အခန်း ၁၀ လက်စားခြေခြင်းအဆုံး\
"ရှင် နားလည်မှု လွဲနေပြီ..." ကျိုးကျစ်လော့က ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသည်။
"နားလည်မှု လွဲနေတယ်" စုန့်ချင်းရှုက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည် "ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရတာ ဘာများ နားလည်မှု လွဲစရာ ရှိလို့လဲ။ အပိုတွေ မပြောနဲ့၊ မင်းကို ပိုပြီး အထင်သေး သွားလိမ့်မယ်"
"ငါ သူ့နဲ့ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူး!" အရာအားလုံးကို ရှင်းပြလို့ မရတော့ဘူးဆိုတာ သိတော့ ကျိုးကျစ်လော့က ဝမ်းနည်းစွာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။
"တကယ် မွှေးတာပဲ!" စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ ရင်ဘတ်မှ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အချိန်ကျပြီဟု တွေးကာ သူမ၏ ခါးပတ်ကို ဖြည်လိုက်ပြီး သူမပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်သည်။
"ကျစ်လော့၊ မင်းက ပါးစပ်က ငြင်းနေပေမဲ့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တုံ့ပြန်မှု့က တခြားစီ ပဲ" စုန့်ချင်းရှုက တောက်ပနေသော အရာများ ပေကျံနေသည့် လက်ချောင်းကို မြှောက်ကာ ကျိုးကျစ်လော့ရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
"ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ!" ကျိုးကျစ်လော့က ထိုအချိန်တွင် အလွန်ရှက်ရွံ့သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုံ့ပြန်နေသည်ကိုလည်း မုန်းတီးသွားကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် "ရှင့်ကို ခွေးကိုက်ရင်လည်း နာမှာပဲ။ အဲဒါ ရှင့်က ခွေးကိုက်ခံရတာကို ကြိုက်လို့လား"
"မင်း ငါ့ကို လူယုတ်မာလို့ ခေါ်လို့ရတယ်လေ။ ကျန်းဝူကျိကို ခေါ်သလိုမျိုးပေါ့" သူက ကျန်းဝူကျိအကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်ကို ကြားတော့ ကျိုးကျစ်လော့က စိတ်ထဲတွင် နာကျင်သွားပြီး သူမ၏ အပျိုရည် ပျက်စီးသွားသည်ကို သိတော့ ခေါင်းထဲတွင် ဘာမှ မရှိတော့ပေ။
စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် လှုပ်ရှားပြီး သူမ၏ ပါးစပ်တွင် မွှေးကြိုင်သော အရသာကို သတိရကာ သူမ၏ ပါးစပ်ကို လိုက်ရှာလိုက်သည်။
ကျိုးကျစ်လော့က သူ့ကို မအောင်မြင်စေရန် တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ဖယ်ကာ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောလိုက်သည် "ငါ့မှာ အတွင်းအား မရှိတော့ပေမဲ့ ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ အဲဒါကို ကိုက်ဖြတ်ပစ်မယ်" (ဘာလဲဆိုတာကိုယ့်ဘာသာဖြည့်တွေး)
"မင်း ကိုက်ရဲရင် ကိုယ်တုံးလုံးချွတ် မြို့တံခါးမှာ ချိတ်ထားပြီး လူအားလုံးကို အော့မေဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အလှကို ကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ်" စုန့်ချင်းရှုက အနည်းငယ် ရက်စက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။
"ရှင့်! အွန်း... အွန်း..." ကျိုးကျစ်လော့က ပါးစပ်ကို ဖွင့်ရုံရှိသေးသည်၊ သူက အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ တစ်ခဏမျှ သူမ မကိုက်ရဲတော့ဘဲ ရှက်ရွံ့စွာ အွန်းအွန်းဟုသာ အသံထွက်နိုင်တော့သည်။
ကျိုးကျစ်လော့က သူ့ကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ခွင့်ပေးကာ တိတ်တဆိတ် သည်းခံနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် သူ့အရာများ ကျန်ခဲ့သောကြောင့် ကျိုးကျစ်လော့က စက်ဆုပ်ရွံရှာသော ခံစားချက်ကို အံတုကာ ပြန့်ကျဲနေသော အတွင်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည်။
"ဟင်" စုန့်ချင်းရှုက ခေါင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ကုတင်ပေါ်တွင် သွေးစက်များ ကျန်နေသည်ကို တွေ့၍ တုန်လှုပ်သွားကာ "မင်း... မင်းက အပျိုစစ်စစ်ပဲ..."
ကျိုးကျစ်လော့က မုန်းတီးမှု အပြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး ဘာမှ မပြောပေ။
ဖြစ်ပြီးသွားသော အရာများအတွက် စုန့်ချင်းရှုက အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။ ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ထပ်မံခံစားချင်စိတ် ပြန်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူက ချက်ချင်း မလုပ်ဆောင်သေးဘဲ ဓားမြှောင်ကို ထုတ်ကာ ကျိုးကျစ်လော့၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် ထောက်လိုက်ပြီး "ကျစ်လော့၊ မင်းက သိုင်းပညာ ပြန်ရလာရင် ငါ့ကို သတ်ပစ်မှာ သေချာတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါကြောင့် ငါက အရင်လုပ်ရတော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးကျစ်လော့က တုန်လှုပ်သွားပြီး စုစည်းလုဆဲဆဲ အတွင်းအားများလည်း ပြန့်ကျဲသွားသည်။ သူ့ကို ထိုအချက်ကို သိသွားပြီဆိုလျှင် ပုံမှန် ဉာဏ်ရည်ရှိသူဆိုလျှင် သူမကို လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ပို၍ ရဲရင့်လာပြီး "ရှင် သတ်ချင်ရင် သတ်လိုက်ပါ။ ရှင်က အခွင့်အရေးယူပြီး နောက်ပိုင်း ကျွန်မက ပြဿနာ မရှာစေဖို့ ခြိမ်းခြောက်ချင်တယ်ဆိုရင် အိပ်မက် မက်မနေနဲ့။ ကျွန်မ သရဲဖြစ်သွားရင်တောင် ရှင့်ကို ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ မင်းကို လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်" စုန့်ချင်းရှုက ထူးဆန်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းက အခုလေးတင် အတွင်းအား ပြန်ရဖို့ ကြိုးစားနေတာကို ငါသိတယ်။ ကောင်းပြီ၊ မင်းလို နတ်သမီးလေးကိုလည်း ငါ သနားတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ထပ်စမ်းကြည့်မယ်။ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ မင်း သိုင်းပညာ ပြန်ရဖို့ အစွမ်းအစရှိလားဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့။ သဘောတူရင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါ။ မသဘောတူရင် မင်းကို အခုပဲ နောက်ဘဝ ပို့ပေးလိုက်မယ်။ ပူပူနွေးနွေးနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်လို့ရသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သေသွားရင်တောင် သူ့၏ စော်ကားမှုကို မလွတ်နိုင်ဘူးဟု တွေးမိတော့ ကျိုးကျစ်လော့က ကြောက်ရွံ့သွားသည်။ သူမက စုန့်ချင်းရှုကို အရိုးထဲကပင် မုန်းတီးနေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့၏ အသုံးချခံပြီးသွားပြီဆိုတော့ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ခံလိုက်ရလည်း ဘာမှ မထူးတော့ဘူးဟု တွေးကာ အချိန်ရသလောက် အတွင်းအား ပြန်ရအောင် ကြိုးစားမည်။ သူ့ကို သတ်နိုင်ရင် အရာအားလုံး တန်သွားမည်ဖြစ်သည်။
"မင်း မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူးလား" စုန့်ချင်းရှုက သူမကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေပြီး ထက်မြက်သော ဓားသွားက သူမ၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေသည်။
"အွန်း~" ကျိုးကျစ်လော့က ရှက်ရွံ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မတတ်သာတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ မင်းက ငါ့ကို မင်းကို လုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုတာနော်၊ နောက်ဆို မမေ့နဲ့" လို့ စုန့်ချင်းရှုက ပြောလိုက်တော့ ကျိုးကျစ်လော့က သွေးအန်ချင်သလို ဖြစ်သွားတယ်။
လှိုင်းထန်သော ကုတင်ပေါ်တွင် စုန့်ချင်းရှုက ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး ကျိုးကျစ်လော့က ကုတင်အောက်တွင် မျက်နှာလေး ရဲရဲနီနေသည်။ ကျိုးကျစ်လော့က အတွင်းအားကို အနည်းငယ် စုစည်းရန် ကြိုးစားတိုင်း သူ့၏ ရုတ်တရက် အားပြင်းသော တွန်းထိုးမှုကြောင့် စိတ်အာရုံများ ယိမ်းယိုင်သွားကာ ပြန်လည် ကြိုးစားရပြန်သည်။
ထိုညတွင် စုန့်ချင်းရှုက မောပန်းလွန်းသဖြင့် သေလုမျောပါး ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြီးမြောက်သွားသော်လည်း ကျိုးကျစ်လော့က အတွင်းအားကို စုစည်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မလှုပ်နိုင်တော့ဘဲ ထိုနေရာတွင် လဲလျောင်းကာ မတတ်သာတော့ဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။
စုန့်ချင်းရှုက အဝတ်အစားများ ပြန်ဝတ်ပြီး ကုတင်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် ခြေလှမ်းများ ယိုင်နဲ့နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ "တကယ် ဒုက္ခပါပဲ။ အလှအပက တကယ်ကို ဒုက္ခပေးတာပဲ" ဟု သူတွေးလိုက်သည်။
အားနည်းစွာ လဲလျောင်းနေသော ကျိုးကျစ်လော့ကို ပြန်ကြည့်ရင်း စုန့်ချင်းရှုက ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးကို လက်ချောင်းဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ကာ "ဇနီး၊ မင်းကို ငါ ဒီလောက်ချစ်တာ မင်းကို သတ်ရက်ပါ့မလား။ စိတ်ချပါ၊ မနက်မိုးလင်းရင် မင်းရဲ့ အတွင်းအားတွေ ပြန်ကောင်းလာမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသကြီးကြီး ခြောက်ကြိမ်တိုင်တိုင် အနှိပ်စက်ခံရပြီးနောက် ဒေါသတွေ ပြေလျော့သွားတော့သည်။ ကျိုးကျစ်လော့က ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် "ရှင် နောင်တရလိမ့်မယ်"