အခန်း (၁၁၃) ပန်းနီအဖွဲ့အစည်း
လီယွမ်ကျစ် သည် စုန့်ချင်းရှု နန်းတော်အတွင်းသို့ ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ကိုယ့်ဖော့ပညာကိုသုံး၍ လိုက်သွားသည်။
သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး ရှချင်းချင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ထိုက်ဟော်ခန်းမ ပေါ်ရှိ ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်နေသည်။
ဒိုလုံ က စုန့်ချင်းရှု သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသထွက်လာသည်။ သို့သော် သူ့မျက်နှာ ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်ချင်နန်းတော်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ဘယ်အဖွဲ့က ဧကရာဇ် ကို ကာကွယ်ရမှာလဲ" ဟု မေးသည်။
"ဒိုသခင်ကို ပြန်လျှောက်တင်ပါတယ်၊ ကျောက်ချီရှန်း နဲ့ ကျန်းခန်းနန် တို့ အဖွဲ့ပါ" အစောင့်က လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"အဲဒီနှစ်ဖွဲ့ပဲလား" ဒိုလုံ အံ့ဩစွာ ပြောသည်။
"မြို့တော်ကိုရောက်နေတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ နန်းတော်ထဲ ဝင်ရောက် ဖျက်ဆီးမှာကို ကာကွယ်ဖို့ ဧကရာဇ်က ကိုယ်ရံတော် အများစုကို တားမြစ်နန်းတော် ရဲ့ တံခါးအသီးသီးနားမှာ အစောင့်ချထားပါတယ်" ကိုယ်ရံတော်က တိုးတိုးလေး ဖြေသည်။
ဒိုလုံ တုန်လှုပ်သွားသည်။ "ဧကရာဇ် ဒီလိုလုပ်တာ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်" ဟု ပြောသည်။
"ဒိုသခင် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး" ကိုယ်ရံတော်က ရယ်သည်။ "ကျွန်တော်တို့က အပြင်ဘက်ကို သံတံတိုင်းလို အစောင့်အရှောက် ချထားတော့ ယင်ကောင်တစ်ကောင်တောင် ပျံဝင်လို့ မရဘူး။ ဧကရာဇ် ကို ဘယ်လို အန္တရာယ်မှ မကျရောက်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါ့အပြင် ဧကရာဇ် က ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက လျှို့ဝှက် ကာကွယ်ပေးနေတယ်လို့ ပြောပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
"မင်း အမေထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်......" ဒိုလုံ သည် နေကြာဘိုးဘေး ရှိနေသည်ကို မသိပေ။ "ငါက နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်အုပ်ချုပ်ရေးအကြီးအကဲပါ၊ ဧကရာဇ် ဘေးနားမှာ ဘယ်ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ရှိတာမှ ငါမသိဘူး။
“မကောင်းတော့ဘူး၊ မင်းတို့ ငါနဲ့အတူ ဧကရာဇ် ကို ကယ်တင်ဖို့ သွားကြစို့" ဟု ပြောသည်။
စုန့်ချင်းရှု ထွက်ခွာသွားစဉ်က စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ပုံစံကို သတိရပြီး ဒိုလုံ ပို၍ပင် ကြောက်လန့်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ လူများကို ချန်ချင်းဂိတ်ဆီသို့ သွားရန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
စုန့်ချင်းရှု သည် ချန်ချင်ဂိတ်သို့ ရောက်သည်နှင့် နန်းတွင်း ကိုယ်ရံတော်အစောင့်အရှောက်များလဲကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် လက်နက်ချင်း ရိုက်ခတ်သံများ သူ့နားထဲသို့ ရောက်လာပြီး စုန့်ချင်းရှု ချက်ချင်း အသံကြားရာဆီသို့ လိုက်သွားသည်။
"အားလုံး အမြန် လုပ်ကြ။ နယ်ချဲ့ဧကရာဇ်က ငါတို့ ရှေ့မှာပဲ။ ဒီအခွင့်အရေးမျိုးက ဒီတစ်ခါပဲ ရတာ။ နန်းတွင်း ကိုယ်ရံတော်တွေ သတိမထားမိခင် ခန်းရှီ ကို ရှင်းပစ်ရမယ်" ပန်းနီအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်ဆောင် ချန်ကျားလော့ က သူ့ရှေ့က ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးကို ဓားနဲ့ ထိုးသတ်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။
ဒီတစ်ခါ ပန်းနီအဖွဲ့အစည်း နန်းတော်ထဲကို ခက်ခက်ခဲခဲဝင်ရောက်လာတာဖြစ်သည်။ တားမြစ်နန်းတော် ရဲ့ ကိုယ်ရံတော် အများစုကို နန်းတော်ရှေ့ဘက်မှာ တစ်နိုင်ငံလုံးက သိုင်းလောကသားတွေ ဝင်ရောက်လာမှာကို ကာကွယ်ဖို့ နေရာချထားတာကြောင့် ချန်ကျားလော့ က အရာအားလုံး အဆင်ပြေမယ်လို့တွေးထင်ထားခဲ့သည်။သို့သော် ခန်းရှီ ကို ကာကွယ်တဲ့ ကိုယ်ရံတော်အဖွဲ့က ဒီလောက် ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ သိုင်းပညာ မြင့်မားရုံသာမက သေရမှာလည်း မကြောက်ကြဘူး။ သူတို့တွေ စတင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာက ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားတာထက် အချိန်ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်လို့ ချန်ကျားလော့ ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ချက်ချင်း အရိပ်မဲကြီး ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
"ဧကရာဇ် ၊ နောက်ပိုင်း ကျွန်တော်တို့ သစ္စာခံတွေ ကံမကောင်းစွာ တိုက်ပွဲကျသွားရင်တောင် ဧကရာဇ် ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် နိမ့်ချပြီး ဒီပုန်ကန်သူအဖွဲ့နဲ့ စကားပြောပြီး အချိန်ဆွဲပေးပါ။ ဒိုအကြီးအကဲနဲ့ စုန့် သခင်တို့ အခြေအနေပုံမှန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ရိပ်မိပြီးရောက်လာတော့မှာပါ။
ကျန်းခန်းနန် နဲ့ ကျောက်ချီရှန်း တို့က ခန်းရှီ ကို ကာကွယ်ရင်း နန်းတော်ပေါ်ကို တစ်လှမ်းချင်းစီ နောက်ဆုတ်နေကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အမြဲတမ်း မြှောက်ပင့်တတ်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင် အရေးကြီးတာကို သိသည်။ ခန်းရှီ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် သူတို့နှစ်ဦး အသက်ရှင်နေလျင်တောင် မိသားစုလိုက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရမည့် ကြီးလေးသော ပြစ်မှု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခန်းရှီ ဘေးကင်းပါက သူတို့နှစ်ဦး တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးခဲ့လျင်တောင် ခန်းရှီ က သူတို့ မိသားစုများကို နောက်ပိုင်းတွင် လျစ်လျူရှုမည် မဟုတ်ပေ။
ခန်းရှီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ နေကြာဘိုးဘေး ထွက်လာပြီး ကာကွယ်သည်ကို မမြင်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် နောင်တရနေပြီး ကြောက်လန့်နေသည်။ သို့သော် ငယ်စဉ်ကတည်းက ရရှိခဲ့သော ဧကရာဇ် ပညာရေးကြောင့် သူ့မျက်နှာတွင် မည်သည့် အမူအရာမှ မရှိဘဲ တည်ကြည်သော ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် ကွင်းထဲက အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
"အား.....အား~" ကြေကွဲဖွယ် အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပန်းနီအဖွဲ့အစည်း ၏ ခေါင်းဆောင်အသီးသီးသည် သူတို့ရှေ့မှ ရန်သူများကို ရှင်းလင်းပြီး တစ်လှမ်းချင်းစီ ခန်းရှီ ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ လူအများစု၏ မျက်နှာတွင် အောင်မြင်မှု၏ ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ကျန်းခန်းနန် နဲ့ ကျောက်ချီရှန်း တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အသက်စွန့်ရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ် ခန်းရှီက သူတို့၏ ပခုံးများကို ဖိထားလိုက်သောအခါ အံ့ဩစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ခန်းရှီ လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ " ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းကုန်ဆုံးတော့မယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကိုတောင် မသိရသေးတာ နောင်တရစရာ ဖြစ်နေတယ်" ဟု ပြောသည်။
ချန်ကျားလော့ သည် ဤလူငယ်ဧကရာဇ်၏ ရဲစွမ်းသတ္တိကို အလွန် လေးစားသည်။ လက်သီးဆုပ်၍(လက်သီးဆုပ်၍ဆိုတာက သိုင်းဇာတ်လမ်းတွေမှာ မြင်ရတဲ့ အရိုအသေပေးတဲ့ပုံစံကိုပြောတာပါ) "ဧကရာဇ် ရဲ့ သဘောထားက ထူးခြားပါတယ်။ အုပ်စိုးစဉ်က လုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးလိုပါပဲ။ ချန် က အမြဲတမ်း လေးစားခဲ့ပါတယ်။ မန်ချူး နဲ့ ဟန် လူမျိုး ကွဲပြားမှု့မရှိဘူးဆိုရင် ချန် က အရှင်မင်းကြီးနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်နေမှာပါ။ နှမြောစရာကောင်းတာက ကောင်းမွန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လဲ လမ်းပိတ်နေရင်တော့ မဖယ်ရှားလို့ မရဘူး" ဟု ပြောသည်။
"ပြည်သူတွေ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ရင် ဒါက မန်ချူး လူမျိုးရဲ့ ကမ္ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဟန် လူမျိုးရဲ့ ကမ္ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာများကွာခြားလို့လဲ" ခန်းရှီ တည်ငြိမ်စွာ မေးသည်။
"ခန်းရှီ ခန်းရှီ၊ ဆန်ကွဲစား ရေသောက်ပြီးငြိမ်းချမ်းစွာနေတာကိုလား" လေးယောက်မြောက် ခေါင်းဆောင် "မိုးကြိုးလက်" ဝမ်ထိုက်လိုင် က ခပ်ထေ့ထေ့ ပျက်ရယ်ပြုလိုက်ပြီး "ခေါင်းဆောင်၊ ငါတို့ အန္တရာယ်ကြားထဲမှာ ရောက်နေတာ မန်ချူး ဧကရာဇ်နဲ့ စကား ပြောမနေနဲ့တော့။ သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး နန်းတော်ကနေ ယူသွားမယ်။မန်ချူး တွေလက်ထဲမှာ သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ပြည်သူတွေကို ပူဇော်မယ်" ဟု ပြောသည်။ ပြောပြီးသည်နှင့် ခန်းရှီ ဆီသို့ ခုန်အုပ်၍တိုက်ခိုက်သည်။
သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ ခန်းရှီ အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်ကာ ချက်ချင်း နောက်သို့ ဆုတ်သည်။ ကျန်းခန်းနန် နှင့် ကျောက်ချီရှန်း တို့က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီး ဓားကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့တက်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
နှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ် ပြေးအပြီး ဒူးခေါင်း ထုံသွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ ဟန်ချက်ပျက်သွားသည်။ ဝမ်ထိုက်လိုင် အခွင့်ကောင်းယူကာ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် နှစ်ဦး၏ ဓားကို ရိုက်ချလိုက်ရာ သံဓားများက ကျိုးသွားသည်။ ဝမ်ထိုက်လိုင်၏ လက်ဝါးအရှိန်က မလျော့ဘဲ နှစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ကျန်းနှင့် ကျောက်တို့ နှစ်ဦးစလုံး သွေးများ ပန်းထွက်သွားသည်။ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်များကဲ့သို့ မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် အားမရှိစွာ လဲကျသွားသည်။ သံမဏိဓားက လက်ဝါးစွမ်းအား အချို့ကို ကြိုတင် ခြေဖျက်ပေးခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူတို့ နှစ်ဦး ဝမ်ထိုက်လိုင် ၏ မိုးကြိုးလက်ဝါးတစ်ချက်ကြောင့် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်သည်။
ဝမ်ထိုက်လိုင် တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ခန်းရှီ၏ နဂါးဝတ်ရုံအောက်မှ ခန္ဓာကိုယ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ယင်လာသည်။ သို့သော် ဧကရာဇ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာက သူ့ကို ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်မျှ ပြသခွင့် မပြုခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။
ဝမ်ထိုက်လိုင် လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ အဆစ်များမှ တဖြောက်ဖြောက်အသံသည် သေခြင်း၏အသံကဲ့ပင်ဖြစ်နေသည်။ ခန်းရှီ၏ မျက်လုံးများမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို မြင်သောအခါ ဝမ်ထိုက်လိုင် ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည် "ခွေးဧကရာဇ်၊ ဝမ်က မင်းကို တစ်လှမ်းခြင်းပို့ဆောင်ပေးမယ်"
ခန်းရှီ ကံကြမ္မာကို လက်ခံကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် စိတ်ထဲက ထင်ထားသည့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် မလာခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တစ်ဖက်မှ အံ့အားသင့်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် မနေနိုင်ဘဲ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ့ရှေ့ရှိ ရွှေရောင် ကြမ်းခင်းပေါ်တွင် စိုက်နေသော သစ်သားဓားတစ်ချောင်းသည် တုန်ခါနေဆဲဖြစ်ပြီး နဂါးအော်သံများပင် ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဤသစ်သားဓားကို မှတ်မိသောအခါ ခန်းရှီ သည် ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်ရှိသွားသော ပျော်ရွှင်မှု ခံစားချက်ကို ရရှိကာ ဝမ်းသာအားရ "စုန့်ချင်းရှု!" ဟု အော်လိုက်သည်။
စုန့်ချင်းရှု တစ်ပတ်လှည့်ကာ ခန်းရှီရှေ့တွင် ကာကွယ်လိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်၊ "စုန့်က အရှင်မင်းကြီးကို ကယ်တင်ရန် နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် အရှင်မင်းကြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။"
ခန်းရှီသည် ယခုအခါ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ သူ့ကို ဖက်၍ပင် နမ်းချင်နေသောကြောင့် သူ့ကို အပြစ်တင်မည် မဟုတ်ပေ။
ကွင်းထဲရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သောအခါ စုန့်ချင်းရှု အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်၊ "ပင်းလှိုင်ဂိုဏ်းက ချန်းခဲ၊ ငါ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် မင်းက ပန်းနီအဖွဲ့ချုပ်ခေါင်းဆောင် ချန်ကျားလော့ ဖြစ်မှာပါ။"
"လော့ပင်း၊ ဝမ်ထိုက်လိုင်၊ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ နတ်လက်သီးဂိုဏ်း မာလိုင်ပဲ။"
"သံလက်ဝါး အမွှာညီအစ်ကိုတွေကတော့ ပန်းနီအဖွဲ့ရဲ့ ငါးယောက်မြောက်နဲ့ ခြောက်ယောက်မြောက် ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်တဲ့ ချန်ဟယ်ကျစ်နဲ့ ချန်ပိုင်ကျစ် ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
"ပျံသန်းနေသောကြိုးကြာဂိုဏ်းက ထုံယွီ? ဒီလိုချောမောခံညားပုံမျိုးနဲ့ဆိုတော့ မင်းက ဆယ့်လေးယောက်မြောက် ခေါင်းဆောင် ရွှေပုလွေပညာရှင် ယွီယွီထုံ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
"ပြီးတော့ ဒီလူတွေ၊ လက်တစ်ဖက်မရှိတဲ့ တာအိုဘုန်းကြီးဝူချန်၊ လက်ပေါင်းတစ်ထောင် လူဝကြီးကျောက်၊ ကျန်းခါးကုန်း... စုန့် အရင်က တကယ်ပဲ အထင်မှားခဲ့တာပါ။"
သူ့တို့နောက်ခံကို ဖော်ပြခံရသောအခါ ပန်းနီအဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ချန်ကျားလော့ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းက ဟန်လူမျိုးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘာကြောင့် ကျားအတွက် သားကောင်ရှာပေးတဲ့ လက်ပါးစေ လုပ်ပြီး မန်ချူးတွေရဲ့ ခွေးဖြစ်ချင်ရတာလဲ?"
ပန်းနီအဖွဲ့နှင့် ချန်လုံ (ဒီကမ္ဘာရဲ့ မင်းသားပေါင်ဟုန်လီ) တို့ရဲ့ မရှင်းလင်းတဲ့ ဆက်နွယ်မှုကို သတိရလိုက်တော့ စုန့်ချင်းရှု ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်၊ "မင်းတို့ ပန်းနီအဖွဲ့ကလည်း မန်ချူးလူမျိုးတွေအတွက် အလုပ်လုပ်နေတာပဲ မဟုတ်လား?"
ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် ပန်းနီအဖွဲ့ရော ခန်းရှီ၏ မျက်နှာပါ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ချန်ကျားလော့ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်၊ "ဟန်လူမျိုးတွေရဲ့ နယ်မြေကို ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ရင် ခဏလောက် အလျော့ပေးရတော့ရော ဘာအရေးလဲ?"
စုန့်ချင်းရှု နှာမှုတ်လိုက်သည်၊ "ဒီလိုဆိုရင် သခင်က ဘာလို့ စံနှုန်းနှစ်ခုကို ကစားနေရတာလဲ?" စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်၊ မင်းမှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိတာပဲ၊ ငါ့မှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့ မရဘူးလား´
"ဒီလို အစိုးရခွေးမျိုးနဲ့ စကားများများ ပြောစရာ မလိုဘူး!" ဝမ်ထိုက်လိုင် သည် ခုနက ဓားတစ်ချက်ကြောင့် နောက်ဆုတ်ခဲ့ရသောကြောင့် သူသည် နောက်ကျောမှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။
"ကြည့်၊ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း ပြောပြ ပြောပြ နောက်ဆုံးတော့ လက်သီးနဲ့ ပြဿနာကိုဖြေရှင်းရတာပဲ။" စုန့်ချင်းရှု ပခုံးတွန့်ကာ လက်ဝါးဖြန့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင်၊ ဒီနေရာမှာ ကြာကြာနေလို့ မကောင်းဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အမြန်လုပ်ရမယ်။" ထိုအချိန်တွင် ဖြူဖွေးသော အသားအရေနှင့် ချောမောလှပသော မိန်းမငယ်တစ်ဦး ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ပြောသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သွေးများ၊ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး ငရဲ ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ပေါ်လာသောအခါ ထိုနေရာ၏ သေမင်းတမန် ဆန်သော လေထုထဲတွင် နူးညံ့မှု တစ်စွန်းတစ်စ ပေါင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
စုန့်ချင်းရှု သူမ၏ နူးညံ့သော လက်များက ဖြူဖွေးသော ဓားကို ကိုင်ထားသည်မှာ ပန်းခက်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများက လှည့်ပတ်နေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ပုံစံရှိသော်လည်း ပန်းရောင်နှုတ်ခမ်းများက ပြုံးနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ စုန့်ချင်းရှု စိတ်ထဲက ချီးကျူးလိုက်သည်။ 'တကယ်ကို ချောမောလှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးပဲ'
သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်ကျားလော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းကာ၊ "အားလုံး ရှေ့တက်၊ မြန်မြန် ရှင်းလိုက်!" ဟု ပြောရင်း ဦးဆောင်ကာ ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။
ပန်းနီအဖွဲ့၏ တတိယခေါင်းဆောင် လက်ပေါင်းတစ်ထောင် ကျောက်ဖန်စန်းသည် လျှို့ဝှက်လက်နက်များဖြင့် သိုင်းလောကကို လွှမ်းမိုးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင် အမိန့်ပေးသည်ကို မြင်သောအခါ လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပျံသန်းနေသော ကျောက်တုံးများ၊ မြှားများ၊ သံဆူးလုံးများ... အစရှိသည့် လျှို့ဝှက်လက်နက်အမျိုးမျိုးကို စုန့်ချင်းရှုနောက်ရှိ ခန်းရှီဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဒုတိယခေါင်းဆောင် တာအိုဘုန်းကြီး ဝူချန်သည် ချန်ကျားလော့ ၏ သိုင်းပညာ အောင်မြင်မှု မရရှိမီက ပန်းနီအဖွဲ့၏ နံပါတ်တစ် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ "ဝိညာဉ်နှုတ်ဓားသိုင်း ၇၂ ကွက်သည်" သည် ကြယ်ကြွေသကဲ့သို့ မြန်ဆန်သည်။ ချန်ကျားလော့ စကားဆုံးသည်နှင့် သူ့ဓားဖျားသည် ခန်းရှီရှေ့ သုံးပေအကွာသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
စတုတ္ထခေါင်းဆောင် မိုးကြိုးလက်ဝါး ဝမ်ထိုက်လိုင်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန်းရှီကို လေထဲကနေ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းထန်သည်။
ချန်ဟယ်ကျစ်နှင့် ချန်ပိုင်ကျစ် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် မိစ္ဆာလက်ဝါးကို ကျင့်သုံးကာ ဘယ်ညာတစ်ဖက်စီမှ စုန့်ချင်းရှုကို တိုက်ခိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်နှင့် ပူးပေါင်းကာ စုန့်ချင်းရှုကို သေချာစွာ ချုပ်နှောင်ထားရန် ရည်ရွယ်သည်။
ပန်းနီအဖွဲ့မှ ကျန်သူများ၏ သိုင်းပညာက ဤသူများလောက် မမြင့်မားသောကြောင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရှေ့မှ လူများ၏ နောက်သို့ ကျန်ခဲ့ကြသည်။
ဆင်ခြင်ခြင်းချောက်ကမ်းပါးဂူတွင် တောင်ငါးလုံးဓားသိုင်းကို နားလည်ပြီးနောက် စုန့်ချင်းရှု၏ ဓားသိုင်းပညာသည် ပြည့်ဝ ပြည့်စုံနေပြီဟု ပြောနိုင်သည်။ ဓားသူတော်စင် ဖုန်းချင်းယန်နှင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်းကလည်း သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် တုကူးချိုးပိုက်ချန်ခဲ့သော မှတ်စုတွင် ပါဝင်သော ဓားသိုင်းကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့ပြီး ဓားသိုင်းပညာ သီးသန့်အနေဖြင့်ဆိုရင် စုန့်ချင်းရှုသည် ကျွမ်းကျင်သူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ပြောနိုင်သည်။
တာအိုဘုန်းကြီးဝူချန်၏ ဓားသိုင်းသည် ကျွမ်းကျင်သော်လည်း မူလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။ အရှိန်၊ ပြင်းထန်မှု၊ တိကျမှုကိုသာ အလေးထားနေသောကြောင့် စုန့်ချင်းရှု၏ မျက်လုံးများတွင် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အားနည်းချက်များ မြင်ရသည်။
ဓားဖျားက ခန်းရှီ၏ လည်ချောင်းကို ချက်ချင်း ထိုးစိုက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ တာအိုဘုန်းကြီးဝူချန် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တစ်လက်မမျှပင် ဆက်မသွားနိုင်တော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ဓားက စုန့်ချင်းရှု၏ ဘယ်ဘက်လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း အသက်ချွေခြေကန်ချက်သိုင်းပညာကို သုံးကာ ပြိုင်ဘက်ကို ကန်ရန် ကြိုးစားသည်။
စုန့်ချင်းရှုကတော့ သူ့ကို ထိုအခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။ သူ့လက်ချောင်းများကြားတွင် ချီစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ တာအိုဘုန်းကြီးဝူချန်၏ ဓားရှည်ကို ချိုးလိုက်သည်။ ပြိုင်ဘက် ခန္ဓာကိုယ်ဟန်ချက် ပျက်သွားသည့် တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ့လက်ထဲမှ ဓားကျိုးတစ်ဝက်ကို ပြန်လည် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
အား.. အော်ဟစ်သံနှင့်အတူတာအိုဘုန်းကြီးဝူချန် ထိတ်လန့်စွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူ့ညာဘက်ပခုံးပေါ်တွင် ဓားကျိုးတစ်ချောင်း နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသည်။ သူ့ဘယ်ဘက်လက်က ပြတ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ့ သိုင်းပညာ၏ အများစုသည် ညာဘက်လက်ဖြင့် ဓားသိုင်းအပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကွက်တည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ထိတ်လန့်တကြား ကွင်းထဲသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
စုန့်ချင်းရှု၏ လှုပ်ရှားမှုသည် တစ်ဆက်တည်းပင် ဖြစ်သည်။ ဝူချန်ကို နောက်ပြန်ဆုတ်စေပြီးသည်နှင့် သူ့ညာဘက်လက်ဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် စိုက်ထားသော သစ်သားဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ အားကုန်ဆွဲလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရွှေရောင် ကြမ်းပြင် ကျောက်ပြားများစွာ အမြစ်မှ ဆွဲနှုတ်လိုက်သလို အစုလိုက်ပါလာသည်။
ဤရွှေရောင် ကြမ်းပြင်ကျောက်တုံးများသည် နန်းတော်များနှင့် အခြား အရေးကြီးသော အဆောက်အအုံများအတွက် အထူးထုတ်လုပ်ထားသော အရည်အသွေးမြင့် ခင်းကျင်းသည့် အုတ်များဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို နန်းတွင်းမီးဖိုများတွင် လျှို့ဝှက်နည်းဖြင့် ဖုတ်ထားပြီး အလွန်မာကျောကာ ရိုက်ခတ်သောအခါ သတ္တုသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
စုန့်ချင်းရှု သစ်သားဓားကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လေးထောင့်ကျောက်ပြားများစွာကို နူးညံ့သော အားဖြင့် ရှေ့သို့ ပို့လိုက်ရာ ကျောက်ဖန်စန်း၏ အလွန်များပြားသော လျှို့ဝှက်လက်နက်များကို တိတိကျကျ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
ဝမ်ထိုက်လိုင် လေထဲမှ ဆင်းသက်လာရာ ဤရွှေရောင် ကျောက်တုံးများက သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟန် ကျလာပြီဖြစ်သောကြောင့် မတတ်နိုင်ဘဲ ခေါင်းမာမာဖြင့် လက်ဝါးအတွင်းအားဖြင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။
"ဘမ်း!" ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မာကျောသော ရွှေရောင် ကျောက်တုံးများသည် သူ့လက်ဝါးစွမ်းအားကြောင့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်သွားသည်။ ဝမ်ထိုက်လိုင် စိတ်ထဲတွင် သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်က နာကျင်ထုံကျင်နေသည်။ အသက်ရှုချိန်မရသေးခင် ကောင်းကင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော ကျောက်စများကြားမှ လက်သီးတစ်လုံး တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ထိုးချလိုက်သည်။
ဝမ်ထိုက်လိုင် မျက်နှာဖျော့တော့ပြီး နောက်သို့ လဲကျသွားသည်ကို မြင်သောအခါ စုန့်ချင်းရှု ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် လက်သီးကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။ ချန်ကျားလော့နှင့် ချန်ညီအစ်ကိုတို့ကို တိုက်ခိုက်နေခြင်းသာ မဟုတ်ပါက ထို မဟာနတ်ဆိုးလက်သီးသည် ဝမ်ထိုက်လိုင်၏ အသက်ကို နှုတ်ယူသွားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ချန်ကျားလော့၏ ဓားသည် အလွန်မြန်သည်။ သူသည် အဝေးဆုံးမှ ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ထိုက်လိုင်ထက် အနည်းငယ်သာ နောက်ကျခဲ့သည်။ စုန့်ချင်းရှု သူ့လက်ထဲက ဓားကို လက်ဗလာဖြင့် မရင်ဆိုင်ဝံပေ။ သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြိုင်ဘက်အတွက် ဝမ်းနည်းနေမိသည်။ ဤဓားသိုင်းပညာသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော်လည်း အလွန် ရှုပ်ထွေးလွန်းသည်။