အခန်း (၄) - အမည်မသိ ကိုယ်တော်

တကယ်တော့ ဒါက စုန့်ချင်းရှုထင်ထားတဲ့ "ကောင်းကင်ဓားနှင့် နဂါးဓား" ကမ္ဘာ မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခု   ဖြစ်နေသည်။

ကျိုးကျစ်လော့က ရှန်ယန်ကို ကာကွယ်နေတဲ့ ကော်ကျင့်နဲ့ ဟွမ်ရုံတို့ ဇနီးမောင်နှံအကြောင်း၊ ပြီးတော့ မှောင်မိုက်တောင်ကုန်းပေါ်က အံ့မခန်းစွမ်းအားရှိတဲ့ တုံဖန်းပုပိုင်(ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်)အကြောင်း၊ ပြီးတော့ အလယ်ပိုင်းသိုင်းပညာလောကမှာ သွေးချောင်းစီးစေခဲ့တဲ့ ချီတန်တောင်ပိုင်းဘုရင် ရှောင်ဖုန်းအကြောင်း ပြောတာတွေကို ကြားတော့ စုန့်ချင်းရှုရဲ့ မျက်နှာက အံ့ဩမှုအမျိုးမျိုးနဲ့ ပြည့်သွားသည်။

အမျိုးမျိုး စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက်မှာ စုန့်ချင်းရှုက ဒါဟာ ကျင်းယုံရဲ့ ဝတ္ထု ၁၄ အုပ်ကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုဆိုတာကို အံ့အားသင့်စွာနဲ့ သေချာသွားသည်။

ဒီကမ္ဘာမှာ စုန့်နဲ့ လျောင်တို့က နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး တစ်လှည့်စီ အနိုင်ရကြတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ လျောင်နိုင်ငံရဲ့ နောက်ဘက်မှာ ဂျူချန်လူမျိုးစုနှစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ တစ်ခုက ဟေးရွှေဂျူချန်လူမျိုးစုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက ကျန့်ကျိုးဂျူချန်လူမျိုးစု ဖြစ်တယ်။ ဟေးရွှေဂျူချန်လူမျိုးစုက ကျင်းနိုင်ငံကို တည်ထောင်ပြီး တိုက်ပွဲအနည်းငယ်အပြီးမှာ လျောင်နိုင်ငံရဲ့ အလယ်ပိုင်းကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။ လျောင်နိုင်ငံက ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ မြက်ခင်းပြင်မှာ မွန်ဂိုလူမျိုးစုက ပေါ်လာပြီး ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ နောက်ဘက်ကို တိုက်ခိုက်လာတယ်။ ကျင်းနိုင်ငံက လျောင်နိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်တာကို ရပ်ပြီး မွန်ဂိုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အဓိကတပ်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။

အခု နှစ်နိုင်ငံက ဟွမ်မြစ်ဝှမ်းနဲ့ ချန်အန်းတုံကွမ်မှာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ ဒါကြောင့် လျောင်နိုင်ငံက ရှန်ရှီးနဲ့ အတွင်းမွန်ဂိုလီးယားမှာ ခံစစ်ပြင်ဖို့ အချိန်ရသွားသည်။ ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က လျောင်ဧကရာဇ် ယေလွီဟုန်ကျီက တောင်ပိုင်းဘုရင် ရှောင်ဖုန်းဆိုတဲ့ စစ်နတ်ဘုရားကို ရသွားတယ်။ ပြီးတော့ မွန်ဂိုနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ဖို့ အရိပ်အယောင်တွေ ပြလာတယ်။

ကျန့်ကျိုးဂျူချန်လူမျိုးစုက မန်ချူးနိုင်ငံကို တည်ထောင်ပြီး အတွင်းရေးပြဿနာတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ မင်နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးပြီး လျောင်တုန်း၊ ဟဲပေ၊ ရှန်းတုန်းနဲ့ ယန်ကျိုးတို့ရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့မြေတွေကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။

အခု ဟန်လူမျိုးတွေ တည်ထောင်ထားတဲ့ နိုင်ငံက ချန်ကျန်းမြစ်တောင်ပိုင်းက စုန့်နိုင်ငံပဲ ရှိတော့တယ်။ သူတို့က သဘာဝအတားအဆီးတွေကို အသုံးပြုပြီး မြင်းစီးစစ်သည်တွေ တောင်ဘက်ကို ဆင်းလာတာကို တားဆီးနေသည်။

အခု ကမ္ဘာမှာ မွန်ဂိုက အင်အားအကြီးဆုံးပဲ။ ဒါပေမယ့် မွန်ဂိုလူမျိုးစုတွေကို စည်းလုံးအောင် လုပ်တဲ့ တိုက်ပွဲက အရမ်းပြင်းထန်တယ်။ မင်းကြီး တိမုကျင်းရဲ့ သားတွေ အကုန်လုံး သေသွားပြီး သူ့မွေးချင်းတွေနဲ့ တူတွေလည်း အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ တတိယမျိုးဆက်က မြေးတွေက အရမ်းထူးချွန်တယ်။ မင်းကြီး တိမုကျင်းနဲ့အတူ မွန်ဂိုရဲ့ အဓိကတပ်နဲ့ အနောက်တိုင်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ဆဋ္ဌမမြေးတော် ရှုလီဝူက တပ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲပြီး ဟွာလာဇီမိုနဲ့ အရှေ့ဥရောပနိုင်ငံတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ နောက်တစ်ပိုင်းက အင်အားကြီးမားတဲ့ ပါရှားနဲ့ အာရပ်နိုင်ငံတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။

တိမုကျင်းက အနောက်တိုင်းကို မထွက်ခင်မှာ သူ့ရဲ့ ကွယ်လွန်သွားတဲ့ ညီအစ်ကို မုဟွာလီရဲ့ သား ရူယန်မင်းကြီး ချာဟန် (ခေါ်) ကျောက်မင်ရဲ့ ဖခင်ကို အနောက်တိုင်းကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ တာဝန်ပေးခဲ့တယ်။ သူက မင်ဘာသာရေးနဲ့ မွတ်စလင်လူမျိုးစုတွေကို နှိမ်နင်းပြီး အနောက်ပါရှားကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ ဒါကြောင့် အနောက်ရှားက ချဲ့ထွင်ဖို့ အချိန်မရတော့ဘူး။

စတုတ္ထမြေးတော် ဟူဘီလီက ချန်အန်းတုံကွမ်မှာ ကျင်းနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တပ်ကို ဦးဆောင်တယ်။ ပထမမြေးတော် မန်ဂီက စီချွမ်းကနေ တောင်ပိုင်းစုန့်နိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ဖို့ တပ်ကို ဦးဆောင်တယ်။ မန်ဂီသေသွားတော့ ဟူဘီလီက သူ့ရဲ့ တပ်ကို သိမ်းပြီး အခု နန်ယန်ဝမ်ချန်မှာ ကျင်းနိုင်ငံ ချန်အန်းလော့ယန်ကို မြောက်ဘက်ကနေ တိုက်ခိုက်ပြီး တောင်ဘက်ကနေ စုန့်နိုင်ငံ ရှန်ယန်ကို တိုက်ခိုက်နေသည်။ သူက မွန်ဂိုမင်းသားတွေထဲမှာ အထူးချွန်ဆုံးပဲ။

သတ္တမမြေးတော် အလီဘူဂါက မွန်ဂိုမြက်ခင်းပြင်မှာ သူ့တပ်နဲ့ ကျန်ခဲ့ပြီး မန်ချူးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဒါပေမယ့် မန်ချူးရဲ့ ငယ်ရွယ်တဲ့ မင်းသား ခန်းရှီကလည်း အရမ်းထူးချွန်တယ်။ သူက ယန်ကျင်းကို ကာကွယ်ပြီး သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ ပင်ရှီဘုရင ဝူဆန်ကွေ့က ရှန်ဟိုင်တောင်ကြားကို ကာကွယ်တယ်။ မင်းသာပေါင်ချင်းဝမ်က ရှန်ကျင်းကို ကာကွယ်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန် အထောက်အပံ့   ဖြစ်နေသည်။ သူတို့က ဟေးရွှေဂျူချန်ရဲ့ ကျင်းနိုင်ငံနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားတယ်။ သူတို့ရဲ့ အင်အားက အလီဘူဂါနဲ့ လျောင်နိုင်ငံရဲ့ ပူးပေါင်းတပ်ကိုတောင် အသာစီးရနေသည်။

တိဘက်နဲ့ တာလီသွမ့်လူမျိုးတွေလို နယ်စပ်က နိုင်ငံငယ်လေးတွေကတော့ အသက်ရှင်ဖို့ ရုန်းကန်နေရုံပဲ။ အသေးစိတ် မပြောတော့ဘူး။

ဒီအကြောင်းတွေကို အံ့အားသင့်စွာနဲ့ သိပြီးနောက်မှာ စုန့်ချင်းရှုက သံသယရှိနေတုန်းပဲ။ ဒါက ကျင်းယုံရဲ့ ဝတ္ထု ၁၄ အုပ်ကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ကမ္ဘာ ဟုတ်ရဲ့လား။ ချက်ချင်းပဲ သူက ရှောင်လင်ကျောင်းမှာ အဖြေပေးနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိတယ်ဆိုတာကို တွေးမိတယ်။

စုန့်ချင်းရှုက လမ်းလျှောက်ထွက်မယ်လို့ ပြောတော့ ကျိုးကျစ်လော့က ဂရုမစိုက်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စုန့်ချင်းရှုက တဟားဟားရယ်ပြီး လမ်းလျှောက်ရင်းနဲ့ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည် "ဒီမိန်းမက သူ့ယောက်ျားအပေါ်မှာ တကယ်ကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကျန်းဝူကျိပဲ သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်တာပဲ..." ခဏကြာတော့ သူက အခု သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အရေးကြီးဆုံးအလုပ်က သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေကို ကုသပြီး ဒီအလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးတဲ့ကမ္ဘာမှာ အသက်ရှင်ဖို့ပဲဆိုတာကို သတိရသွားတယ်။ ကျန်းဝူကျိကို မနာလိုဖြစ်နေဖို့ မဟုတ်ဘူး။

ရှောင်လင်ကျောင်းရဲ့ စာကြည့်တိုက်ကို ရောက်တော့ ဧည့်သည်တွေကို ကြိုဆိုတဲ့ ကိုယ်တော်ကို သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြလိုက်သည်။ ကိုယ်တော်က သူက အော့မေဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ ခင်ပွန်းဆိုတာကို သိတော့ လျှော့မတွက်ရဲဘူး။ သူက ဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းတွေကို လေ့လာချင်တယ်ဆိုတာကို သိတော့ စာရင်းသွင်းပြီး သူ့ကို ခေါ်သွားတယ် "စုန့် သူရဲကောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ ကျောင်းတော်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများကို ဖတ်ရှုလိုသူများအား အမြဲ ကြိုဆိုပါတယ်။ ပထမထပ်တွင် မတူညီသော ကျမ်းစာများ စုစည်းထားပါတယ်။ စုန့် သူရဲကောင်း လွတ်လပ်စွာ ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်။ စာကြည့်တိုက် ဒုတိယထပ်နှင့် အထက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ ကျောင်းတော်၏ သိုင်းပညာ ကျမ်းစာများ ရှိပါတယ်။ စုန့် သူရဲကောင်းက ကျွန်ုပ်တို့ ကျောင်းတော်မှ မဟုတ်တာကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေရန် မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ဆရာတော်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမိတာ ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်" စုန့်ချင်းရှု က သူပြောတာ ယဉ်ကျေးမှု့အရသာ ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ စာကြည့်တိုက်၏ ဒုတိယထပ်သည် ရှောင်လင် ကျောင်းတော်၏ တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း ကျွမ်းကျင်သူများက စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ယခု သူသည် ကြက်တစ်ကောင်ကိုပင် မသတ်နိုင်သော အခြေအနေ ဖြစ်နေသောကြောင့် သူ၏ သိုင်းပညာ အခြေအနေ ပုံမှန် အတိုင်းပင် ရှိနေလျှင်တောင် အပေါ်ထပ်သို့ တက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

စုန့်ချင်းရှု သည် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ ကျမ်းစာများကို လှန်လှောကြည့်နေသည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် စိတ်မဝင်စားသောကြောင့် ရောက်တချက် လှန်ကြည့်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ သူသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ လှည့်ပတ်ရှာဖွေပြီးနောက် သူရှာနေသော သူကို မတွေ့သောအခါ စုန့်ချင်းရှု သည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူထင်ထားတာ မှားနေပြီလားဟု တွေးတောနေသည်။

"အံ့ဩစရာပဲ" မသိစိတ်မှပင် မှောင်မည်းသော ထောင့်တစ်နေရာသို့ ရောက်သွားသောအခါ Langa Sutra (楞伽经) စာအုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်က ယန်ကိုးပါးကျမ်း (九阳真经) သည် ဤစာအုပ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသည်ဟု တွေးမိသောကြောင့် စုန့်ချင်းရှု သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျီ သည် ယန်ကိုးပါးကျမ်း ကို သင်ယူထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဤစာအုပ်သည် စာကြည့်တိုက်မှ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်ဖြင့် ဆက်လက် မျှော်လင့်နေမိသည်။ တကယ်တော့ အတွင်းထဲတွင် ဘာမှ မရှိပေ။ စုန့်ချင်းရှု သည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မြတ်စွာဘုရား(ဝေါမီသောဖော!)" နောက်ကျောမှ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရွတ်ဆိုသံသည် စုန့်ချင်းရှု ကို လန့်သွားစေသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဆရာတော်တစ်ပါးသည် မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိဘဲ သူ့နောက်တွင် တိတ်တဆိတ် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဆရာတော်သည် ရှောင်လင် ကျောင်းတော်၏ အနိမ့်ဆုံး အဆင့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး စုတ်ပြဲနေသော တံမြက်စည်းကို ကိုင်ထားသည်။ ပိန်လှီသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဖြူဖွေးနေသော မုတ်ဆိတ် မွှေးအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ မည်သူမဆို ကြည့်လိုက်လျှင် သေခါနီး အလုပ်သမား ဆရာတော်အို တစ်ပါးသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ကြမည်။ သို့သော် စုန့်ချင်းရှု ၏ စိတ်ထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော အတွေးများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤအမည်မသိသော ဆရာတော်သည် တကယ်ပင် ရှိနေသည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"တပည့် စုန့်ချင်းရှု က ဆရာတော်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" စုန့်ချင်းရှု သည် ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အံ့ဩစရာပဲ" စုန့်ချင်းရှု က သူ့ကို ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံသည်ကို တွေ့သောအခါ ဆရာတော်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး သိလိုစိတ် ပြင်းပြလာသည်။ "ငါက ဆရာတော် မဟုတ်ပါဘူး။ စုန့် သူရဲကောင်းက စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ လျှောက်သွားနေတာကို တွေ့တော့ တခြား ကျမ်းစာတွေကို အပေါ်ယံပဲ ကြည့်ပြီး ဒီ Langa Sutra စာအုပ်ကို တွေ့တော့ မဆိုင်းမတွ ယူလိုက်တာကို သတိထားမိတယ်။ အတွင်းထဲမှာ ဘာပါလဲဆိုတာ ကြည့်ပြီး စိတ်ပျက်သွားတဲ့ မျက်နှာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ငါက သိလိုစိတ်နဲ့ ပေါ်လာတာပါ"

"တပည့်က မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်နဲ့ ကြည့်လိုက်တာပါ။ နောက်ဆုံးမှာ အိပ်မက်တွေသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရလို့ စိတ်ပျက်သွားတာပါ" စုန့်ချင်းရှု သည် တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်ကျော် နေလာခဲ့တာပါ။ ငါ မှတ်မိတာ မှန်ရင် ဒီ Langa Sutra စာအုပ်ထဲမှာ (ယန်ကိုးပါးကျမ်း)(ကျန်းဝူကျိလေ့ကျင့်တဲ့ အတွင်းအားသိုင်းပါ) ယန်ကိုးပါးကျမ်း စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ယူသွားတယ်။ စုန့် သူရဲကောင်း ရှာနေတာ အဲဒါ ဟုတ်လား" ဆရာတော်သည် စုန့်ချင်းရှု သည် ငယ်ရွယ်ရွယ်လေးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိတာလဲဆိုတာ သိချင်နေသည်။ ထို့အပြင် သူက သူ့ကို ကောင်းကောင်း သိနေပုံလည်း ရသည်။

သူ့ကို အကုန် သိနေသည်ကို တွေ့သောအခါ စုန့်ချင်းရှု သည် အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။ "ဆရာတော်ကို လိမ်မပြောလိုပါဘူး။ တပည့်က ယန်ကိုးပါးကျမ်း စာအုပ်ကို ရှာနေတာပါ"

"အိုး" ဆရာတော်သည် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး စုန့်ချင်းရှုကို ဘာကြောင့် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိတာလဲဟု မမေးဘဲ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "ငါ ကြည့်တာမမှားဘူးဆိုရင် စုန့် သူရဲကောင်းရဲ့ သွေးကြောတွေ အကုန် ပျက်စီးသွားပြီ။ ယန်ကိုးပါးကျမ်း ကို တွေ့ရင်တောင် လေ့ကျင့်လို့ မရတော့ဘူး။ ဘာလို့ စိတ်ညစ်ခံနေတာလဲ"

"ဆရာတော် ကယ်တင်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" သူ၏ အခြေအနေကို ကယ်တင်နိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသော သူ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးမိသောကြောင့် စုန့်ချင်းရှု သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စုန့် သူရဲကောင်းက အသက်အန္တရာယ် မရှိဘူးလေ။ ဘာလို့ ကယ်တင်ဖို့ လိုတာလဲ" ဆရာတော်သည် သူ့ကို ထူပေးလိုက်သည်။ "သိုင်းပညာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါရစေ။ စုန့် သူရဲကောင်းရဲ့ သွေးကြောတွေ အကုန် ပျက်စီးသွားတာ လူ့စွမ်းအားနဲ့ ပြန်ကောင်းအောင် လုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ ငါလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး"