အခန်း (၁၃၁) အတွေးများ

 ဝေရှောင်ပေါင်သည် တဲတံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဝင်လာသည်။ သူ့စကားမဆုံးမီတွင် တဲအလယ်တွင် ရပ်နေသော အလွန်လှပသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကံကြမ္မာက ဖန်တီးလိုက်သည့် တွေ့ဆုံမှုကဲ့သို့ သူ၏ ရင်ဘတ်သည် မမြင်နိုင်သောသံတူတစ်ခုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားဟန်ရှိသည်။ နှုတ်ခမ်းများသည် ခြောက်သွေ့သွားပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ပဲ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။ 'ငါ သေပြီ၊ ငါ သေပြီ! ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းကလေးက ဘယ်ကလဲ ဒီမိန်းကလေးကို ငါ့မိန်းမအဖြစ် ရမယ်ဆိုရင် ဧကရာဇ်နဲ့ ရာထူးချင်း လဲလည်း မယူဘူး။ ဝေရှောင်ပေါင်သည် သူ့အသက်ကို ပေးပြီး ကောင်းကင်အဆုံး၊ မြေအောက်အဆုံး၊ လှံ၊ မြှား၊ ဓားတောင်၊ ငရဲအဆုံး ဘယ်လို အခက်အခဲကိုမှ မကြောက်ဘဲ ဖြတ်ကျော်ပြီး ဤမိန်းကလေးကို ဇနီးအဖြစ် မရမချင်း မရပ်မနားကြိုးစားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် မိန်းမောစွာဖြင့်မျက်တောင်မခတ်ပဲ အားခဲကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အားခဲ၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာပြီး အခြားဘက်သို့ လှည့်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ ပြည့်နေသည်။

ဝေရှောင်ပေါင်သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်တွေးနေသည်၊ 'သူမက ဘာလို့ ကျောခိုင်းသွားတာလဲ? သူမရဲ့ မျက်နှာလေးနီမြန်းသွားတာက လီချွမ်ခန်းမက မိန်းကလေးတစ်ရာကို စုထားတာတောင် သူမရဲ့ မျက်ခုံးမွှေးတစ်ပင်ကိုမမှီဘူး။ သူမ တစ်ခါ ပြုံးလိုက်တိုင်း ငါ ငွေတစ်သောင်းပေးရမယ်ဆိုရင်တောင် တန်တယ်၊ 'ဇနီးဖန်၊ မင်းသမီးလေး၊ ဟုန်ကတော်၊ ကျန်းနင်မင်းသမီး၊ ရှောင်အာလေးတို့ အားလုံးကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ဒီနတ်သမီးလေးရဲ့ အလှကို မမီဘူး။ ငါ ဝေရှောင်ပေါင်က ဧကရာဇ်လည်းမဖြစ်ချင်ဘူး၊ နတ်နဂါးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်လည်းမလုပ်ချင်ဘူး၊ မိုးမြေအဖွဲခေါင်းဆောင်လည်းမလုပ်ချင်ဘူး၊ ရွှေဝါရောင်မြင်းစီးအင်္ကျီ၊ မျက်လုံးသုံးခုပါ ငှက်မွှေး၊ ပထမ သို့မဟုတ် ဒုတိယ အဆင့် အရာရှိရာထူးလည်း ဘာတစ်ခုမှ စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး၊ ငါ... ငါ ဒီမိန်းကလေးရဲ့ ‌ယောက်ျားဖြစ်ကို ဖြစ်ရမယ်။'

အားခဲသည် သူ့ရုပ်ရည်က ရွံစရာကောင်းပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ညစ်ညမ်းစွာ ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ ရွံရှာသွားသည်။ သူမ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည် "စုန့်စစ်သူကြီး ဒီအရိုင်းအစိုင်းက ဘယ်သူလဲ?"

စုန့်ချင်းရှုသည်လည်း ဝေရှောင်ပေါင်က ဤမျှ အရှက်ရစရာကောင်းအောင် ပြုမူလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အထင်သေးစွာဖြင့် 'အနည်းဆုံးတော့ မင်းက နန်းတော်က အရာရှိကြီးတစ်ဦးပဲ၊ ဒီလောက်တောင်ဖြစ်နေရအောင် အရင်ကလှပတဲ့မိန်းမတွေမမြင်ဖူးဘူးလား... ဒါပေမဲ့ အားခဲက အရမ်း လှပတာတော့ မှန်တယ်...'

"မင်းသမီး၊ ဒီလူက ဒီတစ်ကြိမ် လက်ထပ်ဖို့တာဝန်ပေးခံရတဲ့ လက်ထပ်ပွဲသံတမန်ဝေပါ။ သူက ရွှေရောင်မြင်းစီးတပ် တပ်မှူး၊ ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ကိုယ်စားလှယ်၊ ပထမအဆင့် မျိုးနွယ်၊ သူရဲကောင်းဘွဲ့ရရှိထားသူ..." စုန့်ချင်းရှုသည် ဒီအချိန်မှာ ဝေရှောင်ပေါင်ကို မျက်နှာသာပေးတာကို ကိစ္စမရှိဟု တွေးပြီး သူ့၏ ရှည်လျားသော ရာထူးများကို တစ်ခုချင်းစီ ပြောပြလိုက်သည်။

"စုန့်အကိုကြီးက တကယ်ပဲ ဖြောင့်မတ်တဲ့သူပဲ!" ဝေရှောင်ပေါင်သည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားပြီး စုန့်ချင်းရှုကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အားခဲကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်ပြီး မေးသည်၊ "မိန်းကလေး ရဲ့နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ? လက်ထပ်ပြီးပြီလား? လက်ထပ်ပြီးလည်းကိစ္စမရှိဘူး၊ မိန်းကလေး ကျွန်တော့်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါလား?"

"ရဲတင်းလိုက်တာ!" အားခဲသည် သူ၏စကားများက ပို၍ ရိုင်းစိုင်းလာသည်ကို ကြားသောအခါ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်လာသည်။ သူမသည် လက်နှစ်ချောင်းကို ဆန့်တန်းပြီး ဝေရှောင်ပေါင်၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို တည့်တည့် ထိုးလိုက်သည်။

ဝေရှောင်ပေါင် မျက်လုံးများ ပြူးသွားသည်။ အားခဲ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းသည် ရှည်လျားသေးသွယ်ပြီး နူးညံ့ပျော့ပျောင်းကာ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထွင်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လက်ချောင်းများအဆုံးတွင် သေးငယ်သော အဝိုင်းလေး ငါးခုရှိနေသည်။ ဝေရှောင်ပေါင်သည် ရူးသွပ်နေသကဲ့သို့ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှောင်တိမ်းရန်ပင် မသိတော့ပေ။ သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ထိုလှပပြီး ချစ်စရာကောင်းသော လက်သေးသေးလေးကို ထိရန် ကြိုးစားသည်။

အရင်က သွမ့်ယွီသည် နတ်သမီးရုပ်တုကို စွဲလမ်းခဲ့ဖူးသည်။ အခုတော့ ဝေရှောင်ပေါင်သည် လှပသော မိန်းကလေးကို စွဲလမ်းသွားသည်။ စုန့်ချင်းရှု နောက်ဆုံးတွင် ယောက်ျားတစ်ဦးသည် အချစ်စိတ်ဝင်ရောက်သောအခါ မည်မျှ အသိဉာဏ်မဲ့နိုင်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။ ဝေရှောင်ပေါင်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အမျိုးသမီးများကို လှည့်ဖြားရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ပုံမှန် အစွမ်းအစ၏ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်အားထုတ်မည်ဆိုလျှင်ပင် အားခဲက စတွေ့တွေ့ချင်း သူ့အပေါ် မျက်နှာသာ ၁၀၀ အထိ ကျဆင်းမသွားနိုင်ပေ။

သို့သော် အကယ်၍ ဝေရှောင်ပေါင်သည် နည်းဗျူဟာများစွာကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပါက၊  သူသည် အားခဲကို ဒီလောက်အထိ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေပြလိမ့်မည်။ ယခု ဝေရှောင်ပေါင်၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အကြံအစည်များ မရှိတော့ဘဲ သဘောထားအမှန်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နေသည်။

“ငါ ဒီလို စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ ချစ်ခြင်းမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးဘူး ထင်တယ်” စုန့်ချင်းရှုသည် ခဏတာ တွေဝေသွားသည်။ “အရင်ဘဝက အမျိုးသမီးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီဘဝမှာ တွေ့ဖူးတဲ့ ချစ်ရတဲ့သူတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လုပ်သမျှ အရာအားလုံးက အကြံအစည်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ ပင်းရွှဲ့အာတစ်ယောက်သာ ခြွင်းချက် ဖြစ်လိမ့်မယ်...” ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း သူ့လုပ်ဆောင်ချက်များက နှေးကွေးမနေပေ။ စုန့်ချင်းရှုသည် ချက်ချင်း ဝေရှောင်ပေါင်၏ ရှေ့သို့ ရပ်လိုက်ပြီး အားခဲ၏ လက်ချောင်းများကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ထို့ကြောင့် ဝေရှောင်ပေါင်သည် မျက်လုံးမှားထိုးဖောက်ခံရမည့်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ပျော့ပျောင်းနူးညံ့ပြီး ချောမွေ့မှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ စုန့်ချင်းရှုသည် မှင်တက်သွားပြီး ထိုလက်ကို မလွှတ်ချင်တော့ပေ။ သူမ၏ လက်ဖဝါးမှ အပူကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ အားခဲ၏ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး သူမ၏လက်ကို အလိုလို ဆွဲယူလိုက်သော်လည်း ပထမအကြိမ်တွင် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

သူမ၏လက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ပြန်ဆွဲယူ၍ မရဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အားခဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အားကုန်ထုတ်ပြီး နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် စုန့်ချင်းရှု၏ လက်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်။ သူမသည် တဲထဲမှ ယောက်ျားနှစ်ဦးကို ရွံရှာသော စိတ်ဖြင့် ကြည့်သည်။

စုန့်ချင်းရှုက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်သောအခါ ဝေရှောင်ပေါင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး စုန့်ချင်းရှုက အားခဲ၏ လက်သေးသေးလေးကို ဖမ်းထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်လာသည်။ မင်းအဘိုး... ငါ့ အနာဂတ်ဇနီးလောင်းလေးရဲ့ လက်သေးသေးလေးကို ငါတောင် မကိုင်ရသေးဘူး၊ မင်းက ငါ့ရှေ့က နေပြီး အရင်ကိုင်သွားတယ်!'လို့တွေးလိုက်သည်။

စုန့်ချင်းရှုသည် တဲထဲက မသက်မသာ အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြောသည် "ဝေမြို့စား၊ ဒီလူက အနောက်ပိုင်းနယ်စားရဲ့ သမီး မင်းသမီးအားခဲပါ"

"ဝူဆန်ကွေးဆိုတဲ့ အဲဒီလိပ်အိုကြီးရဲ့ သမီးလား?" ဝေရှောင်ပေါင်သည် အားခဲကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာက လှပပြီး အလှက ဤလောက၏အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေသည် "အဲဒီ လိပ်အိုကြီးက ဒီလောက်လှတဲ့ သမီးကို ဘယ်လိုလုပ် မွေးနိုင်မှာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ဦးထုပ်စိမ်း ဆောင်းခိုင်းလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"စုန့်ဗိုလ်ချုပ်၊ ရှင်  မင်းသမီးကို တွေ့ရအောင် လုပ်ပေးမယ်လို့ ပြောထားတယ်၊ အခု သွားလို့ရပြီလား?" အားခဲသည် ဒီနေရာတွင် တစ်စက္ကန့်မျှပင် ဆက်မနေချင်တော့ပေ။ သူမသည် အနာဂတ်ယောင်းမ၏ ရုပ်ရည်ကို မြင်ပြီးနောက် သိုင်းလောကသို့ အမြန်ဆုံးထွက်သွားချင်နေသည်။

"မင်းသမီးက မင်းသမီးကို တွေ့ချင်တာလား? ဒါက လွယ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ခေါ်သွားပေးမယ်" ဝေရှောင်ပေါင်သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

အားခဲသည် အလိုလို နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်သွားသည်။ သူမသည် စုန့်ချင်းရှုကို လှည့်ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည် 'စုန့်ဗိုလ်ချုပ်ကလည်း နည်းနည်းတော့ နှာဗူးကျပေမယ့် ဝေလူကြီးမင်းဆိုတဲ့လူထက်တော့ ယုံကြည်လို့ရသေးတယ်”

"ဝေလူကြီးမင်းက သဘောတူပြီဆိုတော့ ပိုပြီးတော့ အဆင်ပြေသွားပြီ" စုန့်ချင်းရှုသည် ရယ်မောလိုက်သည် "ဝေလူကြီးမင်း၊ ကျွန်တော်တို့ တိတ်တိတ်လေး သွားကြည့်ရင် ကောင်းမလား? တခြားလူတွေ သိသွားရင် မလိုအပ်တဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်" ဝေရှောင်ပေါင်သည် ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အလိုလို သဘောကျသွားသည်။ ကျန်းနင်မင်းသမီးနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးကြောင့် အားခဲက တွေ့သွားမှာကို သူ စိုးရိမ်နေသည်။

ဝေရှောင်ပေါင်သည် အစောင့်များကို အရင်ပြန်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုအစောင့်များသည် ထွက်သွားသောအခါ အကြည့်များက ထူးဆန်းနေသည်။ စိတ်ထဲတွင် လေးစားနေကြသည် 'အနောက်ပိုင်းနယ်စား၏ နယ်မြေကိုတောင် ရောက်နေပြီ၊ ဝေလူကြီးမင်းက အခုထိ ခိုးစားရဲသေးတယ်။ နောက်ပြီး ဖောက်ပြန်မှု ပေါ်သွားမှာလည်း မကြောက်ဘူး၊ ရမ္မက်ကြောင့် ဓားသွားပေါ်မှာတောင် တက်ရဲတယ်...” ဟု တွေးနေကြသည်။

“ဒီအစောင့်တွေရဲ့ အမူအရာတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် ထူးဆန်းနေရတာလဲ?” မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းနေသော အားခဲသည် အလွန်သိချင်နေသည်။ စုန့်ချင်းရှုသည် သူမကို အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြလို့ မရပေ၊ ကံကောင်းစွာဖြင့် အားခဲသည် အသေးစိတ်ကို ဆက်မမေးတော့ပေ။

ဝေရှောင်ပေါင်သည် လက်ပြလိုက်သောအခါ သုံးယောက်သား မင်းသမီး၏ တဲအနားသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ ဝေရှောင်ပေါင်သည် သူ့ဖိနပ်မှ သံကိုတောင် ဖြတ်နိုင်သော ဓားမြှောင်ကို ထုတ်ယူကာ တဲပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ဓားတစ်ချက် ခြစ်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် အပေါက်သေးသေးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အားခဲမင်းသမီး၊ မြန်မြန် ကြည့်ပါ” ဝေရှောင်ပေါင်သည် နောက်သို့ လှည့်ပြီး ဟီးဟီးရယ်သည်၊ အားခဲ သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်၊ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေသောကြောင့် ခါးကို ကိုင်းပြီး အထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

စုန့်ချင်းရှုသည် ဝေရှောင်ပေါင်၏ အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်၊ ဝေရှောင်ပေါင်သည် အပေါက်ကို ခါးနေရာတွင် တမင်တကာ ဖောက်ထားသည်၊ အားခဲသည် အထဲသို့ ကြည့်ရန် ကုန်းလိုက်သောအခါ သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးနှင့် နောက်ဘက်မှ လုံးဝန်းသော အချိုးအစားကို မြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

စုန့်ချင်းရှုသည် ထိုအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ရင်ဘတ်က အဆက်မပြတ် ခုန်နေသည်။ နှုတ်ခမ်းများသည် ခြောက်သွေ့လာပြီး သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အရွယ်ရောက်ပြီးသူများအတွက်သာဖြစ်သော ရုပ်ပုံများ ပေါ်လာသည်။ ဤမျှ လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို... တစ်ကြိမ်လောက်... ထိတွေ့လိုက်ရလျှင် တစ်သက်တာ မမေ့နိုင်သော အရသာတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်”