စုန့်ချင်းရှုက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ သုံးနိုင်ငံသမိုင်းလို အကောင်း၊ အလတ်၊ အညံ့ သုံးမျိုး ပြောပြတာက အလကားမဟုတ်ဘူး။
ယခင်ဘဝက စုန့်ချင်းရှုသည် MBA အတန်းတွင် "အကြံပေးခြင်း အနုပညာ" ဟူသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို နားထောင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုသင်ခန်းစာတွင် သင်၏ အကြံဉာဏ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု သင်ကိုယ်တိုင်ထင်သော်လည်း တဖက်လူအား တိုက်ရိုက် အကြံဉာဏ်မပေးသင့်ပဲ ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းနှင့် အလွန်ညံ့ဖျင်းသော ရွေးချယ်စရာအချို့ကို ရောနှောကာ ရွေးချယ်ခွင့်ပေးသင့်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။
ဤအချက်ကို အထင်မသေးသင့်ပေ။ လူ့သဘာဝရဲ့ အားနည်းချက်ကြောင့် ဒါက တစ်ဖက်လူအနေနဲ့ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်(ဆုံးဖြတ်)ခဲ့တယ်လို့ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေပြီး အလွန်ကျေနပ်စွာနဲ့ လုပ်ဆောင်လိမ့်မယ်၊ သူ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှု(ဆုံးဖြတ်ချက်)က တကယ်တော့ မင်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို လုံးဝ သတိထားမိမှာမဟုတ်ဘူး။
စီတူဘိုလီ စုန့်ချင်းရှုရဲ့ အညံ့ဆုံးနည်းလမ်းကို ကြားပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့ အာရုံက အလယ်အလတ်နည်းလမ်းဆီ ပြန်ရောက်သွားတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ဘူး။
"သူရဲကောင်းကြီး၊ တကယ်တော့ မင်း အခု စိုးရိမ်နေတဲ့ အချက်နှစ်ချက်လုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်" စုန့်ချင်းရှုက သူ့ရဲ့ အကျိုးအပြစ်တွေကို ချိန်ဆတွေးတောနေတာကို မြင်တော့ စကားစပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"ပြောပါဦး" စီတူဘိုလီ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာတယ်။
"မနက်ဖြန်ည တောင်အောက်က မန်ချူးစစ်စခန်းမှာ အစောင့်အရှောက်တွေ ပေါ့လျော့နေမှာ သေချာတယ်၊ မင်းက သိုင်းပညာ အလွန်ကောင်းတဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လူ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ကို ရွေးပြီး ချင်တပ်ရဲ့ အပြင်ဘက် ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို ရှောင်ကွင်းပြီး တပ်မှူးရဲ့ အဓိကတဲဆီ တိုက်ရိုက်သွားပြီး သူတို့ကို အလစ်အငိုက်ဖမ်းပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်" စုန့်ချင်းရှု မျက်လုံးထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားတယ်။
"မနက်ဖြန် ချင်တပ်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ ပေါ့လျော့နေမယ်ဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုသိလဲ?" စီတူဘိုလီလည်း လူမိုက်မဟုတ်ဘူး၊ ရန်သူ့ချင်တပ်က စေလွှတ်လိုက်တဲ့ သူလျှိုလို့ သံသယဝင်သွားပြီး တကယ်တော့ သူ့ကို အားလုံးစုစည်းပြီး ပိုက်ကွန်ထဲ ဆင်းအောင် လှည့်စားနေတာဖြစ်မယ်လို့ တွေးလိုက်တယ်။
"မင်း ငါ့ကို မယုံကြည်လို့ရတယ်၊ဒါပေမယ့် မနက်ဖြန် အခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားရင် မင်းတို့ ဝမ်ဝူတောင်မှာ အသေခံဖို့ပဲရှိတယ်" စုန့်ချင်းရှုက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြိုင်ဘက်ရဲ့ သံသယဝင်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး "မင်း ဘာမှ ခန့်မှန်းနေစရာ မလိုဘူး၊ ငါ တကယ် စိတ်ရင်းမမှန်ရင် ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခခံပြီးလုပ်နေရမှာလဲ? မင်းကို သတ်ဖို့က ငါ့အတွက် လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးသလောက်လွယ်ကူတယ်၊ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဝမ်ဝူဂိုဏ်းမှာ ခေါင်းဆောင် မရှိတော့ဘဲ အားလုံးပြိုကွဲသွားရင် တောင်အောက်က မြင်းတပ်တွေက အားလုံးကို အလွယ်တကူ သုတ်သင်ပစ်နိုင်တယ်"
စီတူဘိုလီ မျက်နှာ တင်းမာသွားပေမယ့် ပြိုင်ဘက် ပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာ သိတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် သူ့ကို လိမ်ညာလှည့်စားဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘူး...
"ဒါပေမဲ့ ငါ ကြားဖူးတာတော့ ဒီတစ်ခါ ချင်တပ်မှာ မြင်းတပ်သားသုံးထောင်အပြင် နန်းတွင်းအစောင့်တွေနဲ့ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်လည်း ပါတယ်လို့ သိရတယ်၊ ငါတို့ ဝင်တိုက်ရင် ကျားပါးစပ်ထဲ ရောက်သွားမှာ သေချာတယ်" နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခုကို တွေးမိတော့ စီတူဘိုလီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။
"ဟုတ်တယ်၊ မင်းတို့ သေချာပေါက် အဖမ်းခံရလိမ့်မယ်" စုန့်ချင်းရှုက ထူးဆန်းစွာ ပြုံးပြီး ပြောတယ်။
"ဘာ!" အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ကျန်းရို ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး "မင်း ငါတို့ကို လာပြီး စနောက်နေတာလား?" စီတူဘိုလီလည်း သံသယနဲ့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။
"ဒါက မင်းတို့ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူးလား" စုန့်ချင်းရှုက ခါးသက်သက် ပြုံးပြီး "မဟုတ်ရင် မင်းတို့ ဒီအတိုင်း ထွက်ပြေးရင် ရှက်စရာကောင်းပြီး သိုင်းလောကမှာလည်း နာမည်ပျက်လိမ့်မယ်"
"ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းတွေတော့ မလုံခြုံတော့ဘူး" စီတူဘိုလီ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။
"နှစ်ယောက်လုံး စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် နားလည်အောင်ရှင်းပြမယ်" စုန့်ချင်းရှုက အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည် "မင်းတို့ လှုပ်ရှားတဲ့အခါ အသက် သေမှာကို အရမ်းကြောက်တဲ့ လူတစ်ယောက် နှစ်ယောက်လောက်ကို ခေါ်သွားရုံပဲ၊ အန္တရာယ်နဲ့ကြုံရင် ချင်တပ်ရဲ့ တပ်မှူးက မင်းတို့ကို လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်။ လှုပ်ရှားမှု မစခင် ဝမ်ဝူဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေကို အုပ်စုငယ်လေးတွေ ခွဲပြီး ညဘက် အမှောင်ရိပ်ကို အသုံးချပြီး ဝမ်ဝူတောင်ကနေ ထွက်ခွာဖို့ အမိန့်ပေးထားဖို့ မမေ့နဲ့။
"သူတို့ ငါတို့ကို ဖမ်းပြီး လွှတ်ပေးမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား?" စီတူပိုလီက လုံးဝ မယုံကြည်ဘူး။
"သူတို့ကို မင်းတို့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်" စုန့်ချင်းရှုရဲ့ လေသံမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ယုံကြည်မှုတစ်ခု ပါနေတယ်။
"ကြွားနေတာပဲ" ကျန်းရိုက နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး စီတူပိုလီကို ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီး ဆရာ၊ ဒီလူယုတ်မာရဲ့ စကားကို ဘယ်တော့မှ နားမထောင်နဲ့၊ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် မျက်နှာကိုတောင် မပြရဲဘူး၊ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်နေတာ၊ စိတ်ထားကောင်းတဲ့သူတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
စီတူပိုလီ ခေါင်းညိတ်ပြီး စုန့်ချင်းရှုကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်"မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ဘာလို့ ငါတို့ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းကို ကူညီရတာလဲ၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောရင် မင်းရဲ့ အကြံပေးချက်အတိုင်း ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး"
"ငါ မျက်နှာဖုံး ဝတ်ထားတာ မင်းရဲ့ တပည့်တွေ ငါ့မျက်နှာကို မြင်ပြီး၊ မနက်ဖြန် အားနည်းချက် ပေါ်သွားမှာ ကြောက်လို့ပဲ" စုန့်ချင်းရှုက လက်ကို ဆန့်ပြီး မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်ကာ ဘေးကို ပစ်လိုက်တယ်။ "မင်းတို့နှစ်ယောက်ကိုတော့ ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုဘူး"
ကျန်းရိုက သူ့ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လူဆိုးကြီးလို့ ထင်နေခဲ့တာ၊ မျက်နှာဖုံးအောက်မှာ ဒီလို ချောမောခန့်ညားမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး။ ဘာကို တွေးမိမှန်း မသိ၊ မျက်နှာလေး နီရဲသွားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ သူမရဲ့ခြေထောက်တွေကို ငေးကြည့်နေတယ်။
"မနက်ဖြန်?" စီတူပိုလီ အံ့အားသင့်သွားတယ်။ "မင်းက ချင်တပ်က လူလား?"
"ကျွန်တော် စုန့်ချင်းရှုပါ၊ ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ ချင်အစိုးရရဲ့ အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပါ" စုန့်ချင်းရှုက ပခုံးတွန့်ပြီး ခါးသက်သက်ပြုံးလိုက်တယ်။
ကျန်းရို အံ့အားသင့်ပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်ကာစိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်တယ်။ သူက တကယ်ပဲ ပြည်နယ် အတော်များများက သိုင်းဂိုဏ်းတွေကို ကြောက်လန့်စေတဲ့ သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်လား? ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်းငယ်သေးတာပဲ၊ ငါ့ထက် အများကြီး မကြီးဘူး...
"စုန့်သူရဲကောင်းလေး ဘာလို့ ငါတို့ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းကို ကူညီချင်တာလဲ?" စီတူပိုလီ ပိုပြီး အံ့အားသင့်သွားတယ်။
"ကျွန်တော် စီတူသူရဲကောင်းကြီး မင်မင်းဆက်ကို သစ္စာရှိတယ်ဆိုတာ ကြားဖူးပါတယ်။ အရင်တုန်းက စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး ပင်ရှီမင်းသားကို စွန့်ခွာကာ တောတောင်ထဲမှာ အေးချမ်းစွာနဲ့ နေထိုင်ခဲ့တာကိုလည်း ကြားဖူးပါတယ်။ တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ အရင် မင်မင်းဆက်ရဲ့ ချန်ပင်မင်းသမီးက..." စုန့်ချင်းရှုက စကားကို တမင်တကာ ခဏရပ်ပြီး မျက်နှာကို အနည်းငယ် ပြောရခက်တဲ့ပုံလုပ်ပြီး "ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပါ။ မင်းတို့ အခက်အခဲထဲ ရောက်နေတာကို မြင်တော့ စုန့်အနေနဲ့ ဘေးကနေ လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ ပြောတယ်။
သူ့ရဲ့ စကားက မရှင်းမလင်းဖြစ်နေတာကို ကြားတော့ စီတူပိုလီ စိတ်ထဲမှာ လန့်သွားတယ်။
"သူနဲ့ မင်းသမီးက ချစ်သူတွေများလား? ဒါပေမဲ့ သိုင်းလောကမှာ မင်းသမီးက ရွှေမြွေဘုရင်ကို ကြိုက်တယ်လို့ သတင်းတွေ ထွက်နေတာပဲ"
ဒါပေမဲ့ လူငယ်လူရွယ်တွေရဲ့ စိတ်ဆိုတာက ပြောင်းလဲလွယ်တယ်လို့ တွေးမိတော့ နားလည်တဲ့ပုံစံနဲ့ "စုန့်သူရဲကောင်းနဲ့ မင်းသမီးကြားမှာ ဒီလို ဆက်စပ်မှု ရှိတာကိုး၊ ခုနက ကျွန်တော် ရိုင်းပျခဲ့တာကို စုန့်သူရဲကောင်း စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လိုမှမထားပါနဲ့"
စုန့်ချင်းရှု ပြောတာကို ကြားတော့ ကျန်းရို စိတ်ထဲမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ရုတ်တရက် ဒေါသအနည်းငယ် ထွက်လာတယ်။ သူကမင်းသမီးရဲ့ခင်ပွန်းလောင်းဆိုရင် ဘာလို့ ခုနက ငါ့ကို အဲ့လို လုပ်ခဲ့တာလဲ။
"စီတူဗိုလ်ချုပ်ကြီး ယဉ်ကျေးလွန်းနေပြီ" စုန့်ချင်းရှုက မင်မင်းဆက်ရဲ့ ရာထူးအမည်နဲ့ သူ့ကို ပြန်ခေါ်လိုက်တော့ စီတူပိုလီ အတော်လေး ကျေနပ်သွားတယ်။
"စုန့်အနေနဲ့ အခု ခံပြင်းစွာနဲ့ ချင်အစိုးရမှာ ခိုလှုံနေတာက မင်မင်းဆက်ရဲ့ အင်အား အနည်းငယ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အခွင့်အရေးရဖို့အတွက်ပဲ။ မင်းတို့ စိတ်ချနိုင်တယ်၊ မနက်ဖြန် စုန့်အနေနဲ့ မင်းတို့ကို ဘေးကင်းလုံခြုံအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိတယ်"
စုန့်ချင်းရှု ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိတာက ဝေရှောင်ပေါင်က မိုးမြေအသင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဆိုတာ သူသိလို့ပဲ။ သူက ဝမ်ဝူဂိုဏ်းသားတွေကို လွှတ်ပေးဖို့ နည်းလမ်း ရှာမှာ သေချာတယ်။ ပြီးတော့ သူ့အကူအညီနဲ့ မူရင်းဇာတ်လမ်းအတိုင်းဆိုရင် ပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူး။
ပြီးတော့ ဝေရှောင်ပေါင်က သူ့ရဲ့ မိုးမြေအသင်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ကြောင်း ဒီလူတွေကို ပြောလို့ မရဘူး။ ဒါကြောင့် စီတူပိုလီတို့ရဲ့ အမြင်မှာ ဒီ အန္တာရာယ်ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့တာက စုန့်ချင်းရှုရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်လို့ထင်ကြလိမ့်မယ်။
စုန့်ချင်းရှုက သေးငယ်သောမန်ချူးအစိုးရမှာ မှီခိုနေဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်ကူးမရှိဘူး။ သူရည်မှန်းချက်က ဒီကမ္ဘာကြီးကိုသိမ်းပိုက်ဖို့ပဲ၊ ဒီလို ကျေးဇူးတရားတွေနဲ့ လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းပိုက်ရတာက အမြဲတမ်းကျေနပ်စရာကောင်းတယ်။
တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ဖို့ ကိုယ့်ရဲ့ တိုက်ရိုက် လက်အောက်ခံတွေလည်း လိုအပ်တယ်။ ဒါကြောင့် ဝမ်ဝူတောင်ရဲ့ အင်အားက စုန့်ချင်းရှုရဲ့ အစီအစဉ်ထဲ ရောက်လာတယ်။
"ကောင်းပြီ၊ စုန့်သူရဲကောင်းလေးက မင်းသမီးရဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်တာကြောင့် ငါတို့ကို ဒုက္ခမပေးဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်။ ငါ ဒီတစ်ခေါက် လောင်းကြေးထပ်လိုက်မယ်" စီတူပိုလီ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
စုန့်ချင်းရှု ဝမ်းသာအားရနဲ့ နောက်တစ်နေ့ လှုပ်ရှားမှုရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို သူ့နဲ့ ဆွေးနွေးတယ်။
နောက်တစ်နေ့မှာ ဝေရှောင်ပေါင်က စစ်ဗိုလ်တွေကို စုစည်းပြီး ဝမ်ဝူဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆွေးနွေးတယ်။ မြင်းစီးတပ်မှာ စွမ်းရည်ထက်မြက်တဲ့ စစ်သားတွေ အများကြီးရှိတာကြောင့် တောင်ပေါ်တက်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ဆွေးနွေးခဲ့ကြပေမဲ့ ဝေရှောင်ပေါင်က မြင်းစီးတပ် အများကြီး ဆုံးရှုံးမှာကို ကြောက်လို့ အကုန် ပယ်ချလိုက်တယ်။
စုန့်ချင်းရှုက ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ စိတ်ကို နားလည်တယ်။ သူက ဒီလူတွေကို တကယ် တောင်ပေါ်တက်ပြီး တိုက်ခိုက်တာကို မလိုချင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ပြုံးပြီး "စုန့်အနေနဲ့ စစ်သားတွေ မဆုံးရှုံးဘဲ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းကို သိမ်းပိုက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်" လို့ ပြောတယ်။
"စုန့်အစ်ကို မြန်မြန်ပြောပါ" ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ်။ "တကယ်လို့ ကျူးကော့လျန်ထက် ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း မဟုတ်ရင် ငါ့အတွက် အခက်အခဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
"ငါတို့ တက်ဖို့ ခက်ခဲနေရင် သူတို့ကို ဘာလို့ အောက်ဆင်းလာအောင်မလုပ်ရမှာလဲ?" စုန့်ချင်းရှုက ပြောတယ်။ "ဝေအမတ်ရဲ့ လောင်းကစား ဝါသနာက တစ်လောကလုံး သိတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် တဲထဲမှာ လူစုပြီး လောင်းကစားနေသလို ဟန်ဆောင်ပြီး အစောင့်အရှောက်တွေ လျှော့ထားလိုက်ရင် ဝမ်ဝူဂိုဏ်းသားတွေက အခွင့်အရေးရပြီလို့ ထင်ပြီး ခေါင်းဆောင်ကို ဖမ်းဖို့ စိတ်ကူးပေါ်လာပြီး မနေနိုင်တော့ပဲ တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာလိမ့်မယ်
"ကောင်းတယ်!" စစ်ဗိုလ်တွေ အားလုံးထောက်ခံကြတယ်။ ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ ကျိန်ဆဲနေပေမဲ့ သဘောတူလိုက်ရတယ်။
ညနေပိုင်းမှာ လူအုပ်ကြီးက ပင်မတဲထဲမှာ လောင်းကစားဝိုင်း ဖွင့်ကြတယ်။ ဝေရှောင်ပေါင်က ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်ကို ယူပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်တယ်။ ငွေငါးထောင် ခြောက်ထောင်လောက်ရှိတယ်။ "ဘယ်သူ့မှာ အစွမ်းအစရှိလဲ လာပြီး ယူသွား" လို့ ပြောတယ်။ စိတ်ထဲမှာတော့ ဝမ်ဝူတောင်ပေါ်က လူတွေ ဘယ်တော့မှ ဆင်းမလာပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းနေတယ်။
စစ်ဗိုလ်တွေ အားလုံး လောင်းကြေးထပ်ကြတယ်။ အနိုင်အရှုံးတွေ ရှိတယ်။ ခဏကြာတော့ အားလုံး စိတ်အားထက်သန်လာပြီး လောင်းကြေးတွေ တဖြည်းဖြည်း မြင့်လာတယ်။ နောက်က စစ်သားတွေလည်း ငွေတွေ ထုတ်ပြီး လောင်းကြေးထပ်ကြတယ်။
တကယ်တော့ လောင်းကစားလုပ်နေသလို ဟန်ဆောင်ပြီး တိတ်တဆိတ် ကာကွယ်နေတာ၊ ဘယ်သူသိမလဲ နောက်ပိုင်းမှာ အားလုံး မျက်လုံးတွေ နီရဲလာပြီး အချို့ ပိုက်ဆံကုန်သွားတဲ့သူတွေက စခန်းထဲ ပြန်ပြေးပြီး မလောင်းတဲ့ အပေါင်းအဖော်တွေဆီကနေ ငွေချေးပြီး အရင်းပြန်ရှာကြတယ်။
ပင်မတဲထဲမှာတော့ အော်ဟစ်သံတွေ၊ အနိုင် အရှုံးအော်သံတွေ ဆူညံနေပြီး တကယ့် လောင်းကစားရုံကြီးနဲ့ တူနေတယ်။
ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ ကျေနပ်နေတယ်။ "ဟီးဟီး၊ မင်းတို့ လောင်းကစားမှာ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားလေလေ၊ နောက်ပိုင်း ဝမ်ဝူဂိုဏ်းက လူတွေ ဆင်းလာရင် မင်းတို့ ဖမ်းမိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်က အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ "ကောင်းကင်တံခါးကို လောင်းမယ်!" လို့ ပြောပြီး ဖရဲသီးလောက်ရှိတဲ့ အရာတစ်ခုကို ကောင်းကင်တံခါးမှာ လောင်းတယ်။ လူအများ ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားတယ်။ လောင်းကစား စားပွဲပေါ်မှာ သွေးသံရဲရဲနဲ့ ခေါင်းတစ်ခု ရှိနေတယ်။ အဲ့ဒီခေါင်းမှာ အရာရှိ ဦးထုပ် ဆောင်းထားပြီး တဲအပြင်မှာ ကင်းလှည့်နေတဲ့ နန်းတွင်း အစောင့်ရဲ့ ခေါင်းပဲ။
လူအများ အံ့အားသင့်စွာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်တော့ တဲဝမှာ အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူဆယ်ယောက်ကျော် ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အားလုံး လက်ထဲမှာ ဓားရှည်တွေ ကိုင်ထားတယ်။
စစ်သားတွေ ဓားနဲ့ ပြန်ခုခံဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာ လောင်းကစားမှာ စိတ်ပါဝင်စားနေတာကြောင့် ခါးမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ဓားတွေ ဘေးကို ပစ်ချထားတာကို သတိရသွားတယ်။ အခု ရန်သူက မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်နေတော့ ဓားကို ယူဖို့ကြိုးစားလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားမှာ ကြောက်တာကြောင့် တစ်ယောက်မှ မလှုပ်ရဲကြဘူး။
"အင်း၊ မန်ချူးတွေရဲ့ ကံက တကယ်ကိုကုန်သွားပြီပဲ၊ မင်းလို နို့နံမစင်သေးတဲ့ ကလေးကို တပ်မှူး လုပ်ခိုင်းလိုက်တော့ တပ်စခန်းမှာ လူစုပြီး လောင်းကစားနေတယ်" စီတူပိုလီက နေရာတစ်ခုလုံးကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှာ မှန်တစ်ချပ်လို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသွားတယ်။
"အဲ့လိုတော့ မဟုတ်ဘူး" အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ရယ်သံတစ်ခု ထွက်လာပြီး လူအုပ်ထဲကနေ ကျူးမိုကျိ ထွက်လာတယ်။
ကျူးမိုကျိဘေးက စုန့်ချင်းရှုကို မြင်တော့ ကျန်းရို မျက်နှာလေး နီရဲသွားပြီး စိတ်ထဲမှာ သူပြောတဲ့အတိုင်းပဲလို့ တွေးလိုက်တယ်။
စီတူပိုလီ မျက်လုံး တင်းမာသွားပြီး သူ့လက်အောက်က အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ တာအိုလမ်းစဉ်တစ်ယောက်က ကျူးမိုကျိကို တစ်ပြိုင်နက် ဝင်တိုက်ကြတယ်။
"ဓားရေး မဆိုးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရောထွေးနေပြီး မသန့်စင်ဘူး" ကျူးမိုကျိက အေးစက်စွာ ရယ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အပေါ်အောက် ဆက်ကာ အလယ်မှာ မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ ချီစွမ်းအင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ဓားရှည် သုံးလက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ တားဆီးလိုက်တယ်။
စီတူပိုလီတို့ ချွေးတွေ တစိမ့်စိမ့် ထွက်လာပြီး လက်ထဲက ဓားရှည်က သူတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ တစ်လက်မတောင် ရှေ့ကို မတိုးနိုင်သလို ဓားကို ပြန်ဆွဲထုတ်ဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။
"ကောင်းတယ်! ဆရာတော်ရဲ့ သိုင်းပညာက တကယ်ကောင်းတယ်!" စစ်ဗိုလ်တွေက ကျူးမိုကျိရဲ့ အံ့ဖွယ်သိုင်းပညာကို မြင်ပြီး အားပေးသံတွေ ဆူညံသွားတယ်။
ကျူးမိုကျိ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ ကျေနပ်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လက်ထဲမှာ အတွင်းအားကို စုစည်းပြီး ညင်ညင်သာသာ ဆုပ်လိုက်တာနဲ့ ဓားရှည် သုံးလက်လုံးတုန်ခါသွားပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ ဓားသွားတွေက သုံးယောက်လုံးဆီ ပြန်ကန်ထွက်သွားတယ်။
တဲထဲက စစ်သားတွေ အခွင့်ကောင်းယူပြီး တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လိုက်တဲ့အခါ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းသားတွေဟာ ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာတွေ ဖြူဖျော့သွားပြီး ခဏလေးအတွင်း လူတိုင်းရဲ့ လည်ပင်းမှာ ဓားတင်ပြီးသားဖြစ်သွားတယ်။
လက်နက်ချပြီးသား ဝမ်ဝူဂိုဏ်းသားတွေကို မြင်တော့ ဝေရှောင်ပေါင် ခေါင်းကိုက်သွားပြီး သူတို့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ဘယ်လို အကြောင်းပြချက် ရှာရမလဲလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ်။
အချိန်တန်ပြီဆိုတာကို ရိပ်စားမိတဲ့ စုန့်ချင်းရှုက "မင်းတို့ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းက အရာရှိကို သတ်ပြီး စခန်းကို ဝင်တိုက်တာက နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုကြီးပဲ၊ ခေါင်းဖြတ်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား?" လို့ မေးတယ်။
"ဟွန်း၊ ငါတို့က ပင်ရှီဘုရင်အတွက် အသက်ပေးပြီး အမှုတော်ထမ်းနေတာ။ မကြာခင် ပင်ရှီဘုရင်က တပ်မကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်တော့မှာ မင်းတို့ မန်ချူးတွေရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့နေ့ရက်တွေ ကုန်တော့မယ်" စီတူပိုလီက ညက ဆွေးနွေးထားတဲ့အတိုင်း ပြောတယ်။
တဲထဲမှာရှိတဲ့ စစ်ဗိုလ်တွေ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ ကျန်းခမ်းနန်းက ဒေါသတကြီးနဲ့ "မဟုတ်ဘူး၊ ဘုရင်မင်းမြတ်က ပင်ရှီဘုရင်ကို အလွန်ချစ်ခင်ပြီး ပင်ရှီဘုရင်ကလည်း ဘုရင်မင်းမြတ်ကို အမြဲ သစ္စာရှိတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှန်းဟိုင်ကွမ်းမှာ မွန်ဂိုတွေကို ကာကွယ်ဖို့ တပ်စွဲထားတယ်။ မင်းက မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲဖို့ မှားယွင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရွေးချယ်မိတာပဲ" လို့ ကြိမ်းမောင်းလိုက်တယ်။
ဝေရှောင်ပေါင်က ခန်းရှီနဲ့ ဝူဆန်ကွေ့ကြားက အပြန်အလှန် သံသယဝင်နေတာကို သိတယ်။ ပြီးတော့ စီတူပိုလီက ဝူဆန်ကွေ့ရဲ့ တပ်မှူးဟောင်းဖြစ်တာကြောင့် သူပြောတာ တကယ်ပဲ မှန်နေမလားလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ်။
မဟုတ်ဘူး၊ အရင်တုန်းက ဆရာက ငါ့ကို ဝမ်ဝူဂိုဏ်းကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ဖို့ သေချာ မှာထားသေးတယ်...ငါသဘောပေါက်ပြီ သူက ဝူဆန်ကွေ့ကို အရိုးထဲကနေ မုန်းနေတာ သေချာတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် သေချာပေါက် သေမယ်ထင်ပြီး ဝူဆန်ကွေ့ကိုပါ ဆွဲချသွားချင်နေတာပဲ။
ဒီအချက်ကို နားလည်သွားတော့ ဝေရှောင်ပေါင်က ဒီတစ်ခေါက် လှုပ်ရှားမှုမှာ ပါဝင်တဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေကို အနားကိုခေါ်ပြီး ဆွေးနွေးတယ်။ "အရင်တုန်းက ဘုရင်မင်းမြတ်က နယ်မြေတွေကို ပြန်သိမ်းဖို့ စိတ်ကူးရှိတယ်လို့ ပြောတာကို မတော်တဆ ငါကြားခဲ့ဖူးတယ်။ သတင်းတွေ ပေါက်ကြားသွားတာကြောင့် ဝူဆန်ကွေ့က တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်ချင်တာများဖြစ်မလား?
လူအုပ်ကြီးက ဒီလို အပြောင်းအလဲကို ဘယ်သိမလဲ။ ကျူးမိုကျိ အံ့အားသင့်သွားတယ်။ "ဝူဆန်ကွေ့ တကယ် ပုန်ကန်ဖို့ စိတ်ကူးရှိရင် ဒါက အတော်ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စပဲ"
စုန့်ချင်းရှု မျက်ခုံးပင့်ပြီး အခွင့်ကောင်းတုန်း "ငါတို့ ဒီလူတွေ မြို့တော်ကို ဖမ်းခေါ်သွားရင် ဝူဆန်ကွေ့က သတင်းရပြီး ခွေးရူးလိုထပြီးရမ်းကားလာရင် ဘုရင်မင်းမြတ်က အလျင်အမြန် ကိုင်တွယ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ငါတို့ကို ပြန်ပြီး အပြစ်တင်ကောင်းတောင် တင်နိုင်တယ်"
မြင်းတပ်က အရာရှိ အတော်များများ ကြောက်လန့်ပြီး မျက်နှာတွေ ဖြူဖျော့နေတယ်။ ဒီလို အဆင့်မြင့်တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေမှာ သူတို့ ဘယ်လို ပါဝင်ရဲမလဲ။ တစ်ခုခု မှားသွားရင် မိသားစုပျက်စီးပြီး သေရမယ့် အခြေအနေပဲ။ အားလုံး ဝေရှောင်ပေါင်ကို ကြည့်ပြီး "အားလုံး ဝေအမတ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းပဲ" လို့ ပြောတယ်။
ဝေရှောင်ပေါင် အံ့အားသင့်စွာ စုန့်ချင်းရှုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တယ်။ သူပြောချင်နေတာတွေ အကုန် ပြောသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ချက်ချင်း "ဒီကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ငါတို့ နည်းလမ်း ရှာရမယ်ထင်တယ်။ ကြည့်ရတာ ဒီလူတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်" လို့ ပြောတယ်။
"လွှတ်ပေးလိုက်တာ?" လူအုပ်ကြီးက နားမလည်နိုင်ဘူး။ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းကို ဖမ်းမိဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲလုပ်ထားရတာ ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရမှာလား?
"ဒါက မင်းတို့ အရာရှိတွေ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆိုတာ နားမလည်လို့ပဲ" ဝေရှောင်ပေါင်က ချောင်းဟန့်ပြီး ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်တယ်။ "သူတို့ကို ဖမ်းမိတာက ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုလို့ ထင်နေပေမဲ့ ခုနက စုန့်အစ်ကိုကြီး ပြောခဲ့သလို နောက်ဆုံးမှာ ဘုရင်မင်းမြတ်က ငါတို့ကို ဆုမချတဲ့အပြင် အပြစ်ပေးကောင်းတောင် ပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် အများကြီး ကွာခြားသွားလိမ့်မယ်"
"ဘာတွေ ကွာခြားသွားတာလဲ?" ကျူးမိုကျိ စိတ်ရှုပ်သွားပြီး ဒီအလယ်ပိုင်းဒေသ အရာရှိတွေရဲ့လုပ်ပုံကိုင်ပုံက ဘာ့လို့ သိုင်းပညာထက် ပိုရှုပ်ထွေးနေတာလဲလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ်။
"မင်းတို့ စဉ်းစားကြည့်" ဝေရှောင်ပေါင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။
"သူတို့ အညံ့ခံပြီးလို့ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်တာဆိုရင် သူတို့ ပြန်ရောက်ရင်တောင် ဝူဆန်ကွေ့ကို ဒီအကြောင်း ဘယ်တော့မှ ပြောရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ ဝူဆန်ကွေ့က သူတို့ ချင်အစိုးရဆီမှာ အညံ့ခံပြီးပြီလို့ သံသယဝင်မှာ သေချာတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့က သူတို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကလည်း လူမိုက်တွေ မဟုတ်ဘူး၊ ဝူဆန်ကွေ့ကို ဘယ်ပြောပါ့မလဲ?"
"ဒီလိုဆိုရင် ဝူဆန်ကွေ့က ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို မသိတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက ဒီလောက် မြန်မြန် ပုန်ကန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဘုရင်မင်းမြတ်ကို ကြိုတင် အကြောင်းကြားနိုင်ပြီး ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားနိုင်တယ်။ ဘုရင်မင်းမြတ်သာ စိတ်ကျေနပ်ရင် ငါတို့ကို ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေတောင် ပေးနိုင်တယ်"
"မိန်းမစိုးဝေနဲ့ဆို ဘဝကအရမ်းလွယ်ကူတယ်!" ဘေးက ကျောက်ချီရှန်းက လက်မထောင်ပြီး ပြောတယ်။
ဒိုလုံလည်း ရယ်ပြီး "ဝေညီလေး သတိပေးလို့ တော်သေးတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ငါတို့ ကြီးမားတဲ့ အမှား လုပ်မိမှန်းတောင် သိမှာ မဟုတ်ဘူး"
ကျူးမိုကျိလည်း အလွန်အံ့သြသွားတယ်။ "အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုက တကယ်ပဲ နက်နဲကျယ်ပြန့်တာပဲ"
ဝေရှောင်ပေါင်က မျက်စောင်းထိုးပြီး အဝေးက ဝမ်ဝူဂိုဏ်းသားတွေကို ကြည့်လိုက်တယ် "ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေကို သတ်သွားတာကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေမှာ သေချာတယ်၊ ဟဲဟဲ၊ သူတို့ဆီက အတိုးနည်းနည်းတော့ ယူရမှာပေါ့"