ဝေရှောင်ပေါင်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်သောအခါ ဖခင်ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းသွားသည်။ "ပြီးပြီ... ပြီးပြီ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အာခဲ၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် တခြားလူရဲ့ မိန်းမ ဖြစ်နေတာလဲ... မဖြစ်ဘူး မဖြစ်ဘူး... ရှောင်ပေါင်၊ မင်းက အားတင်းထားရမယ်။ ငါက တစ်သက်လုံး မင်းနောက်လိုက်နေမှာ။ တစ္ဆေလို လိုက်နေမှာ၊ နောက်ဆုံးထိ ကပ်ပါနေမှာ။ မင်းက ၁၈ ကြိမ် လက်ထပ်ရင်တောင် ၁၉ ကြိမ်မြောက်က ငါ့ကို လက်ထပ်ရလိမ့်မယ်"
စုန့်ချင်းရှုသည် အလွန်တည်ငြိမ်သည်၊ “နယ်စားက ပေါင်ချင်းဝမ်နှင့် စေ့စပ်စာချုပ်ကို လဲလှယ်ပြီးပြီလား?”
ဝူဆန်ကွေးသည် ခေတ္တမျှ ချီတုံချတုံ ဖြစ်ပြီး အမှန်အတိုင်း ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် “မလဲလှယ်ရသေးပါဘူး”
သူသည် ထိုကိစ္စကို စိတ်ကူးထားရုံသာဖြစ်ပြီး ပေါင်မင်းသားနှင့် တရားဝင် မင်္ဂလာပွဲ မစီစဉ်ရသေးပေ။ ဤကိစ္စကို စစ်ဆေးလျှင် လွယ်လွယ်ကူကူ သိနိုင်သောကြောင့် ဝူဆန်ကွေးသည် လိမ်မပြောချင်တော့ပေ။ နန်းတော်က လူတွေက သူ့အကြောင်းကို တစ်စုံတစ်ရာ ရှာတွေ့ရင် ဘုရင်ကို လိမ်လည်မှုအတွက် သူ မကြောက်သော်လည်း အနည်းငယ် ပြဿနာရှိနိုင်ပေသည်။
"အကယ်၍ တရားဝင် စေ့စပ်ထားခြင်း မရှိသေးဘူးဆိုရင် နယ်စားမင်းအနေနဲ့ ဝေသံအမတ်ကို ထပ်မံစဉ်းစားသင့်ပါတယ်။ သူက အရွယ်ငယ်ပေမယ့် ရာထူးကြီးတယ်။ ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က သူ့အတွက် လက်ထပ်ပွဲကို စီစဉ်ပေးလိုက်တာက သူ့ရဲ့ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကို ပြသနေပါတယ်’’ စုန့်ချင်းရှုသည် အလျင်လိုခြင်းမရှိပဲ ခန်းရှီကို အသုံးချကာ ဝူဆန်ကွေးအား ဖိအားပေးသည်။
ဝူဆန်ကွေး၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ရယ်မောရင်း “ကျွန်တော် သေချာစဉ်းစားပါ့မယ်။ မိန်းမနဲ့ တိုင်ပင်ပြီးတော့ ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် လူကြီးမင်းတို့နှစ်ဦးကို ပြန်ပြောပေးပါ့မယ်။”
“ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ” စုန့်ချင်းရှုက အရက်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ပြီး “လာပါ။ ကျွန်တော် အနောက်ပိုင်းနယ်စားကို အရက်တစ်ခွက်နဲ့ ဂါရဝပြုပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ စားပွဲဝိုင်း၏ ထူးဆန်းသော အနေအထားသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လူအသီးသီးသည် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုစကားများ၊ ရာထူးတိုးမြှင့်မှုများအကြောင်း ပြောဆိုရင်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပွဲပြီးဆုံးသွားသည်။
ဝူယင်ရှုံသည် ဝေရှောင်ပေါင်ကို အန်းဖူဥယျာဉ်သို့ လိုက်ပို့ပြီးနောက် ခန်းမတွင် ထိုင်ကြသည်။ ဝူယင်ရှုံသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပိုးသားသေတ္တာနှစ်ခုကို တစ်ယောက်ဆီပေးလိုက်ပြီး "ဒီထဲမှာ ငွေအနည်းငယ်ပါပါတယ်။ ဝေသံအမတ်နဲ့ စုန့်စစ်သူကြီးတို့ လိုအပ်သလို သုံးဖို့ပါ။ နန်းတော်ကို ပြန်တဲ့အခါကျရင်လည်း လူကြီးမင်းတို့နှစ်ဦးရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေအတွက် ကျွန်တော့်အဖေက နောက်ထပ် လက်ဆောင်တွေ ပေးပါဦးမယ်"
ဝေရှောင်ပေါင်နှင့် စုန့်ချင်းရှုတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ရယ်သည် “ရပါတယ်၊ ရပါတယ်၊ ယဉ်ကျေးနေဖို့မလိုပါဘူး ကျွန်တော် မြို့တော်ကနေ ထွက်လာတုန်းက ဧကရာဇ်က ‘ရှောင်ကွေ့ဇီ၊ လူတွေက ဝူဆန်ကွေးကို သစ္စာဖောက်လို့ ပြောနေကြသည်၊ သူက သစ္စာရှိတဲ့သူလား သစ္စာဖောက်လားဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ပါ၊ သေချာ ဂရုစိုက်ပြီး ကြည့်ပါ၊ အထင်မမှားစေနဲ့’လို့ မှာလိုက်တယ်၊ ကျွန်တော်လည်း ‘ဧကရာဇ် စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် မျက်လုံးကို သေချာပြူးပြီး ခေါင်းအစခြေအဆုံး သေချာ ကြည့်ပါ့မယ်လို့ ပြန်ဖြေခဲ့တယ်’ ဟားဟား၊ မင်းသားလေး၊ သစ္စာရှိတာလား သစ္စာဖောက်တာလားဆိုတာက ပါးစပ်ကနေ ပြောတဲ့စကားပေါ် မူတည်တာမဟုတ်ဘူးလား?"
ရသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်လာသည်။ “မင်းတို့ ချင်နိုင်ငံက ငါ့အဖေရဲ့ လက်နဲ့ပဲ တည်ထောင်ခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ အခုလို အေးချမ်းပြီးနောက် ကျေးဇူးမသိတတ်ဘဲ င့ါအဖေနဲ့ ငါ့ကို သစ္စာရှိလား၊ သစ္စာဖောက်လားဆိုတာကို လာစစ်ဆေးတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် မင်းသမီးကို လက်ထပ်ပေးလိုက်တာကလည်း ကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု တွေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ သားအဖက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အတွက် သစ္စာရှိရှိ အလုပ်လုပ်ပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ခွေးလို၊ မြင်းလို အလုပ်လုပ်ပေးတာတောင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ ပြန်ဆပ်နိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး"
စုန့်ချင်းရှုသည် ဝူယင်ရှုံ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဝူယင်ရှုံသည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး နေထိုင်ပြုမူပုံမှာ စစ်သားတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင် ရှိသော်လည်း ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။ ဝူဆန်ကွေးကတော့ သူ့စိတ်ခံစားချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ မဖော်ပြဘူး။ အကယ်၍ သူ၏ဇနီးလောင်းကို ဝေရှောင်ပေါင်က ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ကစားခဲ့ကြောင်းသိရင် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဝေရှောင်ပေါင်သည် ခြေထောက်ကို ချိတ်ပြီး “ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်လည်း မင်းတို့ အလွန်သစ္စာရှိတယ်ဆိုတာကို သိပါတယ်၊ ဧကရာဇ်က မင်းကို မယုံကြည်ရင် မင်းသမီးကိုလည်း ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းသားငယ်၊ ဧကရာဇ်ရဲ့ ယောက်ဖ ဖြစ်သွားတာနဲ့ ရာထူး (၈) ဆင့်တောင် တက်သွားတာ တကယ် မြန်တာပဲ” ဝူယင်ရှုံက ပြန်ပြောသည် “ဒါကတော့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။ ဝေသံအမတ်ကိုလည်း ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။ ဝေရှောင်ပေါင်သည် စိတ်ထဲက တွေးသည်၊ “ဒီအချိန်အတွင်းမှာ မင်းရဲ့ဇနီးကို ငါ တော်တော်လေး စကားနားထောင်အောင် သွန်သင်ပေးထားတာ ဒါကိုရော မင်းက ကျေးဇူးတင်ပါ့မလား”
ဝူယင်ရှုံကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပိုးသားသေတ္တာများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အတွင်း၌ ပိုက်ဆံစည်း (၁၀) စည်း၊ တစ်စည်းလျှင် ပိုက်ဆံအိတ် (၄၀) ထုပ်၊ တစ်ထုပ်လျှင် ငွေသား (၅၀၀) ပါဝင်သည်၊ စုစုပေါင်း ငွေသား (၂၀၀,၀၀၀) ဖြစ်သည်။ ဝေရှောင်ပေါင်သည် အံ့အားသင့်ပြီး ပျော်ရွှင်သွားသည်။ သူသည် စုန့်ချင်းရှုကို လှည့်ပြောလိုက်သည်၊ "အကိုကြီး စုန့်၊ ဒီလိပ်ကလေးက အရမ်းကို ရက်ရောတာပဲ။ ငွေ (၂၀၀,၀၀၀) က အပိုသုံးဖို့ပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါက အများကြီးသုံးဖို့ တောင်းရင် (၁) သန်း၊ (၂) သန်း လောက်ဖြစ်မလား”
စုန့်ချင်းရှုသည် ပိုးသားသေတ္တာကို ဘေးသို့ ချထားပြီး စိတ်မဝင်စားပေ။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောသည် "ဝေညီလေး၊ ငါတို့က ပိုက်ဆံကို ယူနိုင်ပေမယ့် မသုံးလိုက်ရမှာကိုပဲ စိုးရိမ်တယ်"
ဝေရှောင်ပေါင်သည် လန့်သွားပြီး ပျော်ရွှင်မှုမှ ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသည် "အကိုကြီး ဘာလို့ ဒီလိုပြောတာလဲ?"
"ဝေညီလေး၊ ဒီနေ့ ပွဲတော်မှာ ငါ ဘာလို့ မင်းအတွက် အမိန့်တော်ကို အတုလုပ်ပြီး လက်ထပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုတာလဲ သိလား?" စုန့်ချင်းရှုက မေးသည်။
"အကိုကြီးရဲ့ ကျေးဇူးကို ရှောင်ပေါင်က အမြဲတမ်း မှတ်ထားပါ့မယ်။ နောင်တစ်ချိန် ယန်ကျင်းကို ပြန်ရောက်ရင် ညီအကိုချင်း အရာအားလုံးကို တာဝန်ယူပါ့မယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အပြစ်ပေးမှာမဟုတ်ပါဘူး" ဝေရှောင်ပေါင်သည် ယနေ့ အမိန့်တော်ကို အတုပြုလုပ်ခြင်းအတွက် စိတ်ပူနေသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ၎င်းသည် သေဒဏ်ပေးနိုင်သည့် ရာဇဝတ်မှုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ည စုန့်ချင်းရှု စပြောသောအခါတွင် ဝူဆန်ကွေးအဖွဲ့က သံသယမဝင်ခဲ့ကြပေ။
"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ဉာဏ်ပညာကြီးတဲ့သူပါ။ ငါ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြရင် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး" စုန့်ချင်းရှုက စိတ်မပူဘဲ ပြောသည် "ငါ ပြောချင်တာက တခြားကိစ္စတစ်ခု၊ ဝူဆန်ကွေးက ပေါင်မင်းသားနဲ့ မိသားစုဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်"
ဝေရှောင်ပေါင်သည် ချက်ချင်း ထရပ်သည် "ဟုတ်သားပဲ။ ဒီနေ့ စုန့်အကိုကြီးသာ စိတ်ကူးမရခဲ့ရင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့က လိမ်ညာတာကို သိမှာမဟုတ်ဘူး"
"ငါ အရင်ကတည်းက သတင်းရထားလို့ ဝူဆန်ကွေးရဲ့ အရာရှိတွေရှေ့မှာ ဒီကိစ္စကို တမင်တကာ ပြောခဲ့တာ" စုန့်ချင်းရှုက စိတ်ထဲမှ တွေးသည်၊ သူသည် ခန်းရှီက ဝူဆန်ကွေးနဲ့ ဟုန်လီကို လျင်မြန်စွာ အနိုင်ယူတာကို မလိုလားပေ။ ဒါပေမဲ့ ဝူဆန်ကွေးနဲ့ ဟုန်လီက ခန်းရှီကို ပူးပေါင်းပြီး အနိုင်ယူတာကိုလည်း မလိုလားပေ။ ဒီလို မညီမျှတဲ့ အခြေအနေက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးပဲ။
"ဒါပေမဲ့ ဝူဆန်ကွေးရဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ရတာ အားခဲကို ကျွန်တော်နဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်ပုံ မပေါ်ဘူး" ဝေရှောင်ပေါင်သည် အချစ်ကြောင့် လွတ်မသွားသေးပဲ အသိစိတ် အနည်းငယ်ရှိသေးသည်။ သူက မင်းသားရဲ့သား၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ မိသားစုက လူတစ်ယောက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ပြည်တန်ဆာရုံက ထွက်လာတဲ့ သူ့လို လူပေလူတေတစ်ယောက်မှာ အားသာချက်မရှိဘူးဆိုတာ သိသည်။
စုန့်ချင်းရှုသည် မပြုံးဘဲ ဆိတ်ဆိတ်နေသည်၊ စိတ်ထဲမှ တွေးသည် ငါက ဖူခန်းအန်နဲ့ အားခဲတို့ရဲ့ နိုင်ငံရေးမင်္ဂလာပွဲကို ဖျက်ဆီးချင်ရုံပဲ။ ဝူဆန်ကွေးက မင်းကို ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး...
နယ်စားမင်းဝူ၏ အိမ်တော်ထဲတွင် ဝူဆန်ကွေးသည် သူ၏အတွင်းလူ အချို့နှင့် ဆွေးနွေးနေသည်။
"နယ်စားမင်း၊ အခု ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကလည်း ပါဝင်လာပြီ။ အားခဲက ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်သင့်လဲ?" ဝူဆန်ကွေး၏ သားမက် ရှာကောရှန်သည် ပြောနေရင်း စိတ်ထဲတွင် အားခဲ၏ အလွန်လှပသော မျက်နှာကို မြင်ယောင်နေသည်၊ တူညီတဲ့ အနောက်ပိုင်းနယ်စားရဲ့ သမီးဖြစ်ပေမယ့် သူ လက်ထပ်ခဲ့တဲ့သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွာခြားတာလဲဆိုပြီး စိတ်ထဲက နောင်တရနေသည်၊
"အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့က ခန်းရှီရဲ့ သဘောထားကို ငြင်းဆန်ပြီး အားခဲကို တခြားသူနဲ့ လက်ထပ်ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း ပြဿနာမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပေါင်မင်းသားရဲ့သားနဲ့ လက်ထပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ခန်းရှီနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရန်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ အခုက အချိန်မကျသေးဘူး၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး" ဝူယင်ရှုံက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။
“ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ လူမိုက်နဲ့တော့ လက်ထပ်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဒီအချိန်မှာ အားခဲ့က အပြင်ကနေ တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်လာပြီး ဒေါသတကြီး ပြောသည်၊
“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ၊ ဘယ်သူက မင်းကို ဝင်လာခိုင်းတာလဲ” ဝူဆန်ကွေးသည် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊
အားခဲသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမ၏အဖေကို ကြောက်ခဲ့ရသောကြောင့် ဝူယင်ရှုံနောက်တွင် ပုန်းနေသည်။ ဝူယင်ရှုံသည် ခေါင်းစဉ်ကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည် "အားခဲ၊ မင်း ဖူခန်းအန်ကို ဒီနေ့ ခိုးကြည့်ခဲ့တယ်၊ ဘယ်လိုထင်လဲ?"
မွန်းလွဲပိုင်းတွင် အခန်းတွင်းမှ မြင်ခဲ့ရသော ခံ့ညားထည်ဝါသော လူငယ်ကို တွေးလိုက်သောအခါ အားခဲ၏ မျက်နှာတွင် နီရဲသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောသည် "မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဝေရှောင်ပေါင်ထက်တော့ ကောင်းတယ်"
ဒီနှစ်တွေအတွင်း နယ်စားမင်းနှင့် ပေါင်မင်းသားတို့သည် မြောက်ပိုင်းတွင် မွန်ဂိုများကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ မြောက်ပိုင်းတွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသော အားခဲသည် ပေါင်မင်းသား၏သား ဖူခန်းအန်သည် စစ်ပွဲများကို ပြောင်မြောက်စွာတိုက်နိုင်သော သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရသည်။ သူမသည် အရင်ကတည်းက ချစ်ခင်မြတ်နိုးခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ရုပ်ရည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သောကြောင့် လက်ထပ်ရန် သဘောမတူခဲ့ပေ။ သူမ အိမ်မှ ထွက်ပြေးပြီး ခရီးထွက်ခဲ့ရခြင်းမှာ ဖူခန်းအန်၏ ရုပ်ရည်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ကြည့်ရှုလိုသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာမှ လူတိုင်းသည် ကျွမ်းကျင်သော အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောကြသည်။ အားခဲ၏ မျက်နှာသည် နီရဲသွားသည်။ ဝူယင်ရှုံ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်ပေါ်လာပြီး ရှေ့သို့ တက်သွားသည် "အဖေ၊ ကျွန်တော့်မှာ အစီအစဉ်တစ်ခုရှိတယ်။ ဒါက ပေါင်မင်းသားနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရုံသာမက ခန်းရှီကိုလည်း စိတ်မကွက်စေပါဘူး"