အခန်း ၂၈ နတ်မြတ်ကျမ်း

"သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး" ဝိညာဉ်ရေးရာတွေက မသေချာပေမဲ့ လင်ရှမ်းဟွာက သူ့အမေက မကောင်းတဲ့ဘုံ သုံးခုကို ရောက်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး။

"ဒါဆို အဆင်ပြေသွားပြီပေါ့" စုန့်ချင်းရှုက လက်ကို ဖြန့်လိုက်တယ်။ "မမလေးက အဲဒီ ရက်စက်တဲ့ ကျိန်စာကို စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ဘူး။"

"စုန့်သခင်လေးရဲ့ အကြံဉာဏ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" သူ့ရဲ့ ရှင်းပြချက်ကြောင့် လင်ရှမ်းဟွာက စိတ်ထဲမှာ လွတ်လပ်သွားပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခုကို ချထားလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ အရင်က သူကိုယ်တိုင် အဲဒီအခြေအနေထဲမှာ ရှိနေတော့ ဒီအချက်ကို မသိခဲ့ဘူး။ တင်းအကို ကလည်း သာမန်လူလို တွေးတတ်တဲ့ သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒီလောက် သိမ်မွေ့တဲ့ အတွေးအခေါ်မျိုး မရှိတော့ နှစ်ယောက်စလုံး မဟုတ်မမှန်တဲ့ ကျိန်စာကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြတယ်။

"မမလေး စိတ်ချပါ။ မမလေးနဲ့ တင်းသူရဲကောင်းတို့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်အောင် ကျွန်တော် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။" စုန့်ချင်းရှုက နှစ်ယောက်ကြားက ပြဿနာကို ပြေလည် သွားတော့ ဒီခရီးက အတော်လေး အကျိုးရှိတယ်လို့တွေးလျက်  စိတ်ထဲမှာ ကျေနပ်သွားပြီး ထရပ်ကာနှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။

"စုန့်သခင်လေးကို ဒုက္ခပေးမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်" လင်းရှန်းဟွာက ထရပ်ပြီး ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ သူက ရုပ်ရည်ပျက်စီးနေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အမူအရာတွေက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ အလှတရားကို ထုတ်ဖော်နေတာကို မြင်တော့ စုန့်ချင်းရှုက ရိုးသားစွာပြုံးပြီး လှည့်ထွက်လာခဲ့တယ်။

"ရှန်းဟွာကို တွေ့ခဲ့လား" အကျဉ်းခန်းထဲက တင်းကျန့်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထရပ်ပြီး စုန့်ချင်းရှုကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "သူ အခု အဆင်ပြေရဲ့လား။"

စုန့်ချင်းရှုက စိတ်မရှည်စွာ ခေါင်းခါလိုက်တယ်။ "မင်းတို့ နှစ်ယောက်က တကယ့်ကို ချစ်သူတွေပဲ။ ပထမဆုံး မေးတဲ့ စကားက အတူတူပဲ။ သူ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်။ စိတ်ပူပင်မှုတွေ များနေလို့ နည်းနည်း ပိန်သွားတယ်။"

"ဒါဆို ကောင်းပါတယ်။ ကောင်းပါတယ်..." တင်းကျန့်က ရူးသွပ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်လို ဟားဟား ရယ်နေတယ်။

"ရယ်မနေနဲ့တော့" စုန့်ချင်းရှုက ချောင်းဟန့်လိုက်တယ်။ "ငါတို့ နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်းအကြောင်း ဆက်ပြောကြရအောင်။"

တင်းကျန့်က ချက်ချင်း သတိထားလာသည်။ "ငါနဲ့ ရှန်းဟွာက ကျန်းကျိုးမြို့က ထွက်သွားပြီးရင် နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်းကို မင်းကို ပေးမယ်။"

စုန့်ချင်းရှုက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါက တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ မင်း လိမ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

"ငါလည်းအတူတူပဲ" တင်းကျန့်က လက်ကို ရင်ဘတ်မှာ ယှက်ပြီး အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အခု မင်းကို သင်ပေးဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းရဲ့ စကားကို ငါ ယုံကြည်တယ်ဆိုပါဦး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်းက ငါ့ရဲ့ သွေးကြောတွေကို ကုလို့ ရလားဆိုတာ မသိဘူး" စုန့်ချင်းရှုက သံသယရှိတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ နှစ်ယောက်အတွက် အန္တရာယ်များတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ပေးပြီးတဲ့နောက် နတ်မြတ်သိုင်းကျင့်စဉ်က ငါ့အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူးဆိုရင် ငါ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်ပြီး ငိုရမှာလဲ။"

"ငါ့ရဲ့ ခြေထောက်ကအ‌ေကြောကို လင်ထွေ့စီရဲ့ လူတွေ ဖြတ်ထားပေမဲ့ အခုတော့ အကောင်းအတိုင်းပဲ မဟုတ်လား" တင်းကျန့်က ခြေထောက်ကို ဆန့်ပြီး ပြလိုက်တယ်။

"အဲဒါတွေက မင်းပြောတာတွေပဲ။ အစစ်အမှန်လား အတုလား ငါ မသိဘူး။ မဖြစ်သေးဘူး " စုန့်ချင်းရှုက မျက်မှောင်ကြုံပြီး လမ်းလျှောက်နေတုန်း ရုတ်တရက် မျက်လုံး တောက်ပသွားပြီး လက်ကို ပုတ်လိုက်တယ်။ "ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်။ မင်းက နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်းရဲ့  ပထမပိုင်းကို အရင် ငါ့ကို သင်ပေးပါ။ မင်းနဲ့ လင်မမလေး ကို ချစ်သူတွေ ဖြစ်အောင် ငါ ကူညီပေးပြီးရင် ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်ကို ငါ့ကို ပေးပါ။ ဘယ်လိုလဲ။ တင်းသူရဲကောင်း၊ ဒါက မင်းနဲ့ လင်မမလေး ရဲ့ စိတ်ထားကို ယုံကြည်လို့ ငါ လျှော့ပေးလိုက်တာပဲ..."

တင်းကျန့်က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး သူ့ရှေ့က လိမ္မာပါးနပ်သည့် လူကို လေထဲက ကတိစကားနဲ့ အလုပ်လုပ်ခိုင်းလို့ မရဘူးဆိုတာကို သူသိသည်။ "ကောင်းပြီ၊ ရှန်းဟွာက ငါ့ဘဝရဲ့ အချစ်ဆုံး လူပဲ။ နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်း တစ်ခုက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ မင်း သေချာ နားထောင်ပါ။"

ဘေးက တိယွမ်က သူက သိုင်းပညာ သင်ပေးမယ်ဆိုတာကို ကြားတော့ စိတ်ထဲမှာ အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားသည်။ ဒဏ်ရာတွေကြောင့် ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့လို့ နားကို ပိတ်ပြီး နံရံထောင့်မှာ ကုပ်နေလိုက်တယ်။

တင်းကျန့်က သူ့ကို သနားတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဟေ့၊ တိယွမ်၊ မင်းလည်း နားထောင်လိုက်ပါ။"

တိယွမ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းနေတယ်။ တင်းကျန့်က သူ့ကို မျက်လုံးပြူးပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ "ထပ်ပြီး အရိုက်ခံချင်နေတာလား။"

တိယွမ်က ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ နားကို ပိတ်ထားတဲ့ လက်တွေကို ဖြုတ်ပြီး ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့နဲ့ နားထောင်လိုက်တယ်။

စုန့်ချင်းရှုက မျှော်လင့်ချက် မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေတော့ တင်းကျန့်က ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သိုင်းပညာကို ကြိုးစားလေ့ကျင့်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါက အရမ်း အရေးကြီးတယ်။ ဒါပေမယ့် အလျင်စလို မလုပ်သင့်ဘူး။ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့ကျင့်ရမယ်။ နတ်မြတ်ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်တဲ့အခါ စိတ်တည်ငြိမ်ပြီး အာရုံစူးစိုက်ရမယ်။"

"ကောင်းပါပြီ" စုန့်ချင်းရှုက အလျင်စလို မလုပ်ရဘူးလို့ ပြောနေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ ဘယ်အချိန်မှာ လိုက်သတ်ခံရမလဲ မသိဘူး။

သူ့စကားကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ တင်းကျန့်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်း ကျင့်စဉ်၏ စာသားများကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ "ရှေးကတည်းက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး စတင်ဖြစ်တည်လာတဲ့အချိန်မှာ ယင်နဲ့ယန် ကို မွေးဖွားတယ်၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ၊ စက်ဝန်းခြာက်ခုထဲမှာ ရှိတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ချီ စွမ်းအင်ကို လမ်းကြောင်းကိုးခု၊ အမှတ်ကိုးခု၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးခု၊ အဆစ်ဆယ့်နှစ်ခုတို့မှာ ဖြတ်သန်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ စုစည်း၊ နောက်ပြီးအားလုံးက ကောင်းကင်နဲ့ဆက်သွယ်တယ်..."

"ကောင်းကင်ရဲ့ ချီစွမ်းအင်က သန့်ရှင်းတယ်။ ကောင်းကင်ရဲ့စွမ်းအင်အတိုင်း လိုက်ပါထိန်းချုပ်ပါ ။ ယန်စွမ်းအင်က သန်မာလာမယ်။”

ဒါကြောင့် သူတော်စင်တွေက ကောင်းကင်ရဲ့ ချီစွမ်းအင် ဝိဉာဉ် ထုတ်လွင့်ဖို့အသုံးပြုပြီး နတ်ဘုရားတွေကို ဆက်သွယ်နိုင်ကြတယ်(နတ်ဘုရားဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံတယ်)”

သူရဲ့ ဝိညာဉ်က အလွန် အားကောင်းလို့လား မသိဘူး။ စုန့်ချင်းရှုက မှတ်ဉာဏ်ကောင်းပြီး ကြားတဲ့အရာကို တစ်ခါတည်းနဲ့ မှတ်မိသွားတယ်။ နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်းရဲ့ အပေါ်ပိုင်းက နောက်ဆုံး စာသားတွေကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ပြီး အကုန်လုံး မှတ်မိပြီဆိုတာကို သေချာအောင် လုပ်လိုက်တယ်။

စာသားတွေကို သေချာ စဉ်းစားကြည့်တော့ နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်းရဲ့ အဓိက အချက်က ကောင်းကင်ရဲ့ ချီ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူဖို့ပဲ။ သာမန် သိုင်းပညာတွေနဲ့ မတူတာက သွေးကြောတွေကို အသုံးပြုပြီး စွမ်းအင်ကို လှည့်ပတ်ဖို့ မလိုဘူး။ လေ့ကျင့်ပြီးရင် သွေးကြောတွေကို ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနိုင်တယ်။ တကယ့်ကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက ထူးခြားတဲ့ သိုင်းပညာပါ။

စုန့်ချင်းရှုက အလွန် ပျော်ရွှင်သွားတယ်။ "နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်းက တကယ်ကို ထူးခြားပါတယ်။ တင်းသူရဲကောင်း စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်က ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို ဂရုမစိုက်ပေမယ့် ကတိကို အမြဲတမ်း တန်ဖိုးထားပါတယ်။ မင်းနဲ့ လင်မမလေးကို ဝေးဝေးကို ထွက်ပြေးနိုင်အောင် ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်။"

"ဟင်" တင်းကျန့်က သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူက လေ့ကျင့်နည်းကို မသင်ပေးဘဲ စာသားတွေကို တစ်ခါပဲ ရွတ်ပြလိုက်တာပါ။ သူက နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ စွမ်းအင်ကို ရသွားပြီ။ ကျန်တဲ့ လေ့ကျင့်နည်းက အချိန်ယူပြီး ကောင်းကင်ရဲ့ စွမ်းအင်ကို ပြောင်းလဲဖို့ပဲ လိုအပ်တယ်။ ဘေးမှာ နားထောင်နေတဲ့ တိယွမ်ကို ကြည့်တော့ နားလည်ပုံ မရဘူး။ သူက စိတ်ထဲမှာ သံသယတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ ဒီလူက ရာစုနှစ် တစ်ခုမှာ တစ်ယောက်ပဲ ပေါ်တဲ့ သိုင်းပါရမီရှင်များလား။

စုန့်ချင်းရှုက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အပြောင်းအလဲကို သတိထားမိပြီး စိတ်ထဲမှာ လန့်သွားတယ်။ အရင်ဘဝက ဂိမ်းဆော့တုန်းကလို လျှို့ဝှက်စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ယူပြီး ချက်ချင်း အဆင့်အမြင့်ဆုံးကို ရောက်သွားသလိုပဲ။ သူက တကယ်ကို နာမည်ကြီးတဲ့ ထူးချွန်သူများလား။

"စုန့်သခင်လေး၊ လင်းလူကြီးမင်းက အိမ်တော်ကို ခဏ လာဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်ပါတယ်" ဝေးဝေးက အစေခံ တစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။

"သိပြီ၊ ကျွန်တော် ချက်ချင်း လာခဲ့ပါ့မယ်" စုန့်ချင်းရှုက အော်ပြောပြီး တင်းကျန့်ကို ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "တင်းသူရဲကောင်း၊ မင်းနဲ့ လင်မမလေးရဲ့ ကိစ္စက လင်ထွေ့စီ ဆီက စရမှာ။ ကျွန်တော် သူ့ကို အရင် သွားတွေ့လိုက်ပါ့မယ်။"

"ကောင်းပြီ" တင်းကျန့်က မထီမဲ့မြင် ပြန်ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားတယ်။ ဘေးက တိယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်သည်။ ကြက်ဥတွေကို တောင်းတစ်ခုထဲမှာ ထည့်လို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒီကောင်လေးက နည်းနည်း ဉာဏ်နည်းပေမဲ့ သစ္စာရှိတယ်။ တစ်နေ့မှာ ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို အတူတူ မြှုပ်နှံဖို့ သူ့ကို အားကိုးရမယ်...

"လင်လူကြီးမင်း က ဒီလောက် အလျင်အမြန် ကျွန်တော့်ကို လာခိုင်းတာ ဘာများလဲ" လမ်းလျှောက်နေတုန်း စုန့်ချင်းရှုက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အားနည်းတဲ့ စွမ်းအင်လေး ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားနေတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ စွမ်းအင်လေးက သွေးကြောတွေနဲ့ အပ်စိုက်မှတ်တွေကို ဖြတ်သွားတော့ အရင်က နာကျင်နေတာတွေ ပျောက်သွားပြီး အေးမြတဲ့ ခံစားချက်လေးတွေ ရလာတယ်။ အခုတော့ သွေးကြောတွေနဲ့ အပ်စိုက်မှတ်တော်တော်များများ သွားစရာလမ်း မရှိတော့ဘူး။ ဒါက နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်း အစုံ မရသေးလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တစ်နေ့မှာ နတ်မြတ်သိုင်းကျမ်း အပြည့်အစုံကို ရရင် သူ ပြန်ကောင်းလာဖို့ မခက်တော့ဘူးလို့ တွေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးရဲ့ မျက်နှာမှာ ပျော်ရွှင်နေတာဆိုတော့ ဘာများ ရှာတွေ့သွားပြီလဲ" လင်ထွေ့စီ က လက်ထဲက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း မှုတ်လိုက်တယ်။ မျက်နှာက အေးစက်နေတယ်။