အခန်း (၆) အလှ‌လေးနဲ့ အတူမြစ်ထဲ ကျခြင်း ၁

ဤကမ္ဘာသည် လင်းဝမ်ရုံ နေခဲ့သည့် ခေတ်နှင့် များစွာ ကွာခြားလှသည်။ လင်းဝမ်ရုံ၏ ကမ္ဘာတွင် အမျိုးသားများ နားကပ်ပန်ခြင်း၊ နှာခေါင်းကွင်း စွပ်ခြင်းနှင့် နားဆွဲများ ဆင်ယင်ခြင်းမှာ ရိုးရိုးတန်းတန်း ကိစ္စသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤကမ္ဘာ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းမှာ ရိုးရှင်း၍ ရှေးရိုးစွဲ ဆန်လှသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းမျိုးကို ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ဟု သတ်မှတ်ကြပြီး မည်သူမဆို ထိုသို့  လုပ်ဆောင်ပါက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမြင်ခံရကာ အပြစ်ပေးခြင်းကိုပါ ခံရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဤကမ္ဘာတွင် မည်သည့် အမျိုးသားမှ နားကပ် ပန်ခြင်း မရှိကြချေ၊ ကျားမ မကွဲသော သူများပင် ထိုသို့ မလုပ်ဝံ့ကြပါ။

မိန်းကလေး ရှောင်ချင်းရွှမ်မှာ ခုနက စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် နားရွက်လေးများ နီမြန်းနေခဲ့ရာ လင်းဝမ်ရုံသည် သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်မှ သူမ၏ နားရွက်တွင် သေးငယ်နုနယ်သော နားပေါက်လေး နှစ်ခု ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ မထူးဆန်းတော့ပေ၊ သူမသည် ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ လှပကျော့ရှင်းနေရသနည်းဆိုသော် သူမသည် တကယ့်ကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းသည့် မိန်းမပျိုလေး တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

လင်းဝမ်ရုံသည် သူ၏ လိင်စိတ်တိမ်းညွှတ်မှုမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်သွားမိသည်။ သို့သော်လည်း ထိုမိန်းကလေးမှာ သူ၏ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အသွင်အပြင်ကို မကြောက်ဘဲ စကားစမြည် ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူမ၏ ထက်မြက်မှုကိုပါ သတိပြုလိုက်မိသည်။

လင်းဝမ်ရုံက ရှောင်ချင်းရွှမ်၏ အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် သုံးနှုန်းလိုက်သော "မိန်းကလေးငယ်လေး" ဟူသည့် စကားလုံးမှာ သူမ၏ အားနည်းချက်ကို ထိမှန်သွားစေပြီး သူမ သူ့အပေါ် ထားရှိခဲ့သော အထင်ကြီးမှုများကို ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ရှောင်ချင်းရွှမ်သည် လင်းဝမ်ရုံကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးလည်း နီမြန်းသွားသည်။ "နင်လို အရှက်မရှိတဲ့ လူလိမ်။" ဟု သူမက အော်ဟောက်လိုက်၏။

လင်းဝမ်ရုံသည် အစောပိုင်းက သခင်လေးရှောင်ကို ထိုင်းနိုင်ငံထုတ် ပစ္စည်းဟု သံသယရှိခဲ့သဖြင့် သဘောမကျခဲ့ပေ။ ယခုမူ ရှောင်ချင်းရွှမ်သည် သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိပြီး တင်းရင်းလှပသော ခြေတံများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမကို မထိတွေ့ရသေးခင်မှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အပူရှိန်ကို သူ ခံစားနေရသည်။ သူမ၏ နုနယ်သော ရုပ်ရည်မှာ ဒေါသထွက်နေသည့် အမူအရာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေတော့သည်။

ရုပ်ရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားအရဆိုလျှင် သူမသည် လင်းဝမ်ရုံ မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အလှဆုံး အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမ၏ ပြန့်ပြူးနေသော ရင်ဘတ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အလှအပအချို့ကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ရင်စည်းတစ်ခုခု စည်းထားပုံရသည်။ သူမ၏ စစ်မှန်သော အလှအပကို မမြင်တွေ့ရသဖြင့် သူ အနည်းငယ် နှမြောမိသွားသည်။

လင်းဝမ်ရုံသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၊ ခါလိုက်နှင့် အတွေးထဲ နစ်နေမိသည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ အပြင်လူအမြင်တွင် တကယ့် ကာမရူး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။

ရှောင်ချင်းရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး ရုတ်တရက် အော်ဟောက်လိုက်သည် - "နင်လို အရှက်မရှိတဲ့ လူကို ငါ သတ်ပစ်မယ်။"

သူမသည် လက်ထဲမှ ယပ်တောင်ကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ရာ သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ဖဝါးဆီမှ အပြာနုရောင် အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြင်းထန်သော အင်အားနှင့်အတူ သူမသည် လင်းဝမ်ရုံ၏ ရင်ဘတ်ကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ရိုက်နှက်လိုက်တော့သည်။

လင်းဝမ်ရုံ လန့်သွားမိသည်။ ဒါက ဘာလဲ။ 

သိုင်းပညာလား။မှော်ပညာလား။

သူ စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိပါ။ ရှောင်ချင်းရွှမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မြန်လွန်းလှသည်။ လင်းဝမ်ရုံသည် မိမိကိုယ်ကို ဖျတ်လတ်သူဟု ယူဆထားသော်လည်း  သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် လုံးဝ မစွမ်းသာခဲ့ပေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့် ထိုလက်ဖဝါးကို ကြည့်ရင်း လင်းဝမ်ရုံ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုသာ ရှိတော့သည် - ငါတော့ သွားပြီ၊ အလှဘုရင်မလေး တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ငါ သေရတော့မယ်။

ရုတ်တရက် သူသည် အိမ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မိဘများကို သတိရသွားသည်။ လွန်ခဲ့သည့် တစ်လကျော်က လုပ်ငန်းခွင်မှ စီစဉ်ပေးသော 

တောင်တက် ခရီးစဉ်သာ မရှိခဲ့လျှင် သူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာမည် မဟုတ်ပေ။ လူတိုင်း၏ ခရီးဆောင်အိတ်များကို သူ့ကို အတင်းသယ်ခိုင်းခဲ့သည့် ထိုအနှောင့်အယှက်ပေးသော မိန်းကလေးသာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် ချောက်ထဲသို့ ခြေချော်ကျခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် နေရာသို့ အကြောင်းမဲ့ ရောက်လာမည် မဟုတ်သလို ဤမိန်းကလေး၏ လက်ထဲတွင် အသက်ပျောက်ရမည့် အခြေအနေမျိုးလည်း ကြုံရမည် မဟုတ်ပါ။

လင်းဝမ်ရုံသည် ရုတ်တရက် နာကျည်းသွားမိသည်။ သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာပြီးမှ ဘာကြောင့် ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သတ်ပစ်ရသနည်း။ ၎င်းမှာ ဘုရားသခင်က သူ့ကို နောက်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်မှာ သိသာလှသဖြင့် သူသည် မကျေနပ်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။

ရုန်းကန်ရင်းဖြင့် လင်းဝမ်ရုံသည် သူမ၏ လက်ဖဝါး သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ် ကျရောက်ချိန်မှာပင် မိန်းကလေး၏ ခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖက်တွယ်လိုက်သည်။ သူ စိတ်ထင်သည်လားတော့ မသိ၊ လင်းဝမ်ရုံ သူမ၏ ခါးကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ တုံ့ဆိုင်းသွားသည့် အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာပြီး လက်ဖဝါးမှ အရှိန်မှာလည်း အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။

သို့သော်လည်း လင်းဝမ်ရုံသည် သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများမှာ ရေပန်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာသည်။ သူသည် ဒေါသထွက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မိန်းကလေး၏ ခါးကို လက်ဖြင့်တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။ နုနယ်ချောမွေ့သော အထိအတွေ့ကြောင့် လင်းဝမ်ရုံ၏ စိတ်များ ယိုင်နဲ့သွားသော်လည်း သူ၏ အသက်မှာ အခြား အလှဘုရင်မ‌လေး လက်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ထိုအလှအပ ခံစားချက်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လင်းဝမ်ရုံသည် သူမကို ဒုတိယ လက်ဖဝါးနှင့် ထပ်မရိုက်နိုင်စေရန် အတင်းဖက်ထားရင်း ခြေလှမ်းများကို နောက်သို့ အရှိန်ဖြင့် ဆုတ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကမ်းစပ်နှင့် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ရှောင်ချင်းရွှမ်မှာ အငိုက်မိသွားပြီး လင်းဝမ်ရုံက ရုတ်တရက် ဤမျှ အင်အားသုံးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ လင်းဝမ်ရုံက သူမ၏ ခါးကို ဖက်ထားသဖြင့် သူမသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မျက်နှာလေး နီမြန်းလျက် ကျိန်ဆဲလိုက်သည် - "အရှက်မရှိတဲ့လူ၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို သတ်ပစ်မယ်။"

၎င်းမှာ သူမ လင်းဝမ်ရုံကို အရှက်မရှိသူဟု ဒုတိယအကြိမ် ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ၌ တကယ့်ကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရှိနေသည်။ လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အား မှာ အရင်ထက် ပိုမို တင်းကျပ်လာပြီး မည်သည့် သနားညှာတာမှုမှ မရှိတော့ပေ။

ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေသော်လည်း လင်းဝမ်ရုံ၏ စိတ်မှာ ကြည်လင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုမိန်းကလေးက သူ့ကို လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားသည်။ သူသည် သူမ၏ ခါးကို အားသုံးရန် နေရာမရှိအောင် တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ထိကပ်နေပြီး လင်းဝမ်ရုံသည် သူမ၏ ဂျိုင်းအောက်ကို လက်ဖြင့် သာသာလေး ကလိထိုးလိုက်သည်။ သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ ဤကဲ့သို့ ကလိထိုးသည့် နည်းလမ်းမှာ မည်သည့်အခါမျှ မလွဲချော်ခဲ့ဖူးချေ။ ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းသမားဖြစ်စေ၊ ချမ်းသာသော ဧကရာဇ်ဖြစ်စေ ဤဒဏ်ကို မခံနိုင်ကြပါ။

အမှန်ပင် ထိုကြောက်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားကာ သူမ၏ လက်မောင်းများမှာ တင်းကျပ်သွားပြီး ရယ်ချင်စိတ်ကို အတင်း ဖိနှိပ်နေရသည်။ လက်ဖဝါးတွင် စုစည်းထားသော အင်အားများမှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဤကဲ့သို့ တစ်သက်တွင် တစ်ခါသာ ရနိုင်သော အခွင့်အရေးကို အသုံးမချနိုင်လျှင် လင်းဝမ်ရုံသည် လူဖြစ်ရ ကျိုး နပ်မည် မဟုတ်တော့ပေ။ "လင်းဝမ်ရုံ" ဆိုသည့် နာမည်ကိုပင် ပြောင်းပြန် သုံးကြိမ် ပြန်ရေးလိုက်ချင်တော့သည်။

လင်းဝမ်ရုံသည် သူမကို ရုန်းမထွက်နိုင်စေရန် အစွမ်းကုန် ဖက်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခြေထောက်ဖြင့် ဆောင့်ကန်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးလုံး ကမ်းစပ်မှ ရေထဲသို့ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားပြီး ရေမှုန်ရေမွှားများစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ရှောင်ချင်းရွှမ်က ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်ချိန်တွင် ကမ်းစပ်မှ ချောမောသော အစေခံလေးမှာလည်း မိမိ၏ သခင်မလေး ရုတ်တရက် အဖမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် လင်းဝမ်ရုံနှင့် ရှောင်ချင်းရွှမ်တို့ ရေထဲသို့ ပြိုင်တူ နစ်မြုပ်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်နေမိတော့သည်။

ဤအမျိုးသမီးငယ်၏ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုကို ကောင်းစွာ သိထားသဖြင့် လင်းဝမ်ရုံသည် သူမကို လွှတ်မပေးဘဲ သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးကို အစွမ်းကုန် ဖက်တွယ်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တင်းကျပ်စွာ ကပ်ထားလိုက်သည်။ သူ အခွင့်အရေး မပေးဝံ့ပါ - ဤအမျိုးသမီးမှာ အလွန် အန္တရာယ်များပြီး ခုနတင်က သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ "တောက်... ငါ မင်းကို အသာစီးရခွင့် မပေးနိုင်ဘူး" ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားစဉ် ထိုအမျိုးသမီးမှာ လင်းဝမ်ရုံ၏ ဖက်ထားမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်သဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ ရသွားသည်။ သို့သော် လင်းဝမ်ရုံ သည် နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ သူမကို လုံးဝ လွှတ်မပေးဘဲ ဆက်လက် ဖက်ထားလိုက်သည်။

လင်းဝမ်ရုံ နေခဲ့သည့် ခေတ်တွင် အမျိုးသမီးများမှာ ရေကူး ကျွမ်းကျင်သူ ရှားပါးလှသည်။ အထူးသဖြင့် စည်းကမ်းနှင့် အစဉ်အလာကို အလေးထားသော ဤကဲ့သို့သော ခေတ်မျိုးတွင် ပို၍ပင် ရှားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာမှုကြားတွင် ကြီးပြင်းလာသော ရှောင်ချင်းရွှမ်မှာ ရေထဲ၌ လုံးဝ မတတ်သာဘဲ ဖြစ်နေချိန်တွင် ဟန်မြစ်ကမ်းဘေးရှိ ရွာငယ်လေးတွင် ကြီးပြင်းလာသော လင်းဝမ်ရုံမှာမူ ရေထဲ၌ ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်နေခြင်းမှာ မထူးဆန်းလှပေ။

လင်းဝမ်ရုံသည် သူမကို လက်မတစ်လုံးစာမျှ မလှုပ်နိုင်အောင် ဖက်ထားသည်။ အစပိုင်းတွင် သူမ၏ ရုန်းကန်မှုမှာ ပြင်းထန်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် သူမသည် အင်အားချည့်နဲ့လာကာ ရေများ ဝင်သွားတော့သည်။

အောင်နိုင်သူ ခံစားချက်ဖြင့် လင်းဝမ်ရုံ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှောင်ချင်းရွှမ်၏ ဆံပင်များနှင့် အဝတ်အစားများမှာ ရေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမ၏ ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များမှာလည်း မရှိတော့ဘဲ နုနယ်သော ခြေထောက်လေးများက ရေထဲတွင် ရုန်းကန် နေကြသည်။ သူမ၏ ဝတ်စုံရှည်မှာလည်း ပြေလျော့သွားကာ မီးခိုးရောင် ရင်စည်းလေး ပေါ်လာသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်နေသော်လည်း လင်းဝမ်ရုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ဆူပွက်နေသည်။ သူသည် ဤအမျိုးသမီး၏ လက်ထဲတွင် အတော်လေး ခံစားခဲ့ရပြီး အသက်ပင် ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူသည် မဆိုင်းမတွဘဲ သူမ၏ ရင်စည်းအနားသတ်ကို ကိုင်ကာ အားဖြင့် ဆွဲချပစ်လိုက်တော့သည်။

ရှောင်ချင်းရွှမ်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သိသွားကာ အော်ဟစ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရေများသာ ပို၍ ဝင်သွားတော့သည်။ ရေကန်၏ ကြည်လင်သော ရေပြင်အောက်တွင် လင်းဝမ်ရုံသည် သူမ၏ စနေနှစ်ခိုင်မှာ အချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နုညံ့ဝိုင်းစက်သော စနေနှစ်ခိုင်မှာ ရေထဲတွင် တုန်ခါနေပြီး ပြူးထွက်ပေါ်လွင်နေသည်။ လင်းဝမ်ရုံ၏ အမြင်အရ ၎င်းတို့မှာ အနည်းဆုံး D-cup ခန့် ရှိပြီး သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အလှမယ် ပြိုင်ပွဲဝင် တစ်ယောက်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။