"သူကိုယ်တိုင်က ကျွန်မနဲ့ ရန်ငြိုးမရှိပါဘူး" အမျိုးသမီးက စကားကို ပြောင်းလိုက်ပြီး မျက်နှာက အေးစက်သွားတယ် "ဒါပေမဲ့ မန်ချူးတွေနဲ့ ကျွန်မမှာ မကျေနိုင်တဲ့ ရန်ငြိုးတွေရှိတယ်။ သူက ခန်းရှီရဲ့ လက်ရုံးပဲ၊ ပုံမှန်ဆိုရင် လာဘ်စားပြီး အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်တယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် သူ့အပြစ်နဲ့သူ သေတာပဲ"
အမျိုးသမီး စိတ်ထဲမှာ တီးတိုးပြောလိုက်တယ် ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံရတာ ဒါက ငါ ထွက်ခွာသွားခင် 'သူ့' ကို နောက်ဆုံး ကူညီပေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ နောက်ပိုင်း နှစ်ဦးသား ဝေးကွာသွားပြီး ပြန်တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး"
"မန်ချူးတွေနဲ့ မကျေနိုင်တဲ့ ရန်ငြိုးရှိတဲ့ ငယ်ရွယ်လှပတဲ့ အမျိုးသမီး?" စုန့်ချင်းရှု စိတ်ထဲမှာ မူရင်းဝတ္ထုထဲက ဇာတ်ကောင်တွေကို စိတ်ထဲတွင် ဆက်တိုက်စစ်ထုတ်နေစဉ် ရုတ်တရက် စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ခနဲပေါ်လာပြီး အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ "မိန်းကလေးက မင်မင်းဆက်ရဲ့ ရှန်ပင်မင်းသမီး အားကျိုးလေးများလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျိုးမိန်ကျူး မျက်မှောင်ကျုံ့သွားပြီး စုန့်ချင်းရှုကို သတိထား ကြည့်လိုက်သည် "ရှင်က ဘယ်သူလဲ၊ ကျွန်မရဲ့ အကြောင်းကို ဘယ်လို သိတာလဲ?"
စုန့်ချင်းရှုက သူ့ရှေ့က လှပတဲ့ အမျိုးသမီးကို သနားတဲ့ အကြည့်နဲ့ ငေးကြည့်နေတယ်။ အားကျိုးဟာ မူရင်းဝတ္ထုထဲမှာ အရမ်း ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ပါ။ နောက်ဆုံး မင်းဆက်ရဲ့ မိသားစုမှာ မွေးဖွားလာပြီး နိုင်ငံပျက်စီး၊ မိသားစုပြိုကွဲကာ သူ့ရဲ့ ဖခင်အရင်းက လက်ကို ဖြတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ ယွမ်ချန်းကျီကို ချစ်မြတ်နိုးပေမယ့် သူက ရှချင်းချင်းနဲ့ စေ့စပ်ပြီးသား ဖြစ်နေတယ်။ ချောင်ယန်တောင်ကိစ္စပြီးနောက် ယွမ်ချန်းကျီနဲ့ တိဗက်နယ်စပ်က နှင်းတောင်ကြားမှာ ဆယ်နှစ် စောင့်ဖို့ ကတိပြုခဲ့တယ်။
အဆုံးသတ်ကိုတော့ အားလုံးသိကြပါတယ်။ ဆယ်နှစ်လုံးလုံး ရှချင်းချင်းကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားအကြောင်းကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ယွမ်ချန်းကျီ သူ့ကို လုံးဝသွားမတွေ့ခဲ့ဘူး...
ကျိုးမိန်ကျူးက စုန့်ချင်းရှု သူ့ကို ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ ချစ်ခင်မှုတွေ ပြည့်နေတာကို ခံစားမိတော့ ခဏတာ အနေရခက်သွားပြီးညင်သာစွာ ချောင်းဟန့်လိုက်တယ်။
စုန့်ချင်းရှု သတိပြန်ဝင်လာပြီး အားနာစွာ ပြုံးလိုက်တယ် "အားကျိုးမိန်းကလေး စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က သိုင်းလောကအကြောင်းကို အမြဲတမ်း စိတ်ဝင်စားတာကြောင့် မိန်းကလေးရဲ့ ဇစ်မြစ်ကို ခန့်မှန်းနိုင်တာပါ"
"ရှင့်ရဲ့ နာမည်ကရော" ကျိုးမိန်ကျူးက သူ့ရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းကို တစ်ဖက်လူက အကုန်သိနေပြီး သူ့အကြောင်းကို ဘာမှ မသိတာကြောင့် မေးလိုက်တယ်။
"ကျွန်တော်က စုန့်ချင်းရှုပါ" စုန့်ချင်းရှုက ညင်သာစွာ ဦးညွှတ်ပြီး စိတ်ထဲက မေးခွန်းကို မေးလိုက်တယ် "အားကျိုးမိန်းကလေးနဲ့ မန်ချူးတွေကြားမှာ ရန်ငြိုးတွေ ရှိတာ မှန်ပေမယ့် အခုလို စုန့်နဲ့ ချင် နှစ်နိုင်ငံ စစ်ဖြစ်နိုင်တဲ့ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး စုန့်ပြည်ထောင်အတွင်းမှာ ချင်မင်းဆက်ရဲ့ သံတမန်ကို လုပ်ကြံတာဟာ အကြောင်းတစ်ခုခုများရှိနေလို့လား"
ကျိုးမိန်ကျူးက သူ့စကားထဲမှာ မိမိ၏ လုပ်ရပ်ကို မကျေနပ်တဲ့ သဘောထားကို မြင်တော့ သူလည်း စုန့်ပြည်သူတစ်ယောက်လို့ထင်ပြီး ရှင်းပြလိုက်တယ် "စုန့်အစ်ကို၊ နားလည်မှုလွဲနေပါပြီ၊ အားကျိုးက အရင်က အလျင်စလိုနဲ့ သေချာမစဉ်းစားဘဲ လုပ်ခဲ့တာ၊ စုန့်နဲ့ ချင် စစ်ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မထင်ထားဘူး... ဒါပေမဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဝေရှောင်ပေါင် ဒီတစ်ခေါက် သံတမန်ခရီးက အဓိကမဟုတ်ဘဲ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က ရှန်းတုန်းက ရွှေမြွေတပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲလို့ မတော်တဆ သိလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မ စိုးရိမ်တာက မန်ချူးတွေကို ဆန့်ကျင်တဲ့ နောက်ဆုံး တပ်ဖွဲ့ ကျသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ ဝေရှောင်ပေါင်ကို လုပ်ကြံပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့တာ..."
"အားကျိုးမိန်းကလေးက အခု ရွှေမြွေတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ယွမ်ချန်းကျီအတွက် စိုးရိမ်နေတာများလား" စုန့်ချင်းရှုက အနည်းငယ်ပြုံးကာ သူမကို ကြည့်နေသော်လည်း စိတ်ထဲမှာတော့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူသည် ရှချင်းချင်းကို မမြင်ဖူးသော်လည်း သူမ၏ အရည်အချင်းနှင့် အဆင်းလှမှုသည် အားကျိူးလေးကို မယှဉ်နိုင်ဟု ထင်သည်။ ယွမ်ချန်းကျီသည် အားကျိူးလေးကို စွန့်လွှတ်ရန် မည်မျှ ဆုံးဖြတ်ချက် ချခဲ့ရမည်နည်း...... အားကျိုးအတွက် ကံဆိုးသော်လည်း တခြားယောက်ျားတွေအတွက်တော့ ကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုပဲ။
သူမရဲ့ မိန်းကလေးဆန်တဲ့ စိတ်ကူးကို ဖော်ထုတ်လိုက်တာကြောင့် အားကျိုး ရှက်ရွံ့သွားသလို တစ်ချိန်တည်းမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားတယ်။
နောက်ဆုံးတော့ သူမ၊ ယွမ်ချန်းကျီနဲ့ ရှချင်းချင်းတို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းမှာ သူမဟာ ရှုံးနိမ့်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တာကိုး။
"ကျွန်မ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ၊ ကျန်တာတော့ ယွမ်အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကံပဲ" ကျိုးမိန်ကျူးက ဝမ်းနည်းစွာ ပြုံးပြီး စုန့်ချင်းရှုကို မော့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ် "ဒီနေ့ စုန့်သခင်လေး ရဲ့ သနားကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အားကျိုးမှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိလို့ အမြန်ဆုံး အနောက်ပိုင်းဒေသကို သွားရမှာမို့ ဒီမှာပဲ နှုတ်ဆက်ပါရစေ၊ နောက်မှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"
"နောက်... နောက်မှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့" စုန့်ချင်းရှုလည်း သူမကို တားဆီးဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိတော့ဘဲ ဝမ်းနည်းစွာနဲ့ သူမရဲ့ လှပတဲ့ ပုံရိပ်လေး ညကောင်းကင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
စိတ်မတည်ငြိမ်စွာနဲ့ ရွှေရောင်ပန်းပွင့်ဆောင်ကို ပြန်ရောက်တော့ စုန့်ချင်းရှုတစ်ယောက်တည်း ပြန်လာတာကို ဝေရှောင်ပေါင်တွေ့တော့ လူသတ်သမားကို မဖမ်းမိမှန်းသိပေမယ့် စိတ်မကျေနပ်တဲ့ပုံ မပြဘဲ စိတ်ပူပြီး ဂရုစိုက်တဲ့လေသံနဲ့ မေးမြန်းကာ သူ့ကို မျက်နှာသာပေးဖို့ ကြိုးစားတယ် "ဟိုမိန်းမက သိုင်းပညာလည်း ကျွမ်းကျင်ပြီး လှည့်စားလည်း လှည့်စားတတ်တယ်၊ စုန့်အစ်ကိုကြီး ဘယ်နေရာများ ထိခိုက်မိသေးလဲ?"
စုန့်ချင်းရှုက ပေါ့ပေါ့တန်တန် လှည့်ပြောလိုက်တယ် "ဝေညီလေးကို အားနာပါတယ်၊ အစ်ကိုက ခဏတာ အမှားလုပ်မိလို့ လူသတ်သမားကို မဖမ်းမိလိုက်ဘူး"
ဝေရှောင်ပေါင် မျက်နှာက ထူးဆန်းသွားပြီး စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ် ၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာက ဟိုမိန်းမထက် အများကြီးသာနေတာကို၊ မင်း သူ့အလှကိုမြင်ပြီး တိတ်တိတ်လေး လွှတ်ပေးလိုက်တာလား။
ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ မျက်နှာကို သတိထားမိတော့ ဉာဏ်ကောင်းသူမို့ အလွယ်တကူ လိမ်လို့မရဘူးဆိုတာ သိသွားတယ်။ ဒါကြောင့် အမှန်တစ်ဝက်၊ မဟုတ်တစ်ဝက်နဲ့ ပြောလိုက်တယ် "အမှန်တော့ ကျွန်တော် ဟိုလူသတ်သမားကို ဖမ်းမိပြီးသား၊ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ အမည်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူတစ်ယောက် ခုန်ထွက်လာပြီး လူသတ်သမားကို ကယ်ထုတ်သွားတယ်။ လာတဲ့သူက အတွင်းအားလည်းအရမ်းကောင်းပြီး ဓားသိုင်းကလည်း ထူးဆန်းပြီး ကျွမ်းကျင်တယ်။ ဟုတ်တယ်၊ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာနဲ့ လက်နက်ကို ကြည့်ရတာ သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ 'ရွှေမြွေဘုရင်' ယွမ်ချန်းကျီ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
"ယွမ်ချန်းကျီ?" ဝေရှောင်ပေါင် အသက်ရှူမှားသွားပြီး စိတ်ထဲမှာ ရှစ်မှတ်လောက် ယုံကြည်သွားတယ်။ သူ ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်မှာ ဧကရာဇ်ငယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်အမိန့်နဲ့ ရွှေမြွေတပ်ကို တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်ဖို့ လာတာကို လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားတာများလားလို့ စဉ်းစားနေတယ်။
"အဲ့ဒီ ယွမ်ချန်းကျီရဲ့ သိုင်းပညာက စုန့်အစ်ကိုကြီးနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုလဲ?" ဒါက ဝေရှောင်ပေါင် အရေးအကြီးဆုံး စိုးရိမ်နေတဲ့ ကိစ္စပဲ။ ခန်းရှီနဲ့ သူက သိုင်းပညာရှင်တွေကို ဒီလောက် အလျင်အမြန် စုဆောင်းနေတာက သိုင်းပညာအဆင့်မြင့်တဲ့ ယွမ်ချန်းကျီကို တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ။
"ဘာလဲ၊ ဝေညီလေးက ယွမ်ချန်းကျီကို တိုက်ခိုက်ချင်တာလား?" စုန့်ချင်းရှုက ချက်ချင်း မဖြေဘဲ သူ့ကို စူးစမ်းတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။
ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ် ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို အားကိုးပြီး ယွမ်ချန်းကျီကို တိုက်ခိုက်ရမှာဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို မကြာခင် သိရမှာပဲ။ ဒါကြောင့် စုန့်ချင်းရှုကို အခန်းထဲ ခေါ်သွားပြီး ခန်းရှီရဲ့ လျှို့ဝှက်အမိန့်ကို တီးတိုး ပြောပြလိုက်တယ်။
"အိုး စုန့်အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့က ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ကောင်းတာအတူစံ၊ ဆိုးတာအတူခံပေါ့၊ ကျွန်တော်လည်း ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘူး" လို့အစချီကာ ဝေရှောင်ပေါင်က တမင်တကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ပြောနေသလိုမျိုး "အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော် ဧကရာဇ်အတွက် နန်းရင်ဝန်အမတ်ကြီးအိုးဘိုကို ဖယ်ရှားပေးပြီးတဲ့နောက် ဧကရာဇ်က သက်သောင့်သက်သာ အိပ်နိုင်ပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဘယ်သူသိမလဲ ဧကရာဇ်က နေ့တိုင်း မျက်နှာညှိုးနေတုန်းပဲ၊ တစ်ခါ ကျွန်တော် အရဲစွန့်ပြီး ဘာဖြစ်နေတာလဲလို့ မေးကြည့်တော့ ဧကရာဇ်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့အန္တရာယ်ကြီးလေးခု ရှိတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်"
ဝေရှောင်ပေါင် စကားဆုံးတော့ ခဏရပ်ပြီး တမင်တကာ မေးလိုက်တယ် "စုန့်အစ်ကိုကြီး၊ ဧကရာဇ်ရဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့ အန္တရာယ်ကြီးလေးခုက ဘာတွေလဲ သိလား?"
"မန်ချူးတွေက အခု မွန်ဂိုတွေနဲ့ အခြေအနေတင်းမာနေတော့ မွန်ဂိုတွေလည်း အဲ့ဒီထဲက တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်" စုန့်ချင်းရှုက ဒီတစ်ခုပဲ စဉ်းစားမိတယ်။
"စုန့်အစ်ကိုကြီးက တကယ်ကို အမြင်ကျယ်တာပဲ" ဝေရှောင်ပေါင်က လက်မထောင်ပြီး ဆက်ပြောတယ် "ဒါပေမဲ့ မွန်ဂိုတွေက နောက်ဆုံးတော့ ပြင်ပရန်သူတွေ၊ ကျန်သုံးခုက ပြည်တွင်းရန်သူတွေ။ တစ်ခုက ရှန်ဟိုင်ကွမ်းမှာ အခြေစိုက်တဲ့ ပင်ရှီဘုရင် ဝူဆန်ကွေ့၊ သူက သစ္စာမရှိပဲ ပြောင်းလဲတတ်လို့ ဧကရာဇ်က သူ့ အရင် မင်မင်းဆက်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သလို ရှန်ဟိုင်ကွမ်းကို မွန်ဂိုတွေဆီ လွှဲပေးမှာကို အမြဲစိုးရိမ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု သူက သိန်းနဲ့ချီတဲ့ စစ်သားတွေကို ကိုင်ထားပြီး အဲ့ဒီထဲမှာ ကမ္ဘာမှာ အတော်ဆုံး မြင်းတပ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကွမ်းနင်သံချပ်ဝတ်မြင်းတပ် တစ်သောင်းလည်း ပါတော့ ဧကရာဇ်က သူ့ကို ချက်ချင်း မလုပ်နိုင်ဘူး"
"နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ဟုန်လီက ရှန်ကျင်းပေါင် အရင်ဧကရာဇ်က နန်းစွန့်သွားတော့ သူနဲ့ အခုဧကရာဇ်က အိမ်ရှေ့မင်းသားဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းအရှိဆုံးပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ မိဖုရားကြီးရဲ့ အကူအညီနဲ့ ဧကရာဇ်က တကယ်ဘုရင် ဖြစ်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းသားပေါင်က နန်းတော်ကို အမြဲတမ်း လိုချင်နေပြီး ဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့ဘူး။ အခု သူက သိန်းနဲ့ချီတဲ့ ရှစ်ရောင်တပ်ကို ကိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ သားတော် ဖူကန်အန်လည်း စစ်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူပဲ။ အဖေနဲ့သား နှစ်ယောက်လုံး လျောင်တုန်းဒေသမှာ မွန်ဂိုတပ်နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကြောင့် စစ်တပ်မှာ ဂုဏ်သတင်း အလွန်ကြီးတယ်။ ဧကရာဇ်က ကိုယ့်လူ ကိုယ်ပြန်တိုက်ခိုက်မှာကို ကြောက်ရွံနေတယ်။
"ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ရှုပ်ထွေးနေတာပဲ၊ ရှန်ကျင်းပေါင်က ခန်းရှီနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်နေပြီး နန်းလုပွဲမှာလည်း ပြိုင်ဆိုင်နေကြတယ်..." စုန့်ချင်းရှုက အံ့အားသင့်သွားပေမယ့် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မူမမှန်တာတွေ မကြုံခဲ့ဘူးတာမှ မဟုတ်တာ? သူ အရာအားလုံးကို အမြန်လက်ခံလိုက်ပြီး စကားကို ဆက်ပြောတယ်:
"တတိယရန်သူကတော့ ရှန်းတုန်းက ရွှေမြွေတပ်ပဲ၊ ယွမ်ချန်းကျီရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ ရှန်းတုန်းသူပုန်တွေရဲ့ အင်အားက ကြီးမားပေမယ့် ဧကရာဇ်က ဝူဆန်ကွေ့နဲ့ ဟုန်လီလောက် နောက်ဆက်တွဲစိုးရိမ်စရာမရှိတော့ သူ့ကို ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ"
"မှန်တယ်!" ဝေရှောင်ပေါင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဧကရာဇ်က နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှန်းတုန်းသူပုန်တွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် စစ်သားတွေ ရောက်လာတာနဲ့ သူတို့အားလုံး တောင်တန်းကြီးတွေထဲမှာ ပုန်းနေကြပြီး စစ်သားတွေ ပြန်သွားတာနဲ့ သူတို့က တောင်ကြွက်တွေလို အကုန်ပေါ်လာကြတယ်"
ဝေရှောင်ပေါင် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ပြီး လည်ချောင်းကို စိုစွတ်စေကာ ဆက်ပြောတယ် “ယွမ်ချန်းကျီက အခွင့်အရေးရှာပြီး တော်ဝင်တပ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်စေခဲ့လို့ သူပုန်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ပိုပြီး ရဲတင်းလာတယ်။ နောက်တော့ ဧကရာဇ်က စစ်တပ်နဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်တာကို လက်လျှော့ပြီး ယွမ်ချန်းကျီကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သိုင်းလောကနည်းလမ်းကို သုံးဖို့ စဉ်းစားလိုက်တယ်"
"ယွမ်ချန်းကျီက ဟွာရှန်းဂိုဏ်းနဲ့ ရွှေမြွေသူရဲကောင်း ဂိုဏ်းနှစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်းအဆင့်မြင့်လို့ ဝေညီလေးနဲ့ ဧကရာဇ်က သိုင်းပညာရှင်တွေကို ဒီလောက် အသည်းအသန် စုဆောင်းနေတာပေါ့" စုန့်ချင်းရှုက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်တယ်။
"ဟဲဟဲ၊ စုန့်အစ်ကိုကြီး ဘာမှ လှည့်စားလို့မရဘူး" ဝေရှောင်ပေါင်က အားနာစွာ ပြုံးပြီး "ခုနက စုန့်အစ်ကိုကြီးနဲ့ ယွမ်ချန်းကျီတို့ တိုက်ခိုက်တဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ မသိဘူး"
စုန့်ချင်းရှုက ဘယ်တုန်းက ယွမ်ချန်းကျီနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလဲ၊ မူရင်းဝတ္ထုနဲ့ အားကျိုးကို ကြည့်ပြီး ယွမ်ချန်းကျီရဲ့ သိုင်းပညာကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းရုံပဲ ရှိတယ်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တယ် "သရေကျသွားတယ်" ယွမ်ချန်းကျီရဲ့ သိုင်းပညာက ပိုကောင်းတယ်လို့ ပြောရင် ဝေရှောင်ပေါင်က သူ့ကို အထင်သေးသွားမှာကို တွေးနေသည်။ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာက ပိုကောင်းတယ်လို့ ပြောရင် အားကျိုး လွတ်သွားတာကို ရှင်းပြလို့မရတော့ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သူက ကြားချပြီး အဖြေတစ်ခုကို ပေးလိုက်တယ်။
ဝေရှောင်ပေါင်က အရမ်းဝမ်းသာသွားပြီး "ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်၊ ယွမ်ချန်းကျီကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ စုန့်အစ်ကိုကြီးလို ကျွမ်းကျင်သူရှိရင် ညီလေးက ရှောင်ရွမ်းဇီကို အကြောင်းပြန်ဖို့ လုံလောက်ပြီ"
စုန့်ချင်းရှု စိတ်ထဲမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး အခွင့်ကောင်းကိုယူကာ တိုက်တွန်းလိုက်တယ် "ဝေညီလေး၊ အစ်ကို့ရဲ့ သိုင်းပညာက ယွမ်ချန်းကျီနဲ့ တူတူလောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့အခု သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သတင်းက ပေါက်ကြားသွားပြီဆိုတော့ ပေကျင်း(မြောက်ပိုင်း)ကို ပြန်တဲ့လမ်းမှာ ရှန်းတုန်းဒေသကို ဖြတ်ရမှာဖြစ်တဲ့အပြင် သွေးဓားဂိုဏ်းက လူတွေလည်း ရှိနေတော့ အစ်ကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အများကြီးကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘူး၊ ဝေညီလေးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ လန့်သွားပြီး မျက်နှာက ကြောက်လန့်သွားတယ် " ပြီးပြီ ပြီးပြီ၊ ဒီတစ်ခေါက်ကတော့ အားလုံး အဆုံးသတ်သွားတာပဲ၊ စစ်တပ်ကို ခေါ်ပြီး ကာကွယ်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်ရင် မြွေကို လှန့်သလို ဖြစ်သွားမှာ သေချာတယ်၊ ရှောင်ရွှမ်းဇီလည်း စိတ်ဆိုးမှာ သေချာတယ်..."
စုန့်ချင်းရှုက အချိန်တန်ပြီလို့ ထင်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်ပြီး "ငါ့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိတယ်၊ အဆင်ပြေမလားတော့ မသိဘူး"
"စုန့်အစ်ကိုကြီး မြန်မြန်ပြောပါ" ဝေရှောင်ပေါင် မျက်လုံးတွေ တောက်ပလာပြီး သူ့ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေတယ်။
"ဝေညီလေးက ကျန်းနဲ့ ကျောက်တို့ကို အင်အားအပြည့်နဲ့ သံတမန်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး မြောက်ဘက်ကို သွားခိုင်းပြီး ရန်သူတွေကို အာရုံလွှဲခိုင်းလိုက်၊ ငါတို့နှစ်ယောက်က တောင်ဘက်ကို သွားမယ်..."
စုန့်ချင်းရှု စကားမဆုံးခင် ဝေရှောင်ပေါင်က သူ့ကို ကြားဖြတ်ပြီး မေးလိုက်တယ် "ဘာလို့ တောင်ဘက်ကို သွားရမှာလဲ?" ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ် ၊ ဒီမျက်နှာဖြူကောင်လေးက တခုခုများဖုံးကွယ်ထားတာလား။
ညင်သာစွာ ပြုံးပြီး စုန့်ချင်းရှုက မစိုးရိမ်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြတယ် "ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဂူဆူးမှာ သိုင်းပညာ အလွန်အဆင့်မြင့်တဲ့သူတစ်ယောက် ရှိတယ်၊ သူ့ကို ချင်မင်းဆက်ကို ခိုလှုံဖို့ ဆွဲဆောင်နိုင်ရင် ငါတို့နှစ်ယောက် အတူရှိနေရင် ဘယ်လို အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာကိုမဆို သွားနိုင်တယ်၊ ရှန်းတုန်းက ရွှေမြွေတပ်ကို ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး"
"သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာက စုန့်အစ်ကိုကြီးနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုလဲ?" ဝေရှောင်ပေါင်က သံသယဝင်ပြီး မေးလိုက်တယ်။
"သူက ပိုမြင့်တယ်" စုန့်ချင်းရှုက ခိုင်ခိုင်မာမာ ပြောလိုက်တယ်။
ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ လှုပ်ရှားသွားတယ်။ ဒီလို မိုးလောက်ထိ မြင့်တဲ့ သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်ကို နန်းတော်ကို ပြန်ခေါ်သွားနိုင်ရင် ရှောင်ရွမ်းဇီက အရမ်းဝမ်းသာမှာ သေချာတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ရောက်ရင် သူက ငါ့ကို မြင့်မြတ်တဲ့ဘွဲ့တွေနဲ့ လှပတဲ့ အခြွေအရံတွေ ဆုချလိမ့်မယ်။ လှပတဲ့ အခြွေအရံ(သို့)ကိုယ်လုပ်တော်တွေအကြောင်းစဉ်းစားပြီး ဝေရှောင်ပေါင်က ရယ်မောလိုက်တယ်။