အခန်း ၉၀  ဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီ

ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးကနေ ပြုံးလိုက်ပြီး ခါးကို ညင်သာစွာ လှည့်လိုက်တာနဲ့ ပျံသန်းလာတဲ့ ရွှေမြွေဓားကို ရှောင်လိုက်တယ်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ တစ်ဖက်လူနဲ့ ဆယ်ကြိမ်ကျော် တိုက်ခိုက်ပြီးသွားပြီ။

တစ်ဖက်လူရဲ့ သိုင်းပညာအရမ်းကောင်းတာကို ချီးကျူးဖို့ ပြင်နေတုန်း ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် နားက လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်း မူလနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပြန်လာတဲ့ ရွှေမြွေဓားကို ရှောင်လိုက်တယ်။

ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က ဆယ်ပေကျော်အကွာမှာ ရပ်ပြီး ရွှေမြွေဓားက တစ်ဖက်လူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည် သုံးပေအကွာမှာ လှည့်ပတ်နေပြီး သူမရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို ကောင်းမွန်စွာ ကာကွယ်ပေးထားတာကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာက တည်ငြိမ်သွားတယ်၊ "ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားထိန်းချုပ်နည်း?"

အရင်က သစ်သားဓားပျံနဲ့ ဟုန်အန်းထုန်းကို ဓားတစ်ချက် ဒဏ်ရာရစေခဲ့တာက စုန့်ချင်းရှုကို အများကြီး နားလည်စေခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်း ညနက်သန်းခေါင်အချိန်မှာ ဓားထိန်းချုပ်နည်းကို သေချာ စဉ်းစားခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ နဂါးနိုင်လက်ဝါးသိုင်းပညာနဲ့ ဆင်တူသောအတွင်းအားဖြင့် လေထဲမှာ ပျံသန်းနေတဲ့ဓားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာ လက်နှစ်ဖက်က လက်ဝါးသိုင်းပညာများအား အသုံးပြုပြီး ရန်သူကို တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်လို့ သူ စဉ်းစားမိခဲ့တယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ အခုတော့ လက်နဲ့ ဓားရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုက အလွန် ခက်ခဲနေသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး သိုင်းပညာကို ထုတ်သုံးဖို့ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လာပြီ။

"မိန်းကလေး၊ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာက မင်း ခင်ပွန်းထက်တောင် မြင့်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ အခု မင်းကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားသွားပြီ" ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် မျက်လုံးထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အလင်းရောင်တွေ ပြည့်နေပြီး စုန့်ချင်းရှုကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။

စုန့်ချင်းရှု နှုတ်ခမ်းတွေကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး ပြန်ဖြေမယ့် အမူအရာ လုံးဝ မရှိဘူး။

"မိန်းကလေး၊ မင်း ဆွံ့အ နားမကြားဖြစ်နေတာလား?" တစ်ယောက်တည်း စကားပြောနေရတာကြောင့် ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်လည်း နည်းနည်း ပျင်းလာတယ်၊ ဒါကြောင့် ပြောလိုက်တယ်၊ "ငါ ခုနက ပြောလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် နင် စိတ်ဆိုးသွားတာလား? စိတ်ထဲထားမနေနဲ့၊ ငါ ခုနက စနောက်လိုက်တာပါ"

စုန့်ချင်းရှုက သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ဘာလို့ ဒီလောက် စကားများလာတာလဲ၊ ပြီးတော့ 'အလှအပ'ကို ဘာ့လို့ ဒီလောက် တပ်မက်နေရတာလဲ၊ သူ့မှာ တပ်မက်ဖို့ အဲ့ဒီ စွမ်းရည်‌ရော ရှိသေးရဲ့လားလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်တယ်။

(ဘာသာပြန်သူ-နေကြာသိုင်းကျမ်းကို ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် ယောက်ကျားလေးက မိမိရဲ့ အဝှာကို ဖြတ်ရပါတယ်၊ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က နေကြာသိုင်းကျမ်းကို ကျင့်ကြံတာပါ)

"မိန်းကလေး မင်း စကားမပြောဘူးဆိုရင် ငါ မင်းရဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲချွတ်ပြီး မင်း လှသလား၊ ရုပ်ဆိုးနေလား ကြည့်ရမယ်" ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် စကားဆုံးတာနဲ့ ငွေအပ်တစ်ချောင်းက လက်နှစ်ချောင်းကြားထဲကနေ လျှောကျလာပြီး ညင်သာစွာ ပစ်လွတ်လိုက်တယ်။

“ဒင်” ခနဲ အသံတစ်ချက်ထွက်လာပြီး၊ စုန့်ချင်းရှု ရွှေမြွေဓားပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အားအင်တစ်ခု ရောက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး ထိန်းမထားနိုင်ဖြစ်သွားပြီး ရွှေမြွေဓားက တစ်ဖက်လူရဲ့ ငွေအပ်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားတယ်။ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က ထိုအခွင့်ကောင်းကိုယူကာ စုန့်ချင်းရှုရဲ့ရှေ့ သုံးပေအကွာကို ရောက်လာတယ်။

စုန့်ချင်းရှုက ချက်ချင်း အော့မေဂိုဏ်းရဲ့ ရွှေလက်ဝါးသိုင်း၊ ယင်ကိုးပါးအရိုးဖြူလက်သည်းသိုင်းကို အသုံးပြုပြီး ဘယ်ဘက်နှင့်တားဆီးပြီး ညာဘက်နှင့်တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က သူ့ရဲ့ သိုင်းကွက်တွေကို အလွယ်တကူ တားဆီးနေရင်း ချီးကျူးလိုက်တယ်၊ "အော့မေဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပညာ နှစ်မျိုးကို အခုလို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်တာ၊ မိန်းကလေး မင်းရဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်က တကယ်ကို ကောင်းတယ်"

စုန့်ချင်းရှု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ တစ်ဖက်လူက သေချာမတိုက်ခိုက်ပဲ ကစားနေသလိုပဲ၊ သူက ရွှေလက်ဝါးသိုင်းနဲ့ ယင်းကိုးပါးအရိုးဖြူလက်သည်းသိုင်းကို အသုံးပြုနေတာတောင် အရေးနိမ့်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့လည်း ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ နဂါးနိုင်းလက်ဝါးသိုင်းနဲ့ တခြား အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာတွေကို အသုံးပြုဖို့ စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိဘဲ မိန်းကလေးများအသုံးပြုသော သိုင်းပညာတွေကိုပဲ ထုတ်သုံးနေတယ်။

ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က သူ့မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲချွတ်ချင်နေတာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် စုန့်ချင်းရှုက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးနေပြီ။

တစ်ဖက်လူရဲ့ စိတ်ကူးကို သိလိုက်ရတော့ စုန့်ချင်းရှု သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကျန်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ကာကွယ်ဖို့ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာကိုပဲ အပြည့်အဝ ကာကွယ်လိုက်တယ်။

အကြိမ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့နောက် ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က ပိုပြီး ဒေါသထွက်လာတယ်။ တစ်ဖက်လူက မျက်နှာဖုံးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကာကွယ်ထားပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်တာတောင် မအောင်မြင်ဘူး၊ "မိန်းကလေး၊ မင်းရဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်ပုံက အရမ်းကို လှည့်ဖြားလွန်းတယ်၊ ဒါကမင်းက ငါ့ကို အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးနေတာပဲ၊ မင်း ဒီလို ဆက်တိုက်ခိုက်ရင် ငါ ကျန်တဲ့နေရာတွေကို စိတ်ကြိုက် ကိုင်တွယ်တော့မယ်"

စုန့်ချင်းရှု တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ စဉ်းစားထားတဲ့ အသက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ကို တွေးမိလိုက်တာကြောင့် ရွံမုန်းစရာ ကောင်းတာကို အောင့်အီးသည်းခံပြီး အသင့်ပြင်ထားလိုက်တယ်။

"ကျန်တဲ့နေရာတွေကို မကာကွယ်သေးဘူးလား?" ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်တယ်၊ "ငါ မကိုင်ရဲဘူးလို့ တကယ် ထင်နေတာလား?"

စကားဆုံးတာနဲ့ စုန့်ချင်းရှုက သူ့တင်ပါး အရိုက်ခံလိုက်ရတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း စိတ်ထဲမှာ တုန်လှုပ်သွားပေမယ့် မျက်နှာကိုပဲ ဆက်ပြီး ကာကွယ်ထားတယ်။

"မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရုပ်ဆိုးနေလို့ မင်းမျက်နှာကို မမြင်စေချင်ရတာလဲ?" တစ်ဖက်လူရဲ့ တင်ပါးကို ကိုင်လိုက်တာတောင် မတုန့်ပြန်တာကို မြင်တော့ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က ဒေါသထွက်လာပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ တင်ပါးကို စိတ်ကြိုက် ကိုင်ခွင့်ပေးရင်တောင် ရင်ဘတ်ကိုတော့ သူ စိတ်ကြိုက် ကိုင်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးလိုက်တယ်။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးတာနဲ့ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်ရဲ့ သိုင်းကွက်က ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်က တစ်ဖက်လူရဲ့ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။ သူမ လက်နဲ့ တားဆီးလိုက်တဲ့အခါ ဖြစ်ပေါ်လာမယ့် ဟာကွက်အား စောင့်နေပြီး သူမမျက်နှာဖုံးကို ဆွဲချွတ်ကာ သူမရဲ့ တကယ့်မျက်နှာကို မြင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတယ်။

စုန့်ချင်းရှုက သူ့ရဲ့ သိုင်းကွက်ကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ မျက်လုံးထဲမှာ ဝမ်းသာတဲ့ အရိပ်အယောင်များပေါ်လာတယ်။ မရှောင်ရှားရုံသာမက ရင်ဘတ်ကိုပါ ရှေ့ကို ထိုးပေးလိုက်တယ်။

"ဖောက်!" ပေါက်ကွဲသံတစ်ချက်နဲ့အတူ၊ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်လက်နှစ်ဖက်ကနေ အရည်တွေ ယိုစီးကျလာတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း ကြောင်အသွားကာ မယုံနိုင်စွာနဲ့ ခပ်တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်၊ "ဖျစ်... ဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီလား?"

စုန့်ချင်းရှုက ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ဒီလို ကြောင်အသွားမယ့် အချိန်လေးကို စောင့်နေခဲ့တာ၊ ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ အခွင့်အရေးကို ဘယ်လို လွဲချော်ခွင့် ပြုနိုင်မှာလဲ၊ ချက်ချင်း အင်အား ဆယ်ဆလောက်ထုတ်ပြီး နဂါးနိုင်လက်ဝါးသိုင်းဆယ့်ရှစ်ကွက်ရဲ့ နဂါးအားမာန်လက်ဝါးသိုင်းနဲ့ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချလိုက်တယ်။

ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး နောက်ကို အလျင်အမြန် ဆုတ်သွားတယ်။

စုန့်ချင်းရှု လက်နှစ်ဖက်က တစ်ဖက်လူရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ရောက်သွားပြီး ထိလိုက်တဲ့အခါ အလွန် နူးညံ့တာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီး ချက်ချင်းပဲ သူ့ဝမ်းဗိုက်ကို တစ်ဖက်လူရဲ့ ခြေထောက်နဲ့ ပြန်ပြီးကန်တာကို ခံလိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ အတွင်းအားတွေ ချက်ချင်း မတည်မငြိမ်ဖြစ်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒန်တျန် လုံးဝ ပျက်စီးတော့မလို ဖြစ်သွားတယ်။ ချက်ချင်းပဲ ဒဏ်ရာကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ပြီး ခြေရာမဲ့ သဲပြင်ပေါ်လျှောက်လှမ်းခြင်းသိုင်းပညာကို အသုံးပြုပြီး အဝေးကို အသဲအသန် ထွက်ပြေးလိုက်တယ်။

တစ်ဖက်လူ ညအမှောင်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကြည့်ရင်း ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် မူလနေရာမှာပဲ ရပ်နေတယ်။ ဒဏ်ရာကြောင့်လား၊ တခြားအကြောင်းကြောင့်လား မသိ၊ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ နီရဲလာတယ်၊ "အမှိုက်ကောင်၊ မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိစေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်မယ်"

စုန့်ချင်းရှု တစ်လမ်းလုံး အသည်းအသန် ပြေးလာပြီးနောက် ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်ကို ချန်ထားခဲ့နိုင်ပြီဆိုတာ သိလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း နန်းတော်ကို ပြန်ပြေးသွားတယ်။

မနေ့ညက လုပ်ကြံမှု ဖြစ်စဉ်ကြောင့် နန်းတော်ထဲက လုံခြုံရေးတွေက ပိုပြီး တင်းကျပ်နေတယ်။  စုန့်ချင်းရှုက ကင်းလှည့်နေတဲ့ အဖွဲ့ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ရှောင်တိမ်းပြီး နောက်ဆုံးတော့ သူ့အခန်းကို ပြန်ရောက်လာတယ်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တာနဲ့ လျှပ်တစ်ပြက် တောက်ပနေတဲ့ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းက လည်ပင်းပေါ်ကို ရောက်လာတော့ စုန့်ချင်းရှု နှလုံးသားက နှစ်မြှုပ်သွားတယ်။

"စုန့်ချင်းရှု၊ ယွမ်အစ်ကိုကြီးအတွက်လက်စားချေဖို့ ရှင့်ကို သတ်ပစ်ရမယ်..." ရှချင်းချင်း စကားမဆုံးသေးခင်မှာပဲ စုန့်ချင်းရှုက သူမအဝတ်အစားပေါ်မှာ သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်ပြီး သတိလစ်သွားတယ်။

"ဟမ့်၊ ရှင် ဘာလှည့်ကွက်တွေ သုံးပြန်ပြီလဲ?" တစ်ဖက်လူက သူမပေါ်ကို ပျော့ခွေပြီး လဲကျလာတော့ ရှချင်းချင်း လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း တွန်းထုတ်လိုက်တယ်။

စုန့်ချင်းရှု ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ရုပ်သေးကြိုးပြတ် လဲကျသွားတာ မြင်တော့ ရှချင်းချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ထိုင်ချ၍ သူ့သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းလိုက်တယ်။ အလွန် အားနည်းနေတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့နှာခေါင်းဖျားအောက်ကို လက်ညှိုးလေး ခံကြည့်လိုက်တော့ အသက်ရှူသံက ခပ်မျှင်မျှင်ပဲရှိတော့တယ်။

ရှချင်းချင်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေတဲ့ စုန့်ချင်းရှုကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူမ မျက်နှာပေါ်မှာ ရုန်းကန်နေတဲ့ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာပြီး အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်တယ်၊ "ရှင် သေတော့မှာဆိုတော့ ငါတို့ရဲ့ ရန်ငြိုးကို ဒီမှာပဲ ရှင်းပစ်လိုက်မယ်၊ ရှင် သေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ရှင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရှင့်ဘာသာ ရှင်ပဲ"

တကယ်တော့ စုန့်ချင်းရှုနဲ့ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က တစ်လမ်းလုံး လိုက်ဖမ်းပြီး နောက်ဆုံးမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့တာကြောင့် စုန့်ချင်းရှု ပြန်ရောက်လာချိန်မှာ မိုးလင်းခါနီး ဖြစ်နေပြီ။ စုန့်ချင်းရှုက နန်းတွင်း အစောင့်အရှောက်တွေကို အာရုံလွှဲဖို့ပဲ ရည်ရွယ်ခဲ့တာဖြစ်လို့ ဒီလောက် အချိန်ကုန်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားဘူး။ နောက်ပြီး သူအကြောပိတ်ထားတဲ့ အတွင်းအားကလည်း အနည်းငယ်သာ သုံးခဲ့တာကြောင့် အချိန်ကြာလာတဲ့အခါမှာ ရှချင်းချင်းရဲ့ အကြောပိတ်ထားတဲ့နေရာက အလိုအလျောက် ပွင့်သွားပြီ။ သူမက အခန်းထဲမှာ အဝတ်အစားတစ်စုံ ရှာယူ ဝတ်ဆင်ပြီးတဲ့နောက် စုန့်ချင်းရှုကို အလစ်ငိုက်ဖမ်းပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ အိမ်ထဲမှာပဲ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တယ်။

မိုးလင်းရင် နန်းတော်ကနေ ထွက်ပြေးဖို့ မလွယ်တော့ဘူးဆိုတာ သိလိုက်တော့ ရှချင်းချင်းက စုန့်ချင်းရှု လက်ထဲက ရွှေမြွေဓားကို ပြန်ယူပြီး အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ကာ အပြင်ဘက်ကို ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ရှချင်းချင်း ပြန်ရောက်လာပြီး မူလနေရာမှာပဲ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသေးတဲ့ စုန့်ချင်းရှုကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူမမျက်နှာက အဆက်မပြတ်ပြောင်းလဲနေပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဒေါသတကြီးနဲ့ ခြေဆောင့်လိုက်ပြီး ငွေရောင်သွားလေးနဲ့ အံကြိတ်လိုက်တယ်၊ "ငါ့အရင်ဘဝက တကယ်ပဲ မင်းအပေါ်အကြွေးတင်ခဲ့တာဖြစ်မယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ ကိုယ်ကိုကိုင်းညွှတ်ပြီး စုန့်ချင်းရှုကို ကုတင်ပေါ် ပွေ့ချီ၍တင်လိုက်တယ်။ ရင်ဘတ်ထဲက ဖူလင်ရှိုဝူဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး တစ်ဆက်တည်း အတွင်းအားကို အသုံးပြုကာ စုန့်ချင်းရှုခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပေးပို့၍ ဆေးအစွမ်းကို ကြေညက်အောင် ကူညီပေးလိုက်တယ်။

တစ်နာရီခန့်ကြာပြီးနောက် နဖူးမှာ ချွေးစို့နေတဲ့ ရှချင်းချင်းက ကုတင်ပေါ်ကနေ ခုန်ဆင်းလာပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြောနေသလိုမျိုး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်၊ "မနေ့ညက ရှင် ကျွန်မကို တစ်ခါ ကယ်ခဲ့ပြီးတော့ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးခဲ့တယ်၊ ဒါက ရှင့်ကို ပြန်ဆပ်လိုက်တာပဲ"

ဘယ်လောက်ကြာသွားမှန်း မသိ၊ စားပွဲပေါ်မှာ ခေါင်းမှီပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေတဲ့ ရှချင်းချင်းက ရုတ်တရက် ညည်းသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရတော့ လန့်နိုးလာပြီး ချက်ချင်း ကုတင်ပေါ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ စုန့်ချင်းရှုက ပါးစပ်ကနေ "ရေ... ရေ..." လို့ တီးတိုး ရေရွတ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ရှချင်းချင်းက မသိစိတ်ကနေ ရေတစ်ခွက် ငှဲ့ပြီး ကုတင်နားမှာ ထိုင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း သူ့ကို တိုက်လိုက်တယ်။

ရေတိုက်နေရင်း ရုတ်တရက် သတိရလိုက်တယ်၊ သူမက ဘာလို့ အခုလို ပြုစုပေးနေရတာလဲ? မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားပြီး အရင်က နူးညံ့တဲ့ အမူအရာတွေကို ပြောင်းလဲလိုက်ကာ ရေတစ်ခွက်လုံးကို စုန့်ချင်းရှု ပါးစပ်ထဲ တိုက်ရိုက် လောင်းထည့်လိုက်တယ်။

"အဟွတ်... အဟွတ်!" စုန့်ချင်းရှုက ချက်ချင်း သီးသွားပြီး သတိရလာတယ်။ ကုတင်ဘေးက ရှချင်းချင်းကို မြင်တော့ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှာ မတတ်သာတဲ့ အပြုံးတစ်ပွင့်ပေါ်လာတယ်၊ "ယွီယွီလေး၊ မင်း ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"