"ငါတို့ တက်ဖို့ ခက်ခဲနေရင် သူတို့ကို ဘာလို့ အောက်ဆင်းလာအောင်မလုပ်ရမှာလဲ?" စုန့်ချင်းရှုက ပြောတယ်။ "ဝေအမတ်ရဲ့ လောင်းကစား ဝါသနာက တစ်လောကလုံး သိတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် တဲထဲမှာ လူစုပြီး လောင်းကစားနေသလို ဟန်ဆောင်ပြီး အစောင့်အရှောက်တွေ လျှော့ထားလိုက်ရင် ဝမ်ဝူဂိုဏ်းသားတွေက အခွင့်အရေးရပြီလို့ ထင်ပြီး ခေါင်းဆောင်ကို ဖမ်းဖို့ စိတ်ကူးပေါ်လာပြီး မနေနိုင်တော့ပဲ တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာလိမ့်မယ်
"ကောင်းတယ်!" စစ်ဗိုလ်တွေ အားလုံးထောက်ခံကြတယ်။ ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ ကျိန်ဆဲနေပေမဲ့ သဘောတူလိုက်ရတယ်။
ညနေပိုင်းမှာ လူအုပ်ကြီးက ပင်မတဲထဲမှာ လောင်းကစားဝိုင်း ဖွင့်ကြတယ်။ ဝေရှောင်ပေါင်က ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်ကို ယူပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်တယ်။ ငွေငါးထောင် ခြောက်ထောင်လောက်ရှိတယ်။ "ဘယ်သူ့မှာ အစွမ်းအစရှိလဲ လာပြီး ယူသွား" လို့ ပြောတယ်။ စိတ်ထဲမှာတော့ ဝမ်ဝူတောင်ပေါ်က လူတွေ ဘယ်တော့မှ ဆင်းမလာပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းနေတယ်။
စစ်ဗိုလ်တွေ အားလုံး လောင်းကြေးထပ်ကြတယ်။ အနိုင်အရှုံးတွေ ရှိတယ်။ ခဏကြာတော့ အားလုံး စိတ်အားထက်သန်လာပြီး လောင်းကြေးတွေ တဖြည်းဖြည်း မြင့်လာတယ်။ နောက်က စစ်သားတွေလည်း ငွေတွေ ထုတ်ပြီး လောင်းကြေးထပ်ကြတယ်။
တကယ်တော့ လောင်းကစားလုပ်နေသလို ဟန်ဆောင်ပြီး တိတ်တဆိတ် ကာကွယ်နေတာ၊ ဘယ်သူသိမလဲ နောက်ပိုင်းမှာ အားလုံး မျက်လုံးတွေ နီရဲလာပြီး အချို့ ပိုက်ဆံကုန်သွားတဲ့သူတွေက စခန်းထဲ ပြန်ပြေးပြီး မလောင်းတဲ့ အပေါင်းအဖော်တွေဆီကနေ ငွေချေးပြီး အရင်းပြန်ရှာကြတယ်။
ပင်မတဲထဲမှာတော့ အော်ဟစ်သံတွေ၊ အနိုင် အရှုံးအော်သံတွေ ဆူညံနေပြီး တကယ့် လောင်းကစားရုံကြီးနဲ့ တူနေတယ်။
ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ ကျေနပ်နေတယ်။ "ဟီးဟီး၊ မင်းတို့ လောင်းကစားမှာ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားလေလေ၊ နောက်ပိုင်း ဝမ်ဝူဂိုဏ်းက လူတွေ ဆင်းလာရင် မင်းတို့ ဖမ်းမိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်က အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ "ကောင်းကင်တံခါးကို လောင်းမယ်!" လို့ ပြောပြီး ဖရဲသီးလောက်ရှိတဲ့ အရာတစ်ခုကို ကောင်းကင်တံခါးမှာ လောင်းတယ်။ လူအများ ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားတယ်။ လောင်းကစား စားပွဲပေါ်မှာ သွေးသံရဲရဲနဲ့ ခေါင်းတစ်ခု ရှိနေတယ်။ အဲ့ဒီခေါင်းမှာ အရာရှိ ဦးထုပ် ဆောင်းထားပြီး တဲအပြင်မှာ ကင်းလှည့်နေတဲ့ နန်းတွင်း အစောင့်ရဲ့ ခေါင်းပဲ။
လူအများ အံ့အားသင့်စွာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်တော့ တဲဝမှာ အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူဆယ်ယောက်ကျော် ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အားလုံး လက်ထဲမှာ ဓားရှည်တွေ ကိုင်ထားတယ်။
စစ်သားတွေ ဓားနဲ့ ပြန်ခုခံဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာ လောင်းကစားမှာ စိတ်ပါဝင်စားနေတာကြောင့် ခါးမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ဓားတွေ ဘေးကို ပစ်ချထားတာကို သတိရသွားတယ်။ အခု ရန်သူက မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေတော့ ဓားကို ယူဖို့ကြိုးစားလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားမှာ ကြောက်တာကြောင့် တစ်ယောက်မှ မလှုပ်ရဲကြဘူး။
"အင်း၊ မန်ချူးတွေရဲ့ ကံက တကယ်ကိုကုန်သွားပြီပဲ၊ မင်းလို နို့နံမစင်သေးတဲ့ ကလေးကို တပ်မှူး လုပ်ခိုင်းလိုက်တော့ တပ်စခန်းမှာ လူစုပြီး လောင်းကစားနေတယ်" စီတူပိုလီက နေရာတစ်ခုလုံးကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှာ မှန်တစ်ချပ်လို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသွားတယ်။
"အဲ့လိုတော့ မဟုတ်ဘူး" အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ရယ်သံတစ်ခု ထွက်လာပြီး လူအုပ်ထဲကနေ ကျူးမိုကျိ ထွက်လာတယ်။
ကျူးမိုကျိဘေးက စုန့်ချင်းရှုကို မြင်တော့ ကျန်းရို မျက်နှာလေး နီရဲသွားပြီး စိတ်ထဲမှာ သူပြောတဲ့အတိုင်းပဲလို့ တွေးလိုက်တယ်။
စီတူပိုလီ မျက်လုံး တင်းမာသွားပြီး သူ့လက်အောက်က အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ တာအိုလမ်းစဉ်တစ်ယောက်က ကျူးမိုကျိကို တစ်ပြိုင်နက် ဝင်တိုက်ကြတယ်။
"ဓားရေး မဆိုးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရောထွေးနေပြီး မသန့်စင်ဘူး" ကျူးမိုကျိက အေးစက်စွာ ရယ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်အောက် ဆက်ကာ အလယ်မှာ မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ ချီစွမ်းအင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ဓားရှည် သုံးလက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ တားဆီးလိုက်တယ်။
စီတူပိုလီတို့ ချွေးတွေ တစိမ့်စိမ့် ထွက်လာပြီး လက်ထဲက ဓားရှည်က သူတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ တစ်လက်မတောင် ရှေ့ကို မတိုးနိုင်သလို ဓားကို ပြန်ဆွဲထုတ်ဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။
"ကောင်းတယ်! ဆရာတော်ရဲ့ သိုင်းပညာက တကယ်ကောင်းတယ်!" စစ်ဗိုလ်တွေက ကျူးမိုကျိရဲ့ အံ့ဖွယ်သိုင်းပညာကို မြင်ပြီး အားပေးသံတွေ ဆူညံသွားတယ်။
ကျူးမိုကျိ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ ကျေနပ်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လက်ထဲမှာ အတွင်းအားကို စုစည်းပြီး ညင်ညင်သာသာ ဆုပ်လိုက်တာနဲ့ ဓားရှည် သုံးလက်လုံးတုန်ခါသွားပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ ဓားသွားတွေက သုံးယောက်လုံးဆီ ပြန်ကန်ထွက်သွားတယ်။
တဲထဲက စစ်သားတွေ အခွင့်ကောင်းယူပြီး တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လိုက်တဲ့အခါ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းသားတွေဟာ ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာတွေ ဖြူဖျော့သွားပြီး ခဏလေးအတွင်း လူတိုင်းရဲ့ လည်ပင်းမှာ ဓားတင်ပြီးသားဖြစ်သွားတယ်။
လက်နက်ချပြီးသား ဝမ်ဝူဂိုဏ်းသားတွေကို မြင်တော့ ဝေရှောင်ပေါင် ခေါင်းကိုက်သွားပြီး သူတို့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ဘယ်လို အကြောင်းပြချက် ရှာရမလဲလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ်။
အချိန်တန်ပြီဆိုတာကို ရိပ်စားမိတဲ့ စုန့်ချင်းရှုက "မင်းတို့ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းက အရာရှိကို သတ်ပြီး စခန်းကို ဝင်တိုက်တာက နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုကြီးပဲ၊ ခေါင်းဖြတ်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား?" လို့ မေးတယ်။
"ဟွန်း၊ ငါတို့က ပင်ရှီဘုရင်အတွက် အသက်ပေးပြီး အမှုတော်ထမ်းနေတာ။ မကြာခင် ပင်ရှီဘုရင်က တပ်မကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်တော့မှာ မင်းတို့ မန်ချူးတွေရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့နေ့ရက်တွေ ကုန်တော့မယ်" စီတူပိုလီက ညက ဆွေးနွေးထားတဲ့အတိုင်း ပြောတယ်။
တဲထဲမှာရှိတဲ့ စစ်ဗိုလ်တွေ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ ကျန်းခမ်းနန်းက ဒေါသတကြီးနဲ့ "မဟုတ်ဘူး၊ ဘုရင်မင်းမြတ်က ပင်ရှီဘုရင်ကို အလွန်ချစ်ခင်ပြီး ပင်ရှီဘုရင်ကလည်း ဘုရင်မင်းမြတ်ကို အမြဲ သစ္စာရှိတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှန်းဟိုင်ကွမ်းမှာ မွန်ဂိုတွေကို ကာကွယ်ဖို့ တပ်စွဲထားတယ်။ မင်းက မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲဖို့ မှားယွင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရွေးချယ်မိတာပဲ" လို့ ကြိမ်းမောင်းလိုက်တယ်။
ဝေရှောင်ပေါင်က ခန်းရှီနဲ့ ဝူဆန်ကွေ့ကြားက အပြန်အလှန် သံသယဝင်နေတာကို သိတယ်။ ပြီးတော့ စီတူပိုလီက ဝူဆန်ကွေ့ရဲ့ တပ်မှူးဟောင်းဖြစ်တာကြောင့် သူပြောတာ တကယ်ပဲ မှန်နေမလားလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ်။
မဟုတ်ဘူး၊ အရင်တုန်းက ဆရာက ငါ့ကို ဝမ်ဝူဂိုဏ်းကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ဖို့ သေချာ မှာထားသေးတယ်...ငါသဘောပေါက်ပြီ သူက ဝူဆန်ကွေ့ကို အရိုးထဲကနေ မုန်းနေတာ သေချာတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် သေချာပေါက် သေမယ်ထင်ပြီး ဝူဆန်ကွေ့ကိုပါ ဆွဲချသွားချင်နေတာပဲ။
ဒီအချက်ကို နားလည်သွားတော့ ဝေရှောင်ပေါင်က ဒီတစ်ခေါက် လှုပ်ရှားမှုမှာ ပါဝင်တဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေကို အနားကိုခေါ်ပြီး ဆွေးနွေးတယ်။ "အရင်တုန်းက ဘုရင်မင်းမြတ်က နယ်မြေတွေကို ပြန်သိမ်းဖို့ စိတ်ကူးရှိတယ်လို့ ပြောတာကို မတော်တဆ ငါကြားခဲ့ဖူးတယ်။ သတင်းတွေ ပေါက်ကြားသွားတာကြောင့် ဝူဆန်ကွေ့က တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်ချင်တာများဖြစ်မလား?
လူအုပ်ကြီးက ဒီလို အပြောင်းအလဲကို ဘယ်သိမလဲ။ ကျူးမိုကျိ အံ့အားသင့်သွားတယ်။ "ဝူဆန်ကွေ့ တကယ် ပုန်ကန်ဖို့ စိတ်ကူးရှိရင် ဒါက အတော်ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စပဲ"
စုန့်ချင်းရှု မျက်ခုံးပင့်ပြီး အခွင့်ကောင်းတုန်း "ငါတို့ ဒီလူတွေ မြို့တော်ကို ဖမ်းခေါ်သွားရင် ဝူဆန်ကွေ့က သတင်းရပြီး ခွေးရူးလိုထပြီးရမ်းကားလာရင် ဘုရင်မင်းမြတ်က အလျင်အမြန် ကိုင်တွယ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ငါတို့ကို ပြန်ပြီး အပြစ်တင်ကောင်းတောင် တင်နိုင်တယ်"
မြင်းတပ်က အရာရှိ အတော်များများ ကြောက်လန့်ပြီး မျက်နှာတွေ ဖြူဖျော့နေတယ်။ ဒီလို အဆင့်မြင့်တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေမှာ သူတို့ ဘယ်လို ပါဝင်ရဲမလဲ။ တစ်ခုခု မှားသွားရင် မိသားစုပျက်စီးပြီး သေရမယ့် အခြေအနေပဲ။ အားလုံး ဝေရှောင်ပေါင်ကို ကြည့်ပြီး "အားလုံး ဝေအမတ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းပဲ" လို့ ပြောတယ်။
ဝေရှောင်ပေါင် အံ့အားသင့်စွာ စုန့်ချင်းရှုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တယ်။ သူပြောချင်နေတာတွေ အကုန် ပြောသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ချက်ချင်း "ဒီကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ငါတို့ နည်းလမ်း ရှာရမယ်ထင်တယ်။ ကြည့်ရတာ ဒီလူတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်" လို့ ပြောတယ်။
"လွှတ်ပေးလိုက်တာ?" လူအုပ်ကြီးက နားမလည်နိုင်ဘူး။ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းကို ဖမ်းမိဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲလုပ်ထားရတာ ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရမှာလား?
"ဒါက မင်းတို့ အရာရှိတွေ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆိုတာ နားမလည်လို့ပဲ" ဝေရှောင်ပေါင်က ချောင်းဟန့်ပြီး ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်တယ်။ "သူတို့ကို ဖမ်းမိတာက ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုလို့ ထင်နေပေမဲ့ ခုနက စုန့်အစ်ကိုကြီး ပြောခဲ့သလို နောက်ဆုံးမှာ ဘုရင်မင်းမြတ်က ငါတို့ကို ဆုမချတဲ့အပြင် အပြစ်ပေးကောင်းတောင် ပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် အများကြီး ကွာခြားသွားလိမ့်မယ်"
"ဘာတွေ ကွာခြားသွားတာလဲ?" ကျူးမိုကျိ စိတ်ရှုပ်သွားပြီး ဒီအလယ်ပိုင်းဒေသ အရာရှိတွေရဲ့လုပ်ပုံကိုင်ပုံက ဘာ့လို့ သိုင်းပညာထက် ပိုရှုပ်ထွေးနေတာလဲလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ်။
"မင်းတို့ စဉ်းစားကြည့်" ဝေရှောင်ပေါင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။
"သူတို့ အညံ့ခံပြီးလို့ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်တာဆိုရင် သူတို့ ပြန်ရောက်ရင်တောင် ဝူဆန်ကွေ့ကို ဒီအကြောင်း ဘယ်တော့မှ ပြောရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ ဝူဆန်ကွေ့က သူတို့ ချင်အစိုးရဆီမှာ အညံ့ခံပြီးပြီလို့ သံသယဝင်မှာ သေချာတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့က သူတို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကလည်း လူမိုက်တွေ မဟုတ်ဘူး၊ ဝူဆန်ကွေ့ကို ဘယ်ပြောပါ့မလဲ?"
"ဒီလိုဆိုရင် ဝူဆန်ကွေ့က ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို မသိတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက ဒီလောက် မြန်မြန် ပုန်ကန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဘုရင်မင်းမြတ်ကို ကြိုတင် အကြောင်းကြားနိုင်ပြီး ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားနိုင်တယ်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သာ စိတ်ကျေနပ်ရင် ငါတို့ကို ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေတောင် ပေးနိုင်တယ်"
"မိန်းမစိုးဝေနဲ့ဆို ဘဝကအရမ်းလွယ်ကူတယ်!" ဘေးက ကျောက်ချီရှန်းက လက်မထောင်ပြီး ပြောတယ်။
ဒိုလုံလည်း ရယ်ပြီး "ဝေညီလေး သတိပေးလို့ တော်သေးတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ငါတို့ ကြီးမားတဲ့ အမှား လုပ်မိမှန်းတောင် သိမှာ မဟုတ်ဘူး"
ကျူးမိုကျိလည်း အလွန်အံ့သြသွားတယ်။ "အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုက တကယ်ပဲ နက်နဲကျယ်ပြန့်တာပဲ"
ဝေရှောင်ပေါင်က မျက်စောင်းထိုးပြီး အဝေးက ဝမ်ဝူဂိုဏ်းသားတွေကို ကြည့်လိုက်တယ် "ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေကို သတ်သွားတာကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေမှာ သေချာတယ်၊ ဟဲဟဲ၊ သူတို့ဆီက အတိုးနည်းနည်းတော့ ယူရမှာပေါ့"