' ၏ တစ်ဝက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်ပြီး သူ တောင့်ခံနိုင်သော အဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

"ဟောင်အာ... သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့၊ သွားကြစို့"

လီဖု၏ စကားများက လီဟောင်ကို လွှမ်းမိုးသွားမည် စိုးသဖြင့် လီမုရှူးသည် လီဟောင်၏ လက်ကလေးကို ဆွဲကာ ခေါ်ထုတ်သွားတော့သည်။

"ဦးလေးဖု... စိတ်မပူပါနဲ့"

လီဟောင်က လီဖုကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဤလူသည် စည်းကမ်းကြီးပြီး ခေါင်းမာသူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဂရုစိုက်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများကို လီဟောင် လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။

"ဟောင်အာ..."

လီဖုက ပါးစပ်အနည်းငယ် ဟလိုက်ပြီး တစ်ခုခု ထပ်ပြောချင်နေသော်လည်း လီဟောင် ဆွဲခေါ်သွားခံရပုံနှင့် လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးပြနေသော ကောင်လေး၏ တောက်ပသော မျက်နှာလေးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏စကားများမှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးအိမ်တော်က ကလေးတစ်ယောက်ကို ကောင်းကောင်း မထားနိုင်ဘူးလား?"

မနေ့က ကြားခဲ့ရသော စကားလုံးများမှာ သူ၏နားထဲတွင် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်သည်။

လီဖု ဆိတ်ဆိတ်နေလိုက်မိသည်။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာတော့ ဟောင်အာ ပျော်နေမှာပါ။

အနည်းဆုံးတော့ သူ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ကလေးဘဝတစ်ခု ရနိုင်တာပေါ့...

လူကြီးတစ်ယောက်နှင့် ကလေးတစ်ယောက်၊ ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှည်လျားစွာ ငေးကြည့်နေသော လူတစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ သူသည် အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်...

...

...

တိမ်ပေါ်တွင် စီးနင်းလိုက်ပါရသလို၊ မြူခိုးများကြားတွင် ခရီးသွားရသလို ခံစားချက်မျိုးနှင့်အတူ လီဟောင်သည် လီမုရှူး၏ ခေါ်ဆောင်ရာနောက်သို့ လိုက်ပါကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသည်။

နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးအိမ်တော်၏ အိမ်ဝင်းများမှာ သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ မနက်စောစော ရေခပ်နေ၊ ထမင်းချက်နေကြသော အစေခံများနှင့် အိမ်ဖော်များ၊ အိမ်တော်ဝင်းအတွင်း လမ်းလျှောက်နေသော သခင်မကြီး၊ ပြီးတော့ ငါးခုမြောက် သခင်မက သူမ၏သားကို လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ခေါ်သွားကာ အိမ်တံခါးဝတွင် အလေးအနက် ဆုံးမနေပုံတို့ကို လီဟောင် မြင်လိုက်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားသဖြင့် သူ ပုံမှန် အိပ်ပျော်နေတတ်သော အချိန်မှာပင် လူ့လောကကြီးမှာ ဤမျှ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်ကို လီဟောင် အံ့သြနေမိသည်။

"မင်း ကြောက်နေလား?"

လီမုရှူးက အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အမြင့်ကြောက်တာလား? အင်း... သိပ်မကြောက်ပါဘူး" ဟု လီဟောင်က ပြန်ဖြေသည်။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ပင် အလွန်ခိုင်ခံ့သော ခွန်အားတစ်ခုက သူ့ကို ထောက်မထားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ မနက်ခင်း၏ အေးစက်သော လေပြေမှာ သူ၏အအေးဓာတ်ကို စစ်ထုတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာနှင့် ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်သွားသော လေနုအေးအေးလေးအဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

လီမုရှူးက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး - "ငါ အရှိန်မြှင့်တော့မယ်" ဟု ဆိုသည်။

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် လီဟောင်သည် သူ၏မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားကာ လေထဲတွင် ဒုန်းစိုင်းပျံသန်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ချင်းကျိုးမြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မြို့ပြင်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော တောရိုင်းမြေဆီသို့ ဦးတည်နေကြသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လီမုရှူးသည် ကျယ်ပြောလှသော ကန်ကြီးတစ်ခု၏ ကမ်းနားသို့ လီဟောင်နှင့်အတူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ထိုကန်ကြီးမှာ မျက်စိတစ်ဆုံး ကျယ်ပြောလှပြီး နက်မှောင်သော လှိုင်းလုံးများ လှိမ့်တက်နေသည်။ ရေစိမ်းလျှင် နက်သည်၊ ရေနက်လျှင် ချောက်ကမ္ဘာသဖွယ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်။

ထိုကန်မှာ အောက်ခြေ မမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းနေသည်မှာ ရှင်းနေပါသည်။ ရေမျက်နှာပြင်မှာ အနည်းငယ်မျှသာ လှုပ်ခတ်နေပြီး အေးချမ်းတည်ငြိမ်နေပုံရသည်။ သို့သော် ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ချောက်ကမ္ဘာ၏ အစွန်းတွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ကန်ကို ဝန်းရံထားသည်မှာ တောင်တန်းကြီးများ ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ ကန်ဘေးတွင် မတ်စောက်နေပြီး အချို့မှာမူ လွင်ပြင်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်နေသည်။

သူတို့သည် တောင်ခြေတစ်ခုတွင် ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။ လီမုရှူးက ကျွမ်းကျင်စွာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး - "ဒီနေရာမှာ ရေတိမ်တယ်၊ မင်း ဒီမှာ ငါးဖမ်းလို့ရတယ်။ ငါကတော့ ကန်အလယ်ကိုသွားပြီး ပိုကြီးတဲ့ကောင်တွေကို ဖမ်းမယ်။ ဒါကို ယူထားပါ၊ အရေးပေါ်အခြေအနေဆိုရင် မင်းကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်။ စိတ်မပူနဲ့၊ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် အော်လိုက်ရုံပဲ၊ ငါ ချက်ချင်း ရောက်လာမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

လီဟောင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး အဘိုးအို ကမ်းပေးသော ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ယူလိုက်သည်။

"ငါးစာ ဘယ်လိုတပ်ရမလဲ သိလား? ငါးမျှားတံ ပစ်တာကို ငါ့ကို ပြပါဦး"

လီမုရှူးသည် ချက်ချင်း ထွက်မသွားဘဲ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ငါးဖမ်းစင်မြင့်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော ချုံပုတ်များမှာ ရှင်းလင်းသွားပြီး လီဟောင် ငါးမျှားတံ ပစ်သည့်အခါ ကြိုးငြိခြင်း မရှိစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

လီဟောင်သည် ကျောက်တုံးစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကျောပိုးအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အထဲတွင် စိုစွတ်နေသော အနီရောင် ငါးစာမုန့်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အင်အားကူးပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်က မိစ္ဆာအကောင်ပေါက်လေးတွေအတွက်တော့ ဒီလို ငါးစာသေတွေနဲ့တင် လုံလောက်ပါတယ်။ နောက်ကျရင် မင်း ပိုသန်မာလာတဲ့အခါ ငါးစာအရှင်တွေ ပေးမယ်၊ အဲဒါက ပိုပြီး မိဖို့ အခွင့်အလမ်းများတယ်" ဟု လီမုရှူးက မှတ်ချက်ပေးသည်။

လီဟောင်က ဘာမှ ငြင်းခုံမနေဘဲ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူသည် ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ငါးစာတစ်တုံးကို ထုတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ငါးညှီနံ့ကို ရလိုက်သည်။ သူသည် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ငါးမျှားချိတ်တွင် ငါးစာကို ဖုံးအုပ်သွားအောင် နယ်ဖတ်ကာ တပ်လိုက်သည်။

လီဟောင်၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို မြင်သောအခါ လီမုရှူးမှာ အံ့သြသွားပြီး - "မင်း အရင်က ငါးဖမ်းဖူးလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး"

လီဟောင်က - "ဒါက ဒီလိုလုပ်ရတာ မဟုတ်ဘူးလား?" ဟု ပြန်မေးသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" လီမုရှူးက ခေါင်းငြိမ့်ကာ လီဟောင်ကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ ဤကလေးမှာ အလွန်ထက်မြက်ကြောင်း သူ မနေ့ကတည်းက သိရှိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ အနံ့ကို ဖုံးကွယ်ပေးလိမ့်မယ်"

လီမုရှူးသည် မည်သည့်နေရာမှ ထွက်လာသည်မသိသော ဆေးမှုန့်တစ်ဆုပ်ကို လီဟောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပုတ်ဖြူးပေးလိုက်ပြီးနောက် - "အခု ငါးမျှားတံ ပစ်တော့။ ဒီနေ့ တစ်ကောင်လောက် မိခဲ့ရင် မနက်ဖြန် မင်းကို ဒီမှာ ထပ်လာကစားခိုင်းမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

လီဟောင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ငါးမျှားတံကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကန်ထဲသို့ ကိုက်တစ်ရာခန့် ရောက်အောင် ပစ်လိုက်သည်။ ငါးမျှားချိတ်မှာ ရေထဲသို့ ဗြုန်းခနဲ ကျသွားသည်နှင့် လီဟောင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် စာသားများ ပေါ်လာတော့သည် -

[ငါးဖမ်းလမ်းစဉ် (Fishing Tao) - အဆင့် သုည (၁/၁၀၀)]

[ငါးဖမ်းခြင်း အတွေ့အကြုံ (Fishing Experience) +၂]

လီဟောင်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုဂိမ်းထဲမှ ငါးဖမ်းအတတ်ပညာမှာလည်း သူ၏ စွမ်းရည်စာရင်းထဲသို့ အမှန်တကယ်ပင် မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။ လီဟောင်ကို ပို၍ အံ့သြသွားစေသည်မှာ ငါးမျှားတံ ပစ်လိုက်ရုံဖြင့် အတွေ့အကြုံ ၂ မှတ် ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူ စစ်တုရင် တစ်ပွဲ ကစားလျှင် ၁ မှတ်သာ ရလေ့ရှိသည်။ အနည်းငယ် ခက်ခဲသော စစ်တုရင်ပွဲမျိုးမှသာ ၂ မှတ် ရတတ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ငါးဖမ်းခြင်းသည် စစ်တုရင်လမ်းစဉ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ဤကန်သည် ပို၍ အန္တရာယ်များကာ ငါးဖမ်းရန် ပို၍ စိန်ခေါ်မှု ရှိကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မှတ်ထားပါ၊ စိတ်ရှည်ရမယ်၊ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေရမယ်၊ ရေအောက်က ဘာကိုမှ သွားမနှောင့်ယှက်နဲ့"

"ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်မကြည့်နဲ့၊ ငါးမျှားတံရဲ့ ဖော့တုံးကိုပဲ စိုက်ကြည့်ထား"

"ငါးဖမ်းခါစမှာ ပျင်းစရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရနိုင်ပေမဲ့ ငါးတစ်ကောင် စဟပ်ပြီဆိုတာနဲ့ ဒီစောင့်ဆိုင်းရမှုတွေက တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ မင်း နားလည်လာလိမ့်မယ်"

လီမုရှူးက လီဟောင်၏ ကလေးသဘာဝအတိုင်း စိတ်မရှည်ဘဲ လက်လျှော့သွားမည် စိုးသဖြင့် အလေးအနက် ဆုံးမနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ငါးဖမ်းခြင်းဆိုသည်မှာ သူတို့ကဲ့သို့ လူကြီးပိုင်းများအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ခွန်အားတွေ ပြည့်လျှံနေသော အသက် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်အတွက်မူ ဤကဲ့သို့ တစ်ယောက်တည်း ဆိတ်ဆိတ်နေရန်မှာ စိတ်ရှည်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

"အင်း"

လီဟောင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

လီဟောင်၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လီမုရှူး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ဘေးမှ တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ရေအောက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို စူးစမ်းလိုက်ရာ အင်အားကူးပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၄ ရှိသော ငါးတစ်ကောင်နှင့် အဆင့် ၇ ရှိသော ငါးတစ်ကောင်တို့သည် လီဟောင်၏ ငါးစာဆီသို့ ကူးခတ်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ စတင်သူတွေအတွက် အကာအကွယ်ပေးထားတဲ့ အချိန်ဆိုတော့ လှုပ်ရှားမှုတွေက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှိနေတာပဲ။ သူ ဒါကို ဆွဲတင်နိုင်မလား ကြည့်ရအောင်"

လီမုရှူးမှာ အနည်းငယ် မနာလိုပင် ဖြစ်မိသည်။ သူသည် နည်းပညာများကို အသုံးပြုကာ ငါးကို ချက်ချင်း ဟပ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ပြီး လီဟောင်ကို ငါးဖမ်းခြင်းတွင် ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာအောင် လုပ်ပေးနိုင်သော်လည်း သူ၏ ငါးဖမ်းခြင်းအပေါ် ချစ်မြတ်နိုးမှုက ထိုကဲ့သို့ ပျင်းစရာကောင်းသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန် ခွင့်မပြုပေ။

မကြာမီမှာပင် လီဟောင်သည် ဖော့တုံးကလေး လှုပ်ရှားလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ခေတ္တမျှ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။ ဖော့တုံးမှာ ရေထဲသို့ ထက်ဝက်ကျော် မြုပ်သွားချိန်တွင် သူသည် ငါးမျှားတံကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ ထိုသို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်နှင့် ကြိုးမှာ တင်းကနဲ ဖြစ်သွားပြီး ငါးမျှားချိတ်တွင် မိနေသော တစ်စုံတစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသဖြင့် ကြီးမားသော ခွန်အားများမှာ ကြိုးမှတစ်ဆင့် စီးဝင်လာတော့သည်။

သို့သော် လီဟောင်၏ လက်ထဲတွင်မူ ဤကြီးမားသော ခွန်အားမှာ ပေါ့ပါးသော ပွတ်တိုက်မှုတစ်ခုကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေပြီး သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲလိုက်သောအခါ တစ်ဖက်မှ အရာဝတ္ထုမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဘဲ သူ၏ဆီသို့ လွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။

"အရမ်း အလျင်မလိုနဲ့၊ ငါးက ချိတ်ကနေ လွတ်သွားဦးမယ်" ဟု လီမုရှူးက ဘေးမှ သတိပေးလိုက်သည်။

လီဟောင်၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ဆွဲအားကို ချက်ချင်း လျှော့ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် လီမုရှူး၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ငါးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြန်လည် ထိန်းကျောင်းလိုက်သည်။ ကန်၏ နက်မှောင်သော ရေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရေမှုန်ရေမွှားများ မြင့်မားစွာ စင်ထွက်သွားသည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့် တိုက်ပွဲဝင်ပြီးနောက် လီဟောင်သည် အားကုန်နေသော 'မိစ္ဆာငါး' ကို ကုန်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လေးမီတာမှ ငါးမီတာခန့် ရှည်လျားပြီး လူတစ်ယောက်လုံးကို မျိုချနိုင်သော ထက်မြက်သည့် သွားများ ပါရှိသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသာ ရေထဲသို့ မတော်တဆ ပြုတ်ကျသွားပါက ဤမိစ္ဆာငါး၏ အစာ ဖြစ်သွားမည်မှာ ဧကန်မလွဲပေ။

အင်အားကူးပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်မှ ငါးတစ်ကောင်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို မတတ်မြောက်သေးဘဲ သွေးဆာနေသော မိစ္ဆာသဘာဝကသာ လွှမ်းမိုးထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ငါးမှာ ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်လာသည်နှင့် လီဟောင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် စာသားများ ပေါ်လာပြန်သည်။

[ငါးဖမ်းခြင်း အတွေ့အကြုံ +၃၇]

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီဟောင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးသွားသည်။ ဝါး... ဒါက အတွေ့အကြုံ တစ်ဝက်နီးပါးလောက် ရှိတာပဲ!

ကုန်းပေါ်ရှိ မိစ္ဆာငါးမှာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေပြီး လီဟောင်ကို မျိုချရန် ကြိုးစားကာ ပါးစပ်ကို ဟပြနေသည်။ လီမုရှူးသည် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာငါး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစေ့ငယ်လေးတစ်ခုခန့်အထိ ကျုံ့သွားတော့သည်။ သူသည် ၎င်းကို အလွယ်တကူ ကောက်ယူကာ ငါးခြင်းတောင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"ကလေး... မင်း ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် စတင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး"

လီမုရှူးက ရယ်မောရင်း လီဟောင်ကို ပြောလိုက်သည် - "ဘယ်လို ခံစားရလဲ? ပင်ပန်းလား? ဒီငါးက အင်အားကူးပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၇ မှာ ရှိတာ။ ရေအောက်မှာ သူ ထုတ်နိုင်တဲ့ ခွန်အားက ကြီးမားလှတယ်။ အဆင့် ၈ မှာ ရှိတဲ့သူတောင် ငါးမျှားတံကို ငြိမ်အောင် ကိုင်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ အရည်အချင်း ရှိသားပဲ!"

"မပင်ပန်းပါဘူး" ဟု လီဟောင်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ဆက်လုပ်ဦး။ ကောင်းပြီ... ဒီငါးကို ငါ ငါးစာအဖြစ် သုံးမယ်"

ငါးဖမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော လီမုရှူးသည် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ငါးခြင်းတောင်းကို မကာ ကန်အလယ်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အစက်ကလေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လီဟောင်သည် အဝေးဆီသို့ ငေးကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူမှာ ကန်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံ စွမ်းအားဖြင့် ကြည့်လျှင်ပင် အစက်ကလေးတစ်ခုကိုသာ မြင်ရတော့သည်။

လီဟောင်မှာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထပ်မကြည့်တော့ဘဲ အတွေ့အကြုံများ စုဆောင်းရန် အချိန်ကို အသုံးချလိုက်သည်။ သူသည် ငါးမျှားချိတ်တွင် ငါးစာ ထပ်မံတပ်ကာ ပစ်လိုက်ပြန်သည်။

[ငါးဖမ်းခြင်း အတွေ့အကြုံ +၂]

လီဟောင်သည် ငါးဖမ်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဖော့တုံးကလေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ခုနက ငါးမိခဲ့သည်ကို ကြည့်လျှင် ငါးကို ဆွဲတင်ခြင်းက ပို၍ အတွေ့အကြုံ ရရှိစေသဖြင့် သူသည် ပို၍ အာရုံစိုက်ထားသည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ခုနက ငါးနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ချိန်မှာ ကြာမြင့်ခဲ့သဖြင့် ရေများလှုပ်ခတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ငါးများကို လန့်သွားစေပုံရသည်။ လီဟောင်သည် တစ်နာရီခန့် ထိုင်နေခဲ့သော်လည်း ဖော့တုံးမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားတော့ပေ။ ငါးစာကိုများ မိစ္ဆာတွေက ခိုးစားသွားပြီလားဟု သူ တွေးမိသည်။

သူသည် ငါးမျှားတံကို ပြန်ဆွဲကာ စစ်ဆေးကြည့်ချင်သော်လည်း စိတ်ကို ထိန်းထားလိုက်သည်။ သူသည် ငါးမျှားတံကို ခဏခဏ ပြန်ပစ်ခြင်းဖြင့် အတွေ့အကြုံများ ပိုမြန်မြန် ရနိုင်မလားဟု တွေးမိခဲ့သော်လည်း ဒုတိယအကြိမ် ပစ်လိုက်ချိန်တွင် ၁ မှတ်သာ ရတော့သည်။ တတိယအကြိမ်တွင်မူ ဘာမှ မရတော့ပေ။

ထင်ရှားသည်မှာ ငါးမမိဘဲ ခဏခဏ ပစ်နေခြင်းက အတွေ့အကြုံ ရရှိမှုကို ကန့်သတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ငြိမ်သက်နေသော ဖော့တုံးကလေးမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။ လီဟောင်၏ ထုံထိုင်းနေသော မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး ဖော့တုံးမှာ ရေထဲသို့ ရုတ်တရက် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

လီဟောင်မှာ ငါးမျှားတံကို ကမန်းကတန်း ဆွဲလိုက်ရာ ကြိုးမှာ တင်းကနဲ ဖြစ်သွားပြီး တစ်ဖက်မှ ကြီးမားလှသော ခွန်အားတစ်ခု စီးဝင်လာတော့သည်။ ထိုခွန်အားမှာ အလေးချိန်ပေါင်းများစွာနှင့် ညီမျှနေတော့သည်။