အခန်း (၄၂) ဦးလေးဖု၏ အရှိန်အဝါကို ယူသုံးခြင်း

"ညီအစ်ကိုတို့... အိမ်အစေခံအပေါင်းတို့၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီကောင်လေးရဲ့ ရိုက်နှက်တာကို ခံလိုက်ရတာ။ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး အားလုံး စုစည်းပြီး ကျွန်တော့်တို့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးကြပါဦး" ဟု အရိုက်ခံလိုက်ရသော အိမ်အစေခံနှစ်ယောက်သည် လူတိုင်းကို တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အချို့က ဝမ်မိသားစုကို သွားရောက်ရင်ဆိုင်ရန် ပြောနေကြပြီး၊ အချို့ကမူ အိမ်တော်၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို မည်သူက ဖျက်ဆီးနေသနည်းဆိုသည်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အတင်းအကျပ် ပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အဓိက တရားခံကို မေ့နေပုံရသဖြင့် ထိုအိမ်စေနှစ်ယောက်က အလောတကြီး သတိပေးလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

"ဪ... ဟုတ်သားပဲ၊ ဟုတ်တယ်။ မင်းက အောက်ခြေအဆင့် အိမ်အစေခံတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒီနေ့မှ အလုပ်စဝင်တာကို ဘေးတံခါးကနေ မဝင်တဲ့အပြင် ပင်မတံခါးကြီးကနေ အတင်းဝင်ရဲတယ်၊ ပြီးတော့ အလယ်အလတ်အဆင့် အိမ်အစေခံကိုပါ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်တယ်ပေါ့။ တကယ့်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ်" အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်က အာဏာရှိဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရိုက်စမ်း... ရိုက်ကျစမ်း" အလယ်အလတ်အဆင့် အိမ်အစေခံ အုပ်စုကြီးကလည်း ဝိုင်းဝန်း အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

ဖြတ်သွားဖြတ်လာ အိမ်အစေခံများနှင့် အစေခံမလေးများလည်း ခြေလှမ်းရပ်ကာ ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အိမ်အစေခံသစ်လေးမှာ အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်နှင့် သူ၏လူများ ဝိုင်းထားသည်ကို မြင်ရသောအခါ အစေခံမလေးများမှာ သူ့အတွက် စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်သွားကြသည်။ သူ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်ကို သွားရန်စမိပါလိမ့်။ အခုတော့ သူ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ ဟု စိုးရိမ်တကြီး တွေးမိတော့သည်။

လင်းဝမ်ရုံက ဆူညံနေသော အိမ်အစေခံများကို ကြည့်ကာ မတတ်သာသလို ခေါင်းခါလိုက်သည်။ စည်းလုံးမှုမရှိသော ဤလူအုပ်မှာ ဘာမှဖြစ်မြောက်မည့်သူများ မဟုတ်ပေ။

"မင်းမှာ ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ" အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်က အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်လို မေးလိုက်သည် - "ဒီမှာရှိတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေအားလုံးက မျက်စိရှင်ရှင်နဲ့ ကြည့်နေတာ။ သေချာတာပေါ့... မင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိလဲဆိုတာ ဝန်ခံမယ်ဆိုရင်တော့ ငါက သဘောထားကြီးပေးနိုင်ပြီး မင်း ဒုက္ခမရောက်အောင် ငါ လုပ်ပေးနိုင်တယ်"ဟု သူ့ကိုသူ သဘောထား ကြီးသလိုပုံဖမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းဝမ်ရုံမှာ ဆင်ခြေတစ်ခု အဆင်သင့် ပြင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ပြုံးလိုက်ပြီး - "အိမ်တော်ထိန်းချုပ်ကြီး ဝမ်ရဲ့ စေတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းဝမ်ရုံသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် - "တကယ်တော့... ကျွန်တော့်ကို ဦးလေးဖု က လွှတ်လိုက်တာပါ"

"ဦးလေးဖု" အိမ်အစေခံအချို့မှာ ကြောင်အသွားကြသည်။ ဦးလေးဖုဆိုသည်မှာ ရှောင်မိသားစုတွင် အလေးစားရဆုံး လူကြီးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အိမ်တော်သခင်မကြီးနှင့် သခင်မလေးများပင်လျှင် သူ့ကို အလွန်အလေးထားကြရာ အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်နှင့် သူ၏လူများအဖို့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

လင်းဝမ်ရုံသည် ထိုဝါရင့်အိမ်စေကြီး သုံးယောက်၏ ထူးခြားသော အဆင့်အတန်းကို ယုံကြည်မှုရှိသောကြောင့် ဤမျှ ရဲတင်းဝံ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအဘိုးကြီးများ၏ ကျောထောက်နောက်ခံရှိလျှင် ရှောင်အိမ်တော်တွင် လင်းဝမ်ရုံ ကြောက်ရမည့်သူ တစ်ဦးမှ မရှိတော့ပေ။

"ဦးလေးဖုက လွှတ်လိုက်တာဆိုရင် မင်းနာမည်က ဘယ်သူလဲ" အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဖြစ်သော ဝမ်သည် အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့သူတော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဦးလေးဖုကသာ ဤလူငယ်ကို စေလွှတ်လိုက်သည်ဆိုလျှင် ဤကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူ သိထားသည်။

"ကျွန်တော့်နာမည်က လင်းဆန်းပါ" လင်းဝမ်ရုံ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"မင်းက လင်းဆန်းလား၊ စာချုပ်နဲ့ အလုပ်လုပ်တဲ့ လင်းဆန်းလား" အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်က အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။

လင်းဝမ်ရုံသည် မနေ့က စာချုပ်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ရန် သဘောတူလက်မှတ်ထိုးပြီးနောက် ဤသတင်းမှာ ရှောင်အိမ်တော်တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အိမ်တော်ရှိ အိမ်အစေခံများက လင်းဝမ်ရုံကို အရူးတစ်ယောက်အဖြစ် ချက်ချင်း သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။ ရှောင်အိမ်တော်တွင် တစ်သက်လုံး အိမ်အစေခံအဖြစ် အလုပ်လုပ်ရခြင်းမှာ စားဝတ်နေရေး ပြည့်စုံပြီး အခွင့်အရေးများစွာ ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤမျှကောင်းသော အလုပ်မျိုးကို ဘယ်မှာသွားရှာရမည်နည်း။ဒီကောင်မှာ တစ်နှစ်အကြာတွင် ရှောင်မိသားစုမှ နှင်ထုတ်ခံရမည့် စာချုပ်ဖြင့် အလုပ်ဝင်ရန် ဦးနှောက်ထဲ တစ်ခုခု ချို့ယွင်းနေ၍သာ ဖြစ်ရမည်ဟု သူတို့က ယူဆကြသည်။ အိမ်အစေခံများသည် လင်းဝမ်ရုံ၏ ကံဆိုးမှုကို ကြည့်ကာ ဝမ်းသာနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

သေချာတာပေါ့... အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်က ထိုထက်မကသော အခြေအနေကို သိထားသည်။ လင်းဆန်းကို ရှောင်အိမ်တော်မှ အလေးစားရဆုံး လူကြီး သုံးဦးက ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို များစွာ ချီးမွမ်းခဲ့ကြသည်။ မနေ့က အင်တာဗျူးတွင် လင်းဝမ်ရုံသည် နာရီဝက်ခန့် နောက်ကျခဲ့သည်ဟုပင် ဆိုကြသည်။ ဒုတိယအိမ်တော်ထိန်း ပန်သည် လင်းဆန်းဆိုသည့် လူငယ်ကို အထူးဂရုစိုက်ရန် အထက်မှ ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ပန် သည် လင်းဝမ်ရုံထံမှ ငွေယူခဲ့သော်လည်း သူသည် လင်းဆန်းမှန်း သိသွားသည့်အခါ ထိုငွေကို ပြန်ပေးခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော်က လင်းဆန်းပါ" လင်းဝမ်ရုံက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ရင်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အိမ်အစေခံများ၏ အမျိုးမျိုးသော မျက်နှာပေးများကို အကဲခတ်နေမိသည်။ အချို့က လှောင်ပြောင်နေကြပြီး၊ အချို့က မနာလိုဖြစ်နေကြကာ၊ အစေခံမလေး အနည်းငယ်မှာမူ သူ့ကို မျက်တောင်မခတ် ငေးကြည့်ရင်း ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းနေကြသည်။

"လင်းဆန်း... မင်းမှာ ဦးလေးဖုနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် အိမ်အစေခံတစ်ယောက်ကို အခုလို ကိုယ်ထိလက်ရောက် လုပ်တာကတော့ နည်းနည်းတော့ လွန်ရာကျတယ် မဟုတ်ဘူးလား" အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်က အနေရခက်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အဘိုးကြီး သုံးဦး၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေမှန်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ် ၏ လေသံမှာ သိသိသာသာ ပျော့ပြောင်းသွားတော့သည်။ သူ၏ စကားမှာ အရှက်ပြေ ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကိုမှ မရိုက်ပါဘူး" လင်းဝမ်ရုံက အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ကျွန်တော် တံခါးထဲ ဝင်လာတာပဲ ရှိပါသေးတယ်၊ ဒီ နှစ်ယောက်က တစ်ခဏတာ အမှားအယွင်း ဖြစ်ပြီး လှေကားပေါ်က လိမ့်ကျသွားကြတာပါ။ ဟုတ်တယ်မလား ခင်ဗျားတို့"

ဦးလေးဖု၏ နာမည်ကို ကြားသည်နှင့် အရိုက်ခံရသော အိမ်အစေခံနှစ်ယောက်မှာ သူတို့သည် ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်နှင့် တိုးနေပြီမှန်း သိလိုက်ကြသည်။ ဦးလေးဖုသည် ရှောင်မိသားစုတွင် မည်သူမှ အလွယ်တကူ ရန်မစရဲသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်နှင့် ဒုတိယအိမ်တော်ထိန်း ပန် ကဲ့သို့သော မာန်တက်နေများပင် ဦးလေးဖု ကို မြင်လျှင် လမ်းဖယ်ပေးကြရသည်။ ဦးလေးဖု၏ အကာအကွယ်ရှိလျှင် သူတို့ အရိုက်ခံရခြင်းမှာ အလကား ဖြစ်သွားချေပြီ။

အဆိုးဆုံးမှာ လင်းဝမ်ရုံက အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် "ဟုတ်တယ်မလား ခင်ဗျားတို့" ဟု မေးနေခြင်းပင်။ ထိုအိမ်အစေခံနှစ်ယောက်မှာ သူ့ကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေသော်လည်း အပြုံးမျက်နှာဖြင့်သာ - "ဒါက နားလည်မှု လွဲတာပါ... နားလည်မှု လွဲတာသက်သက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်ကြရသည်။

"နားလည်မှု လွဲတာဆိုရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့" အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်သည် သူ၏နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရှက်ပြေရန် လမ်းစတွေ့သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ပတ်ဝန်းကျင်မှ အစေခံမလေးများနှင့် အိမ်အစေခံများကို မျက်စောင်ထိုးကြည့်ကာ - "ဘာကြည့်နေကြတာလဲ။ လုပ်စရာ အလုပ်မရှိကြဘူးလား။ သတိထားကြဦး... မင်းတို့အကြောင်း သခင်မကြီးကို တိုင်ပြီး လစာဖြတ်ခိုင်းလိုက်မယ်"

အစေခံမလေးများနှင့် အိမ်အစေခံများမှာ ငှက်ကလေးများပမာ ပျံလွင့်သွားကြတော့သည်။ အစေခံမလေး အချို့ကမူ ဤစာချုပ်ဖြင့် အလုပ်လုပ်သည့် အိမ်အစေခံအသစ်ကို စပ်စုချင်သဖြင့် လင်းဝမ်ရုံကို ခိုးကြည့်သွားကြသေးသည်။

ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် လင်းဝမ်ရုံသည် ရှောင်အိမ်တော်သို့ ရောက်ခါစ အောက်ခြေအဆင့် အိမ်အစေခံ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း အိမ်အစေခံလောကတွင်တော့ နာမည်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အိမ်တော်ထိန်းချုပ်ကြီး ဝမ်သည် သူ၏မာန်မာန အနည်းငယ် ထိခိုက်သွားသော်လည်း သူသည် လည်ပတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ရာ လင်းဝမ်ရုံကို ဦးလေးဖု၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ မနေ့က အဘိုးကြီး သုံးယောက်နှင့် စကားပြောစဉ်က သူတို့အားလုံးမှာ စားဖိုမှူး၊ ပန်းချီဆရာ သို့မဟုတ် ဥယျာဉ်မှူး အစရှိသည့် ရာထူးအသီးသီးအတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ လင်းဝမ်ရုံမှာမူ ထိုအလုပ်များကို စိတ်မဝင်စားပေ။ လင်းဝမ်ရုံသည် ဤနေရာတွင် အချိန်ဖြုန်းရန်သာ လာခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်ပြည့်လျှင် ထွက်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဌာနသုံးခုကို စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဦးလေးဖုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဦးလေးဖု၏လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ရင်း ပန်းပင်များကို ရေလောင်း၊ ဂရုစိုက်ရခြင်းမှာ အတော်လေး သာယာပုံရသည်။ လင်းဝမ်ရုံသည် ပန်းပင်စိုက်ပျိုးခြင်းအကြောင်း ဘာမှမသိသော်လည်း" ပန်းခူး " ရာတွင်တော့ ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။

လင်းဝမ်ရုံ၏ အလုပ်များကို စီစဉ်ပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်သည် တခြားသူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

လင်းဝမ်ရုံမှာ လူအုပ်ထဲမှ လွတ်မြောက်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ချိန်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အစောက ခွေးတိုးပေါက်ထဲမှ တိုးဝင်ခဲ့သည့် စာအုပ်ကြီးအတိုင်းနေတတ်သူ ရှောင်ဖုန်း ဖြစ်နေသည်။

ရှောင်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည် - "ညီအစ်ကိုလင်း... အစောက အိမ်တော်ထိန်းကြီး ဝမ်က မင်းကို ဖမ်းထားတာ မြင်လိုက်လို့။ အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... စိုးရိမ်စရာ တစ်ခုမှမရှိဘူး" လင်းဝမ်ရုံက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလျက် ရှောင်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည် - "ညီအစ်ကို ရှောင်ဖုန်း... ဒီရှောင်အိမ်တော်ထဲမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကို အနိုင်ကျင့်ရင် ငါ့ညီအစ်ကို လင်းဆန်းရဲ့ လူလို့သာ ပြောလိုက်စမ်းပါ။ မင်းကို ဘယ်သူ ထိရဲလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

လင်းဝမ်ရုံသည် အစောက ပင်မတံခါးကြီးမှ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝင်လာခဲ့ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် အိမ်အစေခံ နှစ်ယောက်ကိုလည်း လက်သီးဖြင့် ဆုံးမခဲ့ကာ ဘာပြဿနာမှ မတက်ခဲ့ကြောင်း သတင်းထွက်နေသည်။ စာအုပ်ကြီးသမား ရှောင်ဖုန်းမှာ သူ့ကို အလွန်ပင် လေးစားသွားပြီး

လင်းဝမ်ရုံ၏ အကာအကွယ်ရှိခြင်းမှာ အကျိုးရှိလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သွားသည်။

ရှောင်ဖုန်းသည် စာပေအနည်းငယ် လေ့လာဖူးပြီး စာပေစကားလုံးများ သုံးနှုန်းရသည်ကို နှစ်သက်သူဖြစ်ရာ ပညာတတ်အချို့ကို ကူညီပေးရန် တာဝန်ပေးခြင်း ခံရသည်။ နှစ်အနည်းငယ်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် ရှောင်မိသားစုတွင် အဆင့်အတန်းရှိသော ပညာတတ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာအချို့ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ လင်းဝမ်ရုံက ရှောင်ဖုန်း၏ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည် - "ရှေ့လျှောက် အလားအလာ ကောင်းတာပဲ။ ကြိုးစားထားဦး"

ရှောင်ဖုန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလျက် - "နောင်တစ်ချိန်မှာ ညီအစ်ကိုလင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို အားကိုးရပါဦးမယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ရှောင်ဖုန်းနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် လင်းဝမ်ရုံသည် ဦးလေးဖုရှိရာ ဥယျာဉ်ဌာနသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ခဲ့သည်။ ရှောင်အိမ်တော်၏ ခြံဝင်းကြီးမှာ ကျယ်ဝန်းလှသော်လည်း ဦးလေးဖုမှာ ဝေးလံသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် နေထိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ လင်းဝမ်ရုံသည် ထိုနေရာကို ရှာတွေ့ရန် အိမ်အစေခံ ငါးယောက်နှင့် အစေခံမလေး လေးယောက်ကို မေးမြန်းခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ နောက်ဘက်တောင်ကုန်းနှင့် နီးကပ်သော ငြိမ်သက်အေးချမ်းသည့် ခြံဝင်းလေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပန်းပင်အမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ခမ်းနားသော ပီယိုနီပန်းများ၊ တက်ကြွသော ပီယိုနီပန်းများ၊ သင်းပျံ့သော ဂန္ဓာမာပန်းများနှင့် ကျော့ရှင်းသော သစ်ခွပန်းများမှာ အပြိုင်အဆိုင် ပွင့်လန်းနေကြသည်။ လင်းဝမ်ရုံ၏ နှလုံးသားမှာ ပျော်ရွှင်သွားပြီး ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်ပင် " ပန်းခူး " ရန် ကောင်းသောနေရာဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်တော့သည်။

( ပန်းခူး ဆိုတဲ့ စာသားရဲ့ တခြား အဓိပ္ပာယ်က ညဉ့်နက်သန်းခေါင် အိမ်ထဲခိုးဝင်ပြီး အမျိုးသမီးတွေကို ဖျားယောင်းသွေးဆောင်တတ် တာလို့ သိရပါတယ် ။ )