အခန်း ၄၁ ကမ္ဘာ့တတိယအမြန်ဆုံး

"အရှက်မရှိဘူး!" မုဝမ်ချင်းဟာ လိပ်ပြာတောင်မျှားနဲ့ကို ပစ်လိုက်တယ်။ ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားမို့ ဘေးကို ရှောင်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ဘေးကို ရောက်သွားတယ်။

ဘေးက စုန့်ချင်းရှုဟာ လန့်သွားတယ်။ ယွမ်ကျုံးဟဲရဲ့ သိုင်းပညာက သိပ်မကောင်းပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာက သိပ်ကောင်းတယ်။ သူ့နဲ့ ယှဉ်ဖို့ဆိုရင် အတွင်းအားကို အသုံးပြုပြီး ခံနိုင်ရည်နဲ့ အနိုင်ယူရမယ်။

မုဝမ်ချင်း သူ့ရဲ့ ဘေးကို ရောက်သွားတော့ ကြောက်လန့်သွားတယ်။ သူမဟာ ဓားနဲ့ ကာကွယ်လိုက်ပေမဲ့ ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ အလွန်မြန်ဆန်စွာနဲ့ သူမရဲ့ ခါးက အရေးကြီးတဲ့ အပ်စိုက်မှတ်ကို ပိတ်လိုက်တယ်။ မုဝမ်ချင်းဟာ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ သွမ့်ယွီက သူမရဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သွားလို့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေတယ်။ အခု ယွမ်ကျုံးဟဲရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားတော့ သူမရဲ့ အဖြစ်ဆိုးတွေကို တွေးပြီး ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သတိလစ်သွားတယ်။

"အရမ်းလှတဲ့ မိန်းမလှလေးပဲ။ သတိလစ်သွားတောင် အရမ်းလှနေသေးတယ်။" ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲနေတဲ့ မိန်းမချောလေးကို ကြည့်ပြီး သွားရည်ကျလာတယ်။ "သူမကို နိုးပြီး ပျော်ပါးရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပျော်ပါးပြီးမှ နိုးရမလား။"

"သူမ နိုးလာရင် တော်တော် အတော်ဒုက္ခပေးမှာ၊ ဒါကစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုလိုဆိုရင် သစ်သားတုံးနဲ့ တူနေပြီး စိတ်မဝင်စားစရာ ဖြစ်နေတယ်..... ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ ခဏလောက် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားတယ်။

"ဟေး၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပလေးဘွိုင်းတွေက မင်းလိုလူဆိုးတွေကြောင့် နာမည်ပျက်သွားတာပဲ။" အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဘေးက အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလို့ ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ လန့်သွားတယ်။

မော့ကြည့်လိုက်တော့ စကားပြောနေတာက အရူးကောင်ဆိုတာကို တွေ့လိုက်တယ်။ ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ မျက်လုံးကို မှေးပြီး "ကောင်လေး၊ မင်းက ငါ့ကို နောက်ပြောင်ဖို့ ဘယ်ကသတ္တိတွေရလာတာလဲ" လို့ မေးလိုက်တယ်။

"သွမ့်ကျန်းချွမ် ကပလေးဘွိုင်းတွေကြားထဲမှာတောင် ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲ။ သူက အမျိုးသမီးတွေရဲ့နှလုံးသားကိုအရင်ခိုးယူပြီး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်စားထားခဲ့ပေမယ့် အဲ့ဒီမိန်းမတွေကလည်း သဘောတူကြတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ သူက ရိုမက်တစ်ဆန်တဲ့နာမည်ကောင်းနဲ့အဆုံးသတ်တယ်။ မင်းလို နာမည်ပျက်ပြီး လူတိုင်း မင်းနာမည်ကို ကြားတာနဲ့ ရွံရှာမုန်းတီးကြတဲ့သူနဲ့ ဘယ်တူမလဲ" လို့ စုန့်ချင်းရှုက သူ့ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ကြည့်နေတာကြောင့် ယွန်းကျုံးဟဲ အံ့အားသင့်သွားတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စကားတွေက ယွမ်ကျုံးဟဲကို ဒေါသထွက်စေတယ်။ သူက ဒေါသတကြီးနဲ့ "သွမ့်ကျန်းချွမ်ဆိုတဲ့ ခွေးက တလီရဲ့မင်းသားပဲ။ အဲ့ဒီဂုဏ်ပုဒ်ကို ထုတ်ပြောလိုက်တာနဲ့ သူရဲ့ခွင်ထဲကို ပစ်ဝင်ဖို့ မိန်းမတွေဘယ်လောက်တောင်တန်းစီနေမလဲ၊  သူက ရုပ်ရည်ချောမောပြီး သိုင်းပညာလည်း အဆင့်မြင့်တယ်။ ပိုက်ဆံလည်းချမ်းသာတယ်။ ငါတို့လို လူဆိုးတွေက သူ့ကို ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မှာလဲ။"  

"ဒါဆို မင်းက အရှုံးပေးလိုက်တာလား။" စုန့်ချင်းရှုဟာ မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်တစားနဲ့ ။ "ဒီနှစ်တွေမှာ မင်း လှည့်စားခဲ့တဲ့ မိန်းမတွေထဲမှာ သွမ့်ကျန်းချွမ်ရဲ့ ချစ်သူတွေလောက် လှတဲ့သူတွေ ရှိလား။" လို့ မေးလိုက်တယ်။

ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ နည်းနည်းရှက်သွားပြီး အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ရတယ်။ 

"မရှိဘူး။"

"ငါပြောသားပဲ၊ မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို မြှင့်တင်ဖို့ မစဉ်းစားဘဲ လမ်းမှားကို ရောက်နေတာ။ မင်းရဲ့ မျက်နှာမှာ အသားဆိုလို့ လက်နှစ်ဆုပ်စာတောင် မရှိဘူး၊ ခန္ဓာကိုယ်က ဝါးလုံးလိုပဲ။ ကြည့်လိုက်တာနဲ့ အရက်နဲ့ မိန်းမကြောင့် ပျက်စီးနေမှန်း သိသာတယ်။ ဒီလို ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ မင်းရဲ့ နာမည်ဆိုးကြောင့် မိန်းမတွေ မျက်စိကန်းနေမှပဲ မင်းကို ကြိုက်မှာ" လို့ စုန့်ချင်းရှုက နှုတ်ခမ်းစူပြီး မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်တယ်။

"ငါ့ကို မိန်းမတွေ ကြိုက်ဖို့ မလိုဘူး......" လို့ ပြောပြီးမှ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး ယွန်းကျုံးဟဲ ဒေါသထွက်သွားတယ်။ "ငါ့ကို စနောက်နေရအောင် မင်းကဘာလဲ!"

စုန့်ချင်းရှုက ခေါင်းခါလိုက်တယ်။ "မင်းရဲ့ ဘဝက အရမ်းဆိုးတယ်။ မင်းက နောက်ဘဝမှာ ပိုကောင်းအောင် နေသင့်တယ်။"

ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ ခြောက်ကပ်စွာ ရယ်မောပြီး ကြိုးကြာခြေသည်းတွေကို ဝှေ့ယမ်းပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။ စုန်ချင်းရှုဟာ မူလနေရာမှာပဲ ထူးဆန်းတဲ့ ထောင့်တစ်ခုနဲ့ လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့ပြီး သူ့ရဲ့ ချိုင်းအောက်ကို ထောက်လိုက်တယ်။ ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထုံသွားပြီး ဘာမှ မလှုပ်နိုင်တော့ဘူး။ သူက အရမ်းလန့်သွားတယ်။ "မင်းက ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်က ချိုင်းအောက်မှာ ရှိတာကို ဘယ်လိုသိတာလဲ။" လို့ မေးလိုက်တယ်။

"အသိပညာနည်းတာက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ 'ငှက်နဲ့ မြွေရဲ့ အထိုးအသတ် ရှစ်မျိုး၊ ချိုင်းအောက်မှာ အားနည်းချက်' ဆိုတာ အခြေခံပဲ" စုန့်ချင်းရှုက လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဝမ်ယွီယန်ကို အကြိမ်တစ်သောင်းလောက် ကျေးဇူးတင်နေတယ်။ သူမက ယွမ်ကျုံးဟဲရဲ့ အားနည်းချက်ကို မပြောပြရင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကြောင့် အနိုင်ယူဖို့ လွယ်ပေမဲ့ သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖမ်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ မကောင်းတာတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့ပြီး အရမ်းပါးနပ်တယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးကစားလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာ အကြံတစ်ခု ရလာတယ်။ "ညီလေး၊ မင်းရဲ့ စကားတွေကို နားထောင်ပြီး မင်းကလည်း ငါနဲ့ တူတူပဲဆိုတာကို သိလိုက်တယ်။ ဒီမိန်းမချောလေးကို မင်းသဘောကျရင် မင်းသဘောအတိုင်း လုပ်ပါ။ ငါက မင်းကို ပေးလိုက်မယ်။"   

"ထွီ! ဘယ်သူက မင်းနဲ့ တူတူလဲ။"   စုန့်ချင်းရှုဟာ သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်တည့်တည့် ကို ထိသွားလို့ ချက်ချင်း ခုန်ထလာပြီး "မင်းရဲ့ အသက်က ငါ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ငါက ဒီမိန်းကလေးကို တကယ်လိုချင်ရင် မင်းရဲ့ ခွင့်ပြုချက်သေးလို့လား။" လို့ မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်။ သူရဲကောင်းက အရမ်းချောမောခန့်ညားပြီး တော်တယ်..." ယွမ်ကျုံးဟဲရဲ့ စကားတွေက   စုန့်ချင်းရှုကို စိတ်မရှည်တော့ဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး သူ့ကို ဆက်လက် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုတာကို တားလိုက်တယ်။မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပြောပြော အခုတော့ မင်း သေခြင်းက မလွတ်တော့ဘူး။ မင်း ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးတွေအတွက် ငါ တရားစီရင်ပြီး လက်စားချေပေးမယ်" 

ယွမ်ကျုံးဟဲ စိတ်ထဲ လန့်သွားပေမဲ့ သူ့လေသံထဲက အားနည်းချက်ကို သတိပြုမိပြီး အလျင်အမြန် "သူရဲကောင်းက ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးဖို့ သဘောတူရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာတွေကို သူရဲကောင်းကို ပေးပါ့မယ်"  

"မင်းရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းပညာက ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ။"   စုန့်ချင်းရှုဟာ မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ သိုင်းပညာက သူရဲကောင်းရဲ့ မျက်စိထဲမှာတော့ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး" လို့ ယွန်းကျုံးဟဲက ရှက်ရွံ့စွာ ရယ်မောရင်း "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လေပေါ်ပျံသန်းတဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကတော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တတိယ အမြန်ဆုံးပဲ "   သူ့ရဲ့ လေသံထဲမှာ ဖုံးကွယ်မရတဲ့ မာနတွေ ပါနေတယ်။

"အိုး? ပထမနှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ။"   စုန့်ချင်းရှုဟာ ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အဆင့်တစ်ဆယ်အတွင်းကို ဝင်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာသူ့မှာမရှိဘူး။

"ကိုယ်ဖော့ပညာ ပထမနေရာက မင်ဂိုဏ်းရဲ့ အလင်းတောင်ထိပ်က အစိမ်းရောင်တောင်ပံ လင်းနို့ဘုရင် ဝေရီရှောင်ပဲ။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာက ကောင်းကင်က ပေးထားတာနဲ့ တူတယ်..." ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ လေးစားစွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "ကိုယ်ဖော့ပညာ ဒုတိယနေရာက ဟေးမုကမ်းပါးရဲ့ တုံဖန်းပုပိုင်ပဲ။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာက အရမ်းထူးဆန်းပြီး ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။" လို့ ကြောက်ရွံ့စွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"တတိယနေရာက မင်းလား။"   စုန့်ချင်းရှုဟာ ရယ်မောလိုက်တယ်။ "အရမ်း ကြွားဝါတာပဲ။"

ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ ရယ်လိုက်တယ်။ "သူရဲကောင်းက အရမ်းတော်ပါတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကျွန်တော့်ထက် မညံတဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာရှင်တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ထက် သိသိသာသာ သာလွန်တဲ့သူ မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုကိုယ် တတိယလို့ ပြောတာပါ။"  

 စုန့်ချင်းရှုရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတာကို မြင်တော့ သူက ချက်ချင်း "ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာနဲ့ ဝေရီရှောင်ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာက တူတူပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ အတွင်းအားကြောင့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို မရောက်နိုင်သေးတာ။" လို့ ဖြည့်ပြောလိုက်တယ်။

"အိုး? ဘယ်လို ကိုယ်ဖော့ပညာလဲ။"   စုန့်ချင်းရှုဟာ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားလာတယ်။

" သဲပြင်ပေါ်မှာ ခြေရာမကျန်ပဲ လမ်းလျှောက်ခြင်းပဲ!" သူ့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို မြင်တော့ ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ ချက်ချင်း "သူရဲကောင်းက ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က နောက်ကို ပြုပြင်ပြီး မိန်းမတွေကို ဒုက္ခမပေးတော့ပါဘူး။"   

"ကောင်းပြီ! မင်းက ကိုယ်ဖော့ပညာကို ငါ့ကို ပြောပြပါ။ ငါက မင်းပြောတာ မှန် မမှန် စစ်ဆေးပြီးရင် မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်။"   စုန့်ချင်းရှုဟာ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အရမ်းပျော်နေတယ်။ ခြေရာမကျန် သဲပြင်ပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်ခြင်းကို တတ်မြောက်ရင် လှိုင်းခုန်ခြေလှမ်း ထက်မလျော့ဘူး။

သူက အရမ်းမြန်မြန် သဘောတူလိုက်လို့ ယွမ်ကျုံးဟဲဟာ သံသယဝင်လာပြီး "ကျွန်တော်က ကိုယ်ဖော့ပညာကို ပြောပြပြီး သူရဲကောင်းက စကားမတည်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

"ငါက စည်းမျဉ်းတွေကို မလိုက်နာပေမဲ့ ကတိကိုတော့ တည်ပါတယ်။"   စုန့်ချင်းရှုဟာ သူ့ရဲ့ စကားတွေကို မယုံကြည်တာကို မြင်တော့ "ငါက ကျိန်စာတစ်ခု ကျိန်ပေးမယ်။ မင်းလည်း ကျိန်စာတစ်ခု ကျိန်ရမယ်။  မင်း မိန်းမတွေကိုနောက်ထပ် ဒုက္ခပေးရင်..."