အခန်း ၃၃ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်း

စိတ်ထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ပြီး ဟွမ်ရုံက အသာလေး ပြုံးလိုက်သည်။ သူက သူတို့ သုံးယောက်ကို ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်သည်။ စုန့်ချင်းရှုက သူ့ဘေးကို ဖြတ်သွားတော့ ဟွမ်ရုံက တိုးတိုးလေးနဲ့ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "စုန့်သခင်လေး၊ မင်းက ယင်ကိုးပါးသိုင်းကျမ်းကို ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ထားတာပဲ"

ဟူအမျိုးသမီးကလည်း အပြင်မှာ စောင့်နေသည်။ သူတို့ လေးယောက် ညတွင်းချင်း ကျန်းကျိုးမြို့က ထွက်လာကြသည်။ မြို့ပြင်က ဘုရားကျောင်းပျက်ကို ရောက်မှ စုန့်ချင်းရှုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူရဲ့ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးတွေ ရွှဲနေပြီ။ အစီအစဉ်တွေ အားလုံး မှန်ပေမဲ့ ဟွမ်ရုံကလည်း ယင်ကိုးပါးသိုင်းကျမ်းကို လေ့ကျင့်ထားတယ်ဆိုတာကို မေ့သွားသည်။ သူက ဘာလို့ သူ့ကို မဖော်ထုတ်လဲဆိုတာကို မသိပေမဲ့ ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ တွေးလိုက်သည်။

စုန့်ချင်းရှုက ချောင်းဟန့်ပြီး တင်းကျန့်နဲ့ လင်ရှမ်းဟွာဆီကို သွားလိုက်သည်။ "တင်သူရဲကောင်း၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကို ပေါင်းစည်းပေးနိုင်ရင်လို့ ပြောခဲ့တယ်မလား။ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ကလေးတွေ အများကြီး မွေးနိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်... 

အခု မင်းက ကတိအတိုင်း  နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်းရဲ့ နောက်တစ်ပိုင်းကို ပြောပြရမယ်"

တင်းကျန့်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဂရုတစိုက် နားထောင်"

စုန့်ချင်းရှုက အာရုံစိုက်ပြီး နားထောင်ဖို့ လုပ်တော့ တင်းကျန့်က ရုတ်တရက် လက်သီးနဲ့ ထိုးလိုက်သည်။

ဟူအမျိုးသမီးက တင်းကျန့် အပြုံးကို မြင်တော့ တစ်ခုခု မှားနေပြီလို့ တွေးပြီး သတိထားနေသည်။ ဒါပေမဲ့ တင်းကျန့်က အရမ်းမြန်တော့ သူက စုန့်ချင်းရှုရဲ့ ရှေ့ကို ဝင်ရပ်ဖို့ပဲ အချိန်ရလိုက်သည်။

တင်းကျန့်ရဲ့ လက်သီးက ဟူအမျိုးသမီးရဲ့ ကျောကို ထိသွားသည်။ ဟူအမျိုးသမီးက အားနည်းသွားပြီး သွေးအန်လိုက်သည်။

စုန့်ချင်းရှုက ဒေါသတကြီးနဲ့ ဟူအမျိုးသမီးကို ဖက်လိုက်သည်။ ဟူအမျိုးသမီးရဲ့ ကိုယ်လုံးက အရိုးမရှိသလို ပျော့နေသည်။ ဘယ်လောက်ထိ ဒဏ်ရာရလဲဆိုတာ မသိတော့ဘူး။ သူက တင်းကျန့်ကို လှည့်ပြီး အော်လိုက်သည်။ "မင်း ရူးနေတာလား"

တင်းကျန့်က သူ့ရဲ့ လက်သီးကို ကြည့်ပြီး နည်းနည်းတော့ နောင်တရသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ စုန့်ချင်းရှုရဲ့ အမေးကို ကြားတော့ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟမ့်၊ မင်းနဲ့ လင်..... တို့ရဲ့ အကြံအစည်တွေကို တခြားသူတွေ မသိအောင် ဖုံးကွယ်နိုင်ပေမဲ့ ငါ့ကိုတော့ လိမ်လို့ မရဘူး။"

စုန့်ချင်းရှုက ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။ "မင်းရဲ့ ဦးနှောက်က အလုပ်မလုပ်တော့ဘူးလား။ ငါက လင်မိန်းကလေးကို လင်ထွေ့စီ ဆီကနေ ကိုယ်တိုင် လက်ထပ်ခွင့် တောင်းပေးခဲ့တယ်။ မင်း ဘာလိုချင်သေးလဲ"

"ဟုတ်တယ် တင်းအစ်ကိုကြီး၊ တခုခုလွဲနေတာလား" ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ လင်ရှမ်းဟွာကလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ရှမ်းဟွာ၊ မင်းက လူတွေ ဘယ်လောက်ဆိုးလဲဆိုတာ မသိဘူး။ အဲဒီနေ့က ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို ပေါင်းဖက်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်လို့ သူပြောတော့ ငါ သံသယဝင်သွားတယ်။ ဒါကြောင့် သူ့နောက်က တိတ်တိတ်လေး လိုက်သွားတယ်။ ဒါနဲ့ သူနဲ့ မင်းရဲ့ အဖေ ဘာအကြံအစည်တွေ လုပ်နေလဲဆိုတာကို ငါ ကြားခဲ့ရတယ်။ ငါက သူ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ အကြံတစ်ခု ထုတ်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ သူတို့ရဲ့ အကြံအစည်တွေ ပျက်သွားပြီ။ တင်းကျန့်က စုန့်ချင်းရှုနဲ့ လင်ထွေ့စီတို့ ဘယ်လို အစီအစဉ်ဆွဲလဲဆိုတာကို ပြောပြလိုက်သည်။

စုန့်ချင်းရှုက ဒေါသတကြီး ရယ်လိုက်သည်။ "မင်းက လူမိုက်လား။ ငါက လင်အိမ်တော်ထဲကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်သွားပြီး လင်ထွေ့စီ လိုမျိုး မြေခွေးအိုကြီးကို လှည့်စားဖို့ လိမ်ညာစကားတွေ မပြောရင် ဖြစ်ပါ့မလား။ နောက်ပြီး လင်ထွေ့စီက မင်းရဲ့ လျန်ချန်လျှို့ဝှက်ချက်ကို လိုချင်တာ၊ ငါက မလိုချင်ဘူး။ ငါက ဘာလို့ သူ့နဲ့ ပူးပေါင်းရမှာလဲ"

တင်းကျန့်က အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေကို ပြန်စဉ်းစားမိတယ်။ စုန့်ချင်းရှု လျန်ချန်(မရဏကျမ်းစာ)ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိတယ်ဆိုတာကို သတိရသွားတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် သူက လင်ထွေ့စီနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး။ အဲဒီတော့ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်စဉ်းစားပြီး သူ နားလည်သွားတယ်။ လင်ထွေ့စီကြောင့် သူအထင်မှားသွားတာ။ လူတွေရဲ့ မကောင်းတဲ့ အပြုအမူတွေကို အမြဲတမ်း မြင်နေတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးက လူတွေကို မကောင်းဘူးလို့ ထင်သွားတယ်။ စုန့်ချင်းရှုကို တွေ့တော့ မကောင်းတဲ့သူလို့ ထင်ပြီး သက်သေနည်းနည်းလေး ရတာနဲ့ သူရဲ့ ပထမဆုံး အထင်ကိုပဲ ယုံလိုက်တယ်။

လင်ရှမ်းဟွာက သူ့ ချစ်သူရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး သူက လူကောင်းကို အထင်လွဲခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိသွားတယ်။ သူက ဒူးထောက်ပြီး ဟူအမျိုးသမီးရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဟူအမျိုးသမီးက မျက်နှာဖြူဖျော့နေပြီး အသက်ရှူရတာ အရမ်းခက်နေတာတွေ့လိုက်တော့ မျက်နှာပျက်သွားတယ် ။ သူက စိတ်ပူစွာ ပြောလိုက်တယ်။ "တင်းအစ်ကိုကြီး၊ အမျိုးသမီးက မခံနိုင်တော့ဘူး။ မြန်မြန် ကယ်ပေးပါ"

စုန့်ချင်းရှုက အံကြိတ်လိုက်ပြီး သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ မရီးက အသက်ဆုံးရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး...

သူက လင်ရှမ်းဟွာရဲ့ နှင်းလို ဖြူဖွေးနေတဲ့ လည်ပင်းကို နီရဲနေတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ စုန့်ချင်းရှုရဲ့ ဦးနှောက်က ဗလာကျင်းသွားပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှာ ရူးသွပ်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ သူ့ရဲ့ လက်မောင်းထဲက ဓားမြှောင်ကို တိတ်တဆိတ် ဆွဲထုတ်ပြီး လင်ရှမ်းဟွာရဲ့ လည်ပင်းကို ဓားနဲ့ ထိုးဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။ သူမကို သူ့ရဲ့ မရီးအတွက် အဖော်ဖြစ်စေပြီး တင်းကျန့်ကို တစ်သက်လုံး နောင်တရအောင်လုပ်ဖို့ပါ။ နောက်ပိုင်းမှာ တင်းကျန့်က သူ့ကို ရူးသွပ်စွာ လက်စားချေရင်လည်း ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။

"ကယ်လို့ ရတယ်" လင်ရှမ်းဟွာရဲ့ အသံကို ကြားတော့ တင်းကျန့်က အိပ်မက်က နိုးလာသလို ဖြစ်သွားပြီး အမြန် ပြောလိုက်တယ်။

စုန့်ချင်းရှုရဲ့ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားပြီး ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးထဲက အလင်းရောင်က တဖြည်းဖြည်း ပြန်ပေါ်လာပါတယ်။

"မြန်မြန် ကယ်လေ" လင်ရှမ်းဟွာက စိတ်ပူစွာ ပြောလိုက်တယ်။ တင်းအစ်ကိုကြီးက ဘာလို့ ဒီလောက် နှေးနေတာလဲလို့ တွေးနေသည်။

တင်းကျန့်က ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်တယ်။ "ငါ့ရဲ့ နတ်မြတ်ကျမ်းနဲ့ ကယ်လို့ရတယ်။ သူ့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက အပ်စိုက်မှတ်တွေကို စွမ်းအင်နဲ့ လှည့်ပတ်ပေးရမယ်။ ဒါက... ဒါက ယောက်ျားလေးနဲ့ မိန်းကလေး မသင့်တော်ဘူး။ ငါ..."

လင်ရှမ်းဟွာက တင်းကျန့်ရဲ့ မျက်နှာက နီရဲနေတာကို တွေ့တော့ သူမရဲ့ ချစ်သူက တကယ့် လူကောင်းဆိုတော့ တမင်တကာ အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိသည်။ ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသေးတယ်... ဒါကြောင့် သူမက စုန့်ချင်းရှုကို အခက်တွေ့စွာနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

စုန့်ချင်းရှုက ဟူအမျိုးသမီးကို ကယ်လို့ရတယ်ဆိုတာကို ကြားတော့ အရမ်းပျော်သွားပြီး ဘာမှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ အော်လိုက်တယ်။ "မင်း မရှက်နဲ့တော့၊ မြန်မြန် ကယ်ပေး" စုန့်ချင်းရှုက ခေတ်သစ်က လူတစ်ယောက်ဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဟူအမျိုးသမီးရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို အနှိပ်ခံတာနဲ့ အတူတူပဲလို့ တွေးလိုက်သည်။