တစ်ဝက်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ဂူဆူးနယ်မြေသို့ မရောက်သေးမီ စုန့်ချင်းရှုသည် လူနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာသောကြောင့် အနည်းငယ် ပင်ပန်းလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ မွန်းတည့်ချိန်ဖြစ်သောကြောင့် လမ်းဘေးရှိ ဈေးတစ်ခုတွင် ရပ်နားကာ အကြီးဆုံးသော စားသောက်ဆိုင်ကို ရှာဖွေပြီး အနားယူကာ ခရီးဆက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"အပြင်ထွက်ရင် ဒါ မရှိလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ" ဝေရှောင်ပေါင်က ငွေစက္ကူအထပ်လိုက် ထုတ်လိုက်ပြီး "စုန့်အစ်ကိုကြီး သိုင်းပညာ တော်ပေမယ့် ပိုက်ဆံကတော့ ကျွန့်တော်လောက်မရှိဘူးဆိုတာ သေချာတယ်၊ ဒီနေ့ ဘယ်သူမှ မငြင်းနဲ့တော့၊ အကောင်းဆုံးတွေကို မှာလိုက်၊ ဝန်ထမ်းလေး၊ ဒီက လက်ဖက်ရည်နဲ့ မုန့်တွေ အကုန် အရင်ယူလာပေးပါဦး"
သုံးယောက်သား အပေါ်ထပ်က သီးသန့်ခန်းမှာ ထိုင်လိုက်တော့ ရွှေရှန်းက အထင်မကြီးပဲ "သူဌေးပေါက်စ" လို့ရေရွတ်လိုက်တယ်
စုန့်ချင်းရှုက ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ ရက်ရောပြီး စေတနာကောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို သဘောကျပြီး ချီးကျူးစကား နှစ်ခွန်းလောက် ပြောမလို့လုပ်နေတုန်း ရုတ်တရက် အောက်ထပ်က အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ကြားလိုက်ရတယ် "မုန့်မိန်းကလေး၊ မင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့ပြီးပြီ၊ ထပ်ပြီး ရစ်သီရစ်သီလုပ်နေရင် ဆရာတော် မညှာတော့ဘူးနော်"
စုန့်ချင်းရှုသည် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး အောက်ထပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ယောက်ျားနှစ်ယောက်နှင့် မိန်းမနှစ်ယောက် ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အသက် ၅၀ ခန့်ရှိသော ရဟန်းတစ်ပါးသည် သာမန်အဝတ်အစားနှင့် ကောက်ရိုးဖိနပ်ကြမ်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သိုင်းပညာအလွန်မြင့်မားသော သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။
နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားရှိတဲ့ အခြားလူငယ်တစ်ယောက်။
နောက်ထပ် လူငယ်တစ်ဦးသည် မင်းမျိုးမင်းနွယ်မိသားစုက ဆင်းသက်လာသူ သခင်လေးတစ်ယောက်လို ရုပ်ရည်ချောမောတဲ့ မျက်နှာဖြင့် အမူအရာသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကြာပန်းရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေး၏ ဘေးတစောင်း မျက်နှာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
မိန်းကလေးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာဖြင့် မန်တိုအိမ်တော်တွင် တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံဖူးသည့် ဝမ်ယွီယန်ဖြစ်သည်။
သူတို့နှင့် မနီးမဝေးတွင် အနက်ရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် လိုက်လာသည်။ သူမသည် အရင်က ဟွာရှန်းတွင် ခွဲခွာသွားခဲ့သော မုဝမ်ချင်းဖြစ်သည်။
"မဟာချက်ကရဗဂျရာ၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပြီး ပြည့်စုံတဲ့ သီလကို ခံယူထားတဲ့ဆရာတော်တပါးအနေနဲ့ ဘာအတွက် မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ဒေါသထွက်နေရမှာလဲ၊ အပေါ်တက်ပြီး ရေတစ်ခွက်နဲ့ အရက်တစ်ခွက် အတူသောက်ကြရင်မကောင်းဘူးလား?" စုန့်ချင်းရှုက အရင်ဘဝမှာ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုကို လိုက်စားပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာကို ယုံကြည်တဲ့ လုပ်ငန်းရှင်တွေနဲ့ အမြဲတွေ့နေရလို့ ဗုဒ္ဓဘာသာအကြောင်း အနည်းငယ် လေ့လာထားသည်။
မဟာချက်ကရဗဂျရာဆိုတာ ကျူးမိုကျိရဲ့ သက္ကတ ဘွဲ့အမည်ဖြစ်သည်။ ကျူးမိုကျီက ကျန်းနန်မှာ သူ့ကို တခါတည်းတန်းပြီး မှတ်မိနိုင်တဲ့သူ ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ မော့ကြည့်လိုက်တော့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ပဲ။ သံသယတွေနဲ့ ဝမ်ယွီယန်နဲ့ သွမ့်ယွိကို ခေါ်ပြီး တက်လာလိုက်သည်။ နောက်က မုဝမ်ချင်းက စုန့်ချင်းရှုကို မြင်တော့ မျက်လုံးထဲမှာ ပျော်ရွှင်တဲ့ အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာသော်လည်း မကြာခင် ဘာကို ပြန်တွေးမိတယ်မသိ မျက်နှာလေး ညှိုးငယ်သွားကာ ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာဖြင့် နောက်ကလိုက်လာသည်။
" ဘယ်က ဒီလောက် လှတဲ့ မိန်းကလေးတွေ ရောက်လာတာလဲ? ဒီမိန်းကလေးကို ငါ့မိန်းမအဖြစ် ပေးရင် ဘုရင်ရာထူးပေးမယ်ဆိုရင်တောင် ငါမလဲနိုင်ဘူး။ ငါ ဝေရှောင်ပေါင်က သေသေ ရှင်ရှင်၊ ကောင်းကင်ဘုံရောက်ရောက် ငရဲရောက်ရောက်၊ လှံမိုးပဲရွာရွာ၊ ဓားမိုးရွာရွာ၊ ဓားတောင်ပေါ်တက်သည်ဖြစ်စေ ရေနံအိုးထဲခုန်ဆင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမိန်းကလေးကို ငါ့မိန်းမအဖြစ် မရလို့တော့ မဖြစ်ဘူး!"
ဝမ်ယွီယန် အပေါ်ထပ်ကို ရောက်တာနဲ့ ဝေရှောင်ပေါင်၏ ရင်ဘတ်ကို မမြင်နိုင်တဲ့ တူကြီးနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း လည်ချောင်းများခြောက်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ယောက်ျားတွေရဲ့ သဘာဝအရ သွမ့်ယွိ ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ မျက်လုံးထဲက လိုချင်တပ်မက်သော အကြည့်တွေကို ချက်ချင်း သတိပြုမိစေပြီး မသိစိတ်က ဝမ်ယွီယန်ရှေ့မှာ ရပ်ပြီး သူ့ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အကြည့်တွေကို ကာဆီးလိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်ကို သတိပြုမိတော့ မုဝမ်ချင်း စိတ်ထဲမှာ နာကျင်သွားပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ စုန့်ချင်းရှုဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"ဟွာရှန်းက ခွဲခွာပြီးတော့ ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်တွေ့မယ်လို့ မထင်ထားဘူး" စုန့်ချင်းရှုက မုဝမ်ချင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်တော့ အလှက မလျော့သွားပေမယ့် ဖြူစင်တဲ့ မျက်နှာမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေတယ်။
"ဝမ်ချင်း၊ ဒီလူက မင်နဲ့သိနေတာလား" သွမ့်ယွိက နှစ်ဦးလုံးရဲ့ ဆက်ဆံရေးက သာမန်မဟုတ်ဘူးလို့ သတိပြုမိလိုက်တယ်။ မုဝမ်ချင်းက အခု သူ့ရဲ့ ညီမအရင်းဖြစ်ပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်းတော့ မသက်မသာ ခံစားရတယ်။
"သူက ငါ့ယောက်ျား!" မုဝမ်ချင်း ဒီစကားပြောလိုက်တာနဲ့ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားတယ်။
မူလက ချစ်သူသည် အစ်ကိုအရင်း ဖြစ်သွားခြင်းက မုဝမ်ချင်းကို အသဲကွဲစေခဲ့သည်။ ဟွာရှန်းတွင် သွမ့်ယွီကို ကျူးမိုကျိက ဂူဆူးတွင် ဖမ်းဆီးထားသည်ကို ကြားသောအခါ သူမသည် မြင်းကို အလျင်အမြန်စီးကာ ကယ်တင်ရန် သွားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အရင်ချစ်သူသည် ထိုဝမ်မိန်းကလေးအပေါ် စိတ်အားထက်သန်စွာ စွဲလန်းနေမည်ကို မသိခဲ့ပေ။
သွမ့်ယွိ၏ စိတ်ပြောင်းလဲမှုသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မုဝမ်ချင်းကို အလွန်စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။ ယခု စုန့်ချင်းရှုကို တွေ့သောအခါ မုဝမ်ချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုအနည်းငယ်ရှိလာသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီစကားက သွမ့်ယွီကို ဒေါသထွက်အောင် တမင်သက်သက်ပြောလိုက်တာပါ။
စောစောက ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသော ဝေရှောင်ပေါင်မှာ မုဝမ်ချင်းကို ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးရသွားသည်။ မုဝမ်ချင်းကို လေ့လာကြည့်တော့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ စိတ်ထဲမှာ တုန်လှုပ်သွားတယ်။ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို အပြန်အလှန် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်တော့ ဘယ်သူက ပိုသာလဲ မသိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် “စုန့်အစ်ကိုကြီးရဲ့ မိန်းကလေးက တကယ်ကို လှတာပဲ!” လို့ ချီးကျူးလိုက်တယ်။ စိတ်ထဲတွင်မူ ဤမိန်းကလေးသာ အစ်ကိုကြီး၏ မိန်းမ မဟုတ်လျှင် ဤမျှ လှပသော သူမအား တခြားလူဆီ အပါခံမည်မဟုတ်သောကြောင့် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းနည်းနေသည်။
"အာ... မင်းတို့ အရင်က သိကြတာကိုး" ဝေရှောင်ပေါင်က သဘောပေါက်သွားတဲ့ ပုံစံနဲ့ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး "စုန့်အစ်ကိုကြီးက တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ၊ ဘယ်လိုတောင် မိန်းမလှလေးကို ရခဲ့တာလဲ"
ကျူးမိုကျိသည် မိန်းကလေးများ၏မျက်နှာသာရရန်ကြိုးစားနေသော နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရန်အချိန်မရှိပဲ လက်အုပ်ချီကာ "ဒီလူငယ်လေး ဘာများ အကြံပေးစရာ ရှိပါသလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဆရာတော်က တိဗက်မှာ 'မီးလျှံဓား' ဆိုတဲ့ အထူးလက်နက်နဲ့ အမှောင်ဂိုဏ်းကို ရှင်းလင်းပြီး အနောက်ပိုင်းဒေသမှာ နာမည်ကြီးတယ်။ ဒါ့အပြင် ဉာဏ်ပညာကြီးမားပြီး ဗုဒ္ဓတရားတော်ကို နားလည်တတ်ကျွမ်းတာကြောင့် ကျွန်တော် အမြဲတမ်း လေးစားအားကျခဲ့ရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပါ၊ ဘယ်လို အကြံပေးရဲမှာလဲ?" စုန့်ချင်းရှုက နှိမ့်ချစွာ ပြုံးလိုက်တယ်။
ကျူးမိုကျိ မျက်နှာမှာ ဂုဏ်ယူတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာတယ်။ အကယ်၍သာ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာကို ချီးကျူးရုံသက်သက်ဆိုရင် သူ ဘာမှ မခံစားရဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တရုတ်ပြည်က သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာကို မြင်ဖူးတဲ့လူ သိပ်မရှိဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာကို ချီးကျူးရင် သုံးပုံတစ်ပုံလောက် လျှော့တွက်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်က သူ့ရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ အသိပညာကို ပိုပြီး လေးစားပုံရတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ လိမ်လို့ မရဘူး။
ဝမ်ယွီယန်က စုန့်ချင်းရှုကို မြင်တော့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားပြီး ဝမ်းသာအားရနဲ့ "စုန့်အစ်ကို၊ မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားပြီလား?" လို့ မေးလိုက်တယ်။
"အဲ့ဒီတုန်းက ဝမ်မိန်းကလေးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သွေးကြောတွေ ပြန်ကောင်းသွားပါပြီ" စုန့်ချင်းရှုက သူ့ကို ကြင်နာစွာ ပြုံးပြလိုက်တယ်။
"မင်းတို့က အသိတွေကိုး" ကျူးမိုကျိက အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်ပေမယ့် စိုးရိမ်မနေဘူး။ ဒီမှာရှိတဲ့လူတွေထဲမှာ ကျစ်ဆံမြီးနဲ့လူက သိုင်းပညာမတတ်ဘူးဆိုတာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိသာတယ်။ သူ့နောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ သိုင်းပညာက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ မုန့်ဝမ်ချင်းကိုလည်း သူ ဂရုမစိုက်ဘူး။ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်စရာကတော့ သူ့ရှေ့က လူငယ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက အသက် ၂၀ လောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့ လူငယ်ဆိုတော့ သိုင်းပညာ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းနေပါစေ ဘယ်လောက်အထိ တတ်နိုင်မှာလဲ။
"ဒီစုန့်အရင်က ဝမ်မိန်းကလေးရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကို ခံယူခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒီနေ့ ဝမ်မိန်းကလေး ဒုက္ခရောက်နေတာကို မြင်ရတော့ ကျွန်တော်ရဲ့ သိုင်းပညာက အားနည်းတယ်ဆိုပေမယ့် လက်ပိုက်ကြည့်နေဖို့ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့ရင် ဆရာတော် ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ" စုန့်ချင်းရှုက သူ့ကို တကယ် တိုက်ခိုက်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဝေရှောင်ပေါင်ကို ကျူးမိုကျိရဲ့ သိုင်းပညာကို မြင်စေချင်ရုံပါပဲ။ ဒါမှ သူပြောခဲ့တာ မှန်တယ်ဆိုတာ သိနိုင်မှာပါ။ ပြီးတော့ ဝမ်ယွီယန်ရဲ့ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ရာလည်းရောက်တာကြောင့် ဘာလို့ မလုပ်ရမှာလဲ။
စုန့်သခင်လေး ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ရှေးခေတ် သူရဲကောင်းတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်လည်း ရှိတယ်။ ဆရာတော် လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆရာတော်က ဝမ်မိန်းကလေးကို အရေးကြီးတဲ့ စကားတွေ မေးမြန်းစရာ ရှိနေလို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး" ကျူးမိုကျိရဲ့ စကားပြောဆိုပုံက ယဉ်ကျေးပြီး တရားရနေတဲ့ ရဟန်းတော်တစ်ပါးရဲ့ ပုံစံနဲ့ တူပါတယ်။
"ဝေညီလေး၊ ဒါက ငါ မင်းကို အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူပဲ၊ မင်း သေချာကြည့်ထား၊ ခဏနေ သူ့ကို ငါတို့ဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ မင်းအပေါ်မှာ မူတည်နေပြီ" စုန့်ချင်းရှု မထခင် ဝေရှောင်ပေါင်နားကို ကပ်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်တယ်။
နှစ်ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင်နေချိန်မှာ အဝတ်အစားတွေ လေမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနေပြီး အခြေအနေက တင်းမာနေတာကို မပြောဘဲသိနိုင်သည်။
မိုင်ထောင်ချီဝေးတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာတော့ စုန့်ချင်းရှုနဲ့ ဝေရှောင်ပေါင်တို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ရှိနေသည်။
ရှန်းတုန်းတောင်တန်း တောနက်ထဲတွင် ရွှေမြွေတပ်၏ စစ်သူကြီးတဲ၌ ယွမ်ချန်းကျီသည် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ တဲအတွင်းရှိ လူသုံးဦးကို ကြည့်နေသည်။ "ခင်ဗျားတို့အားလုံး ရွှေမြွေတပ်မှာ စုရုံးရောက်လာက ဘာများ အရေးတကြီး ကိစ္စရှိလို့လဲ?"
သူ စိုးရိမ်နေတာလည်း အံ့ဩစရာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ရှေ့က လူတစ်ယောက်က လျောင်တုန်းနဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ နောက်တစ်ယောက်က ချင်ဟိုင်သွေးဓားဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ နောက်တစ်ယောက်က တိဗက်ဗုဒ္ဓဘာသာ(တန်းထရစ် ဗုဒ္ဓဘာသာ) ၏ အဓိက ဂိုဏ်းကြီးလေးခုမှ တစ်ခုဖြစ်သော မန္တန်ဂိုဏ်း(ရှင်းဂုန်ဂိုဏ်း)၏ နံပါတ်တစ် ကျွမ်းကျင်သူ ဆန်းကျီဆရာတော်။ အားလုံးက ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေချည်းပဲ။ သူတို့ အရင်က အကြောင်းကြားစာ ပို့ထားပြီး ကြည့်ရတာ ရန်လိုတဲ့ပုံ မပေါ်ပေမယ့် သုံးယောက်လုံး တပြိုင်ထဲ ရောက်လာတာကြောင့် ယွမ်ချန်းကျီကို သတိထားစေတယ်။
"ရွှေမြွေဘုရင် ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် သတိထားနေရတာလဲ။ အခု ငါတို့မှာ တူညီတဲ့ရန်သူတွေ ရှိနေပြီ။ ရန်သူရဲ့ ရန်သူက မိတ်ဆွေမဟုတ်ဘူးလား” ဆန်းကျီဆရာတော်က ဖြူဖြူတုတ်တုတ်ဖြင့် ပြုံးလိုက်တိုင်း စိတ်ထဲမှာ တခုခုကြံစည်ပြီး ပြုံးနေသလို ခံစားရတယ်။
"ဒီယွမ်ရဲ့ နားမလည်တာ ခွင့်လွှတ်ပါ။ ကိုယ်တော် ဘာကိုပြောချင်တာလဲ" ယွမ်ချန်းကျီ စိတ်ထဲမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်။
"ရွှေမြွေဘုရင် ဘာလို့ သိရက်နဲ့ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတာလဲ" နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းချုပ် ဟုန်အန်းထုံက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်တယ်။ "ငါတို့ ဒီခရီးက ဝေရှောင်ပေါင်အတွက် လာတာ။ ဝေရှောင်ပေါင် ဒီတစ်ခါ တောင်ပိုင်းကို သွားပြီး မဟာမိတ်ဖွဲ့တာက အပေါ်ယံပဲ၊ တကယ်က ရွှေမြွေတပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ"
"နဂိုက ဝေရှောင်ပေါင်တစ်ယောက်တည်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါတို့လို ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ပူးပေါင်းဖို့ မလိုဘူး" သွေးဓားအဘိုးအိုက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်တယ်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါ ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ အသက်ကို အလွယ်တကူ ရယူနိုင်တော့မလို ဖြစ်ခဲ့တယ်။ မမျှော်လင့်ပဲ သူ့ဘေးမှာ ရုတ်တရက် သိုင်းပညာအလွန်မြင့်မားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ပေါ်လာတယ်။
" သွေးဓားအဘိုးအိုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တဟားဟား ရယ်မောကာ "ငါ့အမြင်အရ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရင် ဒီမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူမှ အဲ့ဒီလူငယ်ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ အားလုံးကို ပူးပေါင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ...