အခန်း ၇၁ မီးခိုးထွက်မတတ် ဒေါသထွက်နေသော ဟုန်ဂိုဏ်းချုပ်

"မင်းနဲ့အတူ သူ့ကို မွန်ဂိုကို ခေါ်သွားပြီး တခါတည်း မင်းသားခုနစ်ကို တွေ့ဆုံမယ်" ဟုန်အန်းထုံ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်တယ်။

သွေးဓားအဘိုးအိုရဲ့ စိတ်ပြောင်းတော့မယ့် အရိပ်အယောင်ကို သတိပြုမိတော့ ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲ လောသွားပြီး ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ "အဘိုးကြီး မင်း သူ့စကားကို ဘယ်တော့မှ မယုံနဲ့၊ ငါ ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ မိန်းမကို ကျူးလွန်ခဲ့တယ်၊ ဒီအဘိုးကြီးက ငါ့ကို အရေခွံစုတ်ပြီး အရွတ်တွေ ဆွဲထုတ်ချင်နေတာ..."

ဝေရှောင်ပေါင်အနေနဲ့ ဟုန်အန်းထုံ သူ့ဆီက အခန်း၄၂ ခန်းပါ ကျမ်းစာကို လိုချင်နေတယ်လို့ မပြောရဲဘူး၊ ပြောလိုက်ရင် သွေးဓားအဘိုးအို လောဘတက်လာမှာ သေချာတယ်။ အရေးတကြီး အခြေအနေမှာ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များပြီး လိမ့်လိုက်တာကြောင့် သွေးဓားအဘိုးအိုက ဟုန်အန်းထုံနဲ့ သူ့မှာ အကြီးအကျယ် ရန်ငြိုးရှိပြီး သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် သတ်ချင်နေတယ်လို့ ယုံကြည်သွားစေခဲ့တယ်...

ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးမားဆုံး ရန်ငြိုးကတော့ မိဘကို သတ်တဲ့ ရန်ငြိုးနဲ့ မယားကို လုယူတဲ့ ရန်ငြိုးပဲ။ မိဘကို သတ်တာလား... ဟုန်အန်းထုံနဲ့ ငါ့ရဲ့ အသက်အရွယ် ကွာခြားမှုကို ထည့်စဉ်းစားရင် သွေးဓားအဘိုးအိုက အရူးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် မယားကို လုယူတဲ့ ရန်ငြိုးကိုပဲ အသုံးချရမယ်။

ဟုန်အန်းထုံ ဒေါသထွက်လွန်း၍ တဆတ်ဆတ်တုန်ခါနေတယ်။ "‌လူယုတ်မာ၊ မင်းလို အောက်တန်းစားက ငါ့မိန်းမရဲ့ သုံးပေအတွင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ချဉ်းကပ်နိုင်မှာလဲ?"

အဘိုးကြီး၊ မင်း ကိုယ့်မျက်နှာကို မှန်ထဲ ပြန်ကြည့်ဦး၊ ဆံပင်တွေ တစ်ခေါင်းလုံးဖြူနေပြီ၊ ဒီလောက် လှပတဲ့ မိန်းမငယ်လေးကို ယူထားတာ၊ မင်းသူမကို ကျေနပ်အောင် လုပ်နိုင်သေးလား? အိမ်က မကျွေးနိုင်လို့ အပြင်ထွက်ပြီး ရှာစားတာပေါ့၊ မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက မင်းကို ကြောက်ကြပေမဲ့ ငါကတော့ မကြောက်ဘူး!" ဝေသခင်လေးရဲ့ စကားတွေက မတော်တဆ ဟုန်အန်းထုံရဲ့ စိတ်ထဲက အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်တည့်တည့်ကို ထိသွားကြောင့် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်ပြီး ဆံပင်တွေ ထောင်မတ်လာပြီး လက်ချောင်းတွေက တဂျွတ်ဂျွတ်မြည်လာတယ်။

ဝေရှောင်ပေါင်သာ ဒီနေ့ ဟုန်အန်းထုံနဲ့ ကမ္ဘာမကြေရန်သူတွေဆိုတာ သွေးဓားအဘိုးအို ယုံကြည်အောင်မလုပ်နိုင်ရင် အရင်က ကြိုးစားခဲ့သမျှ အလကားဖြစ်သွားမှာကို သိတယ်၊ ဟုန်အန်းထုံရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး နည်းနည်းတော့ ဖြုံသွားပေမယ့် အံကြိတ်ပြီး မီးလောင်ရာ လေထပ်ပင့်လိုက်တယ် "ငါ ဟုန်အန်းထုံရဲ့ မိန်းမအနီးကပ်နိုင်ရုံတင် မကဘူး၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကိုလည်း ဝင်နိုင်သေးတယ်" ပြောရင်းနဲ့ ခါးကို မရိုးမရွပုံစံနဲ့ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လှုပ်ပြပြီး နှုတ်ခမ်းကို လျှာနဲ့ သပ်လိုက်တယ် "ဟွင်း ဟွင်း ဟွင်း ၊ ဟုန်အန်းထုံ မိန်းမရဲ့ ကိုယ်လုံးက တကယ်ကို ဖြူဖြူဖွေးဖွေးနဲ့ ချောမွတ်ပြီး နူးညံ့တယ်၊ သူ့မရဲ့ အလိုဆန္ဒတွေက အရမ်းထက်သန်တာပဲ"

"ငါ မင်းလို ကောင်လေးကို သတ်ပစ်မယ်!" ဟုန်အန်းထုံ လုံးဝမခံမရပ်နိုင်ဖြစ်လာပြီး လက်သီးနဲ့ ထိုးလိုက်တယ်။

ဟုန်အန်းထုံရဲ့ ချစ်စရာကောင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ မိန်းမကို တွေးမိတော့ ဝေရှောင်ပေါင် ပိုပိုပြီး ပြောချင်လာတယ်၊ သူကိုယ်တိုင်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားလာတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကြားက အကွာအဝေးက မီတာအနည်းငယ်ပဲ ရှိတာကို သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ ဟုန်အန်းထုံ လှည့်လိုက်တာနဲ့ သူ့ရှေ့ကို ရောက်လာတယ်။ ကျောက်ခွက်လောက်ရှိတဲ့ လက်သီးကို မြင်တော့ ဝေရှောင်ပေါင် ချက်ချင်း ကြောက်လန့်သွားပြီး ခြေထောက်တွေ လှုပ်တောင် မလှုပ်နိုင်တော့ဘူး။

သွေးဓားအဘိုးအိုရဲ့ ရာထူးကြီးကြီး ရဖို့ အိပ်မက်က ဝေရှောင်ပေါင်အပေါ်မှာ မူတည်နေတာကြောင့် ဝေရှောင်ပေါင်သေတာကို ထိုင်ကြည့်နေလို့မဖြစ်ဘူး။ သူက သွေးဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကာကွယ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတယ်၊ လျှပ်တပြက်အတွင်းမှာ ဓားရောင် လက်သွားပြီး ဟုန်အန်းထုံ မီတာအနည်းငယ်အထိ နောက်ဆုတ်သွားရတယ်။ 

"သွေးဓားအဘိုးအို၊ ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို အရမ်း စော်ကားတယ်၊ မင်း တကယ် သူ့ကို ကူညီမှာလား?" ဟုန်အန်းထုံ သွေးဓားအဘိုးအိုကို ဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။

"ဟုန်ဂိုဏ်းချုပ် ဘာလို့ ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေတာလဲ၊ အမှန်တရားက အမှန်တရားပဲ..." သွေးဓားအဘိုးအို စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ် “ဟုန်အန်းထုံရဲ့မိန်းမက အလှအပကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားတာကို ကြားဖူးတာကြာပြီ၊ ဒီဟုန်အန်းထုံရဲ့ အသက်ကို ကြည့်လိုက်တာနဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်၊ တကယ်ပဲ ဟုန်ရဲ့ မိန်းမက အထီးကျန်ပြီး...အထန်.....ကြီး ဖြစ်နေတာလား... ဟဲ ဟဲ၊ ဝေသခင်လေးက ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ စိတ်နဲ့ နည်းနည်းတူတယ်၊ နောက်ရက်မှ နဂါးကျွန်းကို အလည်သွားပြီး ဟုန်အန်းထုံမိန်းမရဲ့ အလှအပကို ခံစားကြည့်ဦးမယ်"

သွေးဓားအဘိုးအိုရဲ့ မရိုးမရွတဲ့ မျက်နှာကို သတိထားမိပြီး 

အရင်က သူ့ရဲ့ မိန်းမတွေကို မတရားပြုကျင့်တဲ့ နာမည်ဆိုးကို တွေးမိပြီး ဟုန်အန်းထုံ ဒေါသတကြီးအော်လိုက်တယ်

"မင်းက ဒီကောင်လေးကို ကာကွယ်ချင်နေတာဆိုတော့ ငါ မင်းကို မညှာတော့ဘူး!"

"ဟေ့ဟေ့၊ ဟုန်ဂိုဏ်းချုပ် မင်း မေ့နေပြီလား၊ ဒီကောင်လေးကို မင်းသားခုနစ်က လိုချင်နေတာ၊ မင်း သူ့ကို သတ်လိုက်တာ မင်းသားခုနစ် သိသွားရင် ဘာဖြစ်မယ်ထင်လဲ?" သွေးဓားအဘိုးအို အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်တယ်။

"ဟွန့်၊ ငါ မင်းကိုပါ သတ်လိုက်ရင် ဘယ်သူမှ သိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!" ဟုန်အန်းထုံ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ လူသတ်ချင်နေပြီ။

"ဒီအဘိုးအိုရဲ့ သွေးဓားကလည်း အလှပြထားတာ မဟုတ်ဘူး" သွေးဓားအဘိုးအို ခြောက်ကပ်စွာ ရယ်မောပြီး သွေးဓားကို ကိုင်ကာ သူ့ရဲ့ ပြောင်နေတဲ့ ဦးခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်လိုက်တယ်။ ဒါဟာ သွေးဓားကျမ်းရဲ့ အစပြုတဲ့ ပုံစံဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ရော ကာကွယ်ဖို့ပါ အဆင်သင့်အနေအထားပဲ။

ဟုန်အန်းထုံ ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ယိမ်းနွဲ့နေတဲ့မြွေနှစ်ကောင်လို သူ့ရဲ့ ဘယ်ညာကို တိုက်ခိုက်လာတယ်။

"အရိုးပျော့လက်ဝါး!" သွေးဓားအဘိုးအို သတိထားပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။

ဆယ်ချက်လောက် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား ပြန်ခွာသွားကြတယ်။

သွေးဓားအဘိုးအို ထုံကျင်နေတဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားကြည့်လိုက်တယ်၊ တစ်ဖက်လူရဲ့ အတွင်းအားနဲ့ သိုင်းပညာက သူ့ထက် ပိုသာတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ပေမဲ့ လုံးဝ မကြောက်ဘူး။ "အသက်နဲ့ သေခြင်းတိုက်ပွဲက တိုက်ခိုက်ရတာ ဒီလောက်လွယ်ရင် လူတိုင်းက အတွင်းအား အနည်းအများအပေါ် မူတည်ပြီး အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ်ကြမှာပေါ့၊ ဘာလို့တိုက်ခိုက်နေဦးမှာလဲ" လို့ တွေးလိုက်တာနဲ့ သွေးဓားအဘိုးအိုရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်က ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတယ်။

ဟုန်အန်းထုံလည်း အံ့အားသင့်သွားတယ်၊ အရင်တုန်းက ရှန်တုန်းပြည်နယ်က ရွှေမြွေစခန်းမှာ တိုက်ခိုက်တုန်းက သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာက မိမိထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျတာကို သိခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီတုန်းက ဆန်းကျီသာ မတားခဲ့ပဲ ဆက်တိုက်ခိုက်ရင် သွေးဓားအဘိုးအိုအနေနဲ့ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခေါက် တကယ်တမ်း တိုက်ကွက်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ကြည့်တော့မှ တစ်ဖက်လူက တကယ်ကို ထင်သလို မရိုးရှင်းဘူး။”

ဟုန်အန်းထုံက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်တာကြောင့် ဒေါသထွက်နေတဲ့ စိတ်တွေ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားတယ်၊

ပြီးတော့ သူက လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ အရည်အချင်းကို လိုက်ပြီး တခဏအတွင်း သင်ကြားပေးနိုင်ပြီး ဝေရှောင်ပေါင်အတွက် အံဝင်ဂွင်ကျဖြစ်သော သီးသန့်တိုက်ကွက် "သူရဲကောင်းတိုက်ကွက်သုံးကွက်" ကို တီထွင်ပေးနိုင်တာကြောင့် သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းက သာမန် ကျွမ်းကျင်သူတွေထက် အများကြီး သာလွန်နေပြီ။

သွေးဓားအဘိုးအိုရဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းကို သူ အသားကျသွားတဲ့အခါ တဖြည်းဖြည်း အသာစီးရလာတယ်။ တိုက်ကွက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်သွားတဲ့အခါ တစ်ဖက်လူရဲ့ အသက်ကို ယူနိုင်ပြီလို့ သူ ယုံကြည်မှု့ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ကြီးမားတဲ့ အဖိုးအခ ပေးဆပ်ရမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် အချိန်ဆွဲနေခဲ့တယ်။

"ဒုက္ခပဲ၊ ဒီကောင်က ဒီလောက်အစွမ်းထက်မယ် ထင်မထားဘူး၊ ဆက်တိုက်ခိုက်ရင် ငါ့အသက် ပါသွားနိုင်တယ်" သွေးဓားအဘိုးအို သူ့အခြေကိုသိတော့ ထွက်ပြေးဖို့ စိတ်ကူးပေါ်လာတယ်။

"ဟွန့်! ငါ ဒီကောင်လေးကို မရရင် မင်းလည်း သူ့ကို ရနိုင်မယ်မထင်နဲ့" သွေးဓားအဘိုးအို အေးစက်စွာ အော်ဟစ်ပြီး တိုက်ပွဲကနေ ခုန်ထွက်ကာ ဝေရှောင်ပေါင်ကို ဓားနဲ့ ခုတ်လိုက်တယ်။

ဟုန်အန်းထုံ ဝေရှောင်ပေါင်ကို အရေခွံစုတ်ပြီး အရွတ်ကိုဆွဲထုတ်ချင်နေတယ်။ နဂါးကျွန်းကို ပြန်ခေါ်သွားပြီး ငါးရောင်ခြယ်နဂါးရဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိပ်စက်ပြီးသေစေမှ ဒေါသပြေမှာ။ ဒီလို လွယ်လွယ်နဲ့ သေတာကို သူ ဘယ်လို ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ။

ချက်ချင်း သွေးဓားအဘိုးအိုရဲ့ နောက်ကျောကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဝေရှောင်ပေါင်ကို ကယ်တင်ဖို့ လုပ်လိုက်ပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံက သူ့ကို လှည့်ကွက်တစ်ခုခု ရှိနိုင်တယ်လို့ သတိပေးနေတာကြောင့် သွေးဓားအဘိုးအိုရဲ့ ရုတ်တရက် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အတွင်းအား အနည်းငယ် ချန်ထားခဲ့တယ်။

သွေးဓားအဘိုးအိုက သူ့ရဲ့ အတွင်းအားကို ချန်ထားတာကို စောင့်နေတာကို ဘယ်သူသိမလဲ။ ဟုန်အန်းထုံက ဝေရှောင်ပေါင် ဓားနဲ့ ခုတ်သတ်ခံရတာကို ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ တွက်ထားပြီးသား။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ကာကွယ်မှာ သေချာတယ်ဆိုတာလည်း သိတယ်။ ဒါကြောင့် ဟုန်အန်းထုံ အတွင်းအား ချန်ထားတာကို မြင်တော့ ဓားသွားကို လှည့်ပြီး မြေပြင်က ကျောက်တုံးကို တည့်တည့် ခုတ်လိုက်တယ်။ တန်ပြန်အားကို သုံးပြီး အရှိန်မြှင့်ကာ အဝေးကို ထွက်ပြေးသွားတယ်။

ဟုန်အန်းထုံ တစ်ဖက်လူက အားကုန်ထွက်ပြေးဖို့ ကြံစည်ထားတာကို ဘယ်လိုလုပ်သိနိုင်မှာလဲ။ သွေးဓားအဘိုးအိုရဲ့ အရိပ်က တောထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကြည့်နေရုံပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်။ သူ ထွက်ပြေးသွားတာကို တွေးလိုက်တော့ မျက်မှောင်ကြုံလိုက်ပြီး 

မွန်ဂိုမင်းသားခုနစ်ကို စော်ကားမိသွားရင် နောက်ပိုင်း အတော်လေး အခက်တွေ့နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် မုန်းစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တွေးလိုက်တော့ ဟုန်အန်းထုံ လှည့်လာပြီး ဝေရှောင်ပေါင်ကို အပေါ်ယံအပြုံးနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ "နဂါးဖြူသံတမန်၊ အရမ်းကောင်းတယ်၊ ငါ မင်းကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးမယ်လို့ ထင်လဲ?"

"ဟုန်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စာပေနဲ့သိုင်းပညာက ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးထားတယ်၊ ဘုန်းတန်းခိုးကြီးလို့ အသက်ရှည်ပါစေ...  ဂိုဏ်းချုပ်က စိတ်ထားကောင်းပြီး ကျွန်တော့်ကို လေလည်သလို သဘောထားပြီး လွှတ်ပေးလိုက်ပါ" သွေးဓားအဘိုးအိုက ဒီလောက်တောင် အသုံးမကျဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဝေရှောင်ပေါင် မထင်ထားဘူး။ ဟုန်အန်းထုံက သူ့ဆီကို တဖြည်းဖြည်းတိုးလာတာကို မြင်တော့ ကြောက်လန့်တုန်ယင်နေပြီး တဖြည်းဖြည်း နောက်ကိုဆုတ်သွားတယ်။

"ဝှစ်!" လေထဲမှာ တိုးညှင်းတဲ့လေတိုးတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်လာတယ်။ ဟုန်အန်းထုံ နားက လေတိုးသံကို ကြားတာနဲ့ ချက်ချင်း လှည့်ပြီးရှောင်လိုက်တယ်။ လာတဲ့အရာကို ရှောင်လိုက်ပြီး အသက်ရှုချိန်မရသေးခင် မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီး ခြေထောက်ကို အလျင်အမြန် ရွှေ့ကာ မီတာအနည်းငယ်အထိ ခုန်ထွက်သွားတယ်။

ပစ်လိုက်တဲ့ သစ်သားဓားကို ပြန်ကောက်ယူပြီး စုန့်ချင်းရှု အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ရယ်မောလိုက်တယ်။ "ဟုန်ဂိုဏ်းချုပ် မှတ်ဉာဏ် အတော်ကောင်းတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ သစ်သားဓားက ပြန်လာတတ်တယ်ဆိုတာ ဒီလောက်မြန်မြန် မှတ်မိသွားပြီ"

"အိုး ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော အစ်ကိုကြီး!" စုန့်ချင်းရှု ပေါ်လာတာကို မြင်တော့ ဝေရှောင်ပေါင် ငိုချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာပြီး ချက်ချင်း သူ့နောက်ကို ပြေးသွားကာ သူ့အသက်လေးတော့ ချမ်းသာရာ ရသွားပြီလို့ တွေးလိုက်တယ်။

"မင်း စခန်းမှာ ချည်နှောင်ခံထားရတာ မဟုတ်ဘူးလား?" ဟုန်အန်းထုံရဲ့ မျက်နှာက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတယ်၊ ခုနက သူ သွေးဓားအဘိုးအိုနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကြောင့် အတွင်းအား အတော်လေးကုန်သွားပြီ၊ တစ်ဖက်လူရဲ့ သိုင်းပညာက နက်နဲပြီး ခန့်မှန်းရခက်တာကြောင့် တကယ်ကို ရင်ဆိုင်ရခက်တယ်။

"မင်းတို့ သစ္စာဖောက်ပြီး ယွမ်ချန်းကျီကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်၊ သူ ဒေါသထွက်ပြီး မင်းတို့ကို လိုက်သတ်ဖို့ ငါ့ကို လွှတ်လိုက်တာ" စုန့်ချင်းရှု လိမ်ပြောလိုက်တယ်။ ယွမ်ချန်းကျီအတွက် ရန်သူတွေ ပိုများလေ ကောင်းလေလို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ်။ ခုနက သူ့ကို မသတ်ခဲ့တာတောင် တော်တော်သက်ညှာရာရောက်နေပြီ။

"မင်း ငါ့လက်သီးချက်နဲ့ ဆန်းကျီရဲ့ လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ချက်ကြောင့် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန်ရာခဲ့တာ၊ ဒီတစ်ရက် နှစ်ရက်အတွင်းမှာ ပြန်ကောင်းဖို့ မလွယ်ဘူး" ဟုန်အန်းထုံ သူ့ရဲ့ လက်သီးကို ယုံကြည်မှုရှိသည်။ ဝူတန်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းဆန်းဖုန်းလို အင်မော်တယ်တစ်ပိုင်းအဆင့်တောင့် သူ့ရဲ့ အားအပြည့်နဲ့ ထိုးတဲ့ လက်သီးချက် ခံလိုက်ရရင် မသေရင်တောင် အနည်းဆုံး အသက်တစ်ဝက်လောက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။ တစ်ဖက်လူရဲ့ အေးဆေးတည်ငြိမ်တဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ဟန်ဆောင်နေတာပဲ ဖြစ်ဖို့များတယ်။

"ဟုန်ဂိုဏ်းချုပ် စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်" စုန့်ချင်းရှု ပြန်ပြောလိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဖိတ်ခေါ်တဲ့ ပုံစံမျိုး လုပ်လိုက်တယ်။

ဟုန်အန်းထုံ မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီး ခြေထောက်ထိပ်နဲ့ ကန်လိုက်တဲ့ ကျောက်တုံးလေးက မြှားတစ်စင်းလို ဝေရှောင်ပေါင်ဆီကို ပြေးသွားတယ်။ မဆိုင်းမတွပဲ ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး လက်ဝါးနဲ့ စုန့်ချင်းရှုကို တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။

စုန့်ချင်းရှု လန့်သွားပြီး ပြိုင်ဘက်က တကယ်ပဲ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းလာသူပီပီ တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းကို ဘယ်လိုဖမ်းဆုပ်နိုင်လဲဆိုတာကို လေးစားသွားတယ်၊ သစ်သားဓားကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ထိုက်ချိဓားသိုင်းကို သုံးပြီး စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာကြောင့်  ကျောက်စရစ်ခဲလေးရဲ့ လမ်းကြောင်းကို အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲသွားပြီး အရှိန်နှစ်ဆနဲ့ ပြေးလာတဲ့ ဟုန်အန်းထုံဆီကို ပြန်ပစ်လိုက်တယ်။ ကျောက်စရစ်ခဲလေးရဲ့ လမ်းကြောင်းကို 

ဟုန်အန်းထုံ တစ်ဖက်လူမှာ ဒီလို သိုင်းကွက်မျိုး ရှိမယ်လို့ ဘယ်လိုသိမှာလဲ။ ကြက်ဥခိုးဖို့ ကြံစည်ရင်း ကိုယ့်ဥကို ဖျက်ဆီးသလို ဖြစ်သွားတယ်။ အခု ရှောင်ဖို့ အချိန် ဘယ်မှာ ရှိတော့မလဲ။

ဒုန်းခနဲ အသံနဲ့အတူ ကျောက်စရစ်ခဲလေးက ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားတယ်။ ဟုန်အန်းထုံ အရှိန်နဲ့ နောက်ကို လွင့်ထွက်သွားပြီး အဆိပ်ပြင်းတဲ့မြွေ လက်တစ်ဖက်မှ ပစ်လွတ်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး အဝေးကို ထွက်ပြေးသွားတယ်။

စုန့်ချင်းရှု လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တွန်းထုတ်ပြီး နဂါးနိုင်လက်ဝါးသိုင်းဆယ့်ရှစ်ကွက်ရဲ့ "အံ့ဩဖွယ်ရာ မိုင်တစ်ရာ"(မိုင်တစ်ရာတိုင် ဖိန့်ဖိန့်တုန်) ဆိုတဲ့ သိုင်းကွက်ကိုသုံးပြီး အဆိပ်ပြင်းတဲ့မြွေတွေကို လေထဲမှာတင် သေစေခဲ့တယ်။

"စုန့်အစ်ကိုကြီး၊ ဟိုအဘိုးကြီး ထွက်ပြေးသွားပြီ၊ မြန်မြန် မလိုက်ဘူးလား?" ဝေရှောင်ပေါင် စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်၊ ဒီနေ့ သူ ဟုန်အန်းထုံကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ဆဲဆိုခဲ့တာကြောင့် မသေသေးသရွေ့ သူ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ 

"ဟုန်အန်းထုံရဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်းကောင်းတယ်၊ သူ့အသက်ကို ယူဖို့ ဒီလောက်မလွယ်ဘူး" စုန့်ချင်းရှု ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ် "ငါက ချင်မင်းဆက်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ပူးပေါင်းတာ၊ ဟုန်အန်းထုံ သေရင် နဂါးဂိုဏ်းပြိုကွဲသွားမှာ သေချာတယ်၊ အဲ့ဒါက ခန်းရှီအတွက် အလကားရသွားတဲ့ အကျိုးအမြတ် မဟုတ်ဘူးလား? ဒီလိုမျိုး ကိုယ့်အတွက် အကျိုးမရှိပဲ ပင်ပင်ပန်းပန်းနဲ့ သူများအတွက်လုပ်ပေးရတာမျိုးကို စုန့်ချင်းရှု ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး"

ဟုန်အန်းထုံအကြောင်းကို ခဏထားပြီး စုန့်ချင်းရှု ခုနက သုံးခဲ့တဲ့ ထိုက်ချိဓားသိုင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ပြန်စဉ်းစားနေတယ်။ စုန့်ချင်းရှုက ဝူတန်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးဆုံး တပည့်ဖြစ်ပြီး အရင်က ဦးလေးတွေနဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲတွေ ထိုက်ချိနဲ့ ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်တာကို အနည်းနဲ့အများ မြင်ဖူးတယ်။ ခုနက သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အတွေးတစ်ခုပေါ်လာပြီး မရည်ရွယ်ဘဲ ထိုက်ချိဓားသိုင်းရဲ့ အစွန်အဖျားလောက်ကို သုံးလိုက်တာ။ ကံမကောင်းတာက အရင် စုန့်ချင်းရှုက နည်းနည်းပဲ သိခဲ့တာကြောင့် အခု သူက ထိုက်ချိဓားသိုင်းရဲ့ အပိုင်းအစလေးကိုပဲ မြင်နိုင်တယ်။

"စုန့်အစ်ကိုကြီး၊ ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတာ တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်ရင် သုံးရက်သုံးည ပျော်ပါးဖို့ ကျွန်တော် ဖိတ်ခေါ်မယ်၊ မြို့တော်မှာ နာမည်အကြီးဆုံး မိန်းကလေးတွေကို ခေါ်ပြီး အစ်ကိုကြီးကို ပြုစုခိုင်းမယ်..." အရင်က ဝေရှောင်ပေါင် စုန့်ချင်းရှုအပေါ် အနည်းငယ် လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်ဆိုရင်‌တောင် အခု သူက စုန့်ချင်းရှုကို စိတ်ရင်းနဲ့ ကျေးဇူးတင်နေတာ။

"မြို့တော်က နာမည်ကြီး မိန်းကလေးတွေက ယွီယွီလေးလောက် လှပါ့မလား"

"သေချာတာပေါ့!"

...

နှစ်ယောက်သား စကားပြောရင်း မြောက်ပိုင်းကို ခရီးဆက်ခဲ့ကြတယ်။

"ရှေ့က တိဗက်ဆရာတော် မဟုတ်လား?" 

နှစ်ဦးသား ဒိုလုံရဲ့ တပ်မကြီးနဲ့ ပြန်ဆုံပြီး ရှေ့က နားရွက်ကြီးတဲ့ တိဗက်ဘုန်းကြီးတစ်ပါးကို မြင်တော့ အံ့ဩတကြီး အော်လိုက်ကြတယ်။