အခန်း ၅၀ ရွှေစာအုပ်ထဲက တိုက်ခိုက်ရေး အကောင်းဆုံးလူ

ထိုဘုန်းကြီးအချို့သည် သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း မျက်နှာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ထို့အပြင် သူတို့၏ လက်ထဲရှိ ထူးဆန်းသော ဓားကောက်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စုန့်ချင်းရှုသည် ၎င်းတို့သည် သွေးဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"သွေးဓားဂိုဏ်းသားတွေက ဘာလို့ ဝေရှောင်ပေါင်ကို လုပ်ကြံဖို့ လာတာလဲ?" စုန့်ချင်းရှု နားမလည်နိုင်ပေ။ နှစ်ဘက်ကြားတွင် ဆက်စပ်မှု မရှိသင့်ပေ။

သို့သော် စုန့်ချင်းရှုသည် ယခုချက်ချင်း ကူညီရန် မရည်ရွယ်ပေ။ လူကို ကယ်တင်ခြင်းသည် အချိန်အခါကို ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ယခု ဝေရှောင်ပေါင်၏ လက်အောက်ခံ အစောင့်အရှောက်များတွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အလုံအလောက်ရှိသည်။ သူသည် သွေးဓားကိုယ်တော်များကို အလျင်အမြန် အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း ဝေရှောင်ပေါင်၏ စိတ်ထဲတွင် များစွာ အရေးပါမည် မဟုတ်ပေ။ သူ့ကို အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်စေမှသာ ကယ်တင်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

ကျေးဇူးပြုသူသည် ကျေးဇူးခံသူထံမှ အကျိုးအမြတ်ကို မမျှော်လင့်သင့်ဟု သင်ထင်နေပါသလား။ ဝမ်းနည်းပါတယ်၊ စုန့်ချင်းရှုသည် ထိုသို့သောသူမျိုး မဟုတ်ပါ။

သွေးဓားဂိုဏ်းမှ ကိုယ်တော်များ၏ သိုင်းပညာသည် လင်းကျင့်မောင်နှမထက် များစွာ သာလွန်သည်။ ဝေရှောင်ပေါင်၏ လက်အောက်ခံ နန်းတွင်းအစောင့်အရှောက်များသည် ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ လူအင်အား အသာစီးရခြင်းကြောင့်သာ လုပ်ကြံသူများကို အနိုင်နိုင် ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

"သခင်လေးဝေ ဒီတစ်ခေါက် ကျန်းနန်ကို လာတာ စိတ်တိုင်းကျတဲ့ ချစ်သူမျိုး တွေ့ပြီလား?" ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်သံနှင့်အတူ စုန့်ချင်းရှုသည် ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာထားရှိသည့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ စကားပြောနေစဉ် ဓားနှောင့်ဖြင့် ပြောင်လက်နေသော ဦးခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပွတ်သပ်နေသေးသည်။

ထိုထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုကို မြင်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ခေါ်ဝေါ်ပုံကို ဆက်စပ်ကြည့်သောအခါ စုန့်ချင်းရှုသည် သွေးဓားအဘိုးအိုဟု ‌ကျော်ကြားသော လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အလွန်တော်သော ထိုသူ ဖြစ်လေမလားဟု တွေးလိုက်သည်။

ကျင်းယုံ၏ ဝတ္ထုများတွင် သွေးဓားအဘိုးအိုသည် သိုင်းပညာ အမြင့်ဆုံးသူ မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ရည်ခိုက်ရည်မှာ အထူးခြားဆုံးဖြစ်သည်။ သူနှင့် အဆင့်တူသော ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် သုံးဦးကို သတ်ပြီး တစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ပထမဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် ဝေရှောင်ပေါင်သည် သွေးဓားအဘိုးအို၏ နာမည်ကို မသိပေ။ ဒါပေမဲ့ သူပေါ်လာတဲ့ အရှိန်အဝါကို မြင်ပြီး သူ့ရဲ့ ရယ်သံကြောင့် နာကျင်နေတဲ့ နားကို ပွတ်သပ်ရင်း စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်သည် "ငါလု ိး၊ ငါ့လူတွေနဲ့ ဟိုကိုယ်တော်တွေက အဆင့်တူလောက်ပဲတိုက်ခိုက်နိုင်တာ၊ အခုရောက်လာတဲ့ ဘုန်းကြီးအိုရဲ့ နဖူးမှာ 'ငါက ကျွမ်းကျင်သူ' လို့ ရေးမထားတာပဲရှိတာ၊ သူလက်ဦးမှုယူလိုက်တာနဲ့ ဝေရှောင်ပေါင်က သေရှောင်ပေါင် ဖြစ်တော့မှာပဲ။"

ထို့နောက် မျက်နှာတွင် အပြုံးကို ဖန်တီးကာ ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောပြီး "ကိုယ်တော်ရဲ့ အသွင်အပြင်က ခန့်ညားထည်ဝါလွန်းလှတယ်၊ တစ်ချက်ကြည့်တာနဲ့တင် ကိုယ်တော်က မိန်းမလှလေးတွေကို နှစ်သက်သဘောကျတတ်တဲ့သူဆိုတာထင်ရှားတယ်၊ ကျွန်တော် ဝေရှောင်ပေါင်ဟာ ဘဝမှာ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရတာကို အနှစ်သက်ဆုံးပဲ၊ ဒီနေ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လှပတဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်၊ ကိုယ်တော် ကြိုက်နှစ်သက်တယ်ဆိုရင် ခေါ်သွားလိုက်ပါ၊ ကျွန်တော့်ကို မငဲ့ပါနဲ့"  

ဘေးတွင် ရွှေရှန်းသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ညည်းညူသံများသာ ထွက်လာတော့သည်။

သွေးဓားအဘိုးအိုသည် ရွှေရှန်းကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် "အင်း၊ တကယ်ကို လှပတဲ့ မိန်းကလေးပဲ၊ အင်း၊ မျက်ခုံးတွေ မပွင့်သေးဘူး၊ အပျိုစင်လေးပဲ၊ ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်၊ ဘိုးဘေးကြိုက်တယ်"

ဝေရှောင်ပေါင်သည် သူ့ကို လေးစားသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ "အံ့ဖွယ်ပုဂ္ဂိုလ်က တကယ်ကို အံ့ဖွယ်ပဲ၊ ဒီလောက် ဝေးဝေးကနေ ဒီမိန်းကလေးက အပျိုစင်လေးဆိုတာကိုတောင် သိနိုင်တယ်၊ ကျွန်တော် ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ လေးစားမှုက တကယ်ကို စီးဆင်းနေတဲ့ မြစ်ရေလိုပဲ၊ အဆုံးမရှိဘူး..."

သွေးဓားအဘိုးအိုသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "လူတိုင်းက ချင်ပြည်ထောင်ရဲ့ ‌‌အရာရှိဝေဟာ ရက်ရောပြီး အများအပေါ်ကူညီတတ်တဲ့ သူရဲကောင်းလေးလို့ ပြောကြတယ်၊ ဒီနေ့ တွေ့လိုက်ရတော့ တကယ်ပဲ နာမည်နဲ့ ထိုက်တန်တာပဲ။ ငါတို့ဘက်မတူလို့သာမဟုတ်ရင် ဘိုးဘေးက မင်းနဲ့ ကောင်းကောင်း မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်သေးတယ်၊ တကယ်ပဲ နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ၊ တကယ်ပဲ နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ"   

သူ့စကားကို နားထောင်နေရင်း ဝေရှောင်ပေါင်၏ ချွေးများ စီးကျလာပြီး စိတ်ထဲတွင် အမှတ်မထင် မိုက်မဲစွာ ပြုမူခဲ့မိသောကြောင့် ဝမ်းနည်းမိသည်။ သူ၏လူယုံတော် ဖန်းထိုထို၊ လုကောင်းရှန် သို့မဟုတ် မိုးမြေအဖွဲ့မှ ချင်းမုတန်မှ ညီအစ်ကိုများကို ခေါ်လာခဲ့မိလျှင် ယခုကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခံရမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုကျန်းခမ်းနန်သည် သာမန်အချိန်တွင် ကြွားဝါပြီး မာနကြီးစွာ ပြောဆိုတတ်သော်လည်း အရေးကြုံလာသောအခါ ဘာမှ အသုံးမဝင်ပေ။ ဒီတစ်ခါ ငါ အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်သွားရင် ရှောင်ကျန့်ဇီကို မင်းတို့အားလုံးကို မင်းတို့ရဲ့ ဇာတိမြေကို ပြန်ပို့ခိုင်းမယ်...

ဝေရှောင်ပေါင် စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်မှာပင် သူ့လက်အောက်ခံများသည် သွေးဓားကိုယ်တော်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် အတော်အတန် ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းခမ်းနန်နှင့် ကျောက်ချီရှန်းတို့သည် ကျန်ရစ်သော အစေခံအချို့ကို ဦးဆောင်ကာ ဝေရှောင်ပေါင်၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်နေကြပြီး သူတို့၏ အသံများပင် တုန်ယင်နေသည် "ဝေ... ဝေသခင်လေး၊ အခြေအနေက... နည်းနည်း မကောင်းဘူး"

"မင်းခေါင်းကြီး မကောင်းတာလား၊ မင်းပြောမှလား ၊ ဘယ်သူမဆို သိပါတယ်ကွ" ဝေရှောင်ပေါင်က စိတ်ပျက်စွာ ဆဲရေးလိုက်သည် "ကျန်တဲ့လူတွေ အကုန်သေသွားပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒဏ်ရာတစ်ခုမှ မရတာလဲ?"

ကျန်းခမ်းနန်နှင့် ကျောက်ချီရှန်းတို့သည် အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းစုံကြည့်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံစွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

စုန့်ချင်းရှုသည် အချိန်အခါ ကျပြီမှန်းသိလိုက်သည်။ ဝေရှောင်ပေါင်ရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် ရုတ်တရက် စကားပြောကောင်းပြီး သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ပဲ အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်သွားနိုင်တယ်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ တွက်ကိန်း လွဲမှားသွားနိုင်သည်။

အနည်းငယ် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး စုန့်ချင်းရှုသည် နောက်ကွယ်မှ ထွက်လာကာ သွေးဓားဂိုဏ်းသားအချို့ကိုကြည့်၍ ခေါင်းခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည် "ဆရာတော်တွေဆိုတာ သနားကြင်နာတတ်ကြတယ်၊ ကိုယ်တော်တို့ သတ်ဖြတ်မှု ကျူးလွန်တာဟာ တကယ်ကို အပြစ်ကြီးပါတယ်"

ဝေရှောင်ပေါင်သည် စုန့်ချင်းရှုကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ သူ၏ လူကဲခတ်နိုင်စွမ်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယအကောင်းဆုံးဟု ဆိုပါက မည်သူမျှ ပထမဟုပြောရဲမည်မဟုတ်ပေ။

မုဝမ်ချင်းနှင့် ဖုန်းချင်းယန်တို့ပင် သူ၏ နောက်ကျောတွင်ရှိသော သစ်သားဓားသည် အလှဆင်ပစ္စည်းဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဝေရှောင်ပေါင်က တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထူးခြားမှုကို သိလိုက်သည်။ "ဒီလောက် ချောမောပြီး မိုးကြိုးပစ်ခံရမယ့် ပုံစံမျိုးနဲ့ ပေါ်လာတာဟာ အရူးမဟုတ်ရင် ကျွမ်းကျင်သူပဲ၊ သူ့ရဲ့ အေးဆေးတည်ငြိမ်တဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ရင် ပထမတစ်မျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။"

"ဒီသူရဲကောင်းကြီးက သစ်သားဓားကို လွယ်ထားတာနဲ့တင် ကျွမ်းကျင်သူတွေထဲက အတော်ဆုံးပဲဆိုတာ သိသာတယ်။ ဒီရက်စက်တဲ့ ရဟန်းတွေမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ သနားကြင်နာမှု ဘာမှ မရှိဘူး။ ငါတို့ကို သတ်ဖို့ ကြံရွယ်နေတယ်။ သူရဲကောင်းကြီး ကယ်တင်ပေးပါ" ဝေရှောင်ပေါင်မှာ အားကိုးစရာ ရလာတာနဲ့ သူ့ရဲ့ အမူအရာက ချက်ချင်း ၁၈၀ ဒီဂရီ ပြောင်းလဲသွားတယ်။

"ဟွန့်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းဆိုတာ မင်းတို့ အလယ်ပိုင်းဒေသက ဇင်ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အရာပဲ၊ ငါတို့ တိဗက်ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ ဒီလောက် စည်းကမ်းတွေ မများဘူး" 

သွေးဓားအဘိုးအိုက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောပြီး စုန့်ချင်းရှု၏ နောက်ကျောတွင်ရှိသော သစ်သားဓားကို ကြည့်ကာ ခဏတွန့်ဆုတ်ပြီး မေးလိုက်သည် " ဟေ့ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့ သစ်သားဓားက တကယ်ပဲ လူကို ထိခိုက်စေနိုင်သလား?" သစ်သားဓားကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုသည်ကို သူ မကြားဖူးသော်လည်း မွေးရာပါ ဗီဇက စုန့်ချင်းရှုကို အလိုလို ကြောက်ရွံ့စေသည်။

"မင်းရဲ့ သွေးဓားက လူကို ထိခိုက်အောင်လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ သစ်သားဓားက ဘာလို့ လူကို နာကျင်အောင် မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ?" စုန့်ချင်းရှုက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။ ထိုသို့သော ဟန်ထုတ်ပြရတာက တကယ်ကို ကောင်းတယ်။

သွေးဓားအဘိုးအိုသည် ခဏတွန့်ဆုတ်ပြီး တပည့်များကို တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ယခု ကမ္ဘာကြီးသည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး အနောက်ပိုင်းဒေသမှ ဂိုဏ်းများစွာသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထင်သော အရှင်သခင်ကို ရှာဖွေနေကြသည်။ အများစုက ပိုပြီး အင်အားကြီးမားတဲ့ မွန်ဂိုဘက်ကို ဦးတည်နေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မွန်ဂိုဘက်က ဘယ်မင်းသားကို သစ္စာခံရမလဲဆိုတာကတော့ အတတ်ပညာတစ်ခုပဲ။  အချို့သည် အနောက်ပိုင်းဒေသကို စီမံအုပ်ချုပ်သော ရူယန်ဘုရင် ချာဟန်ကို သစ္စာခံကြသည်။ အချို့သည် ပို၍နာမည်ကြီးသော ကူဗလိုင်ခန်ကို သစ္စာခံကြသည်။ သို့သော် သွေးဓားအဘိုးအိုသည် တီမုကျင့်(ဂျင်ဂျစ်ခန်)သည် သတ္တမမြေးတော် အရီဘူဂါကို ပိုမိုချစ်မြတ်နိုးသည်ဟု ယူဆသည်။ 

နောင်တွင် ခန်း၏ ရာထူးကို သူအား ပေးအပ်မည်မှာ သေချာသောကြောင့် သွေးဓားဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်ကာ အရီဘူခါကို အားကိုးခဲ့သည်။

ယခု အရီဘူခါသည် မွန်ဂိုလီးယား မြက်ခင်းလွင်ပြင်တွင် တပ်စွဲကာ မန်ချူးတို့နှင့် အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဧကရာဇ်ခန်းရှီသည် သူ၏ အယုံကြည်ရဆုံး လက်ရုံး ဝေရှောင်ပေါင်ကို တောင်ပိုင်း စုန့်နိုင်ငံသို့ စေလွှတ်ကာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဆွေးနွေးမည်ဟု သူတို့ သတင်းရရှိခဲ့သည်။

အရီဘူခါသည် မန်ချူးတို့နှင့် စုန့်နိုင်ငံ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးနောက် သူ၏ အခြေအနေသည် ပိုမိုခက်ခဲလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကို သိသော သွေးဓားအဘိုးအိုသည် မိမိသဘောဖြင့် တပည့်များစွာကို ဦးဆောင်၍ တောင်ဘက်သို့ ဆင်းလာပြီး စုန့်နိုင်ငံအတွင်း ဝေရှောင်ပေါင်ကို လုပ်ကြံရန် ရည်ရွယ်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် မန်ချူးနှင့် စုန့်နိုင်ငံတို့သည် မဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်မည်မဟုတ်ရုံသာမက ဝေရှောင်ပေါင်၏ သေဆုံးမှုကြောင့် စစ်ပွဲကြီးပင် ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေရှိသည်။

သွေးဓားအဘိုးအို၏ အလိုအလျောက် ခံစားချက်အရ မျက်စိရှေ့မှ ထူးဆန်းသော လူငယ်သည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိသော်လည်း အချိန်မှာ အရေးကြီးသည်။ သူသည် စုန့်နိုင်ငံအုပ်ချုပ်ရေးက တုံ့ပြန်လာခြင်း မပြုမီ ဝေရှောင်ပေါင်ကို အမြန်ဆုံး သတ်ပစ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တပည့်များကို ရှေ့တန်းမှ တိုက်ခိုက်စေပြီး စုန့်ချင်းရှု၏ အစွမ်းအစကို စမ်းသပ်စေသည်။