အခန်း ၈ -  သဝန်တိုခြင်း

"တကယ် ကုသလို့ ရလား" စုန့်ချင်းရှုက သံသယဝင်စွာ မေးလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နာမည်ကျော် သမားတော်က ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောထားတာကိုး။

"စုန့်သခင် အရမ်း မျှော်လင့်ချက် မထားပါနဲ့။ ကျွန်တော် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားကြည့်ရုံပါပဲ။ အောင်မြင်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးက ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတယ်။ စုန့်သခင် ဆက်ပြီး စမ်းကြည့်ချင်သေးလား" ကျန်းဝူကျိက သေချာ စဉ်းစားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းဆို လုံလောက်ပါတယ်၊ မင်း အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ" လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့တဲ့ စုန့်ချင်းရှုအတွက်တော့ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း၊ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းက အရမ်း များနေပါပြီ။ ကျန်းဝူကျိက ကုသပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးက တစ်ဝက်ကျော် ရှိတယ်လို့ ပြောရင် စုန့်ချင်းရှုက သူ့ကို မယုံရဲတော့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နာမည်ကျော် သမားတော်က ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောထားတာကိုး။ အခု သူ ဒီလို ပြောတော့ စုန့်ချင်းရှုမှာ မျှော်လင့်ချက် နည်းနည်း ပေါ်လာတယ်။

"ဝူကျီးကိုကို၊ ရှင် မစမ်းတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။ ကုသလို့ မရရင် ရှင်က လူဆိုး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" ကျောက်မင်က ချစ်သူရဲ့ လုပ်ရပ်က နည်းနည်း ရုတ်တရက် ဆန်တယ်လို့ ထင်တယ်။ ကုသလို့ ရရင် ဘယ်သူမှ ကျေးဇူးတင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကုသလို့ မရရင် ကောလဟာလ အမျိုးမျိုး ထွက်လာလိမ့်မယ်။ 

"စိတ်ချပါ၊ ငါ သိပါတယ်" ကျန်းဝူကျိက အသံတိုးတိုးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ ကျောက်မင်က သူက ကျိုးကျစ်လော့ကို အရင်က သစ္စာဖောက်ခဲ့တာကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ဖို့ စုန့်ချင်းရှုရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးချင်တယ်လို့ ထင်ပြီး ဘာမှ မပြောတော့ဘူး။

"ကျောက်မင်းသမီး စိတ်ချပါ၊ ကုသလို့ မရရင် ဒါက ဒီစုန့်ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ။ စုန့်က ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်မတင်ပါဘူး" စုန့်ချင်းရှုရဲ့ စကားကြောင့် ကျောက်မင် စိတ်ထဲမှာ ထူးဆန်းသွားတယ်။ စုန့်ချင်းရှုက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် စိတ်ထား မြင့်မြတ်သွားတာလဲ?

ကျိုးကျစ်လော့လည်း နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ အပြစ်ရှိတဲ့ စိတ် ရှိနေတော့ သေချာ မစဉ်းစားတော့ဘဲ "ကျန်းဂိုဏ်းချုပ် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ၊ ကျွန်မတို့ လင်မယား နှစ်ယောက်က အမြဲ ကျေးဇူးတင်နေပါ့မယ်"   

စုန့်ချင်းရှုက အစပိုင်းမှာ ကျန်းဝူကျိက သူ့ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သတ်ပစ်မလားလို့ နည်းနည်း စိုးရိမ်နေသည်။ ဒါပေမဲ့ ပြန်တွေးကြည့်တော့ သူက ဒီနေ့ လူအများကြီးရှေ့မှာ သူ့ကို ကုသပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်။ ကုသလို့ မရရင် ပြီးသွားမှာပဲ။ သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် သူနဲ့ ကျိုးကျစ်လော့တို့ရဲ့ အရင်က ကိစ္စကို လူတိုင်း သိနေတော့ သိုင်းပညာလောကက လူတိုင်းက ကျန်းဝူကျိက မယားကို လုယူဖို့ လင်ယောက်ျားကို သတ်တဲ့ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ လူယုတ်မာလို့ ထင်ကြလိမ့်မယ်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်မှာ ကျန်းဝူကျိက စုန့်ချင်းရှုကို အပ်စိုက်ပေးဖို့၊ ဆေးတိုက်ပေးဖို့၊ ချီစွမ်းအင်နဲ့ ကုသပေးဖို့ မကြာခဏ လာတယ်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ သူ့ရဲ့ အတွင်းအားတွေ အများကြီး ကုန်သွားတယ်။

စုန့်ချင်းရှုက သူ့ကို နည်းနည်း အားနာလာပြီး သူက သူ့ရဲ့ ရန်သူကိုတောင် ဒီလောက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံတာ တကယ်ကို ရက်ရောတယ်လို့ တွေးနေသည်။

"ဆေးသောက်တော့ ချင်းရှု" ကျိုးကျစ်လော့ ဆေးပန်းကန်အမည်းကြီးကို ကိုင်ပြီး သူ့ခေါင်းကို မပြီး တစ်ဇွန်းချင်း တိုက်ပေးလိုက်သည်။

ကျိုးကျစ်လော့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ မှီပြီး သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပျော့ပျောင်းမှုနဲ့ ခပ်ရေးရေး ရနံ့လေးကို ခံစားရင်း စုန့်ချင်းရှု ခဏလေးအတွင်းမှာ စိတ်တွေ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားသည်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ သူက သတိမလွတ်ဘဲ နေခဲ့တယ်။ ညတိုင်း ကျန်းဝူကျိက အရင်တစ်ခေါက်တုန်းကလို လာပြီး ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် မလုပ်ဖို့ ကာကွယ်နေခဲ့တယ်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာတော့ ဘာမှ မထူးခြားဘူး။ သူ့ရဲ့ အကြောတွေကို ပြန်ပြီးဆက်လို့မရဘူး။ ပြီးတော့ ကျောက်မင်မင်းသမီးလေးကလည်း သာမန်လူမဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခါ ကျန်းဝူကျိက ကျိုးကျစ်လော့နဲ့ မကြာခဏ ထိတွေ့နေတာကို သိသိကြီးနဲ့ ညတိုင်း လျှို့ဝှက်တွေ့ဆုံနိုင်တယ်ဆိုရင် ကျောက်မင်က ဉာဏ်အမြော်အမြင် ကြီးတယ်လို့ မခေါ်နိုင်တော့ဘူး။

ရက်အနည်းငယ် မတွေ့ရတော့ ကျိုးကျစ်လော့ရဲ့ ရင်သားတွေက ပိုကြီးလာသလိုပဲ။ စုန့်ချင်းရှုက မကောင်းတဲ့ အပြုံးကို ပြုံးလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် စုန့်ချင်းရှုက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အထင်တစ်ခုကို တွေးမိပြီး အပြုံးက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ကျစ်လော့၊ ကျန်းမာရေးခဏ သွားချင်လို့ပါ" လို့ စုန့်ချင်းရှုက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးကျစ်လော့က နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီး ထရပ်ကာ အဝတ်အစားကို သပ်ရပ်ပြီး လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။ စုန့်ချင်းရှုက အိမ်သာကို အမြန်ပြေးသွားပြီး ဘေးပတ်လည်ကို သေချာကြည့်ပြီး လူမရှိတာသေချာတော့ လက်ညှိုးကို လည်ချောင်းထဲထိုးထည့်ပြီး အန်လိုက်သည်။ အန်လိုက်တော့ ခုနကသောက်ခဲ့တဲ့ ဆေးရည်တွေ အကုန်လုံးထွက်လာတယ်။

စုန့်ချင်းရှုက ကျိုးကျစ်လော့ရဲ့ ရင်သားတွေ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်လာတာကို သတိထားမိပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အဲဒီနေရာဟာ မကြာခဏ လက်ပူတိုက်ပေးမှ ပြည့်တင်းလာမယ်ဆိုတာကို သတိရသွားတယ်။

အရင်က နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်တာကြောင့် စုန့်ချင်းရှုက သတိမထားမိခဲ့ပေမယ့် အခုပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ဆေးသောက်ပြီးတိုင်း ခဏလောက် မူးဝေသွားတာကို သတိရတယ်။ အရင်ဘဝက အနောက်တိုင်းဆေးတွေ သောက်ရင် အိပ်ချင်တဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ရှိသလိုပဲလို့ ထင်ခဲ့တယ်။

အခန်းထဲကို ပြန်ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ စုန့်ချင်းရှုက ပင်ပန်းလာသလို ဟန်ဆောင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေက ဖွင့်လိုက် ပိတ်လိုက်နဲ့ မကြာခင်မှာ အိပ်မောကျသွားတယ်။

“ချင်းရှု ချင်းရှု” ကျိုးကျစ်လော့က သူ့ကို ညင်ညင်သာသာ တွန်းလိုက်သည်။

“မခေါ်နဲ့တော့၊ ငါ ပြုပြင်ထားတဲ့ ဆယ်မျိုးနံ့သာ ပျော့ညံ့ဆေးကို တိုက်ထားတာ။ တစ်နာရီအတွင်း သူ နိုးလာမှာ မဟုတ်ဘူး” အဲဒီအချိန်မှာ ကျန်းဝူကျိရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတော့ စုန့်ချင်းရှုက တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ နေရာတွေကို ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရတယ်။

နှစ်ယောက်သား စကားပြောနေတဲ့ အသံကို ကြားတော့ စုန့်ချင်းရှုက နှစ်ယောက်သား တကယ်ပဲ ဖောက်ပြန်နေကြတယ်ဆိုတာကို နားလည်သွားတယ်။ ရင်ထဲက ဒေါသတွေက မီးတောင်ပေါက်ကွဲသလိုပဲ။ ဟားဟားဟား၊ ငါက တကယ်ကို ရိုးသားတာပဲ။ သူတို့က ငါ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ သူတို့က ဖောက်ပြန်ဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအနေနဲ့ သုံးနေတာပဲ။

“အင်း” ညည်းသံလေးတစ်သံ ထွက်လာပြီး ကျိုးကျစ်လော့ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ “လူဆိုး၊ ရှင်က ကျွန်မကို နာကျင်စေတယ်”

“ဒါဆို ငါ ညင်ညင်သာသာလေး လုပ်ပေးရမလား” အဲဒီအချိန်မှာ ကျန်းဝူကျိရဲ့ အသံက စုန့်ချင်းရှုအတွက် အရမ်းကို စက်ဆုပ်စရာကောင်းပြီး မရှက်တတ်တဲ့ အသံပဲ။

ခေတ်သစ် ဂျပန်နိုင်ငံက ရုပ်ရှင်တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် စုန့်ချင်းရှုရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ မကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းတွေ အများကြီး ပေါ်လာတယ်။ စိတ်ထဲမှာ ဗလာကျင်းသွားပြီး အခု သူ့မှာ အလွန်အမင်း မုန်းတီးမှုနဲ့ ရူးသွပ်တဲ့ လက်စားချေလိုစိတ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။

ဒီလို သစ္စာဖောက်ခံရပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ခွင့်လွှတ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ သစ္စာဖောက်ခံရတာကို နားလည်သွားတဲ့ ခံစားချက်က အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတယ်။

စုန့်ချင်းရှုက မျက်လုံးကို မှိတ်ထားတယ်။ အခုလေးတင်က ကျန်းဝူကျိက ကျိုးကျစ်လော့ရဲ့ လက်ကို အရမ်းတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလို့ ရုတ်တရက် အော်လိုက်တာကို သူ ဘယ်လို သိနိုင်မလဲ။

"ရှင် တကယ်... ယား... တကယ် ချင်းရှုကို ကုသပေးနိုင်မှာလား?" လို့ ကျိုးကျစ်လော့က ကျန်းဝူကျိက သူ့နားရွက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ အပူငွေ့ကို ရှောင်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ မေးလိုက်တော့ စုန့်ချင်းရှုက သတိပြန်ဝင်လာပြီး နားထောင်နေလိုက်သည်။

"မင်းလည်း သိတယ်လေ၊ ဒါက မင်းနဲ့ တွေ့ဖို့ ငါ ဖန်တီးထားတဲ့ အကြောင်းပြချက်ပဲ" လို့ ကျန်းဝူကျိက ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဝန်ခံလိုက်သည်။

အိုး၊ ချင်းရှုက စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာ သေချာတယ်" လို့ ကျိုးကျစ်လော့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒီရက်ပိုင်းမှာ သူနဲ့ ကျန်းဝူကျိက ချစ်သူတွေလိုပဲ မကြာခဏ ရယ်မောပျော်ရွှင်နေကြတယ်။ သူတို့က ဘာမှ ကျူးကျူးလွန်းလွန်မဖြစ်ပေမယ့် အဲ့ဒီအချိန်တွေမှာ စုန့်ချင်းရှုကို အရမ်း အားနာတယ်။

"ဘာလို့လဲ၊ မင်းက သူ့ကို ဒီလောက် ဂရုစိုက်နေတာလား?" လို့ ကျန်းဝူကျိက နည်းနည်း မနာလိုဖြစ်သွားသည်။

"ဝူကျိအစ်ကို၊ ရှင်လည်း ကျွန်မရဲ့ စိတ်ကို သိရဲ့သားနဲ့၊ ကျွန်မက ခင်ပွန်းရှိတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်၊ ခင်ပွန်းကို လိမ်ပြီး ရှင်နဲ့... ရှင်နဲ့ ဒီလို လုပ်နေတာ၊ ရှင်က ဒီလို လုပ်နေတုန်းပဲ" လို့ ကျိုးကျစ်လော့က မျက်ရည်တွေ ဝဲလာပြီး ဝမ်းနည်းတဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မှားသွားတယ် ၊ ကျစ်လော့ညီမလေး" လို့ ကျန်းဝူကျိက အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ဝူကျိအစ်ကို၊ ကျွန်မတို့က ဒီလို ဆက်လုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး" လို့ ကျိုးကျစ်လော့က ကျန်းဝူကျိရဲ့ လက်ကို ရိုက်ထုတ်ပြီး သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မင်္ဂလာမဆောင်ခင်အထိ သူ့ကို ထိခွင့်မပေးဘူးလို့ တွေးနေမိသည်။ မိန်းမတွေရဲ့ သဘာဝအသိအရ ယောက်ျားတွေအတွက် မရနိုင်တဲ့အရာက အမြဲ အကောင်းဆုံးပဲဆိုတာ သိနေသည်။

"အင်း၊ မင်မင်လည်း သံသယဝင်နေပြီ" လို့ ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းညိတ်ပြီး "မနက်ဖြန်မှာ စုန့်သခင်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးလို့ မရတော့ဘူးလို့ ငါ ကြေညာလိုက်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့ အရင် အော့မေကို ပြန်ကြ"   

"မင်မင် မင်မင်၊ ရှင် ရှင်ရဲ့ မင်မင်အကြောင်းပဲ သိတာ" လို့ ကျိုးကျစ်လော့က နည်းနည်း စိတ်ဆိုးပြီး "ဒီရက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မတို့ ပိုရင်းနှီးလာမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ရှင်က သူ့ကိုပဲ ပိုသတိရနေတယ်"   

"ကျစ်လော့၊ ငါက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို တကယ် အတူတူ ချစ်တာပါ" လို့ ကျန်းဝူကျိက ပြောပြီး "ငါက သူ့ကို ထားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရှေ့မှာလည်း မင်းကို လက်မလွှတ်ဘူးလို့ ငါ ပြောမှာပါ"   

"ဒါဆို ရှင်က ဘယ်တော့ သူ့ကို ဖွင့်ပြောမှာလဲ?" လို့ ကျိုးကျစ်လော့က နည်းနည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး "သူက သူ့ကို... သူ့ကို အဲဟွမ်နွီယင် ပုံပြင်အတိုင်း လုပ်ဖို့တောင် သဘောတူထားတာ၊ သူက ဘာကို လိုချင်နေသေးတာလဲ"   

စုန့်ချင်းရှုက ကျိုးကျစ်လော့က ဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ခဏအတွင်းမှာ ဒေါသလည်း ထွက်ပြီး နှမြောလည်း နှမြောတယ်။

"မင်မင်က နည်းနည်း ခေါင်းမာတာ မင်းလည်း သိတယ်လေ၊ ပြီးတော့ မင်းတို့အရင်က နည်းနည်း အထင်လွဲမှုတွေလည်း ရှိခဲ့တယ်။ အခု ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းနဲ့ သူ့အဖေ ရူရန်မင်းသားက အနောက်ပိုင်းဒေသမှာ အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ သူက ဒေါသထွက်ပြီး သူ့အဖေကို ကူညီဖို့ ပြန်ပြေးသွားရင် သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေ မင်းလည်း သိတယ်လေ၊ ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းက အန္တရာယ်ရှိသွားလိမ့်မယ်" လို့ ကျန်းဝူကျိက အကြောင်းပြချက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြလိုက်တော့ ကျိုးကျစ်လော့ရဲ့ ဒေါသက နည်းနည်း ငြိမ်သွားတယ်။

"ဒါဆို ရှင်က တစ်သက်လုံး သူ့ကို မပြောတော့ဘူးလား၊ ကျွန်မတို့က ဒီလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ တစ်သက်လုံး နေရမှာလား?" လို့ ကျိုးကျစ်လော့က အလွယ်တကူ လှည့်စားခံရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။

"စိတ်ချပါ၊ အနောက်ပိုင်းဒေသက စစ်ပွဲ ငြိမ်းချမ်းသွားရင် ငါတို့ မင်ဂိုဏ်းက ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ အင်အားတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ တစ်နေ့မှာ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို အရှေ့နန်းနဲ့ အနောက်နန်းဆောင် ပေးမှာပါ" လို့ ကျန်းဝူကျိရဲ့ စကားကို ကြားတော့ စုန့်ချင်းရှုက လန့်သွားတယ်။ ဒီ ကျန်းဝူကျိက လီလျန်ဂျေရဲ့ ရုပ်ရှင်ထဲက ကျန်းဝူကျိနဲ့ တူလိုက်တာ၊ အလွန် လိမ္မာပါးနပ်ပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးတယ်။

"ဟွန့်! အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်သူက အရှေ့နန်း၊ ဘယ်သူက အနောက်နန်း ဖြစ်မှာလဲ" လို့ ကျိုးကျစ်လော့က ပြုံးလိုက်ပြီး မပြုံးလိုက်ဘဲ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူက ငါ့ကို သားအရင်မွေးပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့..."

သူတို့နှစ်ယောက် ပြန်ပြီး ရယ်မောပျော်ရွှင်နေကြတယ်။