အခန်း (၁၃၃) လက်ထက်ပွဲသံတမန်(သို့)သတို့သမီးလာတောင်းခြင်း

နောက်တစ်နေ့တွင် လက်ထပ်သံတမန် အဖွဲ့က မနက်စောစောကတည်းက အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားသည်။ ရှန်ဟိုင်ဂိတ်ဘက်မှ ခရာ(ချို)သံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် စစ်ဗိုလ်တစ်ဦးက လာရောက်အစီရင်ခံသည် “အနောက်ပိုင်းနယ်စားက မင်းသမီးကို ကြိုဆိုဖို့ ရောက်လာပါပြီ”

စုန့်ချင်းရှုနှင့် ဝေရှောင်ပေါင်တို့သည် မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ရှေ့သို့ ချီတက်ကြသည်။ သံချပ်ကာများဖြင့် ပြောင်လက်တောက်ပနေသော တပ်စုတစ်စုက ဒေါင်ကောင်းသောမြင်းများစီးလျက် ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် တန်းစီရပ်လိုက်ကြသည်။ ဦးဆောင်သူတစ်ဦးသည် တိုက်ရိုက် မင်းသမီး၏ ရထားရှေ့သို့ သွားပြီး ဦးညွတ်ကာ “ကျွန်တော်မျိုး အနောက်ပိုင်းနယ်စား ဝူဆန်ကွေး၊ ကျန်းနင်မင်းသမီးကို အရိုအသေပြုပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော စုန့်ချင်းရှုသည် ဝူဆန်ကွေးကို အသေးစိတ် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခန့်ညားပြီး ခရမ်းရောင် မျက်နှာရှိကာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများသည် အဖြူများပြီး အနက်နည်းသည်။ အသက်ကြီးနေသော်လည်း သူ၏ခြေလှမ်းများသည် သန်မာပြီး ခမ်းနားသော လမ်းလျှောက်ဟန်ရှိသည်။ စုန့်ချင်းရှု၏ စိတ်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ 'ဒီ ဝူဆန်ကွေးရဲ့ နဖူးက ခရမ်းရောင်တောက်နေတာက ခရမ်းရောင်အတွင်းအားသိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ထားတဲ့ ယွဲ့ပုချွန်နဲ့ ဆင်တူနေတယ်'

သူ၏ အရိုအသေပြုခြင်းပြီးစီးသောအခါ ဝေရှောင်ပေါင်သည် လက်ထပ်ပွဲသံတမန်ဖြစ်သည့်အတွက် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်"အနောက်ပိုင်းနယ်စား၊ အရိုအသေပြုစရာမလိုပါဘူး" ဝူဆန်ကွေးသည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး လူနှစ်ဦး၏ ဘေးသို့ လာရောက်ကာ ရယ်မောပြီး ပြောသည် "ဒီဘက်က အော့ပိုင်(အိုးဘို)ကို သတ္တိရှိရှိ ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး နာမည်ကြီးနေတဲ့ ဝေသံအမတ်လား? ဒါဆို ဒီဘက်က ထိုင်ရှန်းတောင်မှာ သူရဲကောင်းတွေကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ စုန့်လူကြီးမင်း ဖြစ်ရမယ်"

ဝူဆန်ကွေးသည် စစ်သားဘဝမှ လာသူဖြစ်သဖြင့် ဝေရှောင်ပေါင်သည် ကြက်ဖမ်းရန် အင်အားပင် မရှိကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်။

သူ ခုနက ပြောခဲ့သော စကားများမှာ ရာထူးကြီးသူများ အသုံးပြုလေ့ရှိသော မျက်နှာလုပ်သည့် နည်းလမ်းများသာ ဖြစ်သည်။ မနေ့ညက ယန်ယိကျစ်၏ အစီရင်ခံစာအရ စုန့်ချင်းရှု၏ သိုင်းပညာသည် အဆုံးမရှိ နက်နဲသည်ကို သိသဖြင့် အနာဂတ်တွင် အသုံးမပြုနိုင်ပါက ဖယ်ရှားပစ်ရန် နည်းလမ်းရှာရမည်ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

စုန့်ချင်းရှုနှင့် ဝေရှောင်ပေါင်တို့သည် အလျင်အမြန်ပင် အရိုအသေပေးပြီး “မခံယူဝံပါဘူး၊ အနောက်ပိုင်းနယ်စားကို ဂါရဝပြုပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဝူဆန်ကွေးက တဟားဟား ရယ်မောပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ  "လူကြီးမင်းနှစ်ဦးရဲ့ ဖြောင့်မတ်မှုနဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကျွန်တော် အရင်တကည်းက ကြားခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီလို ရိုသေမှုတွေ မလုပ်ပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော့်သားနဲ့ ကျွန်တော်က အနာဂတ်မှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကူအညီတွေကို လိုဦးမှာပါ။ လူကြီးမင်းတို့အနေနဲ့ မငြင်းပယ်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့အားလုံး မိသားစုလိုပဲ နေကြတာပေါ့"

စုန့်ချင်းရှုသည် စိတ်ထဲတွင် ရွံရှာသွားသည်။ ဝေရှောင်ပေါင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နေပြီး ဝူဆန်ကွေးနှင့် အပြန်အလှန် မြှောက်ပင့်စကားများ ပြောဆိုနေသည်ကို ကြည့်ပြီး စုန့်ချင်းရှုသည် သူ့ကိုယ်သူ ရှက်ရွံမိသည်။ သူသည် သူတို့နှစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရှက်မဲ့မှု အဆင့်က ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။

လူသုံးယောက်သည် မြင်းများနှင့်အတူ ရှေ့မှဦးဆောင်ပြီး မင်းသမီးကို မြို့ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ရှန်ဟိုင်ကွမ်းမြို့သူမြို့သားများသည် မင်းသမီးအား အနောက်ပိုင်းနယ်စား၏ သားနှင့် ပေးစားလိုက်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ လမ်းဘေးတွင် လူအများအပြား ပြည့်နှက်နေပြီး စိတ်ဝင်တစား လာရောက် ကြည့်ရှုကြသည်။ မြို့ထဲတွင် မီးပုံးများ ချိတ်ဆွဲထားပြီး ပွဲလမ်းသဘင်များ၊ မင်္ဂလာပွဲအတွက် ပြုလုပ်ထားသော မဏ္ဍပ်များ ရှိနေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် မင်္ဂလာဗုံမင်္ဂလာမောင်းသံများနှင့် မီးရှူးမီးပန်းဖောက်သံများက မိုးနှင့်မြေကို တုန်ဟည်းနေသည်။

စုန့်ချင်းရှုသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးကို ဂရုတစိုက် လေ့လာပြီး မြေပြင်အနေအထားကို စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းသည်၊ မြို့ရိုးက ၁၅ မီတာခန့် မြင့်သည်၊ အကျယ်က ခုနစ်သို့မဟုတ် ရှစ်မီတာခန့် ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းသည်၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပထမဆုံးသော ခံတပ်ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်၊ နောက်ပြီး ဝူဆန်ကွေး၏ လက်အောက်တွင် စစ်သားတစ်သိန်းရှိနေသည်၊ ဒါကြောင့် ခန်းရှီနှင့် ဟုန်လီတို့နှင့်အတူ သုံးပွင့်ဆိုင် ရပ်တည်နိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

ဝူဆန်ကွေးသည် မင်းသမီးအား လက်ထပ်ပေးလိုက်ကြောင်း သတင်းရရှိပြီးနောက် ကြီးမားသော ဆောက်လုပ်ရေးပရောဂျက်တစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပြီး ကြီးမားသောအဆောက်အအုံများနှင့် မျှော်စင်များပါရှိသော ခမ်းနားသည့် ဥယျာဉ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ အန်းဖူဥယာဉ်ဟု အမည်ပေးထားပြီး အကောင်းဆုံး ပန်းများ အားလုံးကို ထည့်သွင်းထားသည်။ ဝူဆန်ကွေး သားအဖက မင်းသမီးလေးကို အန်းဖူဥယာဉ်မှာ အနားယူဖို့ ပထမဆုံး ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ ကန့်လန့်ကာနောက်မှ မင်းသမီးကို ဂါရဝပြုပြီးနောက် သူတို့သည် စုန့်ချင်းရှု၊ ဝေရှောင်ပေါင်တို့နှင့်အတူ အနောက်ပိုင်းနယ်စား နန်းတော်သို့ ရောက်လာသည်။

အနောက်ပိုင်းနယ်စား၏ နန်းတော်က ကြီးမားပြီး လှပသည်။ ထွင်းထုထားသော နံရံများ၊ အနီရောင် ရင်ပြင်များနှင့် အစိမ်းရောင် ရေကန်များသည် တော်ဝင်နန်းတော် အတွင်းပိုင်းနှင့် မကွာခြားတော့ပေ။ ခန်းမထဲတွင် စားပွဲကြီးများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး အနောက်ပိုင်းနယ်စား၏ လက်အောက်ခံ အရာရှိများ၊ စစ်ဘက်နှင့် အရပ်ဘက် အရာရှိများအားလုံး လာရောက် ဧည့်ခံကြသည်။ ဘုရင့်ကိုယ်စားလှယ် ဝေရှောင်ပေါင်သည် ထိပ်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်ပြီး စုန့်ချင်းရှုနှင့် ဝူဆန်ကွေးတို့သည် ဘယ်ညာတွင် ထိုင်ပြီး ဧည့်ခံကြသည်။

ဝေရှောင်ပေါင်သည် မျက်လုံးများကို ဟိုဒီ လှည့်ပတ်ကြည့်သော်လည်း အားခဲ၏ ပုံရိပ်ကို မတွေ့ရသောကြောင့် စိတ်ပျက်မိသည်။ သို့သော်လည်း နန်းတော်မှ အမျိုးသမီးများသည် သူကဲ့သို့သော အရှင်မင်းကြီး၏ ကိုယ်စားလှယ်ကို လာရောက်နှုတ်ဆက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်သည်။

ဝေရှောင်ပေါင်သည် ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ကို စုန့်ချင်းရှုအား ပေးအပ်လိုက်ပြီး ဖတ်ပြခိုင်းသည်။ စုန့်ချင်းရှု၏ မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် တိတ်တိတ်လေး ပြောလိုက်သည်။ "စုန့်အစ်ကို၊ ဒီစာက ကျွန်တော့်ကို သိပေမယ့် ကျွန်တော်က ဒီစာကို မသိဘူး။ အစ်ကိုလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော်က စာမတတ်ဘူး..."

စုန့်ချင်းရှုသည် နားလည်ကြောင်း ပြုံးပြပြီး ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ လူများအားလုံး၏ရှေ့တွင် ကျယ်လောင်စွာ ဖတ်ပြလိုက်သည်။ ယခုတွင် သူ၏ အတွင်းစွမ်းအားသည် နက်ရှိုင်းပြီး သူ့အသံသည် ကြည်လင်ပြတ်သားကာ အားအင်ပြည့်ဝနေသည်။ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီသည် အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ခန်းမထဲတွင် ဝူဆန်ကွေးသားအဖ၊ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများအားလုံးသည် ဒူးထောက်နေကြပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေကြသည်။

အမိန့်တော်တွင် အနောက်ပိုင်းနယ်စား၏ ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုများ၊ တိုင်းပြည်အတွက် ကြိုးပမ်းမှုများ၊ နယ်နိမိတ်များကို စောင့်ရှောက်မှုများ၊ လူရိုင်းများကို နှိမ်နင်းမှုများအတွက် ချီးမွမ်းထားသည်။ သူ၏လက်အောက်ခံ စစ်သားများအားလုံးကိုလည်း ရာထူးတစ်ဆင့် တိုးမြှင့်ပေးပြီး ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်သည်။ အမိန့်တော်ကို ဖတ်ပြီးသောအခါ ဝူဆန်ကွေးသည် တောင်ဘက်သို့ ဦးညွှတ်ပြီး အော်ဟစ်သည် "အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အသက်ရာကျော်ရှည်ပါစေ!" အကြီးအကဲများလည်း တပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်သည် " အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အသက်ရာကျော်ရှည်ပါစေ!!"

ထိုင်ခုံများတွင် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ကြပြီးနောက် အရက်သုံးခွက် သောက်ပြီးသောအခါ ဝူဆန်ကွေးသည် ဝေရှောင်ပေါင်နှင့် မင်းသမီး၏ လက်ထပ်ပွဲအတွက် ဆွေးနွေးသည် "လာမယ့်လရဲ့ (၄)ရက်နေ့ကတော့ ရက်ကောင်းရက်မြတ်ဖြစ်ပြီး မင်္ဂလာဆောင်ဖို့အတွက် နေ့ထူးနေ့မြတ်ဖြစ်တယ်။ ဝေသံအမတ်က ဒီရက်ကို သဘောကျပါသလား?"

ဝေရှောင်ပေါင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေသည်။ စိတ်ထဲမှ တွေးသည်၊ 'မင်းသမီးက ဝူယင်ရှုံကို လက်ထပ်လိုက်တာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ယာယီခင်ပွန်းဘဝက ပြီးဆုံးသွားပြီ'။ သူက “ဒါက နည်းနည်းတော့ မြန်လွန်းတယ်မလား။ မင်းသမီး လက်ထပ်ပွဲက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး၊ နယ်စားမင်းအနေနဲ့ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်။ ကျွန်တော် ပြောရရင် ဒီမင်းသမီးက ဘုရင်မကြီးနဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိထားတယ်။ တစ်ခုခု လွဲချော်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့တွေအနေနဲ့ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်”

သူ၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုန့်ချင်းရှုသည် သူ့နှုတ်ခမ်းရှိ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် အရက်တစ်ခွက်ကို မော့လိုက်သည်။  စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောနေသည် 'အရင်ကဆိုရင် ဒီလိုပြောတာက ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမယ့် အခု ကျန်းနင်က မော်တုန်းကျူရဲ့ သွေးသားအရင်းအချာဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီ၊ ခန်းရှီနဲ့ ဘုရင်မကြီးက သူမကို သေစေချင်နေကြတာ။ ဘယ်လိုလုပ် ချစ်ခင်မှုတွေ ကျန်တော့မှာလဲ?'

ဝူဆန်ကွေးသည် စိတ်ထဲမှ တင်းသွားသည် "မင်းက တမင်တကာ ပြဿနာရှာနေတာလား ဒါမှမဟုတ် လာဘ်ထိုးခိုင်းနေတာလား" ဟု တွေးလိုက်သည်။ 

သို့သော်လည်းရယ်မောပြီး"ဟုတ်တာပေါ့။ ဟုတ်တာပေါ့။ ဝေအမတ်ကိုပဲ အားကိုးပါတယ်။ မပြည့်စုံတာရှိရင် ညွှန်ကြားပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်။ နောက်လရဲ့ လေးရက်မြောက်နေ့က အရမ်းအလျင်စလိုဖြစ်နေရင်တော့ နောက်လရဲ့ ဆယ်ရက်နေ့ကလည်း အရမ်းကောင်းတဲ့နေ့ပဲ။ မင်းသမီးနဲ့ ကျွန်တော့်သားရဲ့ ဇာတာတွေနဲ့လည်း ကိုက်ညီပါတယ်။ ဘယ်လိုအနှောင့်အယှက်မှ မရှိပါဘူး"

ဝေရှောင်ပေါင်သည် ထပ်မံ ငြင်းဆိုရန် မသိစိတ်က စဉ်းစားလိုက်သည်။ စုန့်ချင်းရှုသည် ဝူဆန်ကွေး၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဒေါသအရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် ချက်ချင်း ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးသည်၊ "နယ်စားမင်းက ဝေသံအမတ်ရဲ့ ပြောစကားတွေကို စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ တကယ်တော့ သူ့မှာ ပြောဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေတာပါ"

ဝူဆန်ကွေးသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် "တကယ်ပဲ လာဘ်ထိုးခိုင်းနေတာလား။ ဒီလို အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက်အရာရှိတွေ ရှေ့မှာ တောင်းနေတာက အရမ်းရုပ်ပေါက်လွန်းတယ်" ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဝေရှောင်ပေါင်သည်လည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး စုန့်ချင်းရှုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသည်။ "စုန့်အစ်ကိုက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ငါနဲ့ မင်းသမီးကိစ္စကို ဖော်ထုတ်တော့မလို့လား။ ပြီးပြီ၊ ပြီးပြီ။ ဒီတစ်ခါ ရှောင်ပေါင်က တကယ်ပဲ ခြေလက်မပါတော့မယ့် လူဖြစ်တော့မယ်..."

ဝေရှောင်ပေါင်၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာကို သတိပြုမိသောအခါ စုန့်ချင်းရှုသည် ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ဧကရာဇ်က ဝေသံအမတ် အခုထိ လက်မထပ်ရသေးတာကို စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတယ်၊ နယ်စားမင်း မှာလည်း လှပတဲ့ သမီးတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ကြားလို့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့တာပါ။ တစ်ချက်က မင်္ဂလာပွဲစီစဉ်ဖို့ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချက်က လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဖို့ဖြစ်တယ်"

စုန့်ချင်းရှု၏ စကားကြောင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဝေရှောင်ပေါင်၏ နှလုံးသားသည်လည်း အလွန်အမင်း ခုန်နေပြီး စုန့်ချင်းရှုကို ကြည့်ကာ မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် "စုန့်အစ်ကိုက တကယ်ကို မိတ်ဆွေကောင်းပဲ၊ တကယ်လို့ ငါသာ အားခဲကို လက်ထပ်နိုင်ရင် သူ့အတွက် ဘာပဲလုပ်ပေးရ ‌ပေးရ ဓား‌တောင်ကိုတက်ရမယ်ဆိုရင်တောင် မျက်မှောင်ကြုံမှာမဟုတ်ဘူး။ သူက ငါ့ မိန်းမကို လိုချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ငါက မတွန့်ဆုတ်ဘူး... အဲ... ရှောင်အာတော့ မရဘူး။ တခြားသူဆို ဘယ်သူမဆို ရတယ်..."

ဝူဆန်ကွေး၏ ခရမ်းရောင် မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားသည်။ သူသည် ဝေရှောင်ပေါင်ကဲ့သို့သော ဆိုးသွမ်းသူကို အမြဲတမ်း အထင်သေးခဲ့သည်။ ခုနကလည်း ဝေရှောင်ပေါင်၏ ရှက်စရာကောင်းသော အပြုအမူများစွာကို မြင်ခဲ့သည်၊ သူ၏ ချစ်လှစွာသော သမီးကို ဝေရှောင်ပေါင်နှင့် ဘယ်လိုလုပ် လက်ထပ်ပေးနိုင်မှာလဲ၊ နောက်ပြီးတော့ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အားခဲကို ပေါင်ချင်းဝမ်၏ သား ဖူခန်းအန်နှင့် လက်ထပ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်၊ ပေါင်ချင်းဝမ်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် နန်းတော်ကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက်ဖြစ်သည်၊ ဒါကြောင့် အားခဲကို ဝေရှောင်ပေါင်နှင့် ဘယ်လိုမှ လက်ထပ်ခွင့်ပြုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ 

သူ၏ လူယုံများသည် ဝူဆန်ကွေး၏ စိတ်ကူးကို သိရှိထားသောကြောင့် ဝူဆန်ကွေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြသည်။ ဝူဆန်ကွေးသည် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသူဖြစ်သဖြင့် အစပိုင်း အံ့အားသင့်မှုမှ လျင်မြန်စွာ စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူသည် စုန့်ချင်းရှုကို စိုက်ကြည့်ပြီး "ဒီလက်ထပ်ပွဲအတွက် ဧကရာဇ်အမိန့်တော်ရှိလား" ဟု မေးသည်။

"အော်... အဲ့ဒါတော့ မရှိပါဘူး" ဒါက စုန့်ချင်းရှု၏ ရုတ်တရက် စိတ်ကူးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်၊ သူ့မှာ ခန်းရှီရဲ့ ဘုရင့်အမိန့်တော် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ၊ အမှန်တော့ သူသည် အားခဲကို နန်းတော်သို့ ခေါ်ရန် တိုက်ရိုက်ပြောရန် ရည်ရွယ်ထားသည်၊ ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းတွင် ခန်းရှီ၏ ဒေါသကို စိုးရိမ်သည်၊ ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်ကြောင့်လည်း အားခဲကို နန်းတော်သို့ ပို့ပြီး မိဖုရားဖြစ်စေလိုသည် မဟုတ်ပေ။

စုန့်ချင်းရှုက သူ့အတွက် လက်ထပ်ခွင့်တောင်းသည်ဟု ပြောရင် သူ၏ ရာထူးက မမြင့်မားသောကြောင့် ယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ၊ နောက်ပြီး ဝေရှောင်ပေါင်က အားခဲကို ဒီလောက် အရူးအမူး ကြိုက်နေသောကြောင့်  ရန်စသလိုဖြစ်ပြီး အရေးကြီးသော ကိစ္စကို ပျက်စီးစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် စုန့်ချင်းရှုသည် ဝေရှောင်ပေါင်ကို ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ စုန့်ချင်းရှုသည် အားခဲက ဝေရှောင်ပေါင်ကို အလွန်မုန်းတီးသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသဖြင့် ခန်းရှီ၏ လက်မှ လုယူခြင်းထက် ဝေရှောင်ပေါင်၏ လက်မှ လုယူခြင်းက ပိုလွယ်ကူသည်ကို သိသည်။

ဝူဆန်ကွေး ဒေါသကို ချုပ်ထိန်းထားရသည်ကို မြင်သောအခါ စုန့်ချင်းရှုက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဧကရာဇ်က နယ်စားမင်းမှာ သမီးတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်ဆိုတာကို သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် နယ်စားမင်းကို တိုက်ရိုက် အမိန့်တော်ချပြီး အတင်းအကျပ် မလုပ်ရက်ဘူး။ အဲဒီအစား ကျွန်တော့်ကို လာရောက်ပြီး ပြောပြခိုင်းခဲ့တာပါ။ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ကတော့ နယ်စားမင်းရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိပါတယ်"

ဝူဆန်ကွေး၏ မျက်နှာသည် တစ်ခဏအတွင်း ပြာနှမ်းသွားသည်။ စားသောက်ပွဲမှ လူတိုင်းက သူ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဝူဆန်ကွေးသည် ဦးစွာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ပြီး တောင်ဘက်သို့ အရိုအသေပြုကာ "ဧကရာဇ်ရဲ့ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက သဘောမတူချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သမီးလေးကို ပေါင်မင်းသားရဲ့ သားတော် ဖူခန်းအန်နှင့် အရင်ကတည်းက လက်ထပ်ရန် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်နေလို့ပါ။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ယောက်ျားနှစ်ယောက်ကို မခစားနိုင်တာကြောင့် ဧကရာဇ်ရဲ့ စေတနာကို ငြင်းပါရစေ"