အခန်း ၇ မင်းသမီး ကျောက်မင်

ရောက်နေတဲ့ လူတွေက စုန့်ချင်းရှုနဲ့ ကျန်းဝူကျိတို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုတာ သိနေလို့ သူ့ရဲ့ လေသံကို ဘာမှ မထူးဆန်းဘူး ။ ကျန်းဝူကျိက သူ့ရဲ့ သဘောထားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြီး "ကျွန်တော်က စုန့်သခင်ရဲ့ သွေးကြောတွေကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေတယ်လို့ ကြားလို့ အကူအညီ ပေးနိုင်မလားဆိုတာ လာကြည့်တာ"   

"ဝူကျီကိုကို၊ တစ်ယောက်ယောက်က ကျေးဇူးတင်တတ်ပုံ မပေါ်ဘူးနော်" အဲ့ဒီအချိန်မှာ ချိုသာတဲ့ မိန်းမလေး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။ စုန့်ချင်းရှုက ခုနက ဒေါသတွေနဲ့ ပြည့်နေလို့ ကျန်းဝူကျိနဲ့အတူ ပါလာတဲ့သူကို သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ အခုမှ အသံပိုင်ရှင် မိန်းကလေးက မျက်လုံးတွေက ရေလို ကြည်လင်ပြီး မျက်နှာက ကျောက်စိမ်းလို ဖြူဖွေးနေတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။ မျက်နှာလေးက ပန်းပွင့်လေးတွေ ပွင့်လာသလို နီရဲနေပြီး အရမ်းလှတာကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ကျသလို မကြည့်ရဲတဲ့ ခံစားချက်ကို မသိစိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။

အဲ့ဒါက ကျောက်မင်ပဲ   ဖြစ်နေသည်။ ကျောက်မင်က သူ့ချစ်သူကို စုန့်ချင်းရှုက စကားနဲ့ ထိခိုက်တာကို မကျေနပ်လို့ သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ ဝင်ပြောတာ။ စုန့်ချင်းရှုက ကျောက်မင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက အဆင့်အတန်းမြင့်မားလို့ မွေးကတည်းက ဂုဏ်အသရေနဲ့ ပါလာတာကြောင့် မျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချမိလွယ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စုန့်ချင်းရှုက အခြားခေတ်ကလာတဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ကျန်းဝူကျိကို အရမ်း မုန်းနေတော့ ဒီလို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားကို ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက အကဲဖြတ်ပြီးတာနဲ့ မျက်လုံးကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာ အချင်းချင်း စကားများဖို့ မလိုဘူး။ ကျန်းဝူကျိက တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ဒီလောက် လှပပြီး အံ့မခန်းတဲ့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလောက် လှတဲ့ မင်းသမီးလေးကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးသား ဖြစ်နေတာတောင် ကျိုးကျစ်လော့ကို လာပြီး စိတ်ဝင်စားနေတာကို တွေးတော့ ပိုပြီး မုန်းတီးလာတယ်။

ကျောက်မင်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ကိုယ်လုံး အဝတ်အစား မပါဘဲ သူ့ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အရမ်း အနေရခက်ဖြစ်သွားသည်။ ကျန်းဝူကျိ နောက်ကို ရှောင်သွားပြီး စုန့်ချင်းရှုကို အရမ်း အထင်သေးသွားသည်။

"ချင်းရှု၊ မနေ့က ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံး သမားတော်ကြီးလေးယောက်က ရှင့်ရဲ့ အကြောတွေကို ကုသပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောတာကို မနေ့က ကြားတယ်။ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်က ဟူချင်းရဲ့ အတတ်ပညာတွေကို အကုန်အမွေရထားတာကို တွေးမိပြီး ရှင့်ရဲ့ အကြောတွေကို ပြန်ဆက်ပေးနိုင်မလားဆိုတာ လာကြည့်ခိုင်းတာ" ကျိုးကျစ်လော့ စကားပြောတော့ ကျန်းဝူကျိကို တစ်ချက်မှ မကြည့်ဘူး။ သူ့နာမည်ကို ပြောတော့လည်း အရမ်း အေးစက်တယ်။ ကျောက်မင်နဲ့ တခြားလူတွေက ကျိုးကျစ်လော့က သူ့ကို မုန်းနေတုန်းပဲလို့ ထင်ကြတယ်။ စုန့်ချင်းရှု တစ်ယောက်တည်းပဲ တိတ်တဆိတ် ရယ်နေသည်။

"သူပြောတာ အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက မကုသနိုင်ဘူးဆို " စုန့်ချင်းရှုက နှစ်ယောက်သားကို မထီမဲ့မြင်တဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

"စုန့်သခင်၊ အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက ကျွန်တော် ချက်ချင်းဆိုတော့ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိခဲ့ဘူး။ နောက်ပိုင်း ပြန်ပြီး ရှေးခေတ် ဆေးကျမ်းတွေကို အကုန်ရှာဖွေကြည့်မှ နည်းလမ်းတစ်ခု တွေ့ဖြစ်သွားသည်။ စမ်းကြည့်လို့ ရလောက်တယ်" ကျန်းဝူကျိက ဘာမှ မအံ့သြဘဲ လူတိုင်းကို လေးစားစေတဲ့ လူကြီးလူကောင်း ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အံ့သြစရာပဲ" စုန့်ချင်းရှု နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားဖြစ်သွားသည်။ ဒါက ကျင့်ယုံရဲ့ သိုင်းလောကဆိုတာ သေချာသွားကတည်းက သူ့စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်း စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ ဇာတ်လမ်းကို သိနေတဲ့ သူက ကမ္ဘာပေါ်က ရတနာတွေနဲ့ သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အလွယ်တကူ ရယူနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အကြောတွေ အကုန် ပျက်စီးသွားတော့ ဒါတွေအားလုံးက ရေပေါ်က ပန်းချီကားလိုပဲ။ အခုလို ခက်ခဲတဲ့ ကာလမှာ ရတနာတွေကို ရှာတွေ့ရင်တောင် မင်း မကာကွယ်နိုင်ဘူး။ လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်းတွေကို ရရင်တောင် မင်း လေ့ကျင့်လို့ မရဘူး။ အခု ကျန်းဝူကျိက သူ့ကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်လို့ ပြောတာကို ကြားတော့ ခဏလေးအတွင်းမှာ စုန့်ချင်းရှုက သူသာ သူ့ကို ကုသပေးနိုင်ရင် ကျိုးကျစ်လော့နဲ့ သူ့ရဲ့ ကိစ္စကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်တယ်လို့တောင် တွေးလိုက်သည်။

အခြားကမ္ဘာကလာတဲ့ စုန့်ချင်းရှုမှာ ကျိုးကျစ်လော့ကို ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘူး။ သူ့မှာ လှပတဲ့ အရာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တဲ့ စိတ်ပဲ ရှိတယ်။ ကျိုးကျစ်လော့နဲ့ ကျန်းဝူကျိက ချစ်ကြိုက်နေကြတာကို တွေးပြီး သူသာ သူ့ကို ကုသပေးနိုင်ရင် သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပေါင်းဖက်ပေးလိုက်ရရင်တောင် ခွင့်ပြုပေးလိုက်မယ်။