အခန်း ၅၄ မိန်းမလှလေးနှင့်သူမ၏ဓား

အမျိုးသမီးသည် ဝိုင်းရံခံထားရပြီး ဓားများဖြင့် သူမကို ချိန်ရွယ်ထားသော်လည်း လုံးဝ မထိတ်လန့်ပေ။ သူမ၏ ခြေလှမ်းများမှာ လှပညင်သာပြီး အစောင့်အရှောက်များ၏ ဓားချက်များသည် လေထဲသို့သာ ထိုးခုတ်မိသည်။ သူမ၏ ဓားတစ်ချက်စီသည် အစောင့်တစ်ဦး၏ အသက်ကို နုတ်ယူသွားနိုင်သည်။

ဝေရှောင်ပေါင်လည်း ထိတ်လန့်တကြား နိုးလာပြီး ကျန်းခမ်းနန်နဲ့ ကျောက်ချီရှန်းတို့က ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ့ရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးထားကြသည်။ ဝေရှောင်ပေါင် ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေရင်း "အမလေးလေး၊ ဒီမိန်းမက ငါ့အသက်ကို ယူတော့မယ်။ ကျန်းခမ်းနန်တို့က ပုံမှန်ဆိုရင် မြှောက်ပင့်တာတော်ပေမယ့် သူမသာ တကယ်ပဲ ငါ့ကို သတ်မယ်ဆိုရင် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး" ဟု တွေးနေသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ စုန့်ချင်းရှုက သူ့ဘေးတွင် ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရမှ ဝေရှောင်ပေါင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ဒီလို ထိတ်လန့်တကြား အခြေအနေမှာ အမျိုးသမီးရဲ့ အလွန်လှပတဲ့ ရုပ်ရည်က ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ခတ်သွားခြင်း မရှိပေ။ သူ့ဘေးကလူတွေက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ရင်ပဲ ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူလိုက်သည်။

အစောင့်တွေ ပိုများလာတော့ အမျိုးသမီးက အခြေအနေမကောင်းဘူးဆိုတာ သိပြီး အမြန်ထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ စုန့်ချင်းရှုက သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြည့်ပြီး သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိသွားသည်။ သူမကို ကူညီဖို့ ပြင်နေတုန်း မျက်လုံးထောင့်ကနေ လေးသမားတစ်စု ရောက်လာတာကို တွေ့လိုက်တယ်။

စုန့်ချင်းရှု စိတ်ထဲမှာ လန့်သွားတယ်။ ကျင်းလင်မြို့ဝန်က ဒီလောက်အထိ စီစဉ်ထားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ စစ်သားတွေက သိုင်းပညာရှင်တွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံးလက်နက်က လေးနဲ့ မြှားတွေဆိုတာ သိထားပါ။ မင်းက နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ရင် စစ်တပ်က အလှည့်ကျ မြှားတွေ ပစ်ချလာရင် သိုင်းပညာ ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း ဆူးပုံဖြစ်သွားမှာပဲ။

စုန့်ချင်းရှုက ဤနတ်သမီးကဲ့သို့ လှပသော မိန်းကလေးအား ဤနေရာတွင် အသက်ဆုံးရှုံးမည်ကို မကြည့်ရက်သောကြောင့် ချက်ချင်း လက်ကိုမြှောက်ကာ တိုင်တွင် စိုက်နေသော သစ်သားဓားကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး "လုပ်ကြံသူ ထွက်ပြေးသွားပြီ!" လို့ အော်ဟစ်ပြီး ပြေးတက်သွားတယ်။

အမျိုးသမီးလည်း လေးသမားတွေ ရောက်လာတာကို သတိထားမိပြီး စိုးရိမ်နေတုန်း ခုနက သိုင်းပညာ အဆင့်မြင့်တဲ့ လူငယ်လေး ပြေးလာတာကို တွေ့လိုက်တော့ စိတ်ထဲမှာ လေးလံသွားပြီး ဒီနေ့ အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူးလို့ သိလိုက်တယ်။

သူမဟာ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အခွင့်အရေးကောင်းတွေ ရခဲ့ပြီး သိုင်းပညာ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေ မရှိဘူးဆိုတာကို သူမသိထားသည်။ လူတစ်ယောက်ကို ဆယ်လှမ်းအတွင်း သတ်နိုင်‌ပြီး မိုင်ထောင်နှင့်ချီ အရိပ်အယောင် မကျန်အောင် အလွယ်တကူထွက်ပြေးနိုင်မည်ဟုထင်ခဲ့သည်။ အရာရာ ပြီးသွားရင် အဝတ်အစားလဲလိုက်ပြီး နာမည်နှင့်ပုံရိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ပဲ စုန့်ချင်းရှုနဲ့ တွေ့ပြီး ဒီနေရာမှ ရုန်းမထွက်နိုင်တော့ပေ။

စုန့်ချင်းရှုက သစ်သားဓားကို ကိုင်ထားသော်လည်း ဓားသိုင်းမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်လှသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်က စစ်သားများ လေးစားစွာ ကြည့်နေကြသည်။ ကျန်းခမ်းနန်နဲ့ ကျောက်ချီရှန်းတို့က ဝေရှောင်ပေါင်ကို တစ်ယောက်တစ်လှည့် ရှင်းပြနေသည်။

"ဝေသခင်လေး၊ စုန့်သူရဲကောင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ၊ သာမန် ဓားကွက်တွေနဲ့တောင် ဒီမိန်းကလေးကို အသာစီးရနိုင်တယ်..."

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီမိန်းကလေးကိုင်ထားတဲ့ ဓားက သာမန်မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စုန့်သူရဲကောင်းကိုင်ထားတဲ့ သစ်သားဓားကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတော့ စုန့်သူရဲကောင်းရဲ့ အတွင်းအားက ဘယ်လောက်တောင် ထူးခြားဆန်းပြားလဲဆိုတာ သိသာပါတယ်"

"တကယ်တော့ စုန့်သူရဲကောင်းရဲ့ ဓားသိုင်းက အရမ်းကောင်းတာ၊ သစ်သားဓားက အဲဒီမိန်းကလေးရဲ့ ဓားရှည်နဲ့ မထိဘူး၊ အမြဲတမ်း အားနည်းချက်ကို ရှာပြီး အဲဒီမိန်းကလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာရှိတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ နေရာတွေကို ထိုးနေတာ..."

ဝေရှောင်ပေါင်သည် ချွေးများကို သုတ်ရင်း တီးတိုးပြောလိုက်သည် "အမလေးလေး၊ ဒီတစ်ခေါက် သံတမန်ခရီးစဉ်က တကယ်ကို ကံဆိုးလိုက်တာ၊ ပြန်ရောက်ရင် ဘုရားကျောင်းမှာ ပိုလှူဒါန်းပြီး ဗုဒ္ဓဘုရားကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်အောင် ဆုတောင်းရမယ်၊ ကံကောင်းထောက်မလို့  စုန့်အစ်ကိုကြီးနဲ့ တွေ့ခဲ့တာ..."

ကျန်းနဲ့ ကျောက်တို့ရဲ့ စကားပြောနေတာကို ခြံဝန်းထဲကစစ်သားတွေကြားသွားတော့ အားလုံး တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ပြီး လက်နက်မပါဘဲ သစ်သားဓားတစ်လက်တည်းနဲ့ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေတဲ့ စုန့်ချင်းရှုကို ပိုပြီး လေးစားသွားကြသည်။

သို့သော် တိုက်ပွဲအတွင်းရှိနေသော အမျိုးသမီးမှာ တခြားခံစားချက်မျိုး ရနေသည်။ 

သူမသည် အစပိုင်းတွင် အခြားသူများနည်းတူ ထင်မြင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူမကို ထိုးစိုက်တော့မည့်အခါတိုင်း ဓားကွက်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အရှိန်အဟုန် အလွန်မြန်ဆန်ပြီး စုန့်ချင်းရှု၏ ဓားကွက်များ ဆက်စပ်နေပုံမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်သောကြောင့် သိုင်းပညာ အဆင့်နိမ့်သောအခြားသူများ အားနည်းချက်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

အမျိုးသမီးသည် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ညှာနေမှန်း ဘာလို့ နားမလည်ပဲနေမလဲ။ စောစောက လေးသမားများ ဝင်လာသောအချိန်တွင် သူသည် ချက်ချင်း ခုန်ထွက်ကာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ အမှန်တော့ သူ့ကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်...

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း စုန့်ချင်းရှုသည် တစ်ကြိမ် လွဲချော်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လျှို့ဝှက်အသံဖြင့် "ခဏနေရင် မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး ကိုယ်ဖော့သိုင်းကို သုံးပြီး အပြင်ကို ပြေး၊ ငါ မင်းကို ကူညီမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ချင်းရှု စကားပြောပြီးတာနဲ့ သူမရဲ့ အားနည်းချက်ကို ချိန်ရွယ်ပြီး သစ်သားဓားနဲ့ သူမရဲ့ ဓားကို ပုတ်ထုတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဘယ်ဘက်လက်နဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ လက်ဟန်အနည်းငယ် လုပ်ပြီး လက်ဝါးနဲ့ သူမရဲ့ ပခုံးကို လျှပ်စီးလက်သလို မြန်ဆန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ရိုက်ချလိုက်တယ်။

အမျိုးသမီးသည် ထိုလက်ဝါးချက်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သောအခါ နူးညံ့သော အင်အားတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခုဖြင့် ခြံစည်းရိုးပေါ်သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ဉာဏ်ကောင်းသော သူမသည် အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ လေထဲသို့ သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည့်ကြည့်ပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည် ၊ "ဒီနေ့ မင်းပေးခဲ့တာတွေအတွက် ငါမင်းကို နှစ်ဆပြန်ပေးမယ်" ပြောပြီးတာနဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြုကာ ညအမှာင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မြန်မြန်လိုက်ကြ!" ဘေးနားက ဝေရှောင်ပေါင်က စိုးရိမ်တကြီး အော်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာ တွေးနေတယ် ၊ "စုန့်အစ်ကိုကြီးက ငါ့ကို နေ့ရောညပါ ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလို သိုင်းပညာ အရမ်းတော်တဲ့ မိန်းကလေးက ငါ့အသက်ကို အမြဲတမ်း ခြိမ်းခြောက်နေရင် တကယ်ကို အန္တရာယ်များတယ်"

ကမ္ဘာကြီးက ဒီလောက်ကျယ်ဝန်းတာ၊ ဒီနေ့ လွဲသွားရင် ထာဝရဝေးကွာသွားနိုင်တယ်။ စုန့်ချင်းရှုလည်း အခွင့်ကောင်းကိုယူပြီး လိုက်သွားချင်နေသည်။ ထိုစဉ် ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ အသံကို ကြားတော့ "ဝေညီလေး၊ ငါ သူ့ကို လိုက်ဖမ်းမယ်" လို့ ပြောပြီး ခုန်ထွက်ကာ အမျိုးသမီး ပျောက်သွားတဲ့နေရာကို ပြေးလိုက်သွားသည်။

အမျိုးသမီးသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လှပစွာ လျှောက်လှမ်းနေပြီး ခြေဖျားလေးကို ညင်ညင်သာသာ ထောက်လိုက်သည်နှင့် ပေအတော်များများအထိ လေထဲတွင် ပေါ့ပါးစွာ ပျံသန်းသွားသည်၊ လော့ရှန်သည် လှိုင်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေသကဲ့သို့၊ ခြေအိတ်မှ မြေမှုန်များ ထွက်ပေါ်လာသည်...

ရုတ်တရက် မိန်းကလေး ရပ်လိုက်ပြီး နောက်မှာရှိတဲ့ ယောက်ျားကို သတိထား လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာ အံ့အားသင့်သွားတယ် ၊ “ငါ့ရဲ့ နတ်ခြေလှမ်း ကိုယ်ဖော့ပညာက ကမ္ဘာမှာအကောင်းဆုံးကိုယ်ဖော့ပညာတွေထဲမှာပါတယ် ဒါတောင်မှီအောင်လိုက်နိုင်သေးတာလား”

"မိန်းကလေးရဲ့ ကိုယ်ဖော့သိုင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ၊ အရင်တုန်းက ငါ တွေ့ဖူးတဲ့ သိုင်းလောကက လူတွေလည်း မနည်းဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ဖော့သိုင်းက အကောင်းဆုံးပဲ" စုန့်ချင်းရှုသည် ထိုအချိန်တွင် သစ်သားဓားကို နောက်ကျောတွင် ထားကာ ရန်လိုမှု မရှိကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

"ခုနက ရှင့်ရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျော့သွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အပြုံးရိပ်လေး ပေါ်လာတယ် "ဒါပေမဲ့  ကျွန်မနောက် လိုက်လာတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ?"

"မိန်းကလေး အမှန်ကိုပဲ သိချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လိမ်ပြောတာကိုပဲ နားထောင်ချင်တာလား " စုန့်ချင်းရှုက သူမရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်တယ် "လိမ်ပြောတဲ့စကားကတော့ ဝေရှောင်ပေါင်က သူ့ကိုလုပ်ကြံတဲ့ လူသတ်သမားအဖြစ် ငါ့ကို လိုက်ဖမ်းခိုင်းလိုက်တာပဲ"

"အဲ့ဒါဆို အမှန်က ဘာလဲ?" အမျိုးသမီးက ညင်သာစွာ ပြုံးပြီး မျက်လုံးတွေက စုန့်ချင်းရှုကို သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာ စိုက်ကြည့်နေတယ်။

"စစ်မှန်တဲ့ စကားကတော့ မိန်းကလေးရဲ့နာမည်တောင် မသိလိုက်ဘဲ ဒီလိုနဲ့ မင်းနဲ့ လောကကြီးထဲမှာ အမှတ်တမဲ့ လွဲသွားမှာကို မလိုချင်ဘူး" စုန့်ချင်းရှု၏ စကားကြောင့် ထိုမိန်းကလေး၏ နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူက သူမကို ဒီလို တိုက်ရိုက် စိတ်ဝင်စားကြောင်း ပြသလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။

မိန်းကလေးက ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ "မင်းရဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်းအဆင့်မြင့်တယ်၊ 

သိုင်းလောကမှာ မင်းကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ အနည်းငယ်ပဲရှိတယ်။ မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းပညာကလည်း ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူအဆင့်လို့ပြောနိုင်တယ်။ ဘာလို့ မန်ချူး ခွေးအရာရှိတစ်ယောက်ရဲ့ လက်အောက်ခံဖြစ်ချင်တာလဲ၊ ဘာလို့တခြား အင်းအားစုတစ်ခုမှာ မပူးပေါင်းတာလဲ?"

"ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း မန်ချူးတွေကို သိပ်မကြိုက်ပေမယ့် အခုချိန် သူတို့ဆီမှာ ကျွန်တော် လိုချင်တဲ့အရာတွေ ရှိနေသေးတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဝေရှောင်ပေါင်ဆိုတဲ့ ကလိမ်ကကျစ်လေးကို တော်တော်သဘောကျတယ်" စုန့်ချင်းရှုက သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အမြဲတမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားတယ်။ ပထမအချက်က ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းကို အသုံးချချင်တာ၊ ဒုတိယအချက်က လေးဆယ့်နှစ်ခန်းကျမ်းထဲက ရတနာကို လိုချင်နေတာ။

အမျိုးသမီးက သူ့ကို အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူပြောတဲ့ စကားတွေ မှန်သလား၊ မှားသလား ခွဲခြားနေပုံရတယ်။ စုန့်ချင်းရှုက တိတ်ဆိတ်နေတာကို ချိုးဖျက်ဖို့ စိတ်ကူးပြီး "မိန်းကလေး ဘာလို့ ဝေရှောင်ပေါင်ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ? ငါသိသလောက်တော့ သူက နည်းနည်း လှည့်စားတတ်ပြီး အရှက်မရှိပေမယ့် မိန်းကလေးလို ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကိုယ်တိုင် လာလုပ်ကြံရလောက်အောင်တော့ ဘာကြီးကြီးမားမား အမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး”

စုန့်ချင်းရှု စကားဆုံးသည်နှင့် နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် ဝေရှောင်ပေါင်၏ မသမာသော နည်းလမ်းများဖြင့် အမြတ်ထုတ်ခံခဲ့ရလေသလား... သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုကြေကွဲဖွယ် အဆုံးသတ်ကို ထပ်မံ မစဉ်းစားလိုတော့ပေ။