အခန်း ၆၀ တိဗက်ဗုဒ္ဓဘာသာ(တန်းထရစ် ဗုဒ္ဓဘာသာ)၏ဂိုဏ်းခွဲလေးခု

မုဝမ်ချင်းက သူ့အပေါ် စိတ်တစ်ပိုင်းတစ်စ ရှိနေပေမဲ့ သွမ့်ယွိက အိပ်မက်ဆန်တဲ့ ပုံစံကို ပြန်မြင်တော့ စိတ်ထဲမှာ မွန်းကြပ်လာပြီး တိုက်ပွဲရဲ့ အခြေအနေကို အာရုံစိုက်လိုက်တယ်။

ကျူးမိုကျိက စုန့်ချင်းရှုရဲ့ အရှိန်အဝါ လျော့သွားတဲ့အထိ စောင့်ပြီး ရှောင်လင်ရဲ့ နဂါးလက်သည်းသိုင်းကို သုံးကာ လက်သည်းချင်း တိုက်ခိုက်ပြီး စုန့်ချင်းရှုကို အလျင်အမြန် အဝေးကို ဆုတ်ခွာစေခဲ့တယ်။

ကျူးမိုကျိက ခပ်ရေးရေး ပြုံးပြီး "ဆရာတော်က စုန့်သခင်လေးရဲ့ နောက်ကျောက သစ်သားဓားကို စိတ်ဝင်စားတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က အရှေ့ကို ခရီးသွားရင်း အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ အမျိုးမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ ဓားသိုင်းတွေကို ဆရာတော် တွေ့ဖူးတယ်။ ဥပမာ ဒီ သွမ့်ယွိရဲ့ အကြောခြောက်သွယ်နတ်ဓားသိုင်းကလည်း ကမ္ဘာမှာ နံပါတ်တစ် ဓားသိုင်းပဲ... ဒါပေမဲ့ သစ်သားဓားကို သုံးတဲ့သူကိုတော့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး... စုန့်သခင်လေးအမြင်မှာ ဆရာတော်က မင်းရဲ့ ဓားကို ထုတ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား?"

"ကျွန်တော် ကြားဖူးတာတော့ ဆရာတော်ရဲ့ အဓိကသိုင်းပညာက 'မီးလျှံဓား' လို့ ခေါ်တယ်၊ အဲ့ဒါကို တစ်ချက်လောက် လေ့လာခွင့် ရနိုင်မလား မသိဘူး" စုန့်ချင်းရှုက သစ်သားဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး အသက်ကို နုတ်ယူနိုင်သော ဓားကွက်သုံးခုကို ဆက်တိုက်ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ဓားသိုင်း!" ကျူးမိုကျိက စိတ်ထဲကနေ ချီးကျူးလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း တွန်းထုတ်လိုက်တယ်။

ဝေရှောင်ပေါင်က နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်က လေထဲမှာ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းနေပြီး နောက်တစ်ယောက်က အဝေးကနေ ရန်သူကို လက်ဝါးနဲ့ ထပ်ခါထပ်ခါ ခုတ်နေတာကို မြင်တော့ စိတ်ပျက်သွားတယ်။ ခေါင်းကို ကုတ်ပြီး စိတ်ထဲမှာ လှုပ်ရှားသွားကာ ဘေးက ဝမ်ယွီယန်ကို ပြုံးပြီး စကားစလိုက်တယ်။ "ဝမ်မိန်းကလေး၊ သူတို့ ဘာတွေ လုပ်နေလဲ မင်း သိလား?" 

သူ နားမလည်တာကို မြင်တော့ ဝမ်ယွီယန်က ပြုံးပြီး နူးညံ့တဲ့ အသံနဲ့ ရှင်းပြတယ်။ "အဲ့ဒီ တိဗက်ကိုတော်က တိဗက် နင်မာကျောင်းရဲ့ အထူးသိုင်းကွက် 'မီးလျှံဓား' ကို သုံးနေတာ။ သူ့လက်ဝါးနဲ့ ခုတ်တိုင်း ပြင်းထန်ပြီး ပူပြင်းတဲ့ ဓားရဲ့ ချီစွမ်းအင်က စုန့်သခင်လေးကို တိုက်ခိုက်နေတယ်။ စုန့်သခင်လေး သုံးနေတဲ့ ဓားသိုင်းရဲ့ အခြေခံကတော့ ဝူယဲ့(တောင်ငါးလုံးဓားဂိုဏ်း)ရဲ့ ဓားသိုင်းဖြစ်ပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချက်တိုက်ပြီးတာနဲ့ နောက်တစ်ကွက်ကို ချက်ချင်း ပြောင်းသွားတယ်။ တစ်ချက်ချင်းစီကို သိပေမဲ့ အကုန်ပေါင်းလိုက်တော့ ငါ မမြင်ဖူးတဲ့ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ဓားသိုင်း ဖြစ်သွားတယ်"

ဝမ်ယွီယန်ရဲ့ အသံကို ကြားတော့ တိုက်ပွဲထဲက ကျူးမိုကျိက ပိုပြီး ခံစားလိုက်ရတယ်။ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ သိုင်းကွက်တိုင်းက သာမန် ဓားသိုင်းတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ အကုန်ပေါင်းလိုက်တော့ အလွန်အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ဓားသိုင်း ဖြစ်သွားတယ်။ သူ့လို အဆင့်မြင့်တဲ့သူပဲ ပြိုင်ဘက်က ဓားသိုင်းကို မသုံးဘဲ ဓားဆန္ဒ ကို သုံးနေမှန်း နားလည်နိုင်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်က နေရာမှာပဲ လှုပ်ရှားနေတာ၊ တကယ်ရော ထိနိုင်ကြရဲ့လား?" ဝေရှောင်ပေါင်က သံသယနဲ့ မေးပြီး စိတ်ထဲမှာတော့ ပျော်နေတယ်: သေပျော်ပြီ သေပျော်ပြီ၊ ဒီလောက် နားထောင်လို့ကောင်းတဲ့ အသံ၊ နောက်ပိုင်း ငါ့ကို ရှောင်ပေါင် ခင်ပွန်းလို့ ခေါ်ရင် ငါ ဆယ်နှစ်... အိုး မဟုတ်ဘူး၊ တစ်နှစ်တောင် အသက်တိုသွားလည်း ကျေနပ်ပါတယ်။

"တိဗက်ကိုယ်တော်ရဲ့ ဓားချီက အဝေးကြီးကို ရောက်နိုင်တယ်။ စုန့်သခင်လေးက သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းနဲ့ ပြိုင်ဘက်ဓားချီရဲ့ အားနည်းတဲ့ နေရာကို ရှာနေတာ။ ဒါကြောင့် သူ ဓားကို တစ်ချက်ထိုးတိုင်း တိဗက်ကိုယ်တော်ရဲ့ ဓားချီတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်"

ဝမ်ယွီယန်က မျက်လုံးတွေ တောက်ပနေပြီး ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲက သူမရဲ့ သိုင်းပညာအပေါ် အမြင်ကို ပိုမြင့်စေတယ်။ နောက်တစ်ခါ သူမရဲ့ ဝမ်းကွဲ အစ်ကိုကို သေချာ ပြောပြမယ်လို့ တွေးလိုက်သည်။

တိုက်ပွဲထဲမှာ စုန့်ချင်းရှုက ကျူးမိုကျိရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုနယ်ပယ်ကနေ လျင်မြန်စွာ ခုန်ထွက်ပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော် ရှုံးပြီ"

ကျူးမိုကျိက သံသယဝင်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ "မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက နတ်ဘုရားတမျှ ထူးချွန်တာကိုး၊ ဆရာတော်က ဘာမှ အသာမရခဲ့ဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးတယ်လို့ ပြောနိုင်မှာလဲ?"

စုန့်ချင်းရှုက ခါးသီးတဲ့ အပြုံးနဲ့ သစ်သားဓားကို သူ့ရှေ့မှာ ချထားပြီး အပေါ်က နည်းနည်း မီးလောင်ထားတဲ့ ဓားသွားကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ "ဆရာတော်ရဲ့ မီးလျှံဓားရဲ့ စွမ်းအင်က အရမ်းပူပြင်းတယ်။ ဆက်တိုက်တိုက်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ သစ်သားဓား မီးလောင်သွားလိမ့်မယ်"

စုန့်ချင်းရှု စိတ်ထဲမှာတော့ သူက ပြိုင်ဘက်နဲ့ မယှဉ်နိုင်သေးဘူးဆိုတာ သေချာတွေးနေသည်။ မဟုတ်ရင် ဓားသွားကို ပြိုင်ဘက်ဓားစွမ်းအင်ရဲ့ အပူကြောင့် မထိခိုက်နိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီတုန်းက တုကူးကျိုးကျန့်ကိုယ်တိုင်က ဒီသစ်သားဓားကို သုံးခဲ့ရင် မီးလျှံဓားရဲ့ စွမ်းအင်တင် မဟုတ်ဘူး၊ တကယ့် မီးတောင် သစ်သားဓားကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။ သစ်သားဓားရယ် သစ်သားဓား၊ မင်း တကယ်ကို သနားစရာကောင်းတယ်၊ ငါ့လို အသုံးမကျတဲ့ သခင်နဲ့မှတွေ့ရတယ်လို့ တီးတိုး ညည်းညူလိုက်တယ်။

"ဟား ဟား ဟား~" ကျူးမိုကျိက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး "စုန့်သခင်လေးရဲ့ ဓားသိုင်းက နတ်ဘုရားတမျှ ထူးချွန်ပြီး လူကောင်းတစ်ယောက်လည်းဖြစ်တယ် တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့သူပဲ"

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဝေရှောင်ပေါင်က အကြံရသွားပြီး သူ့အလှည့်ရောက်ပြီဆိုတာ သိတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်လာတယ်။ "အခုလို အချင်းချင်း ချစ်ခင်လေးစားနေကြပြီဆိုမှတော့ ဘာလို့ ဆက်တိုက်ခိုက်မှာလဲ၊ သိုင်းလောက,က ညီအစ်ကိုတွေပဲ၊ နှစ်ယောက်လုံး အတူတူ ရေတစ်ခွက် သောက်ကြရအောင်၊ ဆိုင်ရှင်၊ မင်းတို့ဆိုင်က အကောင်းဆုံး သက်သတ်လွတ်ဟင်းလျာတွေ အကုန် မှာလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့!"

ဆိုင်ရှင်ရဲ့ အောက်ထပ်က အဖြေကို ကြားတော့ ကျူးမိုကျိ စိတ်ထဲမှာ ကျေနပ်သွားပြီး ဝေရှောင်ပေါင်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီညီလေးရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကို ကြည့်ရတာ မန်ချူးလူမျိုး ဖြစ်ပုံရတယ်"

"ကိုယ်တော်က တကယ်တော်တဲ့ ကိုယ်တော်ပါပဲ၊ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုကိုယ် မိတ်မဆက်သေးဘူး၊ ကိုယ်တော် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိသွားပြီ" ဝေရှောင်ပေါင်က ချီးကျူးလေးစားတဲ့ပုံစံနဲ့ ပြောလိုက်တာကြောင့် ကျူးမိုကျိ အတော်လေး ကျေနပ်သွားတယ်။ 

အဲဒီအချိန်မှာ ဘေးနားက စုန့်ချင်းရှုက ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ အကြောင်းကို ကျူးမိုကျိကို ရှင်းပြလိုက်တော့ ကျူးမိုကျိ မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားပြီး ဝေရှောင်ပေါင်ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ “လူငယ်လေးက အသက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ချင်မင်းဆက်မှာ ရာထူးကြီးကြီး ရောက်နေတာကို ကြည့်ရင် ကိုယ်တော် အရမ်း လေးစားမိတယ်”

“ဆရာတော်က တိဗက်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာတော် ဖြစ်ပြီး အရမ်း ယဉ်ကျေးပါတယ်၊ ဆရာတော် အလယ်ပိုင်းဒေသကိုခရီးထွက်လာတာ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ?” အရင်က လမ်းမှာ စုန့်ချင်းရှုက ဝေရှောင်ပေါင်ကို ကျူးမိုကျိရဲ့ အကြောင်းကို ရှင်းပြခဲ့တယ်။

“ဒီ အကျင့်မကောင်းတဲ့ ဆရာတော်က ငါတို့ရဲ့ တာလီ သွမ့်မျိုးနွယ်ရဲ့ အကြောခြောက်သွယ်နတ်ဓားသိုင်းကို လိုချင်လို့ တျန်လုံကျောင်းတော်ကိုတောင် ရောက်လာခဲ့တယ်။ ကျောင်းတော်က ထိပ်သီးကိုယ်တော်တွေက သူ့ကိုအနိုင်ယူလိုက်တော့ ငါ့ကို ကျန်းနန်ကို ဖမ်းခေါ်သွားတယ်။ ဝမ်မိန်းကလေးကလည်း ကမ္ဘာပေါ်က သိုင်းပညာအားလုံး ကျွမ်းကျင်တာကို သိတော့ သူ့ကိုလည်း ဖမ်းခေါ်ခဲ့တယ်။ တကယ်ကို လူကောင်း မဟုတ်ဘူး” ဘေးနားက သွမ့်ယွိက ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

“သွမ့်သခင်လေး ပြောတာ မှားနေတယ်၊ အဲဒီမှာ တစ်ခုခု လွဲမှားနေတာ သေချာတယ်” စုန့်ချင်းရှုက ပြုံးပြီး “အရင်တုန်းက ကျွန်တော်လည်း တျန်လုံကျောင်းတော်ကို သွားဖူးတယ်၊ ကိုယ်တော် ခြောက်ပါးရဲ့ အကြောခြောက်သွယ်နတ်ဓားသိုင်းက တကယ် ထူးဆန်းပေမဲ့ အားနည်းချက်တွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တောင် ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ ပြန်ထွက်လာနိုင်တယ်၊ ဆရာတော်ရဲ့ သိုင်းပညာက ကျွန်တော့်ထက် ပိုမြင့်တာကြောင့် ကျွန်တော်ထက် ပိုပြီးအခြေအနေကောင်းမှာပဲ”

“နောက်ပြီး” စုန့်ချင်းရှုက ခဏရပ်ပြီး မုဝမ်ချင်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်လိုက်သည်။ “မုမိန်းကလေးက မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ ဆရာတော်နောက်ကို လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဒီလောက်ကြာကြာလိုက်နေပေမဲ့ ဆရာတော်က ရက်စက်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် တွေ့နိုင်တယ်။ ဆရာတော်ရဲ့ စိတ်ထားက တကယ်ကို မြင့်မြတ်တယ်”

သွမ့်ယွိက စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး စိတ်မချမ်းသာစွာနဲ့ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်တယ်။ ကျူးမိုကျိက စုန့်ချင်းရှုရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ပိုပြီး ဝမ်းသာသွားတယ်။ “စုန့်သခင်လေးက တကယ်ကို ဆရာတော်ရဲ့ မိတ်ဆွေရင်းပဲ၊ ဖုံးကွယ်ထားစရာမလိုတော့ဘူး၊ ဆရာတော် ဒီတစ်ခေါက် အလယ်ပိုင်းဒေသကို လာတာက အလယ်ပိုင်းဒေသက သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို လေ့လာဖို့ တစ်ကြောင်း၊ နောက်တစ်ကြောင်းက စုန့်နိုင်ငံဧကရာဇ်ကို သွားတွေ့ပြီး မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ဆွေးနွေးဖို့ပဲ”

ဝေရှောင်ပေါင်နဲ့ စုန့်ချင်းရှု မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်ကြတယ်။ “တိဗက်က စုန့်နိုင်ငံနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့မှာလား?”

“ဟုတ်တယ်” ကျူးမိုကျိက ခါးသီးစွာ ပြုံးပြီး “အခု မွန်ဂိုရဲ့ အင်အားက တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာပြီး ငါတို့ တိဗက်ကိုလည်း လိုချင်နေတာ ကြာပြီ၊ ငါတို့ရဲ့ ဇန်ပူကလည်း ဒီအတွက် အရမ်း စိုးရိမ်နေတယ်”

“ဇန်ပူဆိုတာ ဘာလဲ?” ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ သံသယဝင်ပေမဲ့ ဝမ်ယွီယန်ရဲ့ အထင်သေးခံရမှာ ကြောက်လို့ သည်းခံပြီး ဆက်နားထောင်နေလိုက်တယ်။

စုန့်ချင်းရှု ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး “ဆရာတော်၊ ကျွန်တော် သိသလောက်တော့ မင်းတို့ရဲ့ တန်းထရစ် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင် ဘာဆီဘာက မွန်ဂိုရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာတော် ဖြစ်သွားပြီ၊ နောက်ထပ် ပညာရှင် ရွှေဘီးဘုရင်လည်း မွန်ဂိုရဲ့ အမျိုးသားဆရာတော်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရတယ်။ မွန်ဂိုနဲ့ ကိုယ်တော်တို့ တိဗက်က ဆက်ဆံရေး အရမ်းကောင်းမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ” လို့ မေးလိုက်တယ်။

ကျူးမိုကျိ မျက်နှာမှာ အပြာရောင် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ “သခင်လေး မသိဘူး၊ ငါတို့ တန်းထရစ် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းဆိုတာ ဂိုဏ်းတော်များများရဲ့ အမည်ခံပဲ၊ အဲဒီထဲမှာ အကြီးဆုံး ဂိုဏ်းခွဲ လေးခု ရှိတယ်၊ နင်မာကျောင်းတော်၊ နာလန္ဒကျောင်းတော်၊ ဗဂျရာဂိုဏ်း၊ ရှင်းဂုံဂိုဏ်း” 

(မူရင်းစာရေးဆရာ မှတ်ချက်- တကယ့် တိဗက်ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်းကြီးလေးခုက နင်မာဂိုဏ်း၊ ကာဂျူဂိုဏ်း၊ ဆာကျာဂိုဏ်း၊ ဂယ်လုဂ်ဂိုဏ်း (ပန်ချန်နဲ့ ဒလိုင်းလားမားတို့ရဲ့ ဂိုဏ်း) ဖြစ်ပေမဲ့ ဘာသာရေးအရ အခြားနာမည်တွေနဲ့ အစားထိုးထားတယ်။)

“ငါ့တို့ နင်မာကျောင်းတော်က တန်းထရစ် ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းရဲ့ ရှေးအကျဆုံးဂိုဏ်းပဲ၊ မျိုးဆက်တိုင်း တိဗက်ဘုရင်နဲ့ ဆက်ဆံရေး အရမ်းကောင်းတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မျိုးဆက်တိုင်း ငါ့ရဲ့ နင်မာကျောင်းတော်က ပုဂ္ဂိုလ်ကို တိဗက်နိုင်ငံတော် ဆရာတော်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရလို့ပဲ။ ဒါကြောင့်ပဲ ကျန်တဲ့ ဂိုဏ်းသုံးခုရဲ့ မကျေနပ်မှုကို ခံခဲ့ရတယ်”

“အရင်နှစ်တွေဆိုရင် နင်မာကျောင်းတော်နဲ့ ဇန်ပူရဲ့ ပူးပေါင်းထားတဲ့အင်အားကြောင့် ကျန်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေ မလှုပ်ရဲဘူး။ ဒါပေမဲ့ မွန်ဂိုတွေ အင်အားကြီးလာတော့ ကျန်တဲ့ 

မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်သွားပြီး ကိုယ်စားလှယ်တွေကို မွန်ဂိုကို စေလွှတ်လိုက်ကြတယ်။ ဘာဆီပါဆိုတာ နာလန္ဒကျောင်းတော်က ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တိမုကျင်းက သူ့ကို နိုင်ငံတော် ဆရာတော်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့တယ်”

“ရွှေဘီးဘုရင်က ဗဂျရာဂိုဏ်းရဲ့ အတော်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး မွန်ဂိုရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာတော်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရတယ်။ အခု သူက ကူဗလိုင်ခန်ကို ကူညီပြီး ရှင်းယန်ကိုတိုက်ခိုက်နေတယ်”

“ရှင်းဂုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်တွေထဲမှာ အတော်ဆုံး ဆမ်ဂျီက အခု မွန်ဂိုဘုရင်ရဲ့ ခုနစ်ယောက်မြောက် မြေးတော် အာ

လီဘူဂါရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော် ဖြစ်နေတယ်”

ကျူးမိုကျိရဲ့ လေသံက  စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ “ဒီ ဂိုဏ်းသုံးခုလုံးက မွန်ဂိုကို တိဗက်ထဲ ခေါ်သွင်းပြီး တိဗက်တစ်ခုလုံးရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေကြတယ်…”

စုန့်ချင်းရှုနဲ့ ဝေရှောင်ပေါင်က မမျှော်လင့်ပဲ သူ့စကားကို ကြားတော့ မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ “တကယ်ကို ရှာနေတဲ့အရာက ခြေတော်အောက် ရောက်လာတာပဲ!” 

“ကျွန်တော့်နဲ့ ညီအစ်ကိုအဖြစ်သစ္စာဆိုထားတဲ့ညီငယ်က အခု မန်ချူးဧကရာဇ် ခန်းရှီရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံးလူပဲ” စုန့်ချင်းရှုက ဝေရှောင်ပေါင်ကို ဆွဲပြီး “မွန်ဂိုကို ခုခံပြီး အသာစီးရနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နိုင်ငံက မန်ချူးပဲ၊ အခု ဧကရာဇ် ခန်းရှီက သိုင်းလောကက ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်တွေကို အများကြီး စုစည်းနေတယ်။ ဆရာတော် ငါတို့နဲ့အတူ ယန်ကျင်းကို ပြန်လိုက်တာကော မကောင်းဘူးလား၊ ရှောင်ပေါင်က မိတ်ဆက်ပေးရင် ဧကရာဇ်က ဆရာတော်ကို အထူးဧည့်သည်တော်အဖြစ် သေချာပေါက် ဆက်ဆံမှာပဲ၊ မန်ချူးလို အင်အားကြီးတဲ့ အကူအညီရှိရင် ဆရာတော်က ကျန်တဲ့ ဂိုဏ်းသုံးခုကို ဘာလို့ စိုးရိမ်နေမှာလဲ?”

ကျူးမိုကျိ စိတ်ထဲမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး မန်ချူးနဲ့သာမဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်ရင် အရှေ့အနောက် အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးပြီး မွန်ဂိုကို ခုခံဖို့ ပိုပြီး အခွင့်အရေး ရှိမယ်လို့ တွေးလိုက်သည်။ ယန်ကျင်းကို သွားပြီး စုန့်နိုင်ငံဧကရာဇ်နဲ့ ဆွေးနွေးပြီးရင် သုံးနိုင်ငံ ပူးပေါင်းပြီး…

“ဒါဆိုရင် နှစ်ယောက်လုံး ဧကရာဇ်ရှေ့မှာ ကိုယ်တော်အတွက် စကားကောင်းကောင်းပြောပေးဖို့ပဲ အားကိုးရတော့မယ်” ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ကျူးမိုကျိက လက်အုပ်ချီပြီး လေးလေးစားစား ဦးညွှတ်လိုက်တယ်။

“ဆရာတော်၊ မင်းရဲ့ နိုင်ငံရေးကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေမှတော့ ငါနဲ့ ဝမ်မိန်းကလေးကို ဘာကြောင့် ဆက်ဖမ်းထားသေးတာလဲ?” ဘေးနားက သွမ့်ယွိက အတွင်းအားကို စုစည်းပြီး အရေးကြီးတဲ့ သွေးကြောမှတ်တွေကို တိုက်ခိုက်ရန်စီစဉ်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ အခြေခံအားနည်းသောကြောင့် အားကောင်းသော အတွင်းအားရှိသော်လည်း အသုံးမချနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲသွားသလိုခံစားလိုက်ရသည်။