အခန်း (၁၁၅) ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်ကို စနောက်ခြင်း
ပန်းနီအဖွဲ့ မှ လူများ အားလုံး ဖမ်းမိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ခန်းရှီ ၏ မျက်နှာသည် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။ ဘာကို စဉ်းစားမိသည်မသိ၊ ခဏတာ တွေဝေပြီးနောက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "လောလောဆယ် ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်ထဲ ထည့်ထားလိုက်။ နောက်နေ့မှ စစ်ဆေးမယ်" ဟု ပြောသည်။
"ဒိုလုံ၊ မင်းက တော်ဝင်အစောင့်တွေရဲ့အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ပြီး ပုန်ကန်သူအုပ်စုတစ်စုကို နန်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့တာက တကယ်ဆိုရင် ပြင်းထန်တဲ့ ပြစ်မှုပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ကယ်ဆယ်ဖို့ အချိန်မီ ရောက်လာကြောင့် မင်းရဲ့ပြစ်ဒဏ်ကို လျော့ပြီး ၆ လစာ လစာြဖတ်မယ်”ဟု ပြောသည်။
"အရှင်းမင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!" ဒိုလုံ မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ပြီး မျက်နှာတွင် ချွေးစေးများ စို့နေသည်။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ရင် သူ့ခေါင်း ဆယ်လုံးရှိရင်တောင် ဖြတ်ဖို့ လုံလောက်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ စိတ်ထဲက တွေးသည်။
နေရာအနှံ့အပြားက ကိုယ်ရံတော်အလောင်းများကို ကြည့်ပြီး ခန်းရှီ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှု ပေါ်လာသည်။ "ဒီကိုယ်ရံတော်တွေက သစ္စာရှိကြတယ်။ သူတို့ အသက်ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ပုန်ကန်သူတွေကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်... ဒိုလုံ၊ သူတို့ မိသားစု အခြေအနေကို စုံစမ်းပြီး လျော်ကြေးပေးမယ့် အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲပြီး ငါ့ကို ပြသဖို့ အမိန့်ပေးတယ်" ဟု ပြောသည်။
"အမိန့်အတိုင်းပါ!" ဒိုလုံ စိတ်ထဲက တွေးသည်။ ဧကရာဇ် ရဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ခါ တိုက်ပွဲကျခဲ့တဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေအတွက် ဆုလာဘ်တွေ ကြီးကြီးမားမားချတော့မယ်ထင်တယ်။
"စုန့်ချင်းရှု အမိန့်ကို နားထောင်ပါ!" ခန်းရှီ စုန့်ချင်းရှု ကို လှည့်ကြည့်သည်။
"ကျွန်ုပ် အသင့်ရှိပါသည်!" စုန့်ချင်းရှု ရင်ထဲ ခုန်သွားပြီး "အလှည့်ရောက်လာပြီ!" ဟု တွေးလိုက်သည်။
"ခုနက စုန့်ချင်းရှု အချိန်မီ မရောက်လာခဲ့ရင် ငါ လုပ်ကြံသူတွေလက်ထဲမှာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားလောက်ပြီ" ခန်းရှီ သည် ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်ရှိသွားသော ပျော်ရွှင်မှု ခံစားချက်ကို ရရှိကာ "စုန့်ချင်းရှုဟာ ဘုရင်ကို သစ္စာရှိပြီး နိုင်ငံကို ချစ်မြတ်နိုးတယ်။ သူ့သိုင်းပညာကလည်း မြင့်မားတယ်။ တစ်ယောက်တည်း ဓားတစ်လက်နဲ့ ပန်းနီအဖွဲ့ က ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ဉာဏ်ပညာနှင့်ရဲရင့်သော သူရဲကောင်းဘွဲ့ (ရွှေယွင်ဘာတူလူ) ချီးမြှင့်ပြီး တော်ဝင်အစောင့်တပ်ရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်တယ်။ ရွှေဝါရောင် အင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ခွင့် ပေးပြီး ချန်ဖိုင်ချူ ကို ဦးဆောင်ခွင့် ပေးလိုက်ပြီ!" ဟု ပြောသည်။
"အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!" စုန့်ချင်းရှု ၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုလည်း မရှိ၊ ဝမ်းနည်းမှုလည်း မရှိတာကြောင့် ခန်းရှီ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒါနဲ့၊ ဒေါင်ဖန်းသခင် ရဲ့ တိုက်ပွဲအခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ" အစောင့်များ တိုက်ပွဲနေရာကို ပြန်လည်သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ခန်းရှီက မေးလိုက်သည်။
စုန့်ချင်းရှုနဲ့ ဒိုလုံတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော်တို့ ခုနက ဧကရာဇ်ကို ကယ်ဖို့ အလျင်စလို လာခဲ့ရလို့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို မသိပါဘူး” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခန်းရှီက "ဒိုလုံ၊ မင်း ကိုယ်ရံတော်တွေနဲ့ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို စစ်ဆေးပြီး လွတ်မြောက်သွားတဲ့ သူတွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးပါ၊ စုန့်ချင်းရှု၊ မင်း ထိုက်ဟော်နန်းဆောင် ကို သွားပြီး တိုက်ပွဲအခြေအနေကို ကြည့်ပါ။ လိုအပ်ရင် ဒေါင်ဖန်းသခင် ကို လျှို့ဝှက်ပြီး ကူညီပေးပါ" ဟု ပြောသည်။
"မလိုတော့ဘူး!" အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ စုန့်ချင်းရှု အံ့ဩစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် သည် ကိုက်များစွာ ဝေးသော နံရံပေါ်တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် ပုံမှန်ထက် ပိုမို ဖြူဖျော့နေသည်။
ခန်းရှီ ဝမ်းသာအားရ မေးသည်။ "ဒေါင်ဖန်းသခင် အနိုင်ရခဲ့လား။ ဖုန်းချင်းယန် ရော" ဟု မေးသည်။
"ဖုန်းချင်းယန် ဟာ တားမြစ်မြို့တော် ကနေ ထွက်သွားခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူ့အသက် ကုန်ဆုံးသွားပြီ။ သုံးရက်ထက် ပိုမရှင်နိုင်တော့ဘူး။ ဧကရာဇ် စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး" ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ၏ စကားကြောင့် စုန့်ချင်းရှု စိတ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမ ဆက်ပြောသည်။ "ဒေါင်ဖန်းက ဟေးမူတောင်/ချောက်ကမ်းပါး (အနက်ရောင်တောင်/အနက်ရောင်ချောက်ကမ်းပါး) ကို တစ်ခေါက် ပြန်သွားချင်လို့ ဧကရာဇ် ဆီ ခွင့်တောင်းဖို့ လာခဲ့တာပါ" ဟု ပြောသည်။
သူမ စကားပြောစဉ်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း စုန့်ချင်းရှု က သူမ၏ အတွင်းပိုင်း ချီစီးဆင်းမှု မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေပြီး အသက်ရှူ မမှန် သည်ကို သတိပြုမိသည်။ ပြင်းထန်သော အတွင်းဒဏ်ရာများ ရရှိထားပုံရသည်။ ခန်းရှီ မျက်နှာတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စုန့်ချင်းရှု က အမြန် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "ဧကရာဇ်၊ ဒေါင်ဖန်းသခင် ရဲ့ ဒဏ်ရာက အတော်ပဲ ပြင်းထန်တာကြောင့် ဟေးမူတောင် ကို ပြန်ပြီး ခဏတာ အနားယူဖို့ လိုလောက်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
ခန်းရှီ သဘောပေါက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောသည်။ "ငါ ချက်ချင်း လူလွှတ်ပြီး မင်းကို ဟေးမူတောင် ကို လိုက်ပို့ပေးမယ်။ ဒေါင်ဖန်းသခင် စိတ်ချလက်ချ အနားယူပါ" ဟု ပြောသည်။
"အရှင်မင်းကြီး ရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် က အေးစက်စက် ပြောသည်။ " ဒေါင်ဖန်း ဒဏ်ရာရထားပေမဲ့
ဘယ်ကိုမဆိုသွားနိုင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
“အရှင်မင်းကြီး၊ အခု မြို့တော်မှာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက သိုင်းပညာရှင် တွေ စုဝေးနေတာကြောင့် ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ဒေါင်ဖန်းသခင် ကို မြို့တော်အပြင်ဘက် လိုက်ပို့ပေးတာ ပိုကောင်းပါတယ်” ဟု စုန့်ချင်းရှု က အလျင်အမြန် ပြောသည်။
“ကောင်းပြီ!” ခန်းရှီသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောသည်။ “ဒေါင်ဖန်းသခင်က ချင်းရှုရဲ့ သိုင်းပညာကို သိပြီးသားဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူ့ကို လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ”
ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ၏ မျက်ဝန်း များက စုန့်ချင်းရှု ကို သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏတာ တွေဝေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖျပ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“အရှင်မင်းကြီး၊ စုန့်ကို အရင်သွားခွင့်ပြုပါဦး” စုန့်ချင်းရှု အလျင်အမြန် ကိုယ်ဖော့သိုင်း ကို သုံးပြီး လိုက်သွားသည်။
သူ့နောက်က စုန့်ချင်းရှု ရောက်လာသည်ကို သတိပြုမိသော ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နောက်လှည့်၍ စုန့်ချင်းရှုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် သတိအပြည့်ဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။
“စုန့်က ဒေါင်ဖန်းကို မြို့တော်အပြင်ဘက်သို့ လိုက်ပို့ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ပြီး လာခဲ့တာပါ။ ဒေါင်ဖန်းသခင် ဘာလို့ အခုလို သံသယဝင်ရတာလဲ” စုန့်ချင်းရှု လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။
“စုန့်သခင်လေးက မိတ်ဆွေလား ရန်သူလား ခွဲခြားရခက်တယ်။ ဒေါင်ဖန်း မကာကွယ်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ် နေနိုင်မလဲ” ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ပြောပြီးသည်နှင့် ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။
“မင်း တကယ်ပဲ ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ရထားပုံပဲ၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ပုံမှန် သိုင်းပညာ နဲ့ဆိုရင် ငါ့ကို ဒီလောက် သတိထားစရာ မလိုပါဘူး” စုန့်ချင်းရှု က ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ကို သေချာကြည့်ပြီး ပြောသည်။
“ငါ့ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တိုက်ခိုက်ချင်တာလား” ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ၏ အမူအရာက ပြုံးသည်လည်း မဟုတ်၊ မပြုံးသည်လည်း မဟုတ်။ ပန်းထိုးအပ်တစ်ချောင်းက သူမ၏ လက်ဖဝါး ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် လျှောကျလာသည်။
“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီလို ရတောင့်ခဲတဲ့ အခွင့်အရေးကို မြင်တော့ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေဘူး” ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ၏ လက်ဖျား အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ စုန့်ချင်းရှု နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်ရက်လောက်က ဒီလိုအခွင့်အရေးကို ရခဲ့ရင်။ နောက်ဆုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါမင်းကို တိုက်ခိုက်မှာ” ဟု ပြောသည်။
စုန့်ချင်းရှု ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ချီအတွင်းအား လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်ကို သိသောအခါ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားပြီး “အခုရော”
“သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး” စုန့်ချင်းရှု ရယ်သည်။
“ဘာလို့လဲ” ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် အသံပြတ်သားစွာ မေးသည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒေါင်ဖန်းသခင် က ဒေါင်ဖန်းမိန်းကလေးက ဖြစ်သွားလို့ပါ။ စုန့်က ဘယ်လိုလုပ် ပန်းလေးကို ရက်ရက်စက်စက် ဖျက်ဆီးရက်နိုင်မလဲ” စုန့်ချင်းရှု က ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။
ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ၏ မျက်နှာသည် ပြာလိုက်နီလိုက်ဖြစ်သွားပြီး အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “ငါသာ ဒဏ်ရာမရခဲ့ရင် မင်း ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလိုစကားပြောခဲ့ရင် မင်း အခုသေနေပြီ” ဟု ပြောသည်။
“ကံမကောင်းစွာပဲ၊ ဒေါင်ဖန်းမိန်းကလေးက အခု ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်ပဲ မဟုတ်ဘူး” စုန့်ချင်းရှု မျက်နှာတွင် နောင်တရသော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။
တစ်ဖက်လူ၏ ဝင့်ကြွားသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ဒဏ်ရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ချက်ချင်းပင်တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ သို့သော် သူမသည် မျိုးဆက်တစ်ဆက်လုံး၏ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မကြာမီပင် ဤစိတ်ကူးကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ “စုန့်အရှင်က ဧကရာဇ်ရဲ့ မိဖုရားကိုတောင် ထိရဲတာပဲ။ စုန့်အရှင်မှာ ရည်ရွယ်ချက်က အတော်ကြီးမားတယ်ဆိုတာ ဒီလူ သိတယ်။ ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် တိုက်ခိုက်တာကို လက်လျှော့နိုင်မှာလဲ”
“မင်း ငါ့ကိုဖော်ထုတ်လိုက်ပြီပဲ ” စုန့်ချင်းရှု မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ပိုပြောလေ ပိုစိတ်လှုပ်ရှားလေ ဖြစ်သည်။ “တကယ်တော့၊ ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာပြီးနောက်မှာ အရာအားလုံးက ဂိမ်းတစ်ခုလိုပဲလို့ ခံစားရတယ်။ ဂိမ်းတစ်ခုဆိုရင် ဘာကြောင့် မောင်းမဆောင်ကြီး တစ်ခု မဖွင့်ဘဲ နေနိုင်မလဲ။ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ လိုလီ(Loli)လေးတွေ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ ညီမလေးတွေ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ မမကြီးတွေ... စသည်ဖြင့် ရှာရလွယ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒေါင်ဖန်းမိန်းကလေးလိုမျိုး ထိပ်တန်းဘုရင်မ ပုံစံရှိသူတွေကတော့ ရှာရခက်တယ်။ ငရဲအဆင့် သိမ်းပိုက်ရခက်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို အနိုင်ယူရတာက ငါ့အတွက် အင်မတန် ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။”
စကားလုံးများစွာကို ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် မကြားဖူးသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်သည် ရယ်မောပြီးနောက် စုန့်ချင်းရှုကို အထင်သေးသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ
“ငါ့ကို မင်းရဲ့မိန်းမဖြစ်စေချင်တာလား၊ မင်းကလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလို့ ငါက မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ” စုန့်ချင်းရှုသည် ယုံကြည်မှုရှိစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဒေါင်ဖန်းမိန်းကလေးရဲ့ သိုင်းပညာ ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မားနေပါစေ၊ တကယ်တော့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ။ ဘယ်ခေတ်မှာမဆို၊ ဘယ်လို နတ်ဘုရားမမျိုးပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ နောက်ဆုံးမှာ ယောကျ်ားတစ်ယောက်က သူမကို စီးရမှာပဲ။ ငါက ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲ။ အခက်ခဲဆုံး အခြေအနေကို ပြည့်မှီပြီးသားဆိုတော့ ဘာလို့ မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ”
ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်သည် ဒေါသကြောင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား ဒါ သေချင်လို့ပဲ!”
ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်းက သေချင်နေတာပဲ!”
စုန့်ချင်းရှု လှည့်ပတ်သွားလာပြီး ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် ကြားတာ ဒီကမ္ဘာက အမျိုးသမီးတွေက အမျိုးသားတစ်ယောက်က သူတို့ကိုယ်ခန္ဓာကို နည်းနည်းလေး ထိလိုက်တာနဲ့ သူ့ကို လက်ထပ်မှပဲ သစ္စာမဖောက်ရာကျတယ်တဲ့။ ဒီတော့ ဒေါင်ဖန်းမိန်းကလေး၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ ရင်သားကို တခြားယောက်ျားတစ်ယောက်က ထိလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ?" "**အဲဒီညက လုပ်ကြံသူက မင်းပဲ မှန်တယ်။" ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် အံကြိတ်ကာ ပြောသည်၊ "ငါ ဒဏ်ရာ သက်သာလာရင် မင်းရဲ့ ခွေးအသက်ကို လာယူမှာ မကြောက်ဘူးလား?"
စုန့်ချင်းရှု သူ့ကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ခေါင်းခါသည်၊ "မင်းက ဖုန်းချင်းယန်ရဲ့ သန္ဓေဓားစွမ်းအင်နဲ့ ဒဏ်ရာရထားတာ။ သုံးနှစ်အတွင်းတော့ မင်းပြန်မကောင်းနိုင်သေးဘူးထင်တယ်။ ဒီသုံးနှစ်အတွင်းမှာ ငါ သေချာပေါက် မကြောက်ဘူး။ သုံးနှစ်ကျော်ရင် ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာက မင်းထက် မနိမ့်ကျတော့ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ သေချာပေါက် မကြောက်တော့ဘူး။"
ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်က ပြုံးသည်၊ "မင်းက လွယ်လွယ်လေး တွေးနေတာပဲ။ အမြင့်ကိုရောက်ရင် နည်းနည်းလေး ရှေ့တိုးဖို့တောင် ခက်ခဲတယ်။ သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းတယ်။"
"ဒီလောက် ယုံကြည်မှုတောင် မရှိဘူးဆိုရင် ဒေါင်ဖန်းမိန်းကလေးရဲ့ ယောကျ်ား ဖြစ်ဖို့ ဘယ်လို ယုံကြည်မှု ရှိမှာလဲ?" စုန့်ချင်းရှု ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်!” ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်သည် ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်။ “ဒါဆို သုံးနှစ်ကြာရင် ပြန်တွေ့မယ်” ဟု ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။
စုန့်ချင်းရှု ကိုယ်ခန္ဓာ လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်ဖြင့် ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက်၊ "ဒေါင်ဖန်းမိန်းကလေး၊ မင်း အမြဲတမ်း ယောက်ျားအသံကို သုံးနေတာ ငါ ကြားရတာ အိပ်မက်ဆိုး မက်လိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ မူရင်းအသံကို နားထောင်ပါရစေ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် မင်းကို သွားခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။" ဟု ပြောသည်။
ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ "ငါ့ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းက အကန့်အသတ် ရှိတယ်။"
"ဒါဆို မသည်းခံနဲ့တော့!" စုန့်ချင်းရှုက ပြုံးလိုက်ပြီး သစ်သားဓားကို ဓားအိမ်မှထုတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်၊ "မင်းရဲ့ ပင်ကိုယ်အသံနဲ့ ပြောတဲ့အခါမှ ငါ ရပ်မယ်။"
ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ကာကွယ်လိုက်သည်။ စုန့်ချင်းရှု၏ သိုင်းပညာသည် ဖုန်းချင်းယန်ထက် အနည်းငယ်သာ နိမ့်ကျသည်။ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်သည် ခဏတာ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။
စိတ်ထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း စုန့်ချင်းရှုကို သတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်ရင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဓားစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ အတွင်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးရမယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အနိုင်ရခဲ့ရင်တောင် ဒီဘဝမှာ သိုင်းပညာအမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ပြန်မရောက်နိုင်တော့တဲ့ ကြီးမားသောအဖိုးအခကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။
ပြိုင်ဘက်က ဒီအချက်ကို တွက်ဆထားမှန်း သိသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နှစ်ဦးသား ဆယ်ကြိမ်မက တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး စုန့်ချင်းရှုကို မဖယ်ရှားနိုင်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်သည် နောက်ထပ် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ချိုသာသောအသံဖြင့် “စုန့်ချင်းရှု၊ မင်း ရူးနေတာပဲ!” ဟု အော်လိုက်သည်။
စုန့်ချင်းရှု ဓားကို သိမ်းကာ အကွာအဝေး အနည်းငယ်အထိ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်၊ "ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ အသံကို ဖုံးကွယ်ထားတာ တကယ် နှမြောဖို့ ကောင်းတယ်။"
တကယ်တော့ ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်သည် စုန့်ချင်းရှုကြောင့် အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။ ထို့အပြင် စုန့်ချင်းရှုက တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် အလွန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် ဒေါင်ဖန်းပုပိုင်၏ ကျန်ရှိသော အတွင်းအားများကို ခုခံရန် အလိုလို သုံးမိသွားသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် စကားပြောသောအခါ အတွင်းအားဖြင့် သူမ၏အသံကိုပြောင်းလဲရန် မေ့သွားပြီး သူမ၏ မူရင်း ကြည်လင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒေါင်ဖန်းပုပိုင် ညကောင်းကင်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားစဉ် သူမ၏မျက်ဝန်းများဖြင့် စုန့်ချင်းရှုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက် လှည့်ကြည့်သည်၊ "စုန့်ချင်းရှု၊ မင်း ဒီနေ့ လုပ်ခဲ့တာတွေအတွက် နောင်တရလိမ့်မယ်။"
စုန့်ချင်းရှု အနည်းငယ်မျှပင် မတားဆီးဘဲ သူမ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒီလို မိန်းမမျိုးက ပုံမှန် နည်းလမ်းတွေနဲ့ အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ မိန်းမတစ်ယောက်က မင်းကို လျစ်လျူရှုတာထက် သူမက မင်းကို မုန်းတီးစေတာက ပိုကောင်းတယ်။ ဒီည ငါ သေခြင်းတရား နဲ့ ကစားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ နောက်ဆုံးမှာ သက်သေပြနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စုန့်ချင်းရှု ရုတ်တရက် ဝမ်းနည်းလာသည် "ဖုန်းချင်းယန် ရှုံးသွားပြီ။ ရှချင်းချင်း အခု ဘယ်လို ဖြစ်နေလဲ မသိဘူး။"
နန်းတော်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှချင်းချင်း စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ စုန့်ချင်းရှု၏ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ အခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကုတင်ပေါ်တွင် လူစိမ်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ပေါ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရွှေမြွေဓားကို ထုတ်ကာ ဘေးနားရှိ လီယွမ်ကျစ်ကို မေးလိုက်သည်၊ "သူမ ဘယ်သူလဲ?"