အခန်း ၇၈ ပိတ်စနှင့် ဆံထိုး

"လူယုတ်မာ၊ ညီမလေးကျန်းရိုကို မြန်မြန်လွှတ်!"

"ရဲတင်းလိုက်တာ၊ ဝမ်ဝူတောင်ကိုတောင် ရဲရဲတင်းတင်း နဲ့လာပြီး စော်ကားရဲတယ်"

...

စုန့်ချင်းရှု ဒီလက်အောက်ငယ်သားများ၏ အော်ဟစ်သံများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ လူအုပ်ထဲမှ ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ဦး ထွက်လာသည်အထိ စောင့်နေခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ သိုင်းပညာကို ကြည့်ရတာ သာမန်လူတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့ မိန်းကလေးငယ်လေးကို ဒုက္ခပေးနေတာလဲ?" သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူက လေသံမာမာနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"မင်းက စီတူဘိုလီလား?" စုန့်ချင်းရှု ပြိုင်ဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ" သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

တဖက်လူရဲ့ အသက်ရှူသံကို နားထောင်ကြည့်တော့ သိုင်းပညာက မမြင့်မားဘူးဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ဆီမှာ စစ်သားတစ်ယောက်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတယ်။ စုန့်ချင်းရှု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်မှာ သူရဲကောင်းကြီးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိတယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်နဲ့ အိမ်ထဲ ဝင်ပြီး အသေးစိတ် ဆွေးနွေးဖို့ သတ္တိ ရှိလား?"

စီတူဘိုလီ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သံသယဖြစ်စရာ အပြုအမူတွေ လုပ်နေတယ်။ သူ့နဲ့ အိမ်ထဲ ဝင်သွားရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အန္တရာယ်တွင်းထဲပို့သလိုဖြစ်နေတယ်။

ခေါင်းဆောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်လူများက အော်ဟစ်ဆဲဆိုကြပြီး သူ့ကို မယုံကြည်ရန် တိုက်တွန်းကြသည်။

အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် အရေးပေါ်လုပ်ဆောင်မှုများ လုပ်ဆောင်သင့်သည်၊ စုန့်ချင်းရှုက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး "စီတူသူရဲကောင်းကြီး စိုးရိမ်နေတာလည်း မဆန်းပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်က မင်းကို ဝင်လာဖို့ တောင်းဆိုနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ခြိမ်းခြောက်နေတာ၊ နားလည်လား?" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

စုန့်ချင်းရှု ခဏရပ်ပြီး ဆက်ပြောသည် "ငါ သုံးအထိ ရေတွက်မယ်၊ မင်း ငါနဲ့ အိမ်ထဲဝင်ပြီး စကားပြောဖို့ လက်မခံရင် ဒီကောင်မလေးရဲ့ အဝတ်အစား တစ်ထည်ကို ချွတ်မယ်၊ ပြီးရင် ပြန်ရေတွက်မယ်၊ သုံးအထိ ရောက်ရင် နောက်တစ်ထည် ချွတ်မယ်၊ သူမကိုယ်မှာ ချွတ်စရာ မရှိတော့တဲ့အထိ"

ကျန်းရို ကြောက်လန့်ပြီး မျက်နှာလေး ဖြူဖျော့သွားတယ်။ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းက လူတွေလည်း ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုကြတယ်။

"အလှလေး၊ မင်းရဲ့ ဒီအစ်ကိုတွေ၊ မောင်တွေက မင်းရဲ့နူးညံတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို တစ်ချက်လောက်မြင်ဖို့အတွက် တရားမျှတတဲ့ပုံစံဖမ်းပြီး အချိန်ဆွဲနေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မင်းထင်လား? တစ်... နှစ်..." စုန့်ချင်းရှုက သူ့နှာခေါင်းနဲ့ ကျန်းရိုရဲ့ ပါးလေးကို ညင်ညင်သာသာ ထိလိုက်ပြီး ယစ်မူးစွာနဲ့ နမ်းရှိုက်လိုက်တယ်။ မိန်းမပျိုလေးရဲ့ ထူးခြားလန်းဆန်းတဲ့ ရနံ့က တကယ်ကို ချိုမြိန်တာပဲ

"ငါ့ကို သတ်လိုက်၊ မင်းစော်ကားတာတော့ မခံနိုင်ဘူး!" ကျန်းရို စိတ်ထဲမှာ ကြောက်လန့်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပေမယ့် သူမရဲ့ ဆရာကိုတော့ အန္တရာယ်ထဲ မဖြစ်စေချင်ဘူး။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းနဲ့ အိမ်ထဲဝင်မယ်!" စီတူဘိုလီ နောက်ဆုံးတော့ ပြောလိုက်တယ်။ ကျန်းရိုက သူ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်က သေခါနီးမှာ သူ့ကို အပ်နှံခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် ကျန်းရိုရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို ဒီနေ့ ဖျက်ဆီးခံရဖို့ သူ ဘယ်လိုမှ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။

"တကယ်ပဲ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့သူပဲ၊ စီတူသူရဲကောင်းကြီး၊ လာပါ!" စုန့်ချင်းရှုက လမ်းဖယ်ပေးပြီး ဖိတ်ခေါ်တဲ့ပုံစံနဲ့ လက်ဟန်ပြလိုက်တယ်။

ကျန်းရိုကို ပွေ့ဖက်ပြီး စုန့်ချင်းရှုသည် စီတူဘိုလီနောက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်သွားသည်။ ကျန်လူများလည်း ဝိုင်းလာသည်ကို သတိပြုမိသော စုန့်ချင်းရှုသည် အတွင်းအားကို အသုံးပြုကာ အင်္ကျီလက်ကို နောက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူအများက ကြီးမားသော အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မတ်တပ်မရပ်နိုင်ဘဲ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

"ခဏနေလို့ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီအိမ်လေးရဲ့ ပတ်လည် သုံးပေအတွင်းကို ချဉ်းကပ်ရဲရင် ဒီကျောက်တုံးလို အဆုံးသတ်ရမယ်" စုန့်ချင်းရှုက မဟာနတ်ဆိုးလက်သီးသိုင်းကို သုံးပြီး ဘေးက ကျောက်တုံးကြီးကို ထိုးလိုက်တယ်။

ကျန်းရိုက အပိုင်းပိုင်းအစတွေ ဖြစ်သွားတဲ့ ကျောက်တုံးကို မြင်တော့ စိတ်ထဲမှာ အေးစိမ့်သွားတယ် "ဒီလူ သိုင်းပညာ အရမ်းမြင့်မားတယ်..."

ကျန်လူတွေလည်း မျက်နှာတွေ ဖြူဖျော့သွားပြီး အားလုံး နေရာမှာပဲ ရပ်နေကြတယ်။ အားလုံးရှေးတိုးရခက် နောက်ဆုတ်ရခက်တွေဖြစ်ကုန်တယ်။

"မင်း ဘာပြောစရာ ရှိလို့ ငါ့ကို လာတွေ့တာလဲ?" စီတူဘိုလီလည်း ကျောက်တုံးကို လက်သီးနဲ့ထိုးလိုက်ပုံကိုမြင်ပြီး ပြိုင်ဘက်ရဲ့ သိုင်းပညာက သူ့ထက် ဘယ်လောက်ထိ ပိုမြင့်လောက်လဲဆိုတာကိုစဉ်းစားနေတယ်။ ဒါပေမယ့် နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်မြေပြင်မှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကြောင့် သေမှာကိုမကြောက်တော့ပဲ စုန့်ချင်းရှုကို အေးအေးဆေးဆေး ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့တယ်။

အတွေ့အကြုံရင့်သော စစ်သူကြီး၏ ဟန်အမူအရာကြောင့် စုန့်ချင်းရှု အတော်လေး လေးစားသွားတယ်။ ညင်ညင်သာသာ တွန်းလိုက်ပြီး ကျန်းရိုကို လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။

"ဆရာ~" ကျန်းရို လွတ်မြောက်တာနဲ့ ချက်ချင်း စီတူပိုလီရဲ့နောက်မှာ ပုန်းလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ ဆရာလို့ ခေါ်သံက ချိုသာမှုနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတို့ရောယှက်နေတယ်။

"စီတူသူရဲကောင်းကြီးကို တွေ့ဖို့အလျင်စလိုဖြစ်နေလို့ ဒီနည်းလမ်းကိုသုံးမိတာပါ၊ ကျန်းရိုညီမလေးကို စော်ကားမိတာအတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ" စုန့်ချင်းရှုက ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး မောက်မာပြီး ရက်စက်တဲ့ ပုံစံနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားသွားတယ်။

စောစောကပဲ သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်ပြီးအသားယူခဲ့တာကို တွေးမိတော့ ကျန်းရို ရှက်ရွံ့ပြီး ဒေါသထွက်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို နှစ်ယောက်ပဲ သိတာကြောင့် သူမရဲ့ဆရာကို ချက်ချင်း ပြောဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီး ဆန္ဒပြလိုက်တယ်။

စီတူပိုလီက သူတောင်းပန်တာကို ပြန်မဖြေပဲ တည်ငြိမ်စွာ နဲ့မေးလိုက်တယ်။ "မင်း ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ ပြောပါဦး"

"အခု တောင်အောက်မှာ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ မန်ချူးစစ်သည်တွေ ရှိတယ်။ စီတူသူရဲကောင်းကြီး ဘယ်လို တုံ့ပြန်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ မသိဘူး?" စုန့်ချင်းရှုက သူ့ဘာသာသူ ခုံတစ်ခု ရှာပြီး ထိုင်လိုက်တယ်။

စီတူပိုလီက တစ်ခုခုပြောဖို့ ပါးစပ်ဟပေမဲ့ ပြန်ပိတ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့နည်းလမ်းကို သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို မသိစေချင်ဘူးလို့ စဉ်းစားနေတုန်းမှာ သူမှာ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိဘူးဆိုတာ ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး ထိုနေရာမှာ တောင့်တင်းသွားတယ်။

"ငါခန့်မှန်းတာသာမမှားဘူးဆိုရင် မင်းတို့ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းက တောင်ပေါ်ရဲ့ အားသားချက်ကိုယူပြီး ခုခံဖို့ စိတ်ကူးနေတာ မဟုတ်လား?" သူ ဘာမှ မပြောတာကို မြင်တော့ စုန့်ချင်းရှုက သူ့ဘာသာသူ ပြောလိုက်တယ်။

"ဟွန်း၊ ဝမ်ဝူတောင်က ခုခံဖို့အားသာချက်ရှိပြီး တိုက်ခိုက်ရခက်တယ်။ မန်ချူး စစ်တပ်တွေ တက်လာဖို့ မလွယ်ဘူး" စီတူပိုလီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်၊ တောင်အောက်မှာ သုံးထောင်လောက်ရှိတဲ့ မြင်းစီးတပ်သားတွေနဲ့ အတင်းထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်ရင် စစ်သားတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးမှာ သေချာတယ်၊ ဒါပေမယ့်..." စုန့်ချင်းရှုက တမင်သက်သက် ခဏရပ်လိုက်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာလဲ?" ကျန်းရိုက စိတ်ဝင်တစား မေးတယ်။

စုန့်ချင်းရှုက သူမကို ပြုံးပြပြီး "သူရဲကောင်းကြီး ဝမ်ဝူဂိုဏ်း အရင်က အေးအေးဆေးဆေး နေနိုင်ခဲ့တဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက ဘာလို့ ထင်လဲ? တကယ်ပဲ မင်းလက်အောက်က လူတစ်ထောင်လောက်ကြောင့်လား?" လို့ ပြောတယ်။

စီတူပိုလီရဲ့ မျက်နှာ အနည်းငယ် မည်းသွားတယ်။ "ငါတို့ ဝမ်ဝူတောင်က ဒီလူ နှစ်ထောင်နီးပါးကြောင့်ပဲ မန်းချူးအစိုးရက ငါတို့ကို မထိရဲပဲ နေနိုင်တာ"

"မှားတယ်!" စုန့်ချင်းရှုက ထရပ်လိုက်ပြီး "မင်းတို့ကို အရင်ကမထိခဲ့တာက အစိုးရရဲ့ အာရုံစိုက်မှုထဲ မရောက်သေးလို့ပဲ၊ ဒေသခံ အရာရှိတွေက အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းပြချက်တွေကြောင့် မင်းတို့ အခြေအနေကို အစိုးရကို မတင်ပြခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် အစိုးရက သိုင်းလောကကို ရှင်းလင်းတဲ့ လုပ်ဆောင်တာက မင်းတို့ ဝမ်ဝူဂိုဏ်းကို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က မန်ချူးတပ်မတော်နဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး ခန်းရှီရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်မိရင်... ဟင်း ဟင်း၊ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ပုန်ကန်သူတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ မန်ချူးစစ်သည်တွေ အဆက်မပြတ် ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့ လူတစ်ထောင်က ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခုခံနိုင်မှာလဲ?"

စီတူဘိုလီ ချွေးတွေ တစိမ့်စိမ့် ကျလာပြီး ပြဿနာရဲ့ ကြီးလေးပုံကို သဘောပေါက်သွားတယ်။ စုန့်ချင်းရှုကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု လှုပ်ရှားသွားကာ အလျင်အမြန် လက်သီးဆုပ်ပြီး "ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မင်းမှာ ကယ်တင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိလား?" 

စုန့်ချင်းရှု အနည်းငယ် ရယ်လိုက်သည် "သူရဲကောင်းကြီး တုံ့ပြန်မှု့က အတော်ကိုမြန်တာပဲ၊ တကယ်ပဲ မင်းတို့ကို ကူညီဖို့ နည်းလမ်းအချို့ကိုလာပေးတာ၊ အခု မင်းတို့ ရွေးချယ်စရာ အကောင်း၊ အလတ်၊ အညံ့ သုံးခုရှိတယ်၊ သူရဲကောင်းကြီး နားထောင်ကြည့်ပါဦး"

စီတူဘိုလီ မျက်နှာ တင်းမာသွားပြီး "အသေးစိတ် သိချင်ပါတယ်" လို့ ပြောတယ်။

"အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ မန်ချူးအစိုးရဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ်ကို လက်ခံပြီး အပေါ်ယံမှာ သြဇာခံလိုက်တာပဲ၊ အစိုးရက ဂုဏ်သိက္ခာတက်ပြီး မင်းတို့က အကျိုးအမြတ်ရသွားမယ်၊ အားလုံး ပျော်ရွှင်ကြလိမ့်မယ်။ တောင်အောက်က စစ်သားတွေမှာလည်း မိသားစုတွေရှိတယ်၊ တကယ် ဘယ်သူမှ ဓားကိုင်ပြီး အသက်သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ ဘွဲ့တံဆိပ်ကို လက်ခံလိုက်တာနဲ့ ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး" စုန့်ချင်းရှုက ပြုံးပြီး ပြောတယ်။

"ငါ့ကို မန်ချူးအစိုးရဆီမှာ လက်နက်ချခိုင်းတာက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!" စီတူဘိုလီ ကြားတာနဲ့ ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ခါယမ်းပြီး နောက်ထပ် မပြောချင်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ချက်ချင်း ပြောလိုက်တယ်။

"စီတူသူရဲကောင်းကြီးက တကယ်ပဲ ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ မန်ချူးဆန့်ကျင်ရေး သူရဲကောင်းပဲ၊ သံမဏိလို ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဓာတ်လည်းရှိတယ်၊ ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်!" စုန့်ချင်းရှုက သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကို ဘယ်လိုမှ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလို့ ဂရုမစိုက်ဘူး "သူရဲကောင်းကြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အလယ်အလတ်နည်းလမ်းကို နားထောင်ကြည့်ပါဦး"

"ပြောပါ" စီတူဘိုလီ နောက်ဆုံးတော့ တည်ငြိမ်သွားတယ်။

"အလယ်အလတ်နည်းလမ်းကတော့ ရန်သူကိုရင်ဆိုင်ခြင်းနည်းလမ်း သုံးဆယ့်‌‌ခြောက်နည်းထဲက ထွက်ပြေးခြင်းက အကောင်းဆုံးပဲ" စုန့်ချင်းရှုက ဟဲဟဲနဲ့ ရယ်ပြီး "ရန်သူက အင်အားကြီးပြီး ငါတို့က အင်အားနည်းတဲ့အခါ မော်စီတုန်းရဲ့ ပြောက်ကျားစစ်ပွဲသီအိုရီက ဘယ်တော့မှ မမှားဘူး" လို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်တယ်။

"ထွက်ပြေးတာ?" စီတူဘိုလီ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု လှုပ်ရှားသွားပြီး ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်တယ် "မတိုက်ဘဲ ထွက်ပြေးရင် သိုင်းလောကက လူတွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုကို ခံရမှာသေချာတယ်။ ဒီသတင်းကို ကြားရင် တပ်ထဲမှာလည်း စိတ်ဓာတ်တွေ ကျဆင်းပြီး အသေခံ ခုခံဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး" စီတူဘိုလီ ခဏရပ်ပြီး "ပြီးတော့ တောင်အောက်က စစ်တပ်ကြီးက ထွက်ပေါက်ပိတ်ထားတော့ အဲ့လောက် လွယ်လွယ်နဲ့ သွားလို့ ဘယ်ရမလဲ" လို့ ထပ်ဖြည့်လိုက်တယ်။

"အညံ့ဆုံးနည်းလမ်းက ဘာလဲ?" ကျန်းရိုက သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးနဲ့ အလယ်နည်းလမ်းတွေကို ကြားပြီး အလယ်အလတ်နည်းလမ်းက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းထက် ပိုကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ အညံ့ဆုံးနည်းလမ်းကလည်း အလယ်အလတ်နည်းလမ်းထက် ပိုကောင်းနိုင်တယ်လို့ တွေးမိတယ်။

"အညံ့ဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ဝမ်ဝူတောင်မှာ အသေခံ ခုခံပြီး အစိုးရရဲ့ တပ်တွေ အကြိမ်ကြိမ် နှိမ်နင်းတာကို စောင့်နေရုံပဲ" စုန့်ချင်းရှုက အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ ကျန်းရိုကို ကြည့်ပြီး ရယ်လိုက်တယ်။ သာမန်အဝတ်အစား၊ ဆံထိုးနဲ့ မိတ်ကပ်မပါတာက သူမရဲ့ အစစ်မှန်ဆုံး အလှကို ဖန်တီးပေးထားတယ်။