အခန်း ၁၀ - အဆုံးမဲ့ ဂုဏ်သတ္တိများ

လီဟောင်သည် သူ၏အရိုးများကို တစ်ကျော့ပြန် စစ်ဆေးကြည့်လျှင် မည်သို့သော ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာမည်နည်းဟု သိချင်မိသည်။ သို့သော် အရိုးစစ်ဆေးခြင်း အခွင့်အရေးမှာ တစ်သက်တွင် တစ်ခါသာ ရရှိသည်ဖြစ်ပြီး၊ ချင်းချိုးတောင်မှ တာအိုဆရာကြီး မှားယွင်းသွားလိမ့်မည်ဟုလည်း မည်သူကမျှ မတွေးတောကြပေ။

အရိုးစစ်ဆေးသည့် နေ့မှစ၍ တောင်နှင့်မြစ်ဝင်း အတွင်း စည်ကားမှုများ လျော့နည်းသွားသည်ကို သူ သိသိသာသာ ခံစားမိသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဝင်းအသီးသီးမှ သခင်မများသည် သူတို့၏ကလေးများကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး လီဟောင်နှင့်အတူ ကစားစေခြင်း၊ နယ်စပ်ဒေသ သို့မဟုတ် လက်ဆောင်ပဏ္ဏာတော်ဆက်သသည့် နိုင်ငံများမှ ထူးခြားသော စားစရာများနှင့် သစ်သီးဝလံများကို ကျွေးမွေးခြင်းများ ပြုလုပ်တတ်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ရင်းနှီးမှု ရယူရန် ကြိုးပမ်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ နှစ်လခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ပထမသခင်မ၊ ပဉ္စမသခင်မနှင့် နဝမသခင်မငယ်တို့သာ သူ့ထံ လာရောက်လည်ပတ်ကြတော့သည်။ သူတို့သည် လီဟောင် ဘေးအန္တရာယ်ကင်းသည်ကို မြင်လျှင် ပြန်သွားကြပြီး ထပ်မံရောက်ရှိမလာကြတော့ပေ။ သို့သော် ထာဝရနွေဦးဝင်း = မှ သစ်သီးဝလံများနှင့် မုန့်ပဲသရေစာများကိုမူ ရံဖန်ရံခါ ပို့ပေးတတ်သည်။

ယခုအခါ ဆောင်းတွင်းရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သားရဲမွေးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဝါဂွမ်းခံ ဘောင်းဘီရှည်နှင့် အပေါ်အင်္ကျီ နှစ်စုံအပြင် လည်ပင်းစည်း တစ်ခုကိုပါ သူ လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ လီဟောင်သည် ထိုလည်ပင်းစည်းကို မိန်းကလေးငယ်၏ လည်ပင်းတွင် ပတ်ပေးလိုက်သည်။

...

နောက်တစ်နေ့။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် လင်ဟိုင်ရှားသည် ဝင်းအတွင်း၌ ပျန်းရုရွှယ်အား ဓားသိုင်းသင်ကြားပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က လက်နက်စင်ရှေ့တွင် လင်ဟိုင်ရှားသည် ကလေးအား လက်နက်အမျိုးမျိုးကို ရွေးချယ်ခိုင်းပြီး တစ်ခုချင်းစီကို လက်တွေ့ပြသကာ သူမနှင့် အဆင်ပြေမည့် လက်နက်ကို စမ်းသပ်ခဲ့ရာ ပျန်းရုရွှယ်သည် နောက်ဆုံး၌ ဓားကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်မှုများမှတစ်ဆင့် ပျန်းရုရွှယ်တွင် ဓားသိုင်းပါရမီ အမှန်တကယ် ရှိသည်ကို လင်ဟိုင်ရှား တွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် သူမသည် အလေးအနက်ထား သင်ကြားပေးပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း အလွန်တင်းကျပ်တတ်သည်။

မွန်းတည့်ချိန်ခန့်တွင်မှ လီဟောင်သည် အေးအေးလူလူ နိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် ခြောက်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသဖြင့် နံနက်တိုင်း အိမ်တော်သခင်မကြီးအား သွားရောက် ဂါရဝပြုရမည်ဟူသော မိသားစုစည်းကမ်းကို လိုက်နာရန် မလိုသေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူ စိတ်ကြိုက် အိပ်နိုင်သည်။

ဝင်းအတွင်း၌ ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်နေသော မိန်းကလေးငယ်၏ ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ လီဟောင်သည် ခေါင်းကို အသာခါယမ်းရင်း သူမအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိကာ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အစေခံမလေး၏ အကူအညီဖြင့် မျက်နှာသစ်ကာ မနက်စာ စားလိုက်သည်။ ၎င်းနောက် ထုံးစံအတိုင်း စစ်တုရင်တတ်သော အိမ်စေနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ယူကာ ဇရပ်အတွင်း၌ စစ်တုရင်ပွဲကို ပြင်ဆင်စေသည်။

မကြာမီမှာပင် စစ်တုရင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း အတွေ့အကြုံမှတ်များ တိုးလာသည်ဟူသော အကြောင်းကြားချက်ကို လီဟောင် မတွေ့ရသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်စိရှေ့၌ အောက်ပါစာသားများ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်-

{စစ်တုရင်လမ်းစဉ်၏ တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် စစ်တုရင်နှလုံးသား တစ်ခု လိုအပ်သည်။}

စစ်တုရင်နှလုံးသား?

လီဟောင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ အတွေးကို သိနေသည့်အလား စာသားများမှာ တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားပြီး နောက်ထပ်စာကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်-

[စစ်တုရင်နှလုံးသားကို ပျိုးထောင်ရန်အတွက် သင်၏စိတ်ထဲတွင် စစ်တုရင်မှတစ်ပါး အခြားမရှိရ၊ စစ်တုရင်အပေါ် စွဲလန်းနှစ်သက်မှုသာ ရှိရမည်။]

ကောင်းပြီ၊ ရှင်းလင်းသော ရှင်းပြချက်ပင်။ ဤစာသားများနှင့် အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်နိုင်သည်ကို လီဟောင် အံ့သြသွားသည်။

"ဟယ်လို?"

စာသားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီဟောင် နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ခေါ်ကြည့်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုမရှိသဖြင့် သူ ဆက်မတွေးတော့ပေ။ ထိုအစား စစ်တုရင်အပေါ် စွဲလန်းနှစ်သက်မှု ဆိုသည်ကို သူ ပြန်လည် ဆင်ခြင်နေမိသည်။

ဒါဆို သူသည် အတွေ့အကြုံမှတ်များ မရမီ စစ်တုရင်နှလုံးသားကို အရင် ပျိုးထောင်ရမည်လား?

နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးအိမ်တော်တွင် ဓားနှလုံးသား၊ လှံနှလုံးသား စသည်တို့အကြောင်းကို လီဟောင် ကြားဖူးသည်။ သို့သော် စစ်တုရင်နှလုံးသား ဆိုသည်ကိုမူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။ ၎င်းမှာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ စစ်တုရင်ကစားခြင်းနှင့် အခြားသော အနုပညာရပ်များကို နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးအိမ်တော်တွင် အရေးမပါသော ကိစ္စများအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စစ်တုရင်နှလုံးသားသည် ဓားနှလုံးသားနှင့် ဆင်တူလောက်မည်ဟု သူ တွေးမိသည်။ ဝင်းအတွင်းရှိ သခင်မများသည် သူ့ကို ပွေ့ချီထားရင်း အချို့သော လူငယ်များအကြောင်းကို ပြောပြဖူးသည်။ ထိုလူငယ်များသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဓားကို နေ့စဉ်လေ့ကျင့်ကြသည်၊ ထမင်းစားလျှင်လည်း ဓားကိုကိုင်ထားသည်၊ အိပ်လျှင်လည်း ဓားနှင့်အတူ အိပ်စက်ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဓားနှလုံးသားကို ပျိုးထောင်နိုင်ပြီးနောက် သူတို့၏ ဓားသိုင်းပညာမှာ အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။

ဒါဆို သူလည်း စစ်တုရင်နှလုံးသား ရရှိရန် ထိုသို့ လုပ်ရမည်လား?

သို့သော် လီဟောင်သည် စစ်တုရင်လမ်းစဉ်ကို အမှန်တကယ် နှစ်သက်ပါသလား?

သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် စစ်တုရင်ကို အနည်းငယ်သာ နားလည်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စစ်တုရင် ကစားခြင်း... အတည်အပေါက် နေထိုင်သူများထဲတွင် မည်သူက စစ်တုရင်ကို တကယ် စွဲလန်းနှစ်သက်ပါမည်နည်း? စစ်တုရင်ထက် ဖဲကစားရသည်က ပို၍ ပျော်စရာကောင်းသေးသည်။ တစ်နေ့တာလုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်ပြီးချိန်တွင် မည်သူက ဦးနှောက်စားမည့် အလုပ်မျိုးကို လုပ်ချင်ပါမည်နည်း? စိတ်ပြောင်းလဲရန် သို့မဟုတ် ရံဖန်ရံခါ အပန်းဖြေရန်အတွက်သာ ကစားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် စစ်တုရင် အတွေ့အကြုံကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အချက်အလက်ပြကွက် ရှိနေသော်လည်း လီဟောင်ကမူ ၎င်းကို စွမ်းရည်မှတ် များ ရယူရန် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ်သာ မြင်သည်။ အမှန်တကယ် စွဲစွဲလန်းလန်း ချစ်မြတ်နိုးရမည့် အရာတစ်ခုအဖြစ် မမြင်ပေ။ ၎င်းမှာ ခက်ခဲသော ကိစ္စပင်။

လီဟောင်သည် အနည်းငယ် ဇွဲနပဲကောင်းစွာဖြင့် အိမ်စေအား သူနှင့်အတူ စစ်တုရင် နောက်တစ်ပွဲ ကစားရန် ခိုင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ရလဒ်ကတော့ အတူတူပင်။ ၎င်းက လီဟောင်ကို အခက်တွေ့စေပြီး သူ၏မျက်နှာလေးမှာ စိတ်ပျက်မှုကြောင့် တွန့်သွားသည်။ ‘ငါ ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်နှစ်သက်လာခါမှ စစ်တုရင်ကစားပြီး အတွေ့အကြုံမှတ် မရတော့ဘူးလို့ ပြောတာလား၊ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?’

ဒါဟာ သူ နေ့တိုင်း စစ်တုရင်ခုံကို ပွေ့ပိုက်ထားရမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား? ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံမှတ် မရဘဲနဲ့တော့ ငါ ဘာလို့ ပွေ့ပိုက်ထားမှာလဲ? အခြားသော အနုပညာတစ်ခုခုကို ပြောင်းလဲလေ့ကျင့်ရမလား? သို့သော် ဤစစ်တုရင်နှလုံးသား၏ အသုံးဝင်ပုံကို သူ သိချင်မိသည်။ နောက်မှသာ သူ စဉ်းစားတော့မည်။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် လီဟောင်သည် စစ်တုရင်ခုံကို သူ၏ကုတင်ပေါ်သို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး စောင်ခြုံကာ ခေါင်းအုံးအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထမင်းစားချိန်များတွင်လည်း စစ်တုရင်ခုံကို ဘေးနားတွင် ဘုရားဆင်းတုတော် တစ်ဆူကဲ့သို့ ချထားသည်။ သို့သော် ထိုသို့ ဟန်ပြလုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ ရှိပုံရပေ။

လီဟောင်သည် အစေခံများနှင့် စစ်တုရင် ဆက်မကစားတော့ဘဲ မိန်းကလေးငယ် ဓားကျင့်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်း သို့မဟုတ် နားထောင်ခြင်းမိုးမျှော်စင် ရှိ စာအုပ်များကို ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် အချိန်ကုန်လွန်စေသည်။

တစ်နေ့တွင် နားထောင်ခြင်းမိုးမျှော်စင်၌ စာအုပ်များ ဖတ်နေစဉ် လီဟောင်သည် စာအုပ်တစ်အုပ်အတွင်း၌ စစ်တုရင်ကျမ်းမှ စာမျက်နှာအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ထိုစာအုပ်တွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီက ကျော်ကြားခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထိုသူသည် ငယ်စဉ်က အရှက်ခွဲခံခဲ့ရသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ကဲ့ရဲ့သူများကို ကလဲ့စားချေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ရန်သူမှာ ကိုယ်ခံပညာကို စွန့်လွှတ်ပြီး စစ်တုရင်ကိုသာ လေ့လာလိုက်စားနေခဲ့သည်။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်က ကလဲ့စားချေမည့်နေ့ ရောက်သောအခါ သူ၏ရန်သူကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်မည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို သတ်မပစ်မီ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားအောင် လုပ်မည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ရန်သူဖြစ်သူမှာ စစ်တုရင်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုနေရာမှာပင် စစ်တုရင်ပွဲ နွှဲခဲ့ကြသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဇွဲကောင်းသူဖြစ်သဖြင့် ရန်သူကို ထိုနေရာတွင် ချက်ချင်း မသတ်ခဲ့ပေ။

ထိုအစား ရန်သူ၏ မိသားစုဝင်အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ရန်သူကိုသာ အသက်ချမ်းသာပေးကာ အနာဂတ်တွင် ပြန်လာခဲ့မည်ဟု ကြုံးဝါးခဲ့သည်။ သို့သော် သူ သေဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် ထိုစစ်တုရင်ပွဲ၏ အဖြေကို သူ မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဤအကြောင်းကို ဖတ်ပြီးနောက် လီဟောင် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ထိုရန်သူသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏အကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိထားပုံရသည်။ ကိုယ်ခံပညာတွင် ပါရမီမရှိသော်လည်း သေဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် ဤအတတ်ပညာကို သင်ယူခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ထက်မြက်လှသည်။

ရုတ်တရက် လီဟောင်သည် စစ်တုရင်ကစားခြင်းမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ကိုယ်ခံပညာလောကတွင် စစ်တုရင်ကစားခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အပျော်အပါးသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု လီမိသားစုနှင့်အတူ သူကိုယ်တိုင်လည်း တွေးခဲ့မိခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။

...

သို့သော် ယခုအခါ ဤအတွေးမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

{ အနန္တ စစ်တုရင်ကျမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါပြီ၊ ၎င်းကို စုဆောင်းမှုအတွင်း ထည့်သွင်းလိုပါသလား?}

သူ၏မျက်စိရှေ့၌ စာသားများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ လီဟောင် အံ့သြသွားပြီးမှ သူ၏အချက်အလက်ပြကွက်တွင် စစ်တုရင်ကျမ်းများ စုဆောင်းသည့် လုပ်ဆောင်ချက် ပါဝင်သည်ကို သတိရလိုက်သည်။ သူသည် စစ်တုရင်ကို အတွေ့အကြုံမှတ်ရယူရန် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ်သာ သဘောထားခဲ့သဖြင့် ငါးနှစ်အတွင်း စစ်တုရင်ကျမ်း တစ်စောင်မှ မစုဆောင်းခဲ့သည်မှာ သိသာလှသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် ရှက်မိသွားသည်။

လီဟောင် ချက်ချင်းပင် ‘ဟုတ်ကဲ့’ ဟု ရွေးချယ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူ၏စုဆောင်းမှုကဏ္ဍတွင် အနန္တ ဟူသော အမည်ဖြင့် စာရင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းကို ပေါင်းစပ်နိုင်သည်ဟူသော အချက်ပြချက် ပေါ်လာသည်။ လီဟောင်သည် ဇဝေဇဝါဖြင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ရွေးချယ်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ စာသားတစ်ကြောင်း ပေါ်လာပြန်သည်-

{ကျေးဇူးပြု၍ ပေါင်းစပ်မည့်ပစ်မှတ်ကို ရွေးချယ်ပါ - ခန္ဓာကိုယ်လမ်းစဉ် ၊ ဓားလမ်းစဉ်။}

လီဟောင် အံ့သြသွားသည်။ ဤသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း? သူ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ‘ခန္ဓာကိုယ်လမ်းစဉ်’ ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံမှုကို စတင်ခဲ့ရုံသာ ရှိသေးပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ခွန်အားများ တိုးလာသည်ကို ခံစားခဲ့ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်လမ်းစဉ်ကို ပို၍ မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

[ပေါင်းစပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။]

ထိုခဏတွင် လီဟောင်သည် ရှုပ်ထွေးလှသော သတင်းအချက်အလက်များ သူ့ဆီသို့ စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤခံစားချက်မှာ သူ့အတွက် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်ပြီး ခဏအကြာတွင် အလုံးစုံ နားလည်သွားခဲ့သည်။ လီဟောင်သည် သူ၏အချက်အလက်ပြကွက် နောက်ကွယ်တွင် တွေ့လိုက်ရသည်မှာ-

[ခန္ဓာကိုယ်လမ်းစဉ် - အဆင့် (၁) (အနန္တ)]

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရရှိလိုက်သော အချက်အလက်များက ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို အတိအကျ ဖော်ပြနေသည်။

အနန္တ - ပစ်မှတ်ကို လောကရှိ အရာခပ်သိမ်းတို့ကြားတွင် ထားရှိစေပြီး ခွဲခြားသိမြင်ရန် မဖြစ်နိုင်စေဘဲ မိမိ၏ စွမ်းအင်ခြေရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားစေသည်။

လီဟောင်သည် အားအနည်းငယ် စိုက်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ စွမ်းအင်များ ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ယုတ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော ခွန်အားနှင့် စွမ်းအင်များမှာ ချွေးပေါက်တိုင်းနှင့် ဆဲလ်တိုင်းအတွင်းသို့ ကျုံ့ဝင်သွားကာ မည်သူမျှ မမြင်နိုင်တော့ပေ။

"ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိလား?"

လီဟောင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ စစ်တုရင်ကျမ်း တစ်စောင်က ဤကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။

သူ၏ အဆင့် (၂) စစ်တုရင်လမ်းစဉ်ဖြင့် ဤကျမ်းကို သူ အနည်းငယ် နားလည်နိုင်သည်။ ၎င်းတွင် ထောင်ချောက်များစွာ ပါဝင်သည့် ကြီးမားသော ဝင်္ကပါတစ်ခု ပါရှိသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်သက်လုံး ဤပုစ္ဆာကို မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ မဆန်းပေ။ သို့သော် ဤစစ်တုရင်ကျမ်းကို ခန္ဓာကိုယ်လမ်းစဉ်အတွင်း ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဆင်တူသော ဂုဏ်သတ္တိများကို ပေးစွမ်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ပေါင်းစပ်မည့်ပစ်မှတ်အဖြစ် ဓားလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့လျှင် သူ၏ဓားကွက်များတွင် လှည့်ဖြားသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ပါဝင်လာပြီး အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်မည့် အကွက်များကို အခြားသူများ မမြင်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးမည်လား?

၎င်းကို ဒီရေဓားသိုင်း၏ ခမ်းနားလှပသော ဓားကွက်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ပို၍ပင် မျက်စိကျိန်းစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

လီဟောင်သည် အချက်အလက်ပြကွက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ‘အနန္တ’ စစ်တုရင်ကျမ်းကို ပေါင်းစပ်မည့် ရွေးချယ်စရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရွေးချယ်မှုတစ်ခုသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤအရာက သူ့အတွက် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။ စစ်တုရင်ကျမ်းများသည် တကယ်ကို အသုံးဝင်လှသည်!

အကယ်၍ သူသည် အခြားသော စစ်တုရင်ကျမ်းများကို စုဆောင်းနိုင်လျှင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများတွင် ထူးခြားသော အစွမ်းအမျိုးမျိုးကို ထည့်သွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား? ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ လီဟောင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ မြင့်တက်လာပြီး မျှော်စင်အတွင်း လိုက်လံရှာဖွေတော့သည်။

သို့သော် နားထောင်ခြင်းမိုးမျှော်စင်သည် ကိုယ်ခံပညာရှင်များအတွက် သန့်ရှင်းသောနေရာ ဖြစ်သော်လည်း စစ်တုရင်သမားများအတွက်မူ မဟုတ်ပေ။ ရက်အနည်းငယ်ကြာ လိုက်လံရှာဖွေပြီးနောက် လီဟောင်သည် စစ်တုရင်ကျမ်း သုံးစောင်သာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ထိုထဲမှ တစ်စောင်ဆိုလျှင် စာအုပ်စင်ကို ခုရန်အတွက်ပင် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ပျံသန်းခြင်းနယ်ပယ်၊ “ဝှက်ထားသော လေး” ၊ “ကျား၏ ဖိနှိပ်မှု” ။

(ပျံသန်းခြင်းနယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ နယ်ပယ်အဆင့်ကိုဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပဲ ကျင့်စဥ်စာအုပ်နာမည်ဖြစ်ပါတယ်)

ဤစစ်တုရင်ကျမ်း သုံးစောင်ကို ရရှိပြီးနောက် လီဟောင်သည် ၎င်းတို့ကို လေ့လာပြီး တစ်ခုချင်းစီ၏ ဝိသေသလက္ခဏာများကို ခန့်မှန်းကာ “ပျံသန်းခြင်းနယ်ပယ်” နှင့် “ဝှက်ထားသော လေး” တို့ကို ဓားလမ်းစဉ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ “ကျား၏ ဖိနှိပ်မှု” ကိုမူ ခန္ဓာကိုယ်လမ်းစဉ်အတွင်း ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

ပျံသန်းခြင်းနယ်ပယ်- တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးကို နှစ်ဆတိုးစေပြီး အဝေးမှ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ရရှိစေသည်။

ဝှက်ထားသော လေး - သတ်ဖြတ်မည့်အကွက်ကို လျှို့ဝှက်ထားပြီး အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အချက်တွင်မှ ထုတ်ဖော်စေသည်။

ကျား၏ ဖိနှိပ်မှု - ခွန်အားကို အနည်းငယ် တိုးစေပြီး ရန်သူကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စေသည့် အာနိသင် ရှိသည်။

ဤစစ်တုရင်ကျမ်း သုံးစောင်သည် လီဟောင်အတွက် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ စိတ်မကောင်းစရာမှာ နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးအိမ်တော်တွင် လိုလေသေးမရှိ အရာအားလုံး ရှိသော်လည်း ကိုယ်ခံပညာရှင် မိသားစုဖြစ်သဖြင့် စစ်တုရင်ကျမ်းများကို စုဆောင်းလေ့မရှိခြင်းပင်။

လီဟောင်သည် သူ၏ဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အိမ်စေများကို သူ့အတွက် အပြင်ဘက်တွင် စစ်တုရင်ကျမ်းများ ရှာဖွေပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးက ဆင်ခြေအမျိုးမျိုးပေးကာ ငြင်းဆန်ကြသည်။ သခင်လေးအား လမ်းမှားသို့ ရောက်အောင် မည်သူကမျှ မကူညီဝံ့ကြပေ။ လီဟောင်မှာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် သူတို့ကို ဆုလာဘ်အမြောက်အမြား ပေးမည်ဟု မက်လုံးပေးလိုက်ရသည်။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် လီဟောင်သည် စစ်တုရင်ကျမ်းများကို စောင့်ဆိုင်းရင်း စစ်တုရင်အတတ်ပညာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်ခြင်နေမိသည်။ သူသည် ကုတင်ဘေးရှိ စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှ စောင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး စစ်တုရင်ခုံကို နေရာပြန်ချလိုက်သည်။ ထမင်းစားစားပွဲပေါ်ရှိ စစ်တုရင်ခုံကိုလည်း ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် သူသည် ဝင်းအတွင်း လမ်းလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် မိန်းကလေးငယ် ဓားကျင့်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းများ ပြုလုပ်တတ်သည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် အလွန်ဝီရိယရှိလှသည်။ လင်ဟိုင်ရှား၏ သင်ကြားပြသမှုအောက်တွင် သူမ၏ ဓားသိုင်းပညာမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

“အဲဒါ မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒီအကွက်က မမှန်ဘူး” ဟု လင်ဟိုင်ရှားက တစ်နေ့တွင် ဓားသိုင်းသင်ကြားပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် တင်းကျပ်သော စစ်အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ပျန်းရုရွှယ်၏ ဓားသိုင်းပါရမီကို သူမ အလွန်ကျေနပ်သော်လည်း လေ့ကျင့်စဉ်အတွင်း မှားယွင်းမှုများကိုမူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်တတ်သည်။ မိန်းကလေးငယ်မှာ မျက်ရည်ကို ထိန်းထားရင်း ဇွဲရှိရှိဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

လီဟောင် ခေါင်းကို အသာခါလိုက်မိသည်။ လင်သည် စိတ်ကောင်းရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း သင်ယူသူ၏ အရည်အချင်းအလိုက် အမြဲတမ်း သင်ကြားပေးနိုင်သူ မဟုတ်ပုံရပေ။ သူမ၏ ပြင်းထန်သော စကားလုံးများကြောင့် မိန်းကလေးငယ်၏ ဓားကွက်များမှာ ပုံပျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ထိုညတွင် လီဟောင်သည် မိန်းကလေးငယ်မှာ ဝင်းအတွင်း၌ လေ့ကျင့်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သဖြင့် သူမကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဟန်ပန်က မမှန်ဘူး၊ လက်မောင်းကို နည်းနည်း ထပ်ကွေးလိုက်၊ အေး... အဲလိုမျိုး။ ခါးကို အရမ်း တောင့်မထားနဲ့...”

ဘေးတွင် လူမရှိသည့်အချိန်တွင် လီဟောင်သည် မိန်းကလေးငယ်အား ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးလိုက်သည်။ ပျန်းရုရွှယ်မှာ ထုံအသူမဟုတ်ဘဲ ဓားသိုင်းပါရမီ အမှန်တကယ် ရှိသူဖြစ်ရာ လီဟောင်၏ သင်ကြားပြသမှုအောက်တွင် သူမ၏ ဟန်ပန်ကို လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရကို စတင် ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

“အစ်ကိုဟောင်... အစ်ကိုကလည်း ဓားသိုင်းတတ်တာပဲလား?” ဟု မိန်းကလေးငယ်က လေ့ကျင့်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်၊ “ဒါဆို မနက်ဖြန်ကစပြီး ကျွန်မတို့ အတူတူ လေ့ကျင့်ကြမလား?”

“လျှောက်မပြောနဲ့၊ ငါက စောစောမထချင်ဘူး” ဟု လီဟောင်က လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

“ဦးလေးလင်သာ အစ်ကိုဟောင် ဓားသိုင်းတတ်တာ သိရင် သူ အများကြီး ဝမ်းသာမှာပဲ” ဟု ပျန်းရုရွှယ်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် အရာများစွာကို နားမလည်သေးသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူကြီးများသည် လီဟောင်အပေါ် စိတ်ပျက်နေကြသည်ကို သူမ မြင်တွေ့နေရသည်။

မိန်းကလေးငယ် ဤမျှ ကြိုးစားနေခြင်းမှာ သူမ၏ စိတ်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုကို သက်သေပြလိုသော ဆန္ဒများကြောင့် ဖြစ်သည်။ အားလုံးက အစ်ကိုဟောင်သည် အသုံးမကျဟု ပြောကြသော်လည်း အစ်ကိုဟောင်သည် တကယ်တော့ အလွန်ထက်မြက်သည်ဟု သူမ ယုံကြည်ထားသည်။

“ငါ ဓားသိုင်းမတတ်ပါဘူး၊ သတင်းတွေ လျှောက်မလွှင့်နဲ့” ဟု လီဟောင်က လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ မိန်းကလေးငယ်၏ စကားကြောင့် သူ၏ အိပ်ရေးပျက်မည့် အရေးကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။

ပျန်းရုရွှယ်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည် - “ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက ခုနက...”

“သွားအိပ်တော့၊ အိပ်တော့” လီဟောင် မျက်လုံးကို လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမကို ပြန်လွှတ်လိုက်ကာ လျှောက်မပြောရန် ထပ်မံ သတိပေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့။

ဝင်းအတွင်း၌ လင်ဟိုင်ရှားသည် ပျန်းရုရွှယ် ဓားသိုင်းကစားနေသည်ကို ကြည့်နေရင်း သူမ၏မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်လာလေတော့သည်။